menu

White Lies - To Lose My Life... (2009)

Alternatieve titel: To Lose My Life or Lose My Love

mijn stem
3,64 (719)
719 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. Death (5:01)
  2. To Lose My Life (3:10)
  3. A Place to Hide (5:02)
  4. Fifty on Our Foreheads (4:22)
  5. Unfinished Business (4:19)
  6. E.S.T. (5:04)
  7. From the Stars (4:03)
  8. Farewell to the Fairground (4:18)
  9. Nothing to Give (4:12)
  10. The Price of Love (4:39)
  11. You Still Love Him * (3:22)
  12. Black Song * (3:47)
  13. Taxidermy * (3:17)
  14. Nothing to Give [Demo Version] * (4:12)
  15. The Price of Love [Demo Version] * (3:44)
  16. Death [Crystal Castles Remix] * (4:47)
  17. Farewell to the Fairground [Yuksek Remix] * (4:21)
  18. To Lose My Life [Filthy Dukes Remix] * (5:42)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 44:10 (1:17:22)
zoeken in:
Alicia schreef:
Tears For Fears en Ultravox hebben goede muziek gemaakt, maar dat vind ik toch ook meer 80er jaren pop dan postpunk. Psychedelic Furs is wat lastiger te plaatsen. Soms is het makkelijker bepaalde albums te classificeren dan bandjes, omdat bandjes nog weleens evolueren en hoe herkenbaar dan ook, een andere kant op kunnen gaan. Blijft dat het lastig is dit goed te omschrijven.


Neeeeeeej, dan snap je gewoon het label POSTpunk niet goed genoeg - da's gewoon een tijdsverankering. Er zijn songs dat ik - zonder te willen kwetsen - Tears for Fears vooruitstrevender en creatiever vind dan The Sound. Het geluid en de inzet van TFF op de eerste is echt wel wavistisch. Psychedelic Furs is gewoon een ontiegelijke posersclub. Het grappige s dat veel mensen hier ook gewoon niet snappen waar de echte vernieuwing start. Teardrop Explodes bijv innovatie en pop in 1 band; The Sound: open emotie, authenticiteit die tot op het bot ging (net als JD).

Ultravox: altijd een geconstrueerde band gevonden - nix mis mee zo lang als de ultieme deconstructor, John foxx, de baas was; die man snapt hoe je muZiek kunt uitkleden. Ure denkt dat je (je) moet aankleden voor muziek.

avatar van deric raven
5,0
Teardrop Explosion komt uit dezelfde hoek voort als Echo & the Bunnymen.
Beide frontmannen hebben volgens mij zelfs ooit een poging genomen om samen een band te beginnen.
Postpunk wordt teveel gekoppeld aan Joy Division en David Bowie.
Natuurlijk ligt daar de basis, maar ik heb meer met bands die juist met een eigen invulling van het geheel komen, dan telkens terug grijpen op deze grootheden.
White Lies is voor mij een prettige knipoog terug naar de jaren 80, maar dan wel meer met de betere Top 40 muziek uit deze periode.

avatar van Premonition
3,5
Post punk, positive punk, de Engelse pers denkt altijd in hokjes, maar de definities zijn niet duidelijk. Geeft niks, gewoon de muziek luisteren zonder hokjesgeest. Dit album is goed gemaakt en ik zet het ook af en toe op, maar het gevoel blijft achteraf hangen dat de vorm en uitvoering uitstekend zijn, maar de bezieling ontbreekt.

avatar van deric raven
5,0
Death, To Lose My Life en Farewell To the Fairground geven mij steeds zoveel positieve energie.
Voor mij blijft dit album een serieuze kandidaat voor mijn Top 10.

