U2 - The Joshua Tree (1987)

Het heeft denk toch wel degelijk met leeftijd te maken. Als dit album onderdeel heeft uitgemaakt van de tijd waarin je opgroeit (en dus normaal gesproken aan het ontdekken slaat met muziek) dan beoordeel je het heel anders dan wanneer je er nu pas mee in aanraking komt. Geldt voor alle bands, albums en muziek overigens! Ik ben erg benieuwd hoe kobe bryant fan over, laten we zeggen een jaar tegen dit album aan kijkt.

U2 op zijn hoogtepunt . En wat een verademing in het toch wat slappe muziekjaar 1987 .

En Glenn , laat je niet gek maken jongen . Ik vind het sowieso bewonderingswaardig dat je de moeite neemt om een album die ver voor jou tijd werd uitgebracht te beluisteren en daar je mening over te geven .
Veel van jou leeftijdsgenoten weten waarschijnlijk niet eens van het bestaan van dit album af .

Wat off-topic gedoe over leeftijd verwijderd, want dat liep te veel uit de hand. Laat mensen in hun waarde. Prima als je wegens leeftijd niet met iemand wil discussiëren, dat moet je zelf weten, maar zeg dat dan niet op zo'n manier. Iedereen is gelijk, of je nou 12 bent of 50.

Waarom mogen 12 jarigen dan niet stemmen Arrie?

Op Musicmeter wel.

Het beste album van U2. Niemand waar ik mee omga heeft dit album in zijn bezit, behalve ik. Mijn ouders hebben alle albums van U2 behalve deze en Rattle And Hum. Deze heb ik dus gekocht, en voor mij is het zonder twijfel het beste album ooit gemaakt. Veel mensen zeggen dat de singles teveel gedraaid zijn op de radio destijds, en dat de 2e helft stukken minder is. Dit is echter niet het geval. Vooral Exit is een ijzersterk nummer, Maar ook de rest van de nummers zijn klasse. Dit album is voor mijn gevoel tot heden onovertroffen, en dat zal door de heren van U2 ook wel niet meer gedaan worden. Laat de rest van mijn leeftijdsgenoten maar lekker naar Justin Bieber en Lady Gaga luisteren, Dan kan ik ongestoord van bands als U2 genieten.

De meeste 18 jarigen luisteren dat soort troep niet hoor...

Dan is er nog hoop.

@Wolter18. Waarom hebben je ouders alle U2 albums in hun bezit behalve deze en Rattle?

Dat vroeg ik me dus ook af

Mijn ouders (mijn vader vooral) vinden de albums waarin Amerikaanse invloeden te vinden zijn niet zo best. Ze zijn meer van War, Boy etc. en het latere werk. De LP van The Joshua Tree staat wel ergens in een kast in de kelder, maar ik heb hem nog nooit gezien En met Rattle and Hum hoef ik al helemaal niet aan te komen Gelukkig heb ik een Cd-speler, dus luister ik ze lekker zelf

Duidelijk! Die albums laten inderdaad behoorlijke Amerikaanse invloeden horen. Maar laat je vooral niks wijs maken door je ouders zou ik zeggen!

Wel cool. Ouders die naar u2 luisteren. Ik moest het doen met de Everly Brothers, The Cats en Abba. Ook wel the Beatles gelukkig...

Nou Dungeon, mijn ouders luisterden ook naar de Everly Brothers, The Cats en Abba en ik kan nou niet zeggen dat dat zo beroerd is/was! Laat ik het zo zeggen; het kan/kon echt nog stukken beroerder!

Het is niet zo dat ze alleen van U2 houden hoor. Ze houden ook van muziek waar ik totaal niks mee heb, zoals Adele en Within Temptation. ik hou ook niet alleen van U2, als je mijn top 10 en albums bekijkt die ik in mijn bezit heb.

Ben ik wel met je eens Vielip. Beroerd bedoelde ik nu ook weer niet. Het is alleen een beetje braaf allemaal. Everly Brothesr luister ik ook wel af en toe. Maar de 3 die ik noemden waren niet echt geweldig om naar te luisteren als kind in de eighties. Op weg naar zuid-frankrijk voor de 30e keer dezelfde Everly Brothers plaat. Dan had ik toch liever deze of een andere plaat uit die tijd.

