U2 - No Line on the Horizon (2009)

ik mag je alvast zeggen dat de andere nummers veeeeel beter zijn naar mijn smaak dan de single:) ik vind de single et flauwste wat erop staat, voor de rest is het een echte u2-plaat en hebben ze toch weer wat gesleutelt aan hun stijl, ipv een doodgewone opvolger te maken.
trouwens dit weekend stond er nog een 4 pagina artikel in de standaard over U2 en deze cd

@Father


De single is niet representatief voor de rest van het album. r staan veel nummers die zo op de Joshua tree of Un. Fire hadden kunnen staan en das een groot compliment.

Een meesterwerk met zeer goede zang van Bono.

Is dat zo? Is bij het bereiken van de 50 jarige leeftijd de liefde voor rockmuziek over? Ik heb in mijn testament laten beschrijven dat, als wanneer ik nog eens kom te overlijden (hopenlijk duurt dat nog even!) en gecremeerd ga worden, muziek van U2 als wijze van afscheid aan dit aardse bestaan mij zal doen uitgeleiden......... En mischien wordt dat dan wel een nummer van dit nieuwe U2 album No Line on the Horizon. "Breathe" bijvoorbeeld.

@ Ssttt; Mijn liefde voor rockmuziek die al jaren in mijn geheugen zit opgeslagen, die is nooit over; Ik zal eeuwig en drie dagen blijven genieten van nummers als Bullet The Blue Sky, Where The Streets Have No Name of Who's Gonna Ride Your Wild Horses, om het bij deze band hier te houden, of Child In Time, Kashmir, Whole Lotta Love, Paranoid en zovele andere klassieke rocksongs die hun degelijkheid bij mij al lang bewezen hebben.
Maar ik sta niet meer te springen voor de groezelige nieuwe bandjes.... namen noemen.... zoals Kaiser Chiefs, Kooks, Franz Ferdinand, Kings of Leon of hoe noemen alle jonge bandjes tegenwoordig, en die in de oren van iemand van mijn leeftijd niet echt vernieuwing maar eerder klinken als kwalitatief flink achteruitboeren van wat als rockmuziek moet doorgaan.... Ik hoor geen kwaliteit meer, maar dat zal dus wel puur de perceptie zijn van een 50-jarige, wiens voelsprieten, wiens golflengte dààr niet meer op afgestemd zijn, laat ik het daar maar ophouden.
En sinds ik die platen van Arctic Monkeys kocht en amper beluisterde, besef ik "jongen, dit jonge geweld met voor jou nietszeggende herrie, het is gewoon niet meer aan je besteed", en jawel, vroeger is me dat nooit overkomen. Ik wijd dit dus toch puur aan de opgeschoven smaak in muziekbeleving.
Gelukkig zijn de boys van U2 leeftijdsgenoten (ik ben zelf iets ouder) van me en dus hun referentiekader waarbinnen zij musiceren, hoe, al dan niet geslaagd vernieuwend ze anno 2009 ook nog zullen klinken, zal véél meer matchen met wat ik als goed klinkend zal beschouwen, als je me wat begrijpt....

Enfin, ik wacht het album af, en zo ben ik dus wel; als ik dan toch kosten maak dan denk ik de best mogelijke, de meest luxueuze versie in huis te halen, je bent tenslotte toch nog ergens diep vanbinnen een fan.

Dan wordt het eerder "Exit" als U2 bij mijn uitvaart gedraaid wordt, zowiezo "Atmosphere" van Joy Division.

Ontopic: ik heb het album nog niet binnen, het eerste U2 album sinds WAR wat ik niet binnen een week gekocht heb. Ik brand van verlangen en geen cd.

Mijn oordeel over het album:

No line on the horizon: goed sterke opener , misschien wat enerverend na een tijdje , maarn zeker niet slecht.

