U2 - The Joshua Tree (1987)

Fijne plaat van U2 en de soundtrack van mijn tienerjaren toen ik nog een klein Twinpeakje was.Ook 1 van de weinige platen van U2 die ik anno 2009 nog steeds kan draaien zonder te skippen.Ook de deluxe uitgave is zeer de moeite waard.Desert of Our Love is een magistraal nummer en zou niet misstaan hebben op het reguliere album.

Naar mijn mening het beste album van U2 en een ware pop klassieker. Sterke songs en Bono die overtuigend klinkt. Wat mij betreft hebben ze hierna nog slechts 1 album van een hoog niveau gemaakt, nl. Achtung Baby.

Daarna werd het consumptie pop en over het nieuwe album hebben wij het maar niet meer.

Nee, in het rijtje The Beatles, The Rolling Stones, Led Zeppelin hoort U2 niet thuis, daarvoor heeft deze band te weinig echte klassiekers op hun naam staan.

Wat is een klassieker en wie bepaald dat?? In eerste instantie de luisteraar zelf, maar ook wel het belang van een plaat die de muziek op een hoger niveau heeft gebracht, en dan de elitaire internationale muziek journalist niet te vergeten. Als je het vanuit deze stellingen bekijkt heeft U2 minimaal net zo veel klassiekers op de naam staan als de Rolling Stones en meer als Led Zeppelin. Natuurlijk behoort The Joshua Three tot hun beste werk, u2 op hun best. Een plaat waarin alle aatrekkingskracht van deze band wordt samengeperst. Play loud is mijn advies.

Alle aantrekkingskracht van de voorgaande 4 albums word hier inderdaad samengeperst met een goede snuif Amerikaanse invloeden. Maar het is niet de meest innovatieve plaat uit hun catalogus.

Eén van de allerbeste cd's van U2, nog met jeugdig enthousiasme en creativiteit gemaakt.

U2 is in ieder geval niet te verwijten, niet innovatief te zijn.

Toch had ik aanvankelijk (en nog) grote moeite met de opening van de cd, met het nummer I still haven't found what I am looking for en met name de eerste single van de cd, With or without you.

Het nummer is beduidend minder dan de eerste singles van War (New years day) en The unforgettable fire (Pride) maar het komt uiteindelijk meer dan goed met The Joshua tree.
Het vervolg is werkelijke fenomenaal, behoort tot het beste wat U2 heeft gemaakt.

Bullet the blue sky, In Gods country, One three hill.

De titel van het (oorspronkelijke) laatste nummer (Mothers of the dissapeared) belooft veel, komt als song echter terecht op de stapel niemandalletjes. Gemiste kans op sterk slot.

Kwalitatief doet Achtung Baby weinig onder voor The Joshua Tree .
Toch is dit mijn favoriet . De bevlogenheid in de liedjes zijn uniek .
Zoveel jaar na dato is het kippevel er nog steeds .
Een heel warm album . De originaliteit is op Achtung Baby wederom erg groot en het is goed dat U2 daar weer een ander geluid laat horen , en de songs zijn ook gewoon erg goed .

Magnum Opus van U2. Bijna majestueuze sfeer met een prachtige ingetogen onderkoelde passie gebracht. Al het oorspronkelijke talent van de band kwam hier maximaal tot uiting. 'Achtung Baby' is een mooie plaat met lef, waarin de band zich probeerde te vernieuwen. Maar de kracht en boodschap zitten toch echt in deze plaat. Klassieker!

Ik heb ook het gevoel dat na de singles het album werkelijk begint.

Ja inderdaad met de 2 briljante nummers Bullet the Blue Sky en Running to Stand Still. Vaak live ook als een 'tandem' gespeeld. Op de Zoo-TV tour kreeg 'Running' overigens een ander, erg mooi, intro.

Gisteren nog van genoten. Het intro met gitaar in plaats van piano. Die overgang vervolgens naar Where The Streets Have No Name is ook de haren recht overeind op je armen.

Inderdaad, eerst die mondhamonica die door merg en been gaat, en dan dat fantastische intro van Streets. Genieten !

Prachtig inderdaad , gisteren heb ik deze nog eens opgezet asmus u2 bootlegs - zoo europa - home19.inet.tele.dk .
Wat `n schitterend geluid , het is of je er zelf bijzit .

Pure klassieker. Echt een van de beste albums die ik ooit heb gehoord. De pure rock-schwung en de prachtige teksten maken dit album een absolute klassieker. Geweldig!

