Animal Collective - Merriweather Post Pavilion (2009)

Ja, nou je het zegt. Had de link zelf nog niet gelegd

Dat maak ik op uit de toon waarmee sommige berichten geschreven zijn.

Precies. Daarnaast kwam hij uit in een tijd waar ik dagelijks de vraag krijg: "Weet jij nog of er iets leuks uitgekomen is? Ik kan maar weinig vinden.". Tsja, het antwoord is dan wel duidelijk.

Hij is bij mij aan het groeien...

Ik hoop dat ze naar Pinkpop Komen!

Ik denk eerder lowlands

"Ik was er vanaf het begin bij" Who cares. Mooie plaat.

denk ik ook, Maar daar mag ik nog niet heen van mijn ouders...

Daarom hoop ik pinkpop

Ik heb deze vorige week op de luisterpaal gehoord en dat was mijn eerste kennismaking met deze hippe band. En dat klonk zo speels en 'leuk' dat ik zojuist de cd maar heb gekocht. Nu wachten op de zomer.

Echt gewoon een geweldige cd!!!! kopen is de boodschap

Toch eens een perfecte clip van animal collective... Het waterthema komt alleszins goed over
De enige goeie video die ik ken van het collectief is die van Fickle Cycle

Ik vind m anders behoorlijk beroerd. Lijkt wel fanmade. Als ie dat ook is, is het inderdaad aardig gedaan, maar echt creativiteit zit er niet in.

Niet fanmade.
Als je vergelijkt met bv. clips als Water Curses en Peacebone is het toch een enorme vooruitgang.

peacebone was tenminste creatief, kan ik van deze niet zeggen, want veel bijzonders gebeurd er niet. Net of dat het geld op was.

Matt!
Until you're fully grown
You've got a real good shot
Open up to hold inside:
"Keep it real, keep it real
Shout out"

Brother Sport

En je mag wel naar Pinkpop

Ik hoor meer:
Won't help to hold inside:
Give a real, give a real shout out.

Maar dat zijn eindeloze discussies bij AC,
Brother Sport

en daarvoor?

I know it sucks that daddy's dumb
But try to think of what you want/won

??

Quote van de site www.songmeanings.net:

"Panda Bear, a.k.a. Noah Lennox, has a brother, Matt, maybe nicknamed Sport, who has plenty of artistic potential, and who really ought to open up his, open up his, open up his throat. He's young and talented and has a real good shot at making a name for himself with his music and/or singing or whatever."

Ik kan met wel vinden in deze verklaring.

Misschien gaat Matt ooit nog serieuze muziek maken. Wel onder de naam Koala Beertje of De Kleine Buidelbeer.

Ik twijfel tussen, daddy's done of gone...
Maar volgens het collectiefje mag je ervan maken wat je wil, dus je doet maar

En nú al meer stemmen dan Strawberry Jam. Het kan soms snel gaan.

Klaar met dat behoudende gedoe, 5 sterren voor Animal Collective! Tijdloze, kleurrijke plaat met teveel pareltjes. Als deze aan het eind van het jaar niet in mijn top 5 staat eet ik mn schoen/pet/broek op......

dat wil ik zien. Zeker met stalen neuzen is dat een hele opgave.

Veel ophef hier, maar waarom o waarom....?

Eerste luisterbeurt: nah, dit komt niet overeen met mijn hooggespannen verwachtingen...

Ik begin met 3, we shall see how things evolve....

Die eerste 2 nummers, daarin gebeurd meer spannends dan in hele oeuvres van sommige andere bands

Echt onvoorspelbaar dit,en dan is zeker positief. Het duurt even voordat de nummers op je inwerken,maar als dat eenmaal is gebeurt, is het alleen maar genieten geblazen en als het album afgelopen is, weer op replay te drukken, om vervolgens weer weg te spacen.

Wat een zooitje dit album. De eerste associatie die binnenviel was nb BranVan 3000. Niet dat de muziek er erg op lijkt, maar da's ook een zooitje. Neemt niet weg dat ik me er wel mee vermaak. Nog een paar keer draaien

Afgaande op alle berichten deze cd eens gaan beluisteren. En dat doe ik meestal als ik achter de computer zit te werken, mailen of anderszins. En dat viel niet mee.

Inmiddels heb ik hem zo'n 4 keer opgezet en ergens bij het 3de,4de, of 5de nummer gauw de uit knop gezocht. Ik werd er helemaal tureluurs van. Ten eerste wist ik niet naar welk nummer ik luisterde, want wat onderscheidde de muziek van het eerste nummer van de muziek die ik 10 minuten later hoorde?
Door al die stemmen en die vri vra vrolijke deuntjes raakte ik de weg behoorlijk kwijt. Sterker nog, ik werd overvoerd door de overkill aan ideetjes. Zo van kijk, we schudden het zo uit onze mouw.

Allemachtig, wat een drukte. En dat terwijl ik altijd van die muzakachtige dingen (jazz, eno, boards of canada) draai als ik werk om toch vooral niet afgeleid te worden.

Daarom doe ik onrecht aan al die inspanning en (gespeelde) onbevangenheid van deze jongens/mannen. Ik zal de cd eens meenemen in de auto voor een lange rit. Kans is natuurlijk aanwezig dat ze me uit een boom moeten plukken omdat ik geen andere uitweg meer zag of de uit knop van de speler niet zo snel kon vinden.

Hetzelfde geldt in iets mindere mate voor die andere Amerikanen van Fleet Foxes. Zo'n beetje hetzelfde vaatje en ook niet slecht maar of dat dan ook meteen goed is, weet ik niet.

Misschien komt het omdat ik de bronnen en de plekken waar zij uit putten al zo goed ken en daarom in ieder geval de nieuwwaarde van deze lichting relativeer.

Daar komt bij dat het herinneringen oproept aan hippietijden en lief en wazig zijn. Van kneuterige naïviteit en troublesse oblige. En daar kan ik niet tegen, toen niet (maar toen was er geen ontkomen aan), maar zeker nu niet meer. Dat is weg en over en moet vooral nooit meer terugkomen. Een hele generatie naar de kloten omdat iedereen op zoek moest naar zichzelf, maar dat is een ander verhaal.

Daarom nog geen waardering in cijfers, alleen mijn voorlopige paniek.

Wat ik wel weet: dat het niet gauw mijn favoriete muziek zal worden, hoewel, bedenk ik nu, het ergens ook lijkt op Simian (Chemistry) wat lange tijd mijn favoriete deuntjes cd was. Je ziet het, ik wacht in twijfel af.

Goed album, 3 favorieten, My Girls, Brothersport en Summertime Clothes, waarvan Summertime Clothes het lekkerste nummer.