Queensrÿche - Rage for Order (1986)

Ik vind het origineel beter. Deze cover is in elk geval beter gelukt dan dat handeltje dat op Take Cover staat, vind ik. Veel beter.

Ik begrijp de keuze overigens heel goed. Misschien moet ik er ook niet zo over zeuren. Bob Dylan en Johnny Cash namen ook shitloads aan covers op en die zijn ook vaak heel erg gaaf.

Dit is een van de beste albums ooit gemaakt .
Operation Mindcrime was misschien succesvoller en ook een absolute topper maar deze plaat is een waar kunstwerk !!!

Ik moet altijd erg, erg, erg hard lachen als ik die mannetjes in het boekje ziet staan.

Ze kijken daar zelf met gemixte gevoelens op terug en dat kan ik vrij goed begrijpen.
Verschrikkelijk!
En dat rebelleren vind je niet alleen terug in de foto's (lees: kledij) maar ook in de titel.
Voor die tijd behoorlijk veel digitale titels.

Maar het album op zich is vrij goed.
Korte, bondige nummers met epische Queensrÿche klanken die in de loop van de jaren wat vervaagde.

En de laatste drie...briljant.

Net geen essentiële meesterwerk, maar het komt er dicht tegen aan.

Ik snap dat eerlijk gezegd niet. Wat is er dan zo verschrikkelijk en zo grappig aan?

Van mij mag het brengen van muziek gepaard gaan met een stukje theater waar dus speciale kledij bijhoort. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat ze er zo in het dagelijkse leven bijliepen. Dat zou natuurlijk nogal belachelijk zijn.


Maar over de muziek. Die staat nog steeds als een huis. Het viel me zonet op hoeveel er nog te ontdekken valt, terwijl ik dit album al meer dan de helft van mijn leven geregeld beluister. Maar het lijkt samen met mij te veranderen zodat het deels altijd nieuw blijft.

Een prachtplaat. De Aardschok had deze plaat van de maand een 11 willen geven. Steve Harris deed een fotoshoot met een t-shirt van Rage for Order aan, en ik vond het in het begin, toen de bibliotheek 'm aankocht, maar een vreemde, ontoegankelijke plaat , uitgezonderd Walk in the Shadows en Surgical Strike. Pas later kwam de erkenning en nu nog vind ik het een fascinerend album.

Dit is echt een blijvertje gebleken van mijn kant, heb deze misschien wel het meest gedraaid van alle kwiensraig platen. Vind op dit album de balans het beste klinken en bevallen van hun gehele oevre.

Eigenlijk nog beter in balans dan de opvolger OM dat ik na vele luisterbeuren nu eigenlijk een beetje over de top vind klinken.

En die kledij hoorde gewoon vooral bij die tijd natuurlijk, niets mis mee en gewoon een bepaalde image building was het toen.

Wat mij betreft een flinke stap voorwaarts sinds The Warning.

Ik vind nog steeds niet dat Tate zijn stem goed gerijpt is. Maar dat komt op de volgende platen helemaal goed.

Wat mij direct opvalt is dat Rockenfield met dit materiaal al direct veel meer kan. Lekkere groovende drumpartijen.
Goede riffs en lekkere solo's en lekkere meezingrefreintjes maken het geheel helemaal af.

Er wordt wel eens gelachen met de kledij, het imago van de band in deze tijd. David Bowie was echter al even erg en krijgt die kritiek minder.

Maar eigenlijk wilde ik over Bowie zeggen dat hij misschien (ook) zangtechnisch een voorbeeld is geweest voor Geoff Tate. Zijn manier van zingen doet mij er soms aan denken.

Over die kledij, het is ook wat lachwekkkend als je 5 bandleden hebt zo rond de 30 die allemaal exact dezelfde nichterige kleding dragen, ook nog eens totaal overbodig want ene image kwam vanzelf met de muziek der jaren

Deze is denk ik ook mijn favoriet, het is de plaat net voordat men doorbrak en deze zit vol met ideeen, het vervolg is absoluut top, toch draai ik deze liever omdat ie eigenzinniger is in mijn beleving

Kom er maar eens om, een plaat als deze op de markt brengen als je net The Warning hebt afgeleverd, lef en de nieuwsgierigheid andere paden te bewandelen, dat maakt een band groot

http://carlbegai.com/site/wp-content/uploads/2009/06/rycherage-287x300.jpg

Ik snap het gezanik over de kledij niet helemaal.
Ik vind het cool en toentertijd (Michael Jackson, Mad Max etc. etc.) was dit het stoerste van het stoerste.

