Antony and the Johnsons - The Crying Light (2009)

Zou het toch nog maar eens proberen, misschien met een ander album, als deze muziek je eenmaal pakt laat het maar moeilijk los.

Ik kan alleen maar zeggen dit is voor mij gewoon pure emotie (zijn stem), plus dat het instrumentaal gewoon heel erg goed/ mooi is.

maar kan me best wel voorstellen dat een bepaalde muziek je iets niets doet, geen punt.

Als nummers als One Dove of bv Everglade je niets doet dan moet je dit iid niet luisteren.

Ik zal het je zeggen als hij dat gedaan heeft

Dan heb je of veel geluk gehad of connecties, hoop voor je dat het mooi zal zijn..

Zijn vorige deed het toch niet helemaal bij mij, en ook The Crying Light is een 'bij vlagen' plaat geworden. Echt prachtige stukken (Epilepsy Is Dancing bijvoorbeeld is schoner dan schoon), maar soms is Antony toch ook wel een aansteller. Toch vind ik deze over de hele lijn beter dan I Am A Bird Now.

3,5*.

Omdat iedereen het steeds over Antony and the johnsons had ging ik maar even luisteren wat het was in de itunes store. In die 30 seconden kon het me helemaal niet pakken maar omdat iedereen er maar niet over op hield heb ik het hele album maar eens goed geluisterd en ik ben helemaal om. Het is echt een heel goed album. Ik had verwacht dat z'n stem me zou irriteren maar het tegendeel is juist het geval. Ik heb hem nu 2 keer helemaal geluisterd dus ik kan nog geen definitief oordeel geven maar voor nu, 4*

Vind dit toch behoorlijk tegenvallen vergeleken met het vorige album. Vooral muzikaal is er wel erg weinig interessants te vinden, alleen de eerste 2 tracks en misschien nog een ander komen in de buurt van de vorige plaat.

En met weinig interessante muzikale begeleiding of compositie blijkt dat zijn stem ook snel een stuk vervelender wordt.

Wat een prachtige muziek.
Persoonlijk vindt ik ¨I am a bird¨ toch nog iets mooier.
Maar toch wel een vette 4.5
Vooral One Dove en Everglade zijn juweeltjes.
En dan te weten ik in Eindhoven woon en geen kaartjes heb (snik)

Vandaag gehoord op vinyl bij RecordFriend: oh wat is dit mooi en wat is het album (artwork) mooi uitgevoerd. Baal ervan dat ik vorige maand de cd heb gekocht - dit is zoveel mooier op vinyl (je krijgt de cd er ook nog eens bij) voor slechts 20 euro.

Moet deze snel luisteren! hopelijk is hij net zo goed als I am a Bird Now..of heb ik valse hoop

Klein beetje. Desalniettemin zeker het luisteren waard.

Vond ik Antony bij de eerste kennismaking een mega zeur, nu lijkt het kwartje gevallen. Hele kwetsbare bijzondere muziek, soms tegen klassieke Barok aan zittend. Pracht plaat, ga die andere twee ook maar eens goed beluisteren.

Ik vind deze misschien wel beter dan IAABN, kan ook de hype zijn natuurlijk....

Eindelijk eens een album van deze man gehoord. Kende al wat (mooie) nummertjes, maar nog geen volledig album.
Mooie verzorgde nummers met geweldig veel emotie. Gelukkig komt het allemaal authentiek over zodat er geen sprake is van nepsentiment.
De kracht van dit album ligt er tevens in dat er eigenlijk geen misser op dit album te bekennen is. Er zijn een paar uitschieters(Daylight and the Sun en Epilepsy Is Dancing), maar het album is zeer consistent.
4*

Aan iedereen die 'Antony and the Johnsons' goed vindt of kan waarderen: luister eens naar Scott Walker !

Ik heb het al eens eerder gezegd maar Scott kan nog wel wat aandacht gebruiken.

Scott Walker is muzikaal misschien iets minder makkelijk te begrijpen maar het gevoel dat het bij mij oproept is hetzelfde.

'selecteer 2 favoriete tracks' .... wat een moeilijke opgave voor dit ongelooflijk mooie album.
10 schitterende parels

Een zeer fijn advies waar ik me bij kan aansluiten alleen vind ik deze 2 artiesten behoorlijk verschillend. Wat dat aan gaat hoor ik meer overeenkomsten tussen Scott Walker en Marc Almond maar dat terzijde. Antony zit in hetzelfde kringetje zullen we maar zeggen


Inderdaad, maar zo weinig aandacht geniet Walker nu ook weer niet

Dat gaat dan meer op voor zijn latere albums. De jaren '60 en '70 zijn erg goed toegankelijk.

Antony and the Johnsons vind ik toch een compleet andere wereld.

En wat een prachtige stem heeft Antony.
Momenteel nog moeilijk te zeggen wat mijn favoriete album zal worden I Am A Bird Now heeft de uitschieters (For Today I Am A Boy en You Are My Sister). The Crying Light is meer een aaneengesloten album (ipv een verzameling losse nummers).
Maar Antony blijft een bijzonder plaatsje in mijn hart houden.

Vreemd dat ik deze nog geen kans heb gegeven. Het album klinkt wat meer een geheel dan de vorige albums. Ook houdt Antony zijn stem iets meer in het gareel, om zodoende een iets toegankelijker geluid te produceren. Tot nu toe is dit mijn favoriete album van Antony, wellicht kan het herbeluisteren van de oude albums daar nog verandering in brengen. 4* voor deze.

