Antony and the Johnsons - The Crying Light (2009)

Ik begin hem steeds meer te waarderen!
Antony zet me toch altijd de rillingen op mijn rug. Dat gebeurd momenteel bij mij aleen bij jeff buckly en bij antony,

MIJN COMPLIMENTEN!

Ik heb mazzel: aan mij is dit wel besteed. Je zegt het mooi: je moet hierdoor geraakt worden. Nou, het snijdt dwars door mij heen....

Nog steeds geweldig. Bird lijkt tijdlozer, dus ik wil de verhouding juist maken. Van 5 > 4.5*

Wachtend op de vinyl-release van dit album, heb ik het gekocht toen ik van de week hoorde dat het vinyl pas eind maart zou komen. Cd gekocht en meteen werd duidelijk waarom (dit eigenlijk een plaat voor vinyl is): dit is mooi en gevoelig.

Na 4* draaien ben ik wederom onder de indruk van Antony - laat alle azijnlurkers en tempo-pubers hun swaffel hier maar over zwaaien: you can't touch this!

Dit is mooi, dit is ontroerend tot op het diepst van je groeven (vandaar ook vinyl, want een cd heeft die niet). Ik vind het mooi. De enige twijfel: het aantal sterren; één zekerheid: in de toptien van het jaar naast een andere schijf die ik nu al ken.

Dit staat bij mij momenteel in de top 10 aller tijden. Platen als deze raken je waanzinnig diep. Mooi, mooi en nog eens mooi

Goed dat Buckley dat niet meer hoort.
Wat een vergelijking.
ERG ONGEPAST!

Hij maakt toch helemaal geen vergelijking.. hij zegt alleen dat zowel Jeff als Antony hem rillingen kunnen bezorgen.. en dat begrijp ik wel

in het vervolg beetje beter lezen aub..

Ik vind Anthony en Buckley beide artiesten die diepe emoties op kunnen roepen, in dat opzicht vind ik de vergelijking kloppen. Overigens geen emoties waar ik warm of koud van wordt, ze raken me beide niet echt, maar dat is een ander verhaal.

Had mijn bril nog wel op nou ja volgende keer beter!

. Ja, want indien ie niet kopje onder was gegaan, zat ie nu internationale muziekfora af te struinen.

Misschien is zijn vorige CD muzikaal gezien wat minder spannend, maar zijn bizar-emotionele stem komt wel beter uit die iets gestrucureerdere verf dan op deze nieuwe. De tweede helft raakt me niet meer, het kabbelt voort zoals jazz kan kabbelen. En laat ik aan jazz nou een uitgesproken hekel hebben.
Dus dat de eerste twee albums hier beter gewaardeerd worden, kan ik voorlopig inkomen. Wie weet valt het kwartje nog.

Was in eerste instantie ietwat teleurgesteld. " I am a bird Now" is bijna niet te overtreffen. Gelukkig maakt het eerste nummer "Her Eyes Are Underneath the Ground" (prachtig) dat je de plaat toch op zet. Heb hem nu twee weken in huis. Wordt steeds mooier. Vaak draaien. Volume hoog.

Wat een hemelsmooie CD! Niet alleen de songs maar vooral die stem, zelden iemand gehoord die op zo'n gevoelige wijze kan zingen, die mij zo diep kan raken.
Het tweede reguliere album uit 2009 dat ik heb gekocht en raak, 5 sterren! Wat een stem, wat een stem ...

Antony & The Johnsons was al een genot, I Am a Bird Now deed daar een schepje bovenop... en The Crying Light... minstens zo goed zelfs! Wow!

Prachtig van begin tot eind! Heeft bij mij al vele luisterbeurten gekregen en ik geniet er steeds meer en meer van.

Heeft iemand nou die bonustrack gehoord???

In een live-versie ja.

