White Lies - To Lose My Life... (2009)

Ach ik vind het wel meevallen met de vergelijkingen, met de bekende bands( Joy Division, Editors, New Order) dit album heeft gewoon een heerlijke sound, en zoals Tequila Sunrise, al zegt, Fifty On Our Foreheads is een heerlijk nummer.
Ze zullen vast hun inspiratie ergens vandaag gehaald hebben, maar ik vind ze toch duidelijk, een eigen sound hebben

Nee hoor, het album heb ik een paar keer af kunnen luisteren, aardig popplaatje, meer niet, 2,5 ster is ook geen hele slechte beoordeling.

inderdaad, maar op dat moment had je nog een 1.5 gegeven

Beste Jan, het zou fijn zijn als u zaken niet gewoon aanneemt en de juiste dingen zegt. Mijn beoordeling staat namelijk al een tijdje op 2,5, heeft in het begin op 3 gestaan, maar houdbaarheid was kort. Die anderhalf is voor X&Y.

Oke, sorry daarvoor dan, ik dacht dat ik dat gezien had, foutje kan gebeuren.

A Place To Hide is trouwens ook zo'n mooi nummer, alleen dat begin met die drums, begrijp ik niet waarom dat zo gedaan is, en niet gewoon is gedaan zoals bij Farewell To The Fairground, want na dat stuk is dat nummer gewoon heel mooi

Uhu, een foutje maken kan, maar misschien moet u zich minder fixeren op andersmans scores dan kunt u daar ook geen fouten in maken. Ik bepaal mijn scores en dat doe ik aan de hand van mijn referentiekader, als u het er niet mee eens bent prima, maar doelloos en ook nog een verkeerd commentaar geven is gewoon niet zo handig.

Wat is dan het doel van een forum, als je iemand anders zijn stemmen niet mag bekritiseren?
Dat is namelijk het doel van een forum, het discussieren over de albums, en artiesten, ik zeg ook niet dat je het niet mag doen, ik vroeg je alleen, hoezo dat album zo'n laag cijfer kreeg, meer niet.
Als je niet tegen iemand kan die zich verbaasd over dat cijfer, dan kan ik er ook niks aan doen

Discussieren over een album is wat anders dan iemand zijn cijfer bekritiseren (zeker als iemand dan nog het verkeerde cijfer bekritiseerd).

En daar kunt u het mee doen. Prettige dag verder.

Wel een groeier dit album, ik vond het eerst een aardige popplaat en niet meer dan dat, ook een herhaling van zetten, m.a.w erg veel raakvlakken met diverse andere bands.
Nou hoeft dat geen bezwaar te zijn want de muziek ligt mij wel en na enkele intensieve luisterbeurten hebben White Lies me wel gegrepen.
Het titelnummer, Fifty On Our Foreheads, Est & Fairwell To The Fairground zijn uitstekende nummers, enkel track 9 vind ik wat minder.

Ik geef niet graag commentaar op iemand zijn quotering (willie) wonka maar 2.5???

Ik snap het probleem niet. Het is geen verplichting om een hoog cijfer te geven zodat iedereen akkoord gaat met je. Dat is net het mooie aan een cijfer. Elk zijn keus. Smaken en kleuren...

Geen kwaad album met een aantal mooie liedjes. Alleen een beetje moeilijk om in één keer te beluisteren. De zanger heeft een goede stem (heb ze ook al live gezien), maar geen stem waar ik lang naar kan luisteren. Het grootste probleem van dit album vind ik echter de teksten. Te weinig subtiliteit, op de één of andere manier komt het mij ongeloofwaardig over en na 3 nummers had ik de boodschap al lang begrepen... .
Ik gun deze jongens echter zeker nog een kans, de nieuwe nummers die ze speelden op Pukkelpop klonken niet slecht, dus toch maar het volgende album afwachten.

Bij het beluisteren moet ik telkens aan Joy Division denken ... Niettemin een prachtige cd.

Ja, valt mee toch? En dat is het cijfer zonder dat ik de livekwaliteiten van deze jongens meeneem.

Groeier? 'k heb dit album op vinyl; 't komt momenteel hoogstens 1* per maand de hoes uit.

Relatief uitgepiegeld dus, alhier.

4,5 wordt 5,0* Wordt elke keer beter. In mijn oren wel een groeier...

Geweldige plaat. Album hierna ga ik geheid halen.

Oh ja crap, we krijgen nog een tweede album.

Mooi, hopelijk weer zo'n mooi album, alleen lees ik wel dat ze voort borduren op Nothing To Give en The Price Of Love, dat vind ik dan weer de iets mindere nummers van het album, en trouwens (willie) bedankt nog dat je mijn ogen opende, ik reageerde erg onvolwassen op jou reacties, gelukkig ben ik al anders geworden met dit soort reacties, ik hoop voor je, dat je dit tweede album wat beter vind, maar vooral live vielen ze je tegen toch?

Dit album blijft ook gewoon goed, als je hem maar niet te vaak luistert, gewoon een uitstekend album, past ook precies in mijn straatje, hopelijk stellen ze met hun volgend album niet teleur.

Voor bij de afwas - eigenlijk best ruk; en dan te bedenken dat ik 'em ook nog op vinyl heb.

favo nummer E.S.T.
fijne plaat en live mooi

Een aantal aardige nummers die makkelijk wegluisteren en leuk zijn om af en toe te horen, maar qua album in het geheel sluit ik me aan bij wat hierboven ook al gezegd werd, namelijk dat e.e.a. niet heel geloofwaardig klinkt. De band stuurt zwaar aan op een sombere uitstraling in hun muziek, maar tegelijktijdig vind ik de opbouw van de nummers, de lyrics en melodielijnen wel erg poppy en niet bepaald origineel. Niet echt een combinatie die mij goed smaakt. 2,5* omdat sommige nummers wel aardige radiomuziek zijn.

Zijn er meer mensen die de stem van Harry McVeigh naast de genoemde overeenkomsten met Ian Curtis (Joy Division) op de stem van Sam Endicott van The Bravery vinden lijken?

Ja, en de achterkant van de hoes, de stylering van eea, alsmede de persfoto's (a la Kevin Cummins) deden heel erg aan Joy Division denken. Knap nagestyleerd. Bij nader inzien vind ik dit eigenlijk een knap vervelend posersalbum en dit album - de lp - doe ik dan ook in de verkoop.

Na twee luisterbeurten klinkt het album erg lekker. Het pakt nogal he. Doet me soms een beetje denken aan Ultravox in de vroege jaren 80, vooral op het titelnummer.

Houdbaarheid van het album blijkt erg slecht... ik moet me toch gaan aansluiten bij de mening van (willie): aardig popplaatje, meer niet. Beste nummers: To Lose My Life en EST.

En dat al na vier dagen.

Misschien heeft ie m wel tweehonderd keer geluisterd

Dan had ik het ook wel eventjes gehad met deze plaat. Met elke plaat trouwens.

Dan moet je maar eens 200.000 keer Funeral van Arcade Fire luisteren, die wordt ik nooit zat!