U2 - No Line on the Horizon (2009)

Jammer dat je er zo over denkt

Vertigo is toch ook gewoon U2 die de hoekige sound kopieert die toen populair was. Zelfs de koebel die je toen overal hoorde werd van stal gehaald. Leuk dat ze zich laten inspireren, maar het leverde wel een lachwekkend nummer op.

Ik denk dat U2 best nog wel verrassend uit de hoek zou kunnen komen.
Als ze het maar willen.
Er is geen tijdsdruk, de mannen hebben kennelijk de luxe om de tijd te nemen voor een nieuwe plaat.
Ze hebben in het verleden bewezen met geweldige vondsten te komen.
Ik ben geen echte diehard fan,maar dat ben ik eigenlijk van geen enkele band/artiest.
Maar U2 heeft altijd mijn interesse en hoop dat ze gewoon weer met een knaller komen.

De groep hoeft van mij nog niet te stoppen, The Stones moeten dat eens gaan doen, maar U2 kan heus nog wel even mee.

Ik ben ook geen diehard fan van U2 (van geen enkele band trouwens) maar als er één band is die de laatste 30 jaar op een hoog peil heeft gestaan is dat wel U2 (samen met R.E.M.). Wat lang niet wil zeggen dat ik alles van U2 goed vind (hun remake van remake van One met Mary J. Blige bv. hoeft voor mij niet).
Misschien dat U2 nog kan verrassen maar ik heb de indruk dat ze zich meer bezig houden met optredens dan met nieuw materiaal te schrijven en ik heb liever dat ze geen album uitbrengen dan een zwak. The Beatles bv. zijn ook vroegtijdig gestopt maar hebben ook geen enkel minder album op hun repertoire.
Virtigo lijkt mij overigens meer geïnspireerd door I Will Follow, hun eerste hit. Je kunt U2 van alles verwijten maar niet dat ze geen eigen sound hebben of van anderen kopiëren (ze kopiëren wel eens uit eigen werk).

U2 had altijd mindere songs op hun albums, zo vond ik bv plaatkant 2 van "the Unforgateble Fire" ontzettend zwak.
Mede daardoor kom ik bij U2 op 1 uitzondering na ("Achtung Baby") nooit hoger als 4 sterren.
Hier is inderdaad "Get on Your Boots" te stupide voor woorden maar dat duurt maar 3:23 minuten.
Voor de gehele CD geldt dat Bono zijn stem teveel op de voorgrond gemixt is, vooral het openingsnummer wat ik al niet echt geweldig vind wordt hierdoor verpest.
"Magnificent" toont de passie en bezieling waarmee ze groot zijn geworden maar het kan beter.
"Moment of Surrender" is op zich aardig maar meer ook niet, echt een b-kant ofzo maar hier niet echt op zijn plaats.

Echter vanaf "Unknown Caller" vind ik het genieten, mooie intro's sterke songs en afwisselend.
Een klassieker vind ik "I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight", zo mooi !
"Stand Up Comedy" had op "Achtung Baby" niet misstaan maar is wat overgeproduceerd, wat dat betreft snap ik de kritiek daarop wel maar echt sterke songs kunnen dat hebben.
Een vreemd begin van "Fez - Being Born" maar wat geeft dat als je zo wordt meegozgen in dat mooie sferische klanktapijt ?

Het rustige "White as Snow" is een mooi rustpunt voor het geweldige "Breathe", lekker bombastisch begin en groots.
Nogal nietszeggende afsluiter trouwens maar op elk album van ze komen dat soort songs voor.
Nog net geen 4 sterren maar dat kan nog komen, zeker de helft van de songs zijn zeer sterk.

Hmm . Bad, Indian Summer Sky en MLK vind ik prachtige nummers. Elvis Presley and America en 4th of July vind ik ook niet sterk. Maar die andere drie nummers maken veel goed. En deze drie zijn toch wel iets beter dan wat er op No Line On The Horizon is te vinden, al is het een goede plaat.



Daar luister ik nooit naar. Alleen als mijn vriendin Sky Radio aanzet.