Magnificent: vintage U2 , waarbij de intro mij een beetje doet denken aan Iron Man van Black Sabbath

Moment of Surrender: kippenvel, kippenvel en nog eens kippenvel. U2 heeft me altijd weten charmeren met zulke nummers (verwijzing naar Miracle Drug en With Or Without You)

Unknown Caller: Doet me wat denken aan Where The Streets Have No Name. Goed nummer, rustig voortdijnend. Misschien geen hoogtepunt maar wel één van de betere nummers van het album voor mij.

Get on Your boots: Eerste single. Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde waren mijn verwachtingen niet erg hoog voor dit album. De prestatie die ze van dit nummer brachten op de brit awards heeft me echter over de streep getrokken. Wat een maf nummer, het meest vernieuwende wat U2 tot nu toe deed.

Stand-up Comedy: Eén van de sterkste nummers op dit album naar mijn mening.
Het krachtig gitaarwerk van The Edge en het nerveuze gezang van Bono, kunnen me erg boeien.

Fez-Being Born: Dit nummer heeft een wel heel aparte intro, maar dan komt die heerlijke U2-sound eraan. Het doet me enerzijds aan de oudere U2 denken en anderzijds aan het vernieuwende van U2.
Het nummer geeft me een apart gevoel. Zeer sterk nummer.

White as snow: Sommige nummers op een album kunnen me totaal niet boeien. Dit is er zo één. Daarmee wil ik niet zeggen dat het niet goed is, het kan me gewoon niet boeien. Misschien heeft het wel te maken met het feit dat het tussen twee nummers staat die voor mij toch wel de hoogtepunten vormen van het album: Breathe en Fez -Being Born

Breathe: Breathe is mijn persoonlijke favoriet van het album. Het refrein vind ik enorm ontroerend. Het gebruik van piano in dit nummer vind ik ook erg goed gedaan. Gewoon het sterkste en meest meeslepende nummer van de cd.

Cedars of Lebanon: Hier kan ik kort over zijn. Het is een goede en waardige afsluiter van een goed album.

Conclusie: U2 heeft met dit album bewezen dat het nog steeds wat kan. Het is misschien allemaal niet zo vernieuwend meer maar je moet het toch maar doen met albums als TUF en TJT op je palmares.

4*

Rolling Stone is wel heel positief

No Line On The Horizon : U2 : Review : Rolling Stone - rollingstone.com

Rolling Stone moet je ook niet serieus nemen.

Ik baseer mij nooit op één enkele recensie maar het is wel veelbetekenend als een album unaniem geprezen of gekraakt wordt.

Gelukkig valt over smaak niet te twisten, maar ik heb hier ook het gevoel dat je je behoorlijk irriteerd aan U2. Tuurlijk mag je het album niets vinden, maar het feit dat je dit zo vaak roept is m.i. ook weer niet nodig. Zet de cd niet op, maar luister naar de muziek die je leuk vindt. Ik volg U2 vanaf het begin van de eighties en m.i. is dit het grootste werk. Het feit dat jij dat niet met mij eens bent is een teken dat U2 een verscheidenheid aan personen aan kan spreken.

Een ander niet onbelangrijk feit is of het album de tand des tijds kan doorstaan. Over tien jaar blijkt pas of we echt met een klassieker te maken hebben.Begin jaren negentig toen Achtung Baby verscheen was er veel kritiek op de band. Tijdens en na de ZooTv-tour veranderde dit langzamerhand en werd de band weer bejubeld om vervolgens met Pop weer afgeslacht te worden.

Feit blijft: De band blijft relevant en verkoopt verschrikkelijk goed. De media-aandacht is groot. Vraag op straat een willekeurige voorbijganger en hij/zij weet wie U2 is. Niet dat dat belangrijk is hoor...

"Achtung Baby" kreeg wel veel lof toegezwaaid vlak na release, zowel door de critici als door de U2-fans, de 2 volgende albums, "Zooropa" en "Pop" werden minder goed ontvangen.