Elke generatie heeft zn modetrends. Ik vind juist de blanke negers zoals Limb Bizkit etc.etc. of die Emocore met die lokjes voor hun ogen en die skinny jeans helemaal niks. Maar je hoort me toch bij dat soort muziek niet daarover klagen.
Misschien moet er nog een site komen: www.fashionmeter.nl

In die tijd hoorde dat er gewoon bij, althans dat dacht men ,en ging er op mee, later besefte men dat het er niet zo toe deed, het image bleef wel maar de muziek sprak voor zich en daar gaat het uiteindelijk om

Over het algemene vind ik het hele imagegebeuren totaal irrelevant in welke tak van kunst dan ook

Btw, hoe Tate Neue Regel zingt, das grote klasse, en I will remember blaast Silent Lucidity van de sokken

Amen. Van Neue Regel krijg ik altijd kippenvel. Kan niet schelen hoe vaak ik het hoor.
En I Will Remember heeft bakken meer sfeer dan Silent Lucidity. Veel mysterieuzer.

Zeker weten. Silent Lucidity heb ik trouwens altijd maar een matig nummer gevonden.


Ik heb het al eerder geschreven. Het gaat niet alleen om imago maar ook om show-element. Het wordt wat saai als plots iedereen de 'authentieke' artiest gaat uithangen en in jeans en T-shirt op het podium staat.

Ik vind het wel wat hebben, die foto waarop ze als een stel vampieren op een trap staan. Geeft wat richting aan het gevoel waarmee je zo'n album in gaat.

Zelfs in de grunge en alternatieve rock, waar ze erbij lopen als een stel zwervers is aandachtig gekeken naar de outfits.
Mensen die denken dat er niet ontzettend veel tijd, geld en aandacht in outfits etc. zit, zijn naief...

Ik vond het een stoer plaatje van de mannen en vind het nog steeds wel cool.

Wees blij dat ze geen hip-hop periode hebben gehad en er zo bij hebben gelopen.

Metallica en Machine Head hebben bijvoorbeeld meer imagoschade opgelopen met bepaalde mode/haar drachten.... :-p

AC/DCkomt er anders al decennia lang terecht mee weg

Angus Young staat ook inderdaad altijd met t shirt en jeans op het podium. Schooljongensimage? Grote Kanonnen? Grote opgeblazen Rosies? Mickey Mouse geld tijdens Money Talks? Grote bel tijdens Hell's Bell's? Niets van dat alles.

AC/DC en showelementen...Het idee alleen al....

Nee, een band waarvan de zanger altijd in zijn bloot bovenlijf optrad en een van de leden zelf tot mascotte is geworden en steevast in schoolkostuum optreedt kan je daar niet van verdenken.

En Malle, ik schreef dat het saai zou worden als ze állemaal in jeans en T-shirt op het podium zouden staan.

Komt nog wel. It's Wot They Do!

Dat vind ik dan weer totaal niet. Ik vind Tate op I will remember ontzettend zeurderig overkomen. Hij probeert het wel maar ik vind het totaal niet uit de verf komen.

Ik kocht deze destijds samen met de nieuwe van Quiet Riot. Ik kwam die dag waarschijnlijk niet verder dan de letter Q in de platenbakken. Tot op de dag vandaag behoord Rage For Order tot mijn favorieten albums. Een sfeer die ongeevenaard blijft, ook tot de dag van vandaag. Een absoluut meesterwerk. Screaming in Digital, Neue Regel, London. Alles past perfect in elkaar.

En hoe is het Quiet Riot vergaan?

leeg bericht verwijderd

Surgical Strike heeft eigenlijk heel weinig stemmen.
Er staan uiteraard betere nummers op dit album, maar ik vind het toch een geweldig nummer.

Surgical Strike is ook mijn favoriet. Ik leende ooit als brugpieper de LP bij de bieb om het op cassette op te nemen en heb toen Surgical Strike als eerste nummer op de b kant gezet. Gewoon omdat het een geweldig nummer is om mee te openen. Concerten openden ze toen met Neue Regel net als de b kant.
De waardering voor de rest van de A kant kwam pas veel later.

Ik vind dat The Whisper opvallend laag scoort.

Nog niet zo heerlijk als een Operation Mindcrime maar deze plaat mag er best wezen. Nog van in de tijd dat ik 'into' 80's metal was. De opener is heerlijk, Neue Regel is ook een heel goed nummer, enkel spijtig van het laatste nummer.

Deze cd voor €3,- gekocht. Ik had er ooit van gehoord, en meestal positief. IK moet zeggen dat het dat bedragje helemaal waard is. Wat een ontdekking deze band. Vreselijk strak gespeeld. De cd heeft me bij mijn, je weet wel, te pakken, en komt mijn cd speler niet uit.
Zijn er nog meer cd's van deze band die zo goed zijn?

Alles tot en met Promised Land is uitstekend te noemen, enkel geen van allen lijken onderling op elkaar.

Alleen operation mindcrime en the warning. Dus zeg maar de eerste drie platen.
Daarna is alles naar mijn mening minder geworden.