Gisteren werd de plaat 25. Daar had best even bij stil gestaan mogen worden. Het is het Sgt Peppers lonely hearts club band van de jaren tachtig van de vorige eeuw

Daar doe je The joshua tree toch behoorlijk tekort mee...

Dat vind ik niet. Op muzikaal gebied is dit de plaat om de jaren tachtig te duiden zoals Sgt Peppers dat is voor de jaren zestig doet.

Ik weet dat U2 razendpopulair was, zeker met dit album, maar de vergelijking met Sgt. Pepper's doet echt pijn aan mijn ogen... Neem dan tenminste iets dat staat voor de Summer of Love van 1987, zoals Sgt. Pepper's te koppelen is aan de Summer of Love uit 1967.

maar dan leg je een verkeerde koppeling. Ik bedoel te zeggen dat wanneer de jaren tachtig geduid moeten worden met een plaat het The Joshua Tree van U2 is, tenminste zo voel en zie ik het. Voor de jaren zestig is zijn The Beatles dat sowieso in zijn algemeenheid en in het bijzonder Sgt Peppers die op 1 juni 45 jaar oud is. Dat gaat een klap geven, vrees ik. Ik heb derhalve geen koppeling met de zomers die op het verschijnen van de platen volgden. Hoewel het natuurlijk wel zo was dat The Beatles de zomer van 1987 erg in de belangstelliing stonden.

Ik zou de jaren 80 zeker niet 'duiden' met dit album. Ik begrijp ook niet zo goed waarom je dat zou willen doen? De jaren 80 waren van Micheal Jackson en Prince. Of je kiest een goede vertegenwoordiger van de 'new wave'. En dan kom je eerder bij War dan bij The Joshua Tree.

Dit is nogal een veronderstelling. Juist op muzikaal gebied heb ik hier nogal mijn twijfels over. De jaren 80 is toch een echt pop of synthi-pop decennium waar beter een plaat kan worden genoemd van inderdaad Prince, Michael Jackson of wellicht Depeche Mode als we het over synthi-pop hebben. Een decennium met enkele echte hitartiesten ook zoals The Bangles, Pat Benatar en Kim Wilde. Als je bedoelt dat The Joshua Tree in tekstueel opzicht de jaren 80 duidt, moet je dat maar eens uitleggen want dat begrijp ik ook niet.

Toevallig heb ik de Joshua Tree de afgelopen weken veel gedraaid, samen met Unforgettable Fire, Rattle & Hum en Achtung Baby en bootlegs van de bijbehorende tournees. Wat mij betreft beleefde de band met The Joshua Tree haar meest creatieve periode waarbij tijdens de Joshua Tree tour de meest spontane momenten zich voordoen. Je kan al horen aan The Unforgettable Fire dat de band creatief een stap maakt na het voorafgaande War en dit beleeft zijn hoogtepunt met The Joshua Tree. Het album klinkt in al haar eenvoud briljant en subtiel en heeft nergens last van overproductie. The Joshua Tree blinkt wat mij betreft uit in de details.

Rattle & Hum geeft vervolgens een uitstekend beeld van The Joshua Tree tournee waar men veel ruimte heeft voor interessante muzieksessies, covers, gastmuzikanten etc al komt dit nog veel beter naar voren op de bootlegs van die tournees en de Rattle & Hum outtakes DVD die hier en daar rondzwerft en uiteraard de uitstekende documentaire Outside It's America.

Op de CD Achtung Baby die volgt neemt de bombast toe en het gevoel voor detail af. De meningen verschillen daar uiteraard over. Tijdens de Achtung Baby tournee wordt men vervolgens een beetje slaaf van de eigen show. Alles is technisch perfect maar ook voorgeprogrammeerd. Er is dan ineens in tegenstelling tot de beide eerdere tournees geen enkele ruimte meer voor spontaniteit. U2 verwordt langzaam van een echt muzikaal schijnbaar onuitputtelijke bron tot een circusact waar de muziek ondergeschikt wordt aan de show.