Meer dan normaal stoor ik me toch wel aan het melodramatische, kitscherige van deze plaat, Antony lijkt zijn gevoel meer als gimmick te gebruiken.

heb hem nu meermaals beluisterd , maar ik stoor me aan die bleiterige kwezel alsof hij al het leed van de wereld moet torsen , ik moet het niet en zal er nooit van houden , een echte poseur , allemaal kitsch , niks van echte warmte of gevoel , weg ermee

We herkennen 'em, de bekende one-liners (in dit geval 3) van Beaster. B3 strikes: Beaster's Botte Bijl en nuance is ver te zoeken, duidelijkheid alom. Zou een slager zijn waar met vergelijkbare slogans aanprijzen, zou ik prompt vegetariër worden.

Voor mij is deze Antony dit jaar een van de fijnere platen tot nu - ik vind het een pure, integere plaat - met emotie. Lust u dit niet, laat het dan liggen in de winkel, een ander heeft er plezier van.

Tja, die stem moet je wel liggen natuurlijk. Ik kon me in het verleden nog wel eens storen aan de soms overdreven tremelo in zijn zang, maar dat valt op dit album wel mee. Het is een mooie ingetogen plaat. Zal het goed doen in mijn jaarlijst.

@Mju: wel nog even stemmen.

..

Schitterend luisteralbum en een schitterend concert in Carré, het was echt een unieke ervaring om daar bij te zijn!

Voor de liefhebbers, die het concert in Carre gemist hebben -waaronder ik-. Lang leve Uitzending Gemist:

http://cgi.omroep.nl/legacy/player?/ceres/nps/rest/2009/NPS_1133368/bb.20090622.asf

Met prachtige uitvoeringen van o.a Cripple and the Starfish, Rapture, het integere Dust and Water...het verhaal erachter is ontroerend. Her eyes Are Underneath the Ground en The Crying Light.
Het is aan eenieder hoe hij Antony ervaart, maar ik vind hem geweldig. Hij is de personificatie van emotie, samengeperst als spaanplaat. Ik geloof hem oprecht als hij zegt, dat hij geemotioneerd kan raken als mensen vanuit positieve gevoelens reageren.
Het moge duidelijk zijn, dat dit album nog op mijn -things to have- lijst(je) komt te staan.
Antony mijn zingende engel van 1,95m hoog.

Heb je hem dan nog niet, is al maanden uit.... jammer hoor als je hem zo fantastisch vind.....

Klopt, weet ook dat hij al weer een tijdje uit is. Heb wel zijn debuut op cd en de vorige op de harde schijf. Maar geef niet meer zo makkelijk 16 eur. uit voor een album. Kwestie van keuzes en budget heh. Maar voor hem zal ik mijn knip eens wat verder open trekken.

Internet kerel! Ten eerste is het geen schande om wat te dowloaden als je een beperkt budget hebt om je passie mee te bekostigen, ten tweede koop ik zelden albums voor 16 euro. Met een beetje zoekwerk op verschillende sites kun je deze plaat voor 10 euro in huis hebben

Deze plaat is ook gewoon een parel. 10 schitterende nummers op één schijf, vol emotie en vakmanschap. Gewoon geweldig. Jammer dat deze arme student geen 70 euro kan ophoesten voor een concert, want dat ontbreekt er nog aan. Het optreden op het Holland Festival smaakte zeker naar meer en vooral de uitvoering van I Fell In Love With A Dead Boy was adembenemend. Maar er zal zich nog wel vaker een kans voordoen en dan hopelijk voor iets minder geld.

Na 2 prachtige albums met als bekroning een Mercury Price is het natuurlijk afwachten of deze het nog altijd doet. Als deze plaat nog kan boeien of dat ze eigenlijk terug in herhaling gaat vallen. Wel dat doet ze eigenlijk beiden. Het is een zeer boeiende plaat met wederom heel innemende liedjes op een heel Antony and the Johnsons manier.

Langs de andere kant had ik ergens stiekem wel gehoopt dat hij zou gaan experimenteren. Stel je eens voor Anthony goes Ambient alla David Bowies' Low of Anthony goes Electro/Rock alla Kid A van Radiohead.

Het lijken allemaal vage verzinsels, maar vergeet niet zijn werk met Hercules and Love Affair, dat was toch meer electro. Eerlijk gezegt smaakt dat ook wel naar meer... De vraag is of hij er nog iets meer zal doen.

Natuurlijk is dit album zeker een aanwinst aan een rijk musikale bibliotheek die Musicmeter eigenlijk wel is. Voor mijn part kan het nog wel even, maar ik vrees dat deze man toch ergens zal moeten innoveren anders zal zijn formule helaas wat achterhaalt worden.

Over dit album kan ik eigenlijk redelijk kort en bondig zijn, dit is gewoon meer lekkers zoals I Am a Bird Now. Je hoort een gekwelde geest die beschutting zoekt in zijn muziek en zijn teksten (die wederom echt prachtig zijn).

Voor mij duidelijk een 4-4.5, maar voorlopig hou ik het toch op een 4 wie weet stijgt deze plaat nog, zoals I am a Bird Now.