Kings of Leon - Only by the Night (2008)

Ik bedoelde het hele spectrum van Buce to Bon Jovi. Ik ga toch niet alle bands opnoemen die ik schaar ondere stadionrock.

Maar goed, nog enkele voorbeelden: Journey, Aerosmith, U2, Kiss, REO Speedwagon, Queen.

'Stadionrock' is een kunstmatige en door de pers bedachte term net als bv. 'grunge'. Veel, zo niet alle bands zijn begonnen in kleine clubs te spelen en sommigen trokken een steeds groter publiek waardoor ze in stadions moesten spelen.
Je kunt dan evengoed the Beatles stadionrock noemen, want zij waren de eerste band die in een stadion speelde.
Kings of Leon (anno 2000 nog een onbekend bandje) zal nu een zo groot publiek bereikt hebben dat ze in stadions moeten spelen.

Ik denk niet alle bands goed tot hun recht komen op grote podia, al spelen ze er wel, gezien hun populariteit.

En andersom spelen er ook bandjes indoors (in kleine clubs ofzo) die juist beter op zo'n groot podium zouden moeten staan.

Het heeft ook te maken met de attitude en de bedoeling van de songs.
Wil je dat mensen er voor gaan zitten met een biertje/wijntje.

Of wil je gewoon los en het publiek aan het dansen/springen krijgen.

Natuurlijk komt lang niet alle muziek tot zijn recht in stadions. Ingetogen muziek als folk of country past beter in kleine zalen. Iemand als Neil Young heeft zowel akoestische country- of folksongs achter zijn naam als stevig rockwerk (met Crazy Horse). Het rockwerk speelt hij in festivals waar een vooral jong publiek afkomt., zijn akoestisch werk in kleinere zalen met een meer luisterend publiek.
Bovendien zijn er veel meer rockliefhebbers dan folk-, jazz- of countryliefhebbers. Ik kan mij moeilijk voorstellen dat een folkzanger hier een even groot publiek bereikt als bv. Kiss of Bon Jovi.

Dat komt dan weer omdat stadionrock over het algemeen genomen pretentieloos is.

Kijk eens hoeveel mensen euforisch waren over de nieuwe AC/DC en het feit dat ze hierheen komen/kwamen.

Terwijl de reunie van Return to Forever (multi platinum selling Chick Corea, Al di Meola, Lenny White en Gary Clarke) nauwelijks stof doet opwaaien.

Inderdaad, bands als AC/DC, Kiss en Bon Jovi staan niet meteen bekend om hun diepgang, het is simpele recht-voor-de-raapse-rock en dat blijft populair, zeker bij een jong publiek. Als je ziet hoeveel jongeren hoog gestemd hebben op de laatste CD van AC/DC en hun eerste plaats in de Afrekening van StuBru.

En ik denk dat dat is wat mensen bedoelen met deze plaat van KOL.
Hij is minder pretentieus, minder diepgang.
En makkelijkere meezingers.
Ideaal voor in grote Arena's

'Use Somebody' gaat ook weer scoren in die Afrekening. Vind ik dus echt geen goed nummer eh..

Voorlopig vind ik de eerste 5 nummers het best. Hadden ze beter wat over het album kunnen verspreiden.

'Als dit rock 'n roll is... laat maar zitten dan' schreef ik bij de debuutplaat van Kings of Leon. Maar omdat iedereen, ook een MOR rockbandje, een tweede kans verdient toch ook deze maar binnengetrokken.

Helaas staat ook Only by the Night weer vol met lelijk gezongen flauwe rockdeuntjes die me werkelijk niets doen. Aan het begin van de plaat gaat het nog wel (Closer en Sex on Fire) maar bijvoorbeeld Manhattan is dan weer het vervelendste wat ik dit jaar voorbij heb horen komen...

Tweede helft staat vol met slappe tosti muziek waar ik verder geen woorden aan vuil ga maken. Nog steeds niet mijn bandje, het moge duidelijk zijn. 1*.

Op de valreep toch nog een mooie ontdekking voor mij in 2008. Ik heb de nummers wel in een andere volgorde gezet en dit komt het album ten goede.

Vooral Closer en Sex on fire vind ik echt super! Ik begin met 3,5 ster.

KOL sterke melodieus???? Heb je wel naar hetzelfde album geluisterd? Daar zit echt niet veel melodie in, hoor!

Inspiratieloos qua melodie, dat is het. En niet enkel KoL hoor, de meerderheid van de rochgroepjes van tegenwoordig. Maar laten we het bij KoL houden. Vergelijk die eens met The Who! DAT is melodieuze poprocksongs!

Het gebrek aan melodie wordt hier verborgen gehouden door er wat synthesysergeluidjes bij te gooien, wat backvocals en dus heel wat bombast erin te gooien.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat niet per definitie slecht (hoewel ik dit album wel niet top vind). Alleen vind ik niet dat je kan zeggen dat dit melodieze rock is. Ik hou erg veel van rauwe rock'n roll waar de gitaren lekker gaan, en bombast mag ook eens af en toe. Een 'commerciele' groep met sterke melodieuze songs is eerder zeldzaam de dag van vandaag.