Ik weet niet hoe ik The Joshua Tree specifiek in de jaren 80 zou moeten plaatsen. Wel weet ik nog dat de populariteit van U2 met deze plaat ongekende vormen aannam. Ik heb zelden een meer bizarre concertvoorverkoop meegemaakt dan die in Mei 1987 voor de Kuip concerten in Juni/Juli 1987 (dat onvergetelijke verhaal zou ik apart op papier moeten zetten).

Wat mij betreft is The Joshua Tree dus het ultieme meesterwerk van U2. Ik heb hiervan ook de prima klinkende Original Master Recording (DCC?) versie. Moeilijk te zeggen welke uitgave nu het beste klinkt.

ik snap helemaal in welke richting jij denkt, running on empty. Uit het verhaal en de gekte er omheen maak ik op dat jij het in grote lijnen met mij eens bent.. U2 piekte op deze plaat. U2 deed zijn intrede in de jaren tachtig en groeide uit tot een enorm populaire band waarbij dit het ijkpunt is. Deze plaat is zo groot dat het een beeld is geworden voor een decennium, zoals The Beatles dat in de twee decennia ervoor waren voor wie een soortgelijk verhaal verteld kan worden en waarbij alles zich samenpakte in Sgt Peppers.

Ik zeg; doen!! zulke verhalen kan ik geen genoeg van krijgen!

Je wordt op je wenken bedient Vielip. Om geen ruzie met Herman te krijgen staat het niet bij deze plaat maar op de U2 dicussie pagina,

zie U2

Ondanks zijn hoge notering krijgt deze plaat hier te weinig, was deze site er eerder geweest dan had deze en niet ok computer op nummer 1 gestaan. Ik kan mij de release van de plaat nog goed herinneren. Alles viel op zijn plek, pagina's vol lofuitingen over de plaat. TUF was al een hele goede plaat en met wat er aan nieuws naar buiten kwam zou de band er met deze met gemak overheen gaan. Toen dat in de praktijk ook het geval bleek ging alles in maximum overdrive. Top 10

Wat een onzin, zeg. Dat zou alleen maar kunnen als een hele grote groep klakkeloos meegaat met de euforie de nummer 1. 'Joshua Tree is nr. 1, ik zet hem ook in mijn top 10...' Lijkt mij toch niet. Dat Joshua Tree in bijv. 1990 hoger zou scoren in een soort MuMe dan nu geloof ik best wel. Maar kennelijk vinden meer mensen OK Computer beter (ik overigens niet).

En als jouw stelling wel zou kloppen, waarom staan de 70-er jaren albums Dark Sideen Wish You Were Here dan ook in de top 5? En waarom scoort Achtung Baby hoger dan Joshua Tree in de top 250?

Inderdaad. Er zijn best wat oudjes die het beter doen. Naast Beatles en Pink Floyd, zelfs Metallica met hun album Master of Puppets uit 1986.

Snap ik wel. Ook wij waren licht teleurgesteld door de softe singles die van dit album getrokken werden. U2 wilde na Engeland en Nederland wel eens doorbreken in de VS en de rest van de wereld, kijk naar de hoes, de blues invloeden, en we vonden het maar een slappe hap van de band die met o.a. Sunday Bloody Sunday in ons land al een grote schare fans had. Gelukkig stonden er ook echte U2 nummers op, zoals Bullet, maar we vonden het de minste tot dan toe. Beetje zoals The Black Album van Metallica voor hun internationale en algemene doorbraak zorgde, maar veel fans van het eerste uur, inclusief ikzelf, teleurgesteld deed afhaken. Het is uiteindelijk wel goed gekomen tussen mij en The Joshua Tree, als ik het nu luister vind ik het een sterk album, maar de eerste 3 nummers behoren nog steeds niet tot mijn U2 favorieten.

@Rogyros
Dat komt omdat die platen ondertussen vanwege hun leeftijd een status opgebouwd hebben dat het ware iconen van een decennium geworden zijn. Voor een dergelijke status is deze plaat, ondanks de leeftijd van 25 jaar, nog niet oud genoeg. Deze plaat staat wat mij betreft (en dat zeg ik er maar even bij omdat jij mij soms erg letterlijk interpreteert en daarbij voorbij loopt aan het voorbeeld dat ik vaak aandraag om iets te duiden) model voor de jaren tachtig, zoals Sgt Pepper voor de jaren zestig en Dark side voor de jaren zeventig,