Queensrÿche - Rage for Order (1986)

Gonna Get Close To You is een cover van Lisa Dalbello (zie aldaar).
Originele versie (van Dalbello dus) is stukken beter.

Ik zal het origineel nog eens opsnorren maar toch vond ik deze stalk-impressie van Queensrÿche en in het bijzonder Tate wel geslaagd.

de manier waarop tate zingt,dat doet niemand

tis ook een erg lastig nummer om te zingen

past prima bij de rest van de plaat

De manier waarop Lisa Dal Bello zing, doet ook niemand.
Beiden zeer getalenteerde en imponerende zingerds.

Maar toch (eerlijk) vind ik Dalbello deze bewuste song beter doen.

Dat is wel vaker het geval. Het inzetten van covers op reguliere studioplaten vind ik dikwijls goedkoop overkomen. In dit geval had het ook niet echt van mij gehoeven. Desondanks past het nummer uitstekend in de sfeer van het album en kan ik best begrijpen waarom deze keus gemaakt is.
En Tate maakt het met zijn ietwat obsessief hysterisch aandoende vocalen wel iets eigens van.

Ik ben pas begonnen met het luisteren van queensryche. Ik luister altijd bij elke artiest de gehele discografie in chronologische volgorde. Wat mij vooral opvalt na de eerste 2 platen van deze heren te hebben geluisterd: De muziek is bloedmooi, de stem vind ik vooralsnog zwaar irritant.

Blijft die vent trouwens ook in de platen hierna zo achterlijk zingen?? Dan weet ik of ik door moet luisteren of niet, want ik word er serieus helemaal gestoord van.

Richie,dit is een klassezanger! Voor de rest: volhouden, en veel plezier op je ontdekkingsreis. Ik ben zeer benieuwd naar je uiteindelijk oordeel.

Ik ga zeker weten mijn best doen!! Ik vind de muziek al erg mooi. Ik ga nu maar eens operation mindcrime luisteren, ben erg benieuwd!

Geoff Tate is een heel goede zanger maar heeft natuurlijk nogal een aparte stem. In de jaren tachtig hoorde die gewoon bij deze muziek. Maar als je uit een andere tijd komt...

Hij heeft werkelijk een prachtige stem die m.i perfect bij deze muziek past. Op OM klinkt hij zelfs op veel momenten erg maniakaal, zo intens en inlevend in de muziek klinkt zijn stem vind ik.

Ik had op deze plaat in het begin ook moeite met zijn stem.
En ik begon met OM en op dat album vond ik zijn stem geweldig
Dus ik denk dat richiedoom hier wel van gaat houden.

Wat me tot nog toe een beetje tegenstaat bij queensryche is de onheilspellende, duistere sfeer die ze produceren. De muziek is dik in orde, maar door die sfeer zal ik queensryche platen niet al te vaak opleggen. ik moet er echt in een bepaalde stemming voor zijn. En zoals gezegd, de zanger zal nooit een favoriet van mij worden, maar ach het went al een beetje .
Ik heb nu de eerste 3 albums beluisterd. Allemaal wel goed, operation mindcrime duidelijk de beste. Ik heb al deze albums tot nog toe 1 luisterbeurt gegeven. Ik weet t, het is weinig. Ik ben nu Empire aan het luisteren, en die klinkt nog een stuk beter dan deze en OM. Wat toegankelijker lijkt het.

Wat me het meest opvalt op dit album in het bijzonder, is de glasheldere productie met talloze details en nummers die pas na vele luisterbeurten hun geheimen prijsgeven. Wat op het eerste gezicht een val voor de commercie leek (getuige de foto's van de opgetutte bandleden, argh schmink en haartooi), verborg een mooi album.

Queensrycheplaten laten zich niet na één luisterbeurt beoordelen. The Warning heeft mss wel een keer of 10 - 15 nodig gehad om te blijven hangen maar is dan ook een parel van de eerste orde.

Je geeft aan alle platen op volgorde te beluisteren, dat valt alleen maar toe te juichen. Je zou eigenlijk ook iedere plaat een keer of wat moeten draaien voor de je volgende oplegt. Heb er zelf ook last van dat je met een stortvloed aan mp 3 materiaal al snel (te snel) cd's afschrijft. Vroeger kocht je (althans ik een jaar of 25 geleden) netjes 1 lp per week en die werd dan gewoon tig keer gedraaid. Kwaliteit kwam daarmee altijd bovendrijven. Enfin we dwalen af.

Deze Rage for Order is zoals Sir al aangeeft inderdaad wat helderder geproduceerd en zit ook wat minder complex in elkaar. Ook die ga je echter pas na een aantal luisterbeurten meer op waarde schatten.

na Promised land kan je de rest trouwens laten voor wat het is. (daarentegen wel de EP - waar het ooit allemaal mee begonnen is - nog even te pakken zien te krijgen).

En de nieuwste American Soldier dan, die schijnt volgens velen ook enorm de moeite waard te zijn nog.

Die is zeker de moeite waard.

Ik heb inderdaad nog een stortvloed aan mp3's op mijn pc staan. Zo wil ik ook Rush, Thin Lizzy, Pink Floyd, Bruce Springsteen, Deep Purple en Glenn Hughes nog gaan ontdekken, om er maar een paar te noemen. Ik heb trouwens Empire geluisterd, en die gaat denk ik zeker nog wat meer luisterbeurten krijgen. Mijn favo queensryche album tot nog toe. Als ik tijd heb en in de stemming ben zal ik Rage for Order zeker nog eens opzetten.

