Morrissey - Years of Refusal (2009)

Conclusie na eerste keer luisteren; de slechtste Morrissey cd allertijden op ROTT na. Maar het blijft Morrissey, dus minimaal 5 punten. I''m throwing My Arms Around Paris' is voorlopig mijn favoriete nummer; typische Morrissey tekst en mooie melodie. 'That's How People Grow Up' vind ik er ook uitspringen, vooral vanwege het geweldige intro. 'It's Not Your Birthday Anymore' is mooi melancholiek. Verder roept het album bij mij vooral de gedachte op dat het niet zo slecht zou zijn als Johnny Marr weer eens van de partij was, maar ja, dat is hopen tegen beter weten in. Weet iemand trouwens waar je nog kaartjes voor het concert in WATT Rotterdam kan krijgen tegen een redelijke prijs?

Een echte 'fanstem'.. .............maar dat mag.

We kunnen niks verbieden maar serieus nemen doe ik het dan weer niet.

Morrissey heeft het na Vauxhall nooit meer helemaal gevonden, op een enkel leuk nummertje links en rechts na (First Of The Gang To Die, The Boy Racer, The Teachers Are Afraid..). Een nummer als I'm Throwing My Arms Around Paris, waarvan ik de video op Pitchfork zag, doet me het ergste vrezen. Morrissey snijdt nog wel dezelfde thema's aan als vroeger, maar in plaats van er iets scherps of relativerends over te zeggen, laat hij een cultureel verantwoord musuemluchtje na. Dat gevoel had ik met zijn vorige CD ook.

Maar okay, mijn verwachtingen zijn dus niet bijster hoog, maar wie weet kan de ouwe Mozzer me nog eens verrassen .

Paris doet je het ergste vrezen? Dat is voor mij juist een van de hoogtepunten van het nieuwe album, samen met Mama Lay Softly on the Riverbed en de voorgaande singles All You Need Is Me en That's How People Grow Up. Morrissey weet me toch weer te verrassen. Wat een dynamiek, en vooral, wat een verademing na Ringleader of the Tormentors! Vrijwel alle nummers zijn up-tempo, gedragen door krachtige drums en gitaren. Enige nadeel hieraan is dat de echte emotionele diepte gemist wordt, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Your Arsenal, dat de snelle nummers afwisselde met We’ll Let You Know, Seasick Yet Still Docked en I Know It's Gonna Happen Someday. You Were Good in Your Time is een uitzondering op de regel; een mooie, rustige ballad met de (zelf)spot van Now I Am a Was en een einde dat herinnert aan het middenstuk van Black-Eyed Susan, waar de melodie abrupt wegvalt. Years of Refusal ligt absoluut in het verlengde van You Are The Quarry, weliswaar muzikaal iets minder gevarieerd maar met veel meer power en overtuiging. 4,5*

Dan ga ik serieus twijfelen of ik hier wel achterheen moet.

stevig morrissey produkt, gitaren drums etc.
Alles is al eens gezegd en gedaan. maar ja het blijft mozz zelf,
blijft moeilijk om erg kritisch te zijn op naar deze man.

Een ieder die denkt: dit is bagger en nu zit ik zit met dat kaartje voor WATT in mijn maag, mag deze bij mij inleveren.

Morrissey denkt aan stoppen. In een interview met Filter zei hij het volgende

Fijne plaat hoor, beter dan de vorige maar zeker niet als You're the Quarry wat samen met Vauxhall & I toch mijn favoriet is, hoewel ook Viva Hate niet te versmaden is, maar ja dat is al zo lang geleden. Verder niet echt bijzonder, daarom 3,5 want het is en blijft Morrissey waar ik altijd een zwak voor blijf hebben. Mooiste nummer "you were good in your time" , mooie zelfreflectie

Begint zich langzaam maar zeker door mijn hersenschors heen te schuren.
Tot nu toe 3,5 sterretje.

Hoe kun je Morrissey nu een stem weigeren!
Best een unieke stem trouwens, zeker als je de eerste plaat van The Smiths beluistert, kun je niet ontkennen dat de man erop vooruit is gegaan.
Niet vernieuwend, maar er is altijd weer een nummer om hatelijk bij te grimlachen (nee, zijn geen spelfouten....)

Aardige plaat hoor, de man's stem blijft een genot om te horen.

Ga van 3,5 naar 4.

Die 0.5 proteststemmen worden toch ook verwijderd?

Als het terecht blijkt te zijn maar dat geldt ook voor onterechte 5* stemmen.
Vaak is het wel zo dat proteststemmen stemmen zijn voor een album dat vaak niet (in z'n geheel) beluisterd is en een fanstem is dat uiteraard wel.

Ik dacht dat mijn liefde voor Morrissey een beetje gedempt was, maar ik ben gewoon weer heel erg verslaafd. En zo hoort het ook.

Dit word de eerste cd waarvan ik aan hem begin

Something Is Squeezing My Skull hakt er aardig in! Ik denk dat het wel goed gaat komen tussen mij en dit album (bij Morrissey is het toch elke keer weer afwachten).

hakt de rest er nog niet in?
Bij mij staat "I'ts not your birthday anymore" nu even op 1

Wat dacht je dan van That's How People Grow Up en One Day Goodbye Will Be Farewell.

a.s vrijdag is Morrissey als gast en ook live op BBC 1 met song van deze album ...