Sorry hoor, de enige relatie die ik zie tussen TeardropExplodes en Echo is dat beider frontmannen een relatief groot ego hebben. Muzikaal is er nauwelijks enige verwantschap - TE doet denken aan US ' bubblegum' - Tommi James + Shondels, 1910 Fruitgum Company en meer; E&B doet denken aan The Doors, Electric Flag. White Lies en "eigen invulling" en "prettige knipoog" - zou je willen;iig het management neemt vanaf het eerste moment de boel ernstig serieus - kijk maar eens naar de door mij eerder aangehaalde 'citaten' - oa binnenhoes van het vinyl. Maar goed, ik heb alles van deze band inmiddels 'geruimd' - het kostte te veel tijd en het leverde te weinig, zo ben ik


avatar van Alicia
3,5
The Sound verveelt mij echter nooit en krijgt van mij wel het label postpunk, maar dan zit ik nu dus in het verkeerde draadje.

avatar van deric raven
5,0
Die zonnebrillen zijn ook echt jaren 80.
Wij noemden zo ook wel Madonna of Cool Cat brillen.

avatar van Premonition
3,5
Oké, ze zaten twee maanden in dezelfde groep, maar muzikaal verschillen de beide bands behoorlijk.

avatar van Alicia
3,5
Premonition schreef:
Post punk, positive punk, de Engelse pers denkt altijd in hokjes, maar de definities zijn niet duidelijk. Geeft niks, gewoon de muziek luisteren zonder hokjesgeest.

Daar ben ik het ook wel mee eens...

avatar van Alicia
3,5
deric raven schreef:
Die zonnebrillen zijn ook echt jaren 80.
Wij noemden zo ook wel Madonna of Cool Cat brillen.

Draag ze nog steeds. ...ben geen steek veranderd en ga nog steeds altijd in het zwart.... hahahaha!

avatar van deric raven
5,0
Premonition schreef:
Oké, ze zaten twee maanden in dezelfde groep, maar muzikaal verschillen de beide bands behoorlijk.


Daarom zijn ze waarschijnlijk ieder hun eigen weg gegaan.
Feit blijft dat ze uit dezelfde hoek komen, toch hoor ik zeker wel raakvlakken.
Treason zou ook een Echo nummer kunnen zijn.

Alicia schreef:
The Sound verveelt mij echter nooit en krijgt van mij wel het label postpunk, maar dan zit ik nu dus in het verkeerde draadje.


Welnee, The Sound blijft prachtig ogv juist die authenticiteit van Borland. Overigens heb ik ook Mac gesproken en Julian Cope. De laatste is een bijzondere mafkees en Mac is een onverbeterlijke narcist - wat een zelfingenomen ventje, die bleef gluren naar de vrouw in het gezelschap (van de VPRO dacht ik)

avatar van deric raven
5,0
Julian Cope is een Floored Genius, zoals een genoemde verzamelaar.
Wat bezit hij een talent, maar wat weet hij er af en toe zo verkeerd mee om te gaan.
De indruk van Mac is voor mij ook die van een egocentrisch figuur die stiekem baalt dat hij nooit het succes van The Cure, Simple Minds of U2 heeft gehad.
Neemt niet weg dat hij prachtig werk heeft afgeleverd.

4,5
vet leuk album haha doei.

avatar van james_cameron
3,5
Dit debuut is nog steeds het beste album van deze engelse band, met een smakelijk mengsel van retro new wave en britpop. Het geweldige Farewell To The Fairground is overduidelijk het beste nummer van de plaat, maar er zijn meer sterke tracks, zoals het titelnummer en het fraaie From The Stars. Het lukt de band helaas ook hier niet om over de hele linie indruk te maken, maar qua geluid en sfeer zit men in ieder geval wel precies goed, iets dat op latere albums een beetje ontbreekt.

4,5
geplaatst:
Heerlijk album. Een van de eerste albums waar ik ook vroeger als jong jochie al veel naar luisterde.
Maar nu ik grofweg tien jaar ouder ben; tekstueel is het ook gewoon heel sterk. Een plaat, compleet toegewijd aan het concept van dood gaan/heengaan en dus best melancholisch is, heeft toch een soort van positieve vibe. Neem bijvoorbeeld Farewell To The Fairground. Serieus nummer: ja. Klinkt het deprimerend: eigenlijk niet zo. Fijne 'oppeppende' nummers. De atmosfeer in de meeste nummers is ook gewoon heel goed. Hele fijne mix o.a. post punk, indie en alt.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:36 uur

geplaatst: vandaag om 03:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.