5,0 *

Magistrale plaat en het Magnum Opus van U2. Achtung Baby is ook niet verkeerd maar deze vind ik in alle opzichten (zelfs de hoes) beter geslaagd. De tour na deze plaat was muzikaal gezien eveneens beter dan de Achtung Baby tour. Niet meer overtroffen door de mannen.

Verschil van mening moet er blijven; het geinige is wel dat ik 'm op zich goed vind, maar qua beleving geen AB of War/Under A Blood Red Sky. Deze 'rockt' voor mij wat te weinig (ietsje saai) en staat leuk in de collectie, maar draai 'm amper en indien wel dan is het voor mij na One Tree Hill......Exit !!

Net als voor iedereen die hem in de normale volgorde draait dus.

Inderdaad ; maar ik bedoelde natuurlijk dat ik er dan mee ophoud....

Ik heb ook nooit heel veel gehad met Exit (niet slecht hoor, maar niet dat gevoel dat ik krijg bij bijv. One Tree Hill), maar Mothers of the Disappeared zou je nog eens rustig kunnen beluisteren, gewoon even los van het album zeg maar: prachtige ode aan de 'dwaze moeders', vind ik.

Ik ben het wel met je eens; Exit ben ik niet kapot van en MOTD is op zich wel mooi, maar door het mooie einde (van OTH) en dan nog eens MOTD kan ik niet altijd hebben. Het gebeurt ook wel dat ik Exit dan gewoon skip om in de 'flow' te blijven.

Exit vind ik juist weer een opleving na de rustige nummers van na Bullet the Blue Sky, met een lekker gothisch randje (moet jou toch ook aanspreken..).
Mothers vind ik muzikaal het toppunt van saai en wordt net als One Tree Hill en Red Hill Mining Town geskipt. Ach ja, smaken verschillen

@stuart:
Zelfs als je stopt na One Tree Hill, heb je nog een prachtig album van 9 nummers.
Wat zei je? Half puntje erbij? Ja moet kunnen toch? Running to Stand Still, Red Hill Mining Town... zo mooi....
Trip Through Your Wires is voor mij nooit meer geweest dan een aanloop naar het schitterende One Tree Hill.
Exit komt voor mij daarna ook niet op de juiste plek denk ik. Ik heb dit album nooit in een andere volgorde geprobeerd, maar dat kan soms enorm uitmaken!

@Premonition:
Smaken verschillen zeker dat is duidelijk. One Tree Hill is altijd één van mijn favorieten van dit album geweest. Exit een gothic randje? Hm, was me nooit opgevallen... Sowieso spreekt new wave me toch altijd nog meer aan dan gothic. Exit vind ik echt een rocknummer.

...ik skip helemaal niets van deze plaat...

..dat hoeft ook niet, want dit meesterwerk bevat geen opvulmateriaal, een regelrechte klassieker met briljante composities zowel gezien vanuit arrangementen als teksten, de rauwe zang, en ga zo nog maar een uur door...4,5

Exit is het hoogtepunt van dit album.
Die rust in het nummer; waarna het vervolgens weer verder knalt; geweldig!!

Exit is wat mij betreft eveneens een van de hoogtepunten van deze plaat en we skippen helemaal niets van dit grandioze album.

Exit heeft wel wat van een 'opvulnummer' en valt uit de toon hier; een "echte"skipper....

Onheilspellend nummer met een geweldige drive: de apocalyptische ruiters trekken ten strijde

Juist een van mijn favo's, misschien wel DE favo op dit album..

Ik vind Exit vnl. een erg gaaf* nummer door het mooie contrast en de heftige (stoere) climax. Gevoelsmatig doet het mij wat minder. Het raakt een ander soort gevoel, meer soort van kick is het. Ben ik te volgen?


* sorry voor mijn ouderwetse taalgebruik, maar ik kom tenslotte uit de oude doos

Ja Reptile71, jij wel; de rest niet .... . Contrast snap ik, maar voor de rest vind ik dit nummer nu niet zo'n sterke compositie (misschien alleen de sfeer), maar ik vergeef het ze...... (ik zal 'm één deze dagen weer eens beluisteren, want doordat ik 'm altijd skip weet ik eigenlijk niet meer precies hoe die gaat... )...............even beluisterd weer en ik weet nu weer waarom ik'm skip (wel sfeervol, verder niet zo interessant).