MORRISSEY will be a musical guest on the "Friday Night with Jonathan Ross" show on 13th February (BBC1 TV, 23:35 hours NL time, repeating on Saturday night / Sunday morning, 15th February at 02:10 am NL time)


special guests / tour support voor Morrissey`s Years of Refusal tour word The Courteeners in Noord Amerika, en voor veel dates in Europa Doll & The Licks

THE COURTEENERS are joining MORRISSEY as special guests on his North American tour which commences on 19th March - The band will accompany the singer for all 18 shows with the tour finishing mid April in Albuquerque. Morrissey will be promoting his forthcoming studio album "Years of Refusal" while The Courteeners are reported to already be working on their second album, the follow up to their critically acclaimed debut album "St Jude" (Polydor - 2008), which is expected to be released towards the end of 2009.

Ik vind hem toch steeds beter worden. Vanaf morgen te koop en bij mij (Velvet Music Breda) ja, sorry kom ik weer met reclame maar vind het ook leuk om sommige mensen blij te maken, krijg je bij de cd (of lp, maar die komt later) er gratis de 7"vinyl single I 'm throwing My arms Around the World bij, die zit in een schitterende fullcolor hoes met zelfs nog een mooi binnenhoesie. Voor de liefhebbers, ik heb er slechts 15, dus op = op

Weet je of die actie bij nog meer platenzaken is? Ik kom namelijk voorlopig niet in de buurt van Breda...Of doe je heel toevallig ook aan onlineacties?

Ik denk dat het wel bij alle Velvet Music winkels is (dordrecht, delft, rotterdam, leiden, amsterdam, ede, amersfoort en bij mij dus in breda en bij pop-eye alkmaar wat eigenlijk ook een velvet is) en ik vermoed dat het ook wel bij alle Plato winkels zal zijn. En allicht ook bij onze online winkel velvetmusic.nl maar dat moet je dan informeren met een mailtje, want ik wist dit ook niet van te voren, kreeg gisteren ineens die singles toegestuurd om uit te delen aan de kopers van de cd

Years of Refusal is een redelijk sterk album Morrissey. Een bepaalde sound wordt hier wel degelijk neergezet. Het album bevat een leuke sfeer, dat komt omdat er productioneel weinig op aan te merken is. De productie staat erg sterk achter Morrisey. Het kent goede afwisselingen en verschillende elementen, dus er is voor ieder wat wils. Zelf is dit niet helemaal mijn soor rock, maar ik kan het zo nu en dan zeker waarderen. Morrissey heeft zeker geen sterke stem, maar hij weet er toch wel veel mensen mee te raken. Eenvoud is soms al genoeg, als de productie en de teksten maar in orde zijn. Mooie nummers vind ik; Something Is Squeezing My Skull, All You Need Is Me en It's Not Your Birthday Anymore. Leuk album voor de fans lijkt me, maar ik wordt niet altijd even geraakt door de iets te simpele sound. Met name door het te constante, redelijke niveau vind ik dit niet meer dan aardig.

Morrissey blijft een redelijk constant nivo handhaven......
Niets nieuws of spectaculairs op dit album maar gewoon lekker in het gehoor ligende popmuziek..... hij kan er op deze manier nog jaren mee door gaan (en dat zal hij waarschijnlijk ook wel doen)

3.5* net zoals de vorige en waarschijnlijk ook de volgende van Morrissey.........

Die reactie postte ik op het moment dat Something Is Squeezing My Skull net was afgelopen.

Nou goed, ik kan nu een wat beter oordeel vellen. Hele aangename plaat, zonder erg veel muziekale of emotionele diepgang, dat wel. Morrissey doet mij op vele momenten sterk glimlachen. Zijn teksten lijken hier allemaal net wat luchtiger te zijn, en de zelfspot is op vele momenten niet weg te denken. Jammer is wel dat veel nummers erg 'distorted' klinken, door scheurende gitaren en donderende drums. Daarom is mijn favoriet, I'm Throwing My Arms Around Paris ook zo welkom.

Ik twijfel nog tussen 3,5 en 4.

zaterdag bij de Velvet in Delft geweest maar hun wisten van niks over een gratis single? sterker nog, de Cd stond bij hun twee euro duurder dan bij Plato on Delft, en dan heb ik het nog niet over de special edition met DVD derbij.
Wat platen zaken in NL snel moeten realiseren met de Euro / pond koers nu bijna gelijk is dat in GB zijn de meeste nieuwe CDs (dus ook deze van Morrisey) voor ongever 11 of 12 pond te kopen - dus voor CDs zou ik wachten tot jij of iemand je kent naar GB gaat!

over deze album, ik begin met een 7+ uit 10
het is meer rock gericht dan zijn 2 voorgangers maar teksten blijven sterk. Er staat ook op de CD: PLAY IT LOUD!

ik kan er bijzonder weining mee jammer genoeg.

Album inclusief 7" single vanmiddag gescoord bij Plato Utrecht!

Binnenkort maar eens aandachtig gaan beluisteren.

Geen verkeerd nummer dat I'm Throwing My Arms Around Paris, misschien moet ik dit album ook maar eens gaan beluisteren.