Ik ben trouwens ook het meest in de stemming voor Empire, want dat album gaat er ongeacht mijn stemming altijd wel in. Ik blijf echter Operation Mindcrime hun allerbeste album vinden. Alles klopt op dat album, het concept, het instrumentale en natuurlijk de fenomenale zangstem van Tate op dat album. De extremiteit en intensiteit van dat album zorgt er echter wel weer voor dat ik er wat meer zin in moet hebben en zeker er meer voor in de stemming moet zijn dan voor Empire. Want die gaat er dus zogezegd altijd wel in. Dit blijft trouwens ook een erg goed album, maar wel minder dan OM en Empire.

En vandaag kwam hij nog maar eens uit mijn kast, vierentwintig jaar oud alweer. 1986 was ook geen slecht metaljaar... Producer van dienst Neil Kernon zorgde voor een kil en mechanisch geluid, een wereld van verschil met de voorganger, maar tevens meer in your face. Ik hoef allang niet meer te worden overtuigd van de kwaliteit van de composities. Heerlijk album om met de hoofdtelefoon op te beluisteren. Tot op de dag van vandaag weet ik nog altijd niet wat het verband is tussen de hoes en de albumtitel. Wel denk ik te weten dat dit het eerste album was, waarop hun symbool "de Tri-Ryche" of zoiets verscheen. Nog meer dan ooit valt mij de opbouw van alle songs op, bouwen naar een climax, heet dit dan. Zij zijn hierin meesters en ik doe mijn hoed af.

Het is niet makkelijk waar te nemen. Maar kijk nog eens heel goed naar de hoes van The Warning

in grove lijnen zat dat element er idd al in

heb die warning hoes altijd maar vreemd gevonden, niet mooi, vergezocht met die kaarten, maar het zal eerder niet vergezocht zijn en juist uitgedacht

heb me der verder nog nie in echt verdiept

deze plaat koester ik immer, totaal onverwacht geluid na the warning

queensryche bleek al snel een band om fors rekening mee te houden, lak aan standaard hardrock,, eigen weg vinden,een erg gedrurfde plaat in die tijd, en toch scoren

5 uiteraard, nog steeds

Na relatief lange tijd zag "Rage for Order" het levenslicht.
Op de hoes en in video clips zagen ze eruit als die typische "hair metal" gasten maar gelukkig was de muziek veel beter.
Nu pas ben ik van mening dat "Rage for Order" hun beste muziek bevat...

Er zit een continu dreigend sfeertje in dat album, de produktie is naar die tijd perfect en spaarzaam wordt er electronica en keyboards gebruikt.
Ook dat bombastische en epische is nog volop aanwezig... maar toendertijd zag ik dat toch iets anders.
Hun verschrikkelijke uiterlijk leidde mij (en veel anderen) teveel af van de muziek en was in die tijd lichtelijk teleurgesteld.

Samen met "the Warning" voor mij hun beste albums.

Ik vond zowel The Warning als deze meteen helemaal geweldig toen ze verschenen. Melodieus, strak, emotioneel en experimenteel. Aan de opvolger van Rage for Order moest ik wel even wennen.

Goeie plaat van het toen nog jonge Queensrÿche. Ik moet zeggen dat ze wat onstuimiger zijn geworden op latere leeftijden, maar hier zijn ze nog lekker jong. Alle nummers klinken lekker fris en origineel. Vooral Neue Regel en I Dream in Infra-Red blijven me boeien.

Fenomenaal geluid, fenomenale muziek, fenomenale zanger, fenomenale muzikanten. Heb ik het woord "fenomenaal" al gebruikt? Ik zit in een Queensrÿche-periode, albums die mij blijven intrigeren, nou ja tot en met Promised Land. Hoor eens die drummer, waarover weinig mensen blijkbaar spreken, tekeer gaan! Als perfectie dan toch bestaat, dan benadert dit album dit gruwelijk dicht. My opinion and now you people!
Om mezelf te citeren bij The Warning, Gadverdamme, kan die vent zingen!

misschien wel queensryches beste (of tenminste op gelijke hoogte met die ene knaller uit 88

Deze heb ik net even gedraaid weer, vooral na het berichtje van de Sir. Dit is idd bijna perfectionistisch. En ja verdomme principes opzij zetten en hun debuut plaat ook maar eens ien huus hooln.

queensryche is een band die mij blijft boeien.
geweldige muzikanten en een ongelooflijke zanger.
helaas is chris de garmo niet meer van de partij en begint geoff slijtage te vertonen.
heb ze tijdens de rage for order tour voor het eerst live gezien. in het voorprogramma van bon jovi (ja, was na het optreden van queensryche best gezellig aan de bar). heb destijds letterlijk met open mond staan kijken. niet verwacht dat ze de muziek van het album zo strak live neer zouden kunnen zetten.

en inderdaad de muziek zit zo in elkaar dat je na 1 keer luisteren nog niet halverwege bent.

Wat is dat hier de laatste tijd? De LP's van Queensrÿche vliegen recht naar mijn handen en op de draaitafel: coup de foudre? No way, José! Waanzinnige klasse en waanzinnige liefhebberij van mijnen kant. Het debuut vind ik subliem en deze is zo mogelijk nog rijker: de songs, het geluid, het muzikale vakmanschap. Niet zo evident om te doorgronden en eigenlijk ongeschikt voor de McDonalds-generatie met hun snelle hap. Dit is anders, beter, taaier maar veel smakelijker: het verschil tussen een magere steak en een sappige entrecôte! Wacht maar tot het mosselenseizoen is begonnen, dan pas zal je onaardse vergelijkingen zien .