Feit is dat 'No Line on The Horizon' strak geproduceerd is, mooie melodieuze nummers bevat, en dat er veel tijd aan is gespendeerd.

Dit maakt dat het met kop en schouders boven 'How to dismantle an Atomic Bomb' uitsteekt, dat album was regelrechte rock voor het grof vuil.

erg makke, bijna saaie plaat. In vergelijking met het Post-Actung Baby werk blijft dit een bedroevend en tam geproduceerd (hallo Eno, ik hoor je niet!) derivaat van wat voor rockmuziek moet doorgaan.

Lichtpuntjes: Unknown Caller en Breathe (minus de zang Bono)

2/10

@van elst


Saaie plaat ? Heb je wel de juiste versie geluisterd? Ik vind het prima dat je de plaat niks vind maar kom dan met echte argumenten. En de zang van Bono is juist enorm emotievol en goed op dit album!

Daarnaast hoor je de hand van Eno echt wel als je goed luistert naar Fez, No line on the Horizon en Cedars en Boots. Maar goed de meeste recensies in de grote bladen vinden het een meesterlijk album en ik ook. Je staat tot nu toe vrijwel alleen in je mening dat dit album tam geproduceerd is en nummers als Breathe, Magnificent, No line on the Horizon en Fez . Moment of Surrender behoren tot hun beste werk ooit.

U2 laat horen hoe mainstream en kwaliteit heel goed samen kunnen gaan.

N.L.O.T.H. is een heerlijk, gewaagd en alles behalve tam en saai album. Sterker nog het kan zich meten met hun beste platen.

Hulde voor Bono en zijn mannen.

p.s.
Een 1 geven is ronduit belachelijk en gewoon te zielig voor woorden. Met je 33 zou je je niet moeten gedragen als een puber die zich wil afzetten.

Ik zou zeggen: maak je niet zo druk of iemand No Line volkomen ruk vindt. Sommigen menen het (kwestie van smaak/beleving) en dat mag, anderen vinden het leuk om de boel op te jutten, vooral bij bekende bands. Het is maar een forum....

Het is voor mij geen kwestie van opjutten hoor, ik geef gewoon mijn (ongezouten) mening. Voor mij is U2 nu definitief verleden tijd met dit album, ik houd het bij hun oudjes Maar mensen die dit wel kunnen waarderen, veel plezier ermee!

Luistertip voor degene die deze goed vinden: De laatste drie Bon Jovi albums.

Dat geloof ik ook wel, Friek en daar is verder niks mis mee; als dat je mening is 'so be it' ....

Daar het op deze site mogelijk is om een 1 te geven, is het ronduit belachelijk en te zielig voor woorden om te ageren als iemand dit ook doet. Ik vind een 1 net zo plausibel als jouw 5.

Ps oh nee, ik vind jouw 5 minder plausibel, en jouw gemiddelde van 4.68 van al je stemmen nog veel minder.

Haha, ik dacht het en jij schrijft het!

Het feit, dat hier al zoveel gezegd is over dit album wat nog moet uitkomen, maakt het album al uniek. Er zijn altijd mensen die een hekel hebben aan groepen die populair zijn en dus lekker kritiek geven. Dat is altijd zo geweest en zal ook nooit veranderen. Het feit dat ze konstant blijven reageren en zeggen, dat ze er niets aan vinden, zegt mij genoeg. Je mag 1x zeggen, dat je het album niet goed vindt, dit hoef je niet tientallen keren te zeggen. Deze groep maakt al 30 jaar muziek en durft veranderingen, experimenten te doen. Toch hebben ze hun eigen stempel, want je hoort meteen dat het U2 is. Ik ga rustig het album op me laten inwerken en zal daarna mijn mening geven, maar ik kan me niet voorstellen, dat het echt slecht is.