Mijn eerste kennismaking met Antony & the Johnsons. Wat een intrigerende muziek, zang en verschijning(Antony)!
Ik moet wel in de stemming zijn om dit te draaien, maar het is prachtig! Ik wil het nog iets vaker luisteren voor ik mijn beoordeling geeft, maar ik schat dat het zomaar 4**** zou kunnen worden.
Wel weet ik al wel zeker dat ik mijn pindakaasje wil inwisselen voor een origineel exemplaar en ik heb er dus ook al 1 in bestelling. Ook heb ik I Am a Bird Now gedownload, om te kijken of ik die ook wil bestellen.

Eugh. Van deze muziek word ik gewoon kwaad. Hoe kunnen zoveel mensen genieten van een man/vrouw die op extreme hoogte vervelende nummers zingt. Als ik dit hoor in een platenzaak of zoiets dan krimp ik echt ineen. Walgelijk is dit! Kan iemand mij uitleggen in een onpretentieuze manier wat hier goed aan is?

Kennelijk is het gewoon absoluut geen muziek voor jou, Opschuiven. Zelf vind ik Antony waanzinnig mooie muziek maken... Smaken verschillen he

Zojuist zelfs gespot op mtv

Worden jullie niet depressief van deze plaat?

Nee, emotioneel wel! Prachtig wat muziek met je kan doen

Nee, ik ook niet, ik vind het hoopvolle muziek.

Vandaag voor het eerst uitgeprobeerd. Hoewel ik een enorme fan van I am a bird now ben, vind ik het jammer dat deze plaat in mijn oren alleen maar als "meer van hetzelfde" klinkt. Ik verwachte een vernieuwde sound, maar die kon ik alleen op 3 tracks vinden. Ik geef nog geen oordeel, daarvoor is 1 luisterbeurt niet genoeg.

Die vernieuwde sound is meer terug te horen op de EP Another World (zelf ben ik blij dat dit niet op dit album is voortgezet).

Via musicmeter heb ik al heel wat pareltjes van albums ontdekt van verscheidende artiesten (Sigur Ros, Fleet Foxes, Angus and Julia Stone, DCFC, Sufjan Stevens). Aan de positieve reacties te horen die ik lees, lag deze muziek in de lijn van misschien ook wel eens een pareltje kan worden voor mij.

Maar helaas. Deze muziek raakt me niet, de stem vind ik in tegenstelling tot de meeste hier irriterend.

Jammer...maar goed...smaken verschillen...

ik stem niet omdat een paar luisterbeurten niet voldoende vind voor een goede review. Heel misschien later nog wat luisterbeurten proberen...maar ik kijk er niet smachtend naar uit iig.

Ben inmiddels bijna verslaafd geraakt aan dit album. Ook I Am A Bird Now maar in huis gehaald. Wat een artiest!! WAUW!

Tijdens de eerste luisterbeurten vond ik 'I Am A Bird Now' rijker, diverser. Onwillekeurig ga je toch vergelijker. Maar nu dringen de liedjes zich nadrukkelijker op, terwijl de plaat nog steeds een mooie eenheid is. Hele emotionele muziek, die diep uit het hart van Antony komt. Hij neemt een heel eigen plaats in het (alternatieve) muziekcircuit in, maar dat is dan ook een heel waardevolle plaats. 'The Crying Light' is een parel en mijn eerste 4**** plaat van 2009. Naar de eindejaarslijstjes!

Op het eerste gehoor leek dit album mij 'leger' dan I Am A Bird Now. Maar na nog maar een paar luisterbeurten ga ik steeds meer details horen en prachtige -toch subtiele- composities erin zien. Ben op dit moment verslaafd aan Everglade, wat een kippenvelnummer!! Antony maakt bij mij wat los wat veel andere artiesten niet kunnen. Een diepe emotie in de muziek verwerken.

Misschien gaat deze plaat voor mij nog wel boven IAABN uitsteken.
we zullen zien....

4,5

Ben helemaal verslaafd geraakt aan de muziek van Antony & the Johnsons, elke dag, zit een zelf gebrande cd van hem in mijn auto cd speler, elke luister ik ernaar en niet 1 moment verveeld het mij.
Als je dan beseft dat er mensen zijn die al meer dan 400 euro hebben geboden voor een kaartje in carre.

Had everglade zo graag gehoord in carre met een mooi orkest erbij, het mooiste nr daarvoor denk ik.