Boards of Canada - Geogaddi (2002)

Ik neem aan dat dergelijke stemmen verwijderd worden, of niet?

Hij had hem in april ook al beluisterd, maar na het bericht van OH zijn stem nog verder verlaagd. Zou toch fijn zijn als mensen zonder rancune zouden stemmen...

He wat flauw. Verder heeft hij een prima muzieksmaak dus ik dacht; laat ik zijn nummer 1 eens checken, maar ik vond het eerlijk waar niets aan. Is ook alweer een tijd geleden die stem.

Haha, de pot verwijt de ketel .

Maar ik wil dit album als sinds 2006 (! (!!) (!!!)) checken maar is er nooit van gekomen om onduidelijke redenen; perfecte gelegenheid nu (denk ik).

Zeker doen MJ, maar de eerste 20 keer niet afhaken, is mijn tip Heb dit album zelf echt jaren lang verkeerd begrepen op de een of andere manier. Alsof ik luisterde in een verkeerde muzikale ruimte.

Er is geen enkel album dat ik 20 keer in zijn geheel heb beluistert, dus ik hoop dat het meteen raak is (net als bij In a Beautiful Place Out in the Country) .

Verwacht een stuk meer duistere boards! Vooral het laatste gedeelte is behoorlijk donker, maar o zo prachtig!

In A Beautiful Place Out in the Country was bij mij dan weer in één keer op zn hoogtepunt aangekomen. Wat op zich eigenlijk wel jammer is, wat dat betreft heeft deze gevoelsmatig toch een stuk meer diepte.

Ja, met de BoC-platen ben je wel een paar jaar zoet.

Bij mij was het bij mij allemaal in één keer raak, maar op de een of andere manier blijven hun albums prikkelen en is elke luisterbeurt weer een avontuur op zich.

Het juiste woord inderdaad. Bij mij duurde het tevens nogal even voordat ik deze ook maar engiszins begon te waarderen zoals de andere boc-platen, maar toen het kwartje eenmaal viel..

een halve ster erbij.

een echte trip deze plaat

Maak je geen zorgen, van die bands heb ik ook al heel wat gehoord en negatief beoordeeld. Ook daar heeft men dan natuurlijk weer commentaar op.

Verder is het niet zo dat er een hele nieuwe muziekwereld voor mij openging. Ik herkende gewoon binnen electronic iets wat mij in andere muziekgenres al altijd had afgestoot.

Maar over kortzichtigheid zullen we het maar niet meer hebben lijkt mij (cfr herman's bericht).


Vervreemdend vind ik het absoluut niet. Maar BoC wordt voor mij perfect samengevat door de hoes van Music ... Children. Sommige vinden dat een mooie tijd en krijgen daar warme gevoelens bij, mij stoot het alleen maar zeer expliciet af. Heb er niks mee en vind het deprimerend.

Gisteren weer eens van voor naar achter geluisterd in het donker met koptelefoon en meteen vroeg ik me af waarom ik deze maar 4,5 had gegeven.

Hemels... en soms ook hels.

Het gevoel dat bij dit album als eerste bij mij opkomt, is 'onpersoonlijk'.

De muziek is mij te computer-achtig, klinisch en koud, waardoor voor mij ieder gevoel dat in de muziek zou horen te zitten, verloren gaat. Jammer.

Dan is BoC of electronic niet jouw ding, denk ik. Als er één plaat is die warm en persoonlijk klinkt is het deze wel, wat mij betreft.

Nou dan denk ik dat dat eerder BoC is, dan het genre electronic in z'n geheel. Zoals je zult zien heb ik redelijk wat albums die bij 'electronic' in ieder geval geen 1,5 gegeven.
Die albums echter. dragen wel sfeer uit in plaats van computerbliepjes.

Waar hoort u dan computerbliepjes? Dat verwacht ik bij een technoplaat, maar niet bij een plaat die is opgemaakt uit samples, orgels e.d.
Komt geen laptop aan te pas.