Dat is nu het probleem hier, vind dit album dus totaal niet experimenteel. Maar dat ze het wel durven is me bekend. En ik heb dus totaal geen hekel aan U2 omdat ze zo populair zijn, maar hun laatste 3 albums (inclusief deze) doen me gewoon niks meer. Ik vind het zeker wel interessant om te lezen wat de gedachtengangen zijn van andere users hier. Dit is een discussiesite, dus ja, je zal hier zowel positieve als negatieve reacties krijgen. Vraag me niet waarom ik steeds blijf reageren, maar vind het gewoon boeiend

Enne, dat ze al 30 jaar muziek maken zegt me niks. Ik beoordeel per album en zoals ik al zei, het is nooit mijn favoriete band geweest. Dat dit album gaat verkopen als een tierelier staat wel vast. Maar ik wacht nog op een aantal meningen van bepaalde users, erg nieuwsgierig naar.

PS: 5 U2-albums in je top 10?

Recensies moet je sowieso nooit serieus nemen.

Al vanaf de eerste keer dat ik ze hoorde, begin jaren 80, vind ik ze goed. Dat ze dat al 30 jaar voor mij zijn, vind ik wel uniek. Op elk tijdstip van de dag kan ik ze met plezier aanhoren. Voor mij geldt, dat ik het nieuwe album pas echt een cijfer kan geven, als ik hem een aantal weken op me heb laten inwerken. Er zijn altijd nummers, die je een paar keer heel aandachtig moet beluisteren, terwijl andere nummer meteen goed in het gehoor liggen.

En ja, 5 U2-albums in de lijst, ik kan er ook niets aan doen Vooral TUF staat ver voor op alles wat ik ooit gehoord heb.

Dit is echt een slecht album hoor. Commercieel, slecht gemixed, slechte teksten, verschrikkelijke inspiratieloze gitaarriffjes en veelste pretentieus.
Ik heb hem nu 3 keer gehoord en kan er echt weinig van maken. Er zitten 2 redelijke nummers tussen en dat is te weinig voor een band die superalbums heeft gemaakt in het verleden.

@ Ronald; het is je smaak niet gezien je Top 10...veel 'nog oudere ' rotten... ...(daar zitten mooie tussen trouwens....) .

Serieus over het album; dat kan je mening zijn...(ik ken het nog niet)

Nou de grap van alles is dat ik alle u2 cds heb op de vorige na en een paar jaar geleden echt liefhebber van hun werk was.
Het verschil tussen smaak en iets echt goed vinden ken ik gelukkig wel. Bijvoorbeeld vind ik Stevie Ray Vaughn zijn muziek niet mooi, maar ik vind hem wel goed.
Dit album van u2 is te licht naar mijn mening.

Na een paar luisterbeurten is dit album vandaag ontzettend goed binnengekomen. Misschien niet per se vernieuwend inderdaad, maar wel verfrissend. Zeker beter dan H.T.D.A.A.B.
De beste nummers vind ik momenteel Magnificent, Moment of Surrender en Fez. Ook de single vind ik in tegenstelling tot veel anderen een lekker energiek nummer. Een minder nummer vind ik wel Stand Up Comedy.
Dat breekbare in de stem van Bono stoort mij niet zo. Natuurlijk heeft hij wat van zijn kracht verloren, maar nog steeds is het wel typisch Bono en weet hij me te raken zoals hij dat kan.

Back op topic:

Na zo'n 10 luisterbeurten wordt voor mij de plaat alleen maar beter.
De minder toegankelijke nummers zijn nu ook 'geland' en het geheel klinkt voor mij als een klok.

De nummers bevatten naar mijn mening voldoende gedurfde momenten en voor U2-doen nieuwe paden (Moment of Surrender en Cedars of Lebanon als beste voorbeelden).
Een nieuwe 'Bomb' maken was erg makkelijk geweest en had de verkopen gegarrandeerd. EN NlotH vind ik niet gemakzuchtig gemaakt.

Okay het is niet zo avontuurlijk als Unforgettable Fire, Achtung Baby, Zooropa en Pop, maar wel absoluut avontuurlijker dan de vorige 2 platen.