menu

Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways (1995)

mijn stem
3,94 (215)
215 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Delerium

  1. The Sky Moves Sideways (Phase One) (18:39)
  2. Dislocated Day (5:24)
  3. The Moon Touches Your Shoulder (5:40)
  4. Prepare Yourself (1:58)
  5. The Sky Moves Sideways (Phase Two) (16:48)
  6. The Sky Moves Sideways [Alternate Version] * (34:37)
  7. Stars Die * (5:01)
  8. Moonloop (Improvisation) * (16:18)
  9. Moonloop (Coda) * (4:52)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 48:29 (1:49:17)
zoeken in:
avatar van Broem
4,0
Weer een mooie recensie @Romald5150. Idd een album wat meer mainstream klinkt dan zijn eerdere en vooral ook latere (solo) werk. Bijt je vast in de mans werk. Geniale artiest. Gaat for sure de geschiedenisboeken in als een hele grote. Ben benieuwd wat je van z'n overige projecten vindt. Carry on, ik lees graag mee.

avatar van ozwald
3,5
Deze plaat eigenlijk pas onlangs voor het eerst geheel onbevangen en onbevooroordeeld gedraaid. Geen enkele keer kwam bij mij de gedachte op van hé, dat lijkt wel op Wish you were here...

Vind het veel meer in het Alan Parsons straatje passen. Ook leuk, maar wel een pak minder dan Pink Floyd natuurlijk..

Misterfool
Alan Parsons? Dat hoor ik hier echt niet in. Die band/artiest heeft een stuk meer pop-invloeden, dan 90's PT.

kippenhok
BoyOnHeavenHill schreef:
Ik durf het hier bijna niet te zeggen, maar zoals wel meer instrumentaal-uitgesponnen vroeg PT-werk vind ik het heel matig. Voor mij heeft alleen het eerste nummer echt zeggingskracht, de rest kabbelt een beetje voort als een slecht Wish you were here-aftreksel. Ook de korte stukken op de tweede CD vind ik (zeer) sterk, maar ik kan er verder gewoon niet warm voor lopen. Bijna niet voor te stellen dat hierna het voor mij zoveel sterkere (want compactere) Signify komt.


Ik ben het daar in grote mate mee eens. Ik hoor wel de kwaliteit van de muziek, en er zitten wel erg goede stukken in, maar het geheel is behoorlijk te lang uitgesponnen. Ik heb net de originele cd uitgave van 65 minuten gedraaid, en ik denk dat een minuut of 40 een veel sterker album zou hebben opgeleverd.

avatar van HugovdBos
4,0
Ten tijde van The Sky Moves Sideways was er een band ontstaan rond Steven Wilson’s Porcupine Tree. Met Richard Barbieri op de keyboards, Colin Edwin op de basgitaar en Chris Maitland op de drums transformeert het project van Steven in een sterk samenspel van de verschillende muzikanten.

Met Steven nog steeds verantwoordelijk voor de teksten en de muzikale weg voert The Sky Moves Sideways zich hoofdzakelijk door de ruimtelijke koers van de band. De psychedelische klanken en ambient sferen voeren de warme zang van Wilson door de experimentele titeltrack. De vooruitgang op zowel muzikaal als tekstueel gebied vindt men terug in het sferische Stars Die en The Moon Touches Your Shoulder. Het is het krachtige omhulsel van The Sky Moves Sideways die net als Pink Floyd’s Shine on You Crazy Diamond het geheel bijeen houdt. De instrumentele klanken zoeken een weg door het gitaarspel van Wilson, de atmosferische sound van Barbieri’s keyboardspel en de evenwichtige ritmesectie van Edwin en Maitland.

4*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van Alicia
3,5
The Sky Moves Sideways, hoe toepasselijk ook vandaag, gaat in de herkansing. Een tijdje geleden vond ik het niet echt interessant klinken en ik vermoed dat het tijdstip ook een rol heeft gespeeld. Dit moet vanavond of volgende week in de nacht gedraaid worden, als het buiten weer stil is. Nu hoor ik blaffende honden en gillende keukenmeiden op de achtergrond en dan lijkt het nog meer op Pink Floyd.

avatar van namsaap
4,0
geplaatst:
Deze CD kocht ik indertijd samen met Signify nadat ik via Lightbulb Sun en In Absentia kennismaakte met Porcupine tree. Dit album was aanvankelijk een behoorlijke tegenvaller en heeft lang stof gevangen in mijn CD-kast.

In de loop der tijd ben ik het album toch steeds meer gaan waarderen, al mist het toch nog veel van de kwaliteiten van de latere PT-albums. Hier kabbelt het titelnummer (met name Phase Two) soms teveel voort zonder spanningsboog. Hoogtepunt is naar mijn mening de bonustrack Stars Die, die op de vinylversie gewoon op kant B tussen de andere nummers staat.

Score: 80/100

1. The Sky Moves Sideways (80/10
2. Up The Downstairs (78/100)
3. On The Sunday Of Live (70/100)
4. Voyage 34 (65/100)

avatar van Mindscapes
4,0
geplaatst:
namsaap schreef:
Hoogtepunt is naar mijn mening de bonustrack Stars Die

Sta me toe hier wat aan toe te voegen! Ik heb dat lied leren kennen met de akoestische in-store versie van We Lost The Skyline. Vind persoonlijk deze uitgeklede versie een stuk mooier, wegens wat rauwer en authentieker. In het origineel verdrinkt de compositie in een iets te zweverige mix van allerlei soundscapes. Moet je eens proberen als je 't niet kent. Voorafgegaan door een leuke gesproken intro van Steven. met gewoon hij en zijn akoestische gitaar die erop volgen

Gast
geplaatst: vandaag om 20:46 uur

geplaatst: vandaag om 20:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.