Ik hoor ook geen computerbliepjes... zit je wel bij het goede album?

Kan wouter8 wel volgen anders, want ik had eerst ook bij dit album dat het geheel me te strak en klinisch klonk (zeker t.o.v. Music Has The Right to Children). Iets wat ik minder interessant vond klinken. Neem bijvoorbeeld de beat van 1969, het klonk me wel vet, maar leek ook wat oppervlakkig. Ook van Music is Math had ik in het begin heel lang niet van door wat een sterke sfeer erin zit. Geluiden zijn denk ik wat meer gefilterd hier en strak blijft dit album wel geproduceerd, maar op de lange termijn juist in heel positieve zin. Dan ga je meer de emotie voelen -ook veel warmte inderdaad- die er in de geluiden schuilgaat. Dit album geeft niet meteen z'n geheimen prijs, zoals bij de meeste echt goede albums het geval is.

Inderdaad, dus doorzetten wouter en je wordt rijkelijk beloond!

Zozo ik heb hier wel een discussie ontketend volgens mij...

Wat ik bedoel is dat de geluiden die ze gebruiken heel erg onpersoonlijk op mij overkomen, zoals John Doe ook al zei. Ik bestempel dat dan als computerbliepjes, hoewel ikzelf natuurlijk ook wel hoor dat het geen 'piep' uit een computer is.
Zoals je kunt zin heb ik Music Has The Right to Children ook beter beoordeeld dan deze.

Misschien dat ik overigens nog wel doorzet, alleen ben ik bang dat dit op de korte termijn mij niet gaat lukken. Ik heb de laatste tijd namelijk nogal een overkill aan originele albums gekregen

Het is ook geen album voor de korte termijn, dus dat scheelt weer.

Meer een plaat als een goede wijn, die een paar jaar moet rijpen...

Iemand heeft heel Geogaddi "in reverse" op YouTube gezet. Vooral A to B is as B to C is erg leuk om achterstevoren te horen.

YouTube - Geogaddi Reversal PT3 (vanaf 1:10)

Iedereen mag negatief zijn, maar computerbliepjes vind ik een zeer vreemde term bij Geogaddi... (helemaal als je daarmee 'onpersoonlijk' bedoeld). Ik vind het ook één van de warmste electronica stijlen die ik ken.

5*, omdat het de enige plaat is die me tot tranen toe kan bewegen.

Zei iemand echt 'computerbliebjes'? Hahaha, daar gaat je credibility. Ach maar dat maakt niet uit Wouter8, dat besef groeit nog wel, hier zijn namelijk niet veel computers aan te pas gekomen denk ik; sterker nog, BoC staat JUIST bekend om z'n persoonlijke, warme sound die bijna volledig analoog is. Maargoed, dat zeg je zelf dus eigenlijk ook.

Schrale troost: de eerste drie jaar dat ik dit album had vond ik het ook kut, maar op en dag ging ik het enorm waarderen en tegenwoordig kan ik niet meer zonder.

De 'bliepjes' waar ik het onder andere over heb (oke, ik geef toe, de term was niet heel erg goed gekozen) zijn de basis van Music is Math (Dawn Is Chorus zit in diezelfde categorie) en de geluiden die vanaf 1:12 gebruikt worden. Deze vertegenwoordigen ook het klinische geluid dat ik bedoel. Bovendien komt het op mij over alsof er geen gevoel in de muziek zit. Alsof er allerlei mooie technische vernufte dingetjes inzitten (dat weet ik verder niet), maar dat het gevoel compleet weg is.

Tja had ik eerst ook, daarna niet meer.

Ik vind het wel grappig om al dat commentaar op iemand anders' commentaar te lezen...

maar het slaat natuurlijk als een tang op een varken, want over smaak valt niet te twisten.

Over slechte smaak daarentegen...

Interessante muziek...