En alweer een zwaaroverschatte amerikaanse gitaarband.
Na 2 x luisteren klinkt alles alweer clichematig.
Misschien live leuk ?
Dit album laat ik links liggen.

De ene noemt dit pretentieloze stadionrock, de andere veel te bombastisch, toch vreemd hoe hetzelfde album totaal verschillend wordt geïnterpreteerd.

De waarheid zit steeds in het midden. De melodieën en teksten zijn vrij catchy en blijven na meermaals beluisteren in het hoofd hangen maar zijn niet melig noch complex. Er wordt gebruik gemaakt van synths en backing vocals maar in beperkte mate, het geluid van Kings of Leon wordt grotendeels bepaald door de toch wel aparte vocalen van Caleb Followill. Dit album is inderdaad vrij toegankelijk voor een breed publiek, maar is niet gladgestreken zoals met de meeste huidige hitparadepop wel het geval is. Kings of Leon is geen baanbrekende band maar daarom niet clichématig, deze band heeft voldoende eigenheid.

Een vergelijking met een legendarische band als the Who begin ik ook niet aan temeer omdat ik slechts 2 albums ken van Kings of Leon. "Only by the Night" vind ik gewoon een prima rockalbum, niet meer en niet minder.

Oh jee! KOL wordt main stream en zou nu opeens minder pretentieus zijn?Jammer voor de fans van het eerste uur. Moeten zij weer op zoek naar een band die nog niet bij het grote publiek bekent is maar wel erg pretentieus is.

Jij begrijpt hoe het zit

Ben een liefhebber van de eerste plaat van KOL. Kan er toch niet omheen om dit een prima plaatje te vinden. Er is al veel over gezegd, het klinkt allemaal wat gelikter, etc. Maar ik zie de kings van de eerste twee platen bijna als een andere band. ZIe het als een kind die opgroeit. En als volwassen band, misschien wat meer mainstream en stadionrock achtig, is het toch een sterke groep gasten die toffe muziek maakt.
En ja, sex on fire is gewoon een heerlijk nummer.

Dit weekend in Londen maar de engelse versie gekocht vanwege de veel mooiere hoes. En ik geef toe, ik draai Only by the Night de laatste tijd steeds vaker en begin het ook steeds meer te waarderen. Maar dan komt een nummer als 17 voorbij en heb ik gelijk weer de rillingen, wat een klote nummer. En dan zet ik Because of the Times weer eens op en is de liefde alweer helemaal over.

Het blijft een gemiste kans.

Ik heb de gepindakaasde versie en het enige nummer dat daar niet op staat is 17.

Ook heb ik de volgorde veranderd.

Het eerste album vind ik ook erg goed. Het 2e en 3e wat minder.

Ik heb bijzonder aandachtig moeten luisteren, maar volgens mij weet ik eindelijk wat mij niet bevalt aan dit album. Het is het laagje 'galm' dat uitgesmeerd is over de meeste zang en veel van de gitaar en baspartijen. Vandaar ook de kritiek dat KOL nu van de stadiorock zou zijn. Dat heeft niets te maken met de grotere tenten waar de inmiddels populaire mannen spelen, zoals sommigen hier opperen, maar aan hun aangepaste klank. De muziek klinkt alsof alles reeds in een stadion is opgenomen en zoals iedereen weet klinkt muziek in een stadion niet altijd optimaal. In dit geval in ieder geval niet.
Nou, ik ben blij dat we er uiteindelijk zijn uitgekomen. Kunnen we allemaal weer lekker slapen. Trusten!

Bruce Springsteen is namelijk te goed voor kleine zalen, dat zal je altijd zien, zie je nu ook gebeuren met Coldplay. Met al die grote tour operators als Mojo laten ze dat soort populaire artiesten niet meer in kleine zalen optreden.

Sex on fire song van het jaar volgens 3Voor12

Totaal belachelijk natuurlijk, maar ja. Ieder z'n ding natuurlijk.

"Sex of Fire" vind ik ook één van de beste songs van 2008, erg catchy en het is goed in elkaar gestoken, prima zang ook.

Je bedoelt ongetwijfeld Sex on Fire

Natuurlijk (typfout)!

Weet niet of het al vermeld is maar.. de andere hoes van dit album ligt inmiddels ook in de winkel, vind hem persoonlijk mooier.

Sex on Fire is echt een topnummer. Heerlijk. Beste song van 2008.

Te goed is natuurlijk je reinste stierenfecaliën.
Als iets makkelijk in het gehoor ligt en aansluit bij de wens van de massa, betekent niet dat iets goed is.

Bepaalde muziek is makkelijk te doen in een stadion, omdat 3 akkoorden en 'love you love me' teksten minder snel verzuipen.
Fusion t/m Avant-Garde is minstens zo goed als stadion-rock, maar dat gaat koppie onder in een ruimte waar niet een massa scahpen op en neer deinen en mee-blaten.