En je geeft 4,5 sterren voor deze plaat? Ze brengen zwakke albums uit? U2 moet er dan maar mee ophouden?



Dat is te merken. Ik ben wel een diehard fan van U2.





Het is geïnspireerd door Stories For Boys. Je zou eens naar Native Son kunnen luisteren. Vertigo in een eerder stadium. Veel beter, vind ik. Link: YouTube - U2- Native Son

Ja met dit nummer slaan ze de plank volledig mis.

Het is niet anders. U2 is een bijzondere band met een mooie backcatalogue maar brengt helaas al een jaar of 10 platen uit waarbij "gewoontjes" nog de meest sympatieke kwalificatie is.

Dit is imho echt een plaat voor mensen die drie veilige cd's per jaar scoren en bij voorkeur van bands waar ze alles al van hebben.

Dat komt doordat Pop zo veel kritiek heeft gekregen, ook van fans. Daardoor zijn ze bij U2 weer voor de veilige weg gaan kiezen. Terwijl ik Pop juist 1 van de beste U2-platen vind. Het komt ook een beetje doordat ik met de jaren 90-U2 ben opgegroeid.



Ja vast. Terwijl ik 650 gigabyte aan muziekbestanden op mijn harde schijf heb staan.

Is dit nu een poging om iedereen die dit wel een aardig album vindt te diskwalificeren in zijn/haar totale muziekkeuze?

In de zin van: wie dit goed vind heeft überhaupt al geen smaak dus heel begrijpelijk dat ze dit geweldig vinden, naast die paar slappe platen die ze al in hun platenkast hebben staan?

Er zijn inmiddels 62 kantjes vol geschreven bij dit album, ik geloof niet dat er (of de schrijver het nu een goede of een slechte cd vindt) hier iemand is die voldoet aan de kwalificatie "drie veilige cd's per jaar scoren en bij voorkeur van bands waar ze alles al van hebben".

Een opmerkelijke indirecte poging tot diskwalificatie van users die een andere kijk hebben op deze cd.

Ik vind dat de kritiek, mede door dit soort onzin, begint te lijken op bashen. Ik heb de afgelopen dagen weer eens een vijftal U2 albums gedraaid en dus ook tegen elkaar kunnen afzetten. Maar de onderlinge verschillen zijn naar mijn ervaringen niet uit te drukken van 5***** dalend naar 1*.

U2 heeft zeker mindere albums gemaakt naar mijn smaak, die ervaring geldt voor iedereen, waarbij het overigens aardig is dat er verschillend over wordt gedacht welke dat zijn. Maar U2 maakt altijd albums die liggen in een range tussen 5***** en 3,5***, misschien 3*** voor een enkele zwartkijker.
Ik denk dat U2 zelf ook heel goed weet waar hun ondergrens ligt. Daar blijven ze dan ook meestal wel bij weg.

Misschien ligt daar wel het probleem: het mikken op veilig. Het net zo lang sleutelen tot de scherpe riskante randjes eraf gepolijst zijn.

Stelling: een band die niet bereid is risico te nemen (uit hun comfort zone te treden), zal niet in staat zijn een groots ('great') album te maken. Anders gezegd: high risk, high artistic reward.

Daarom heb ik liever dat ze vaker een album uitbrengen (elke 2 jaar), dat in een kortere periode is gemaakt, meer samenhang heeft, en meer risico neemt. Kan heel goed uitpakken. Of mislukken. Nou en. Over 2 jaar beter.

Daar moet je bij deze band niet mee aankomen. U2 heeft al een aantal (mi zeker 3) "grootse albums" afgeleverd. Ze hoeven niets meer te bewijzen.

Je bedoelt het drieluik, The Unforgettable Fire, The Joshua Tree en Achtung Baby? Mee eens! Maar die laatste is alweer 21,5 jaar oud, wat mijn punt dan weer onderschrijft. Er zit steeds meer tijd tussen albums, er wordt meer aan gesleuteld (gaargekookt) en ze worden slapper en veiliger. Ik zeg: huppakee, uit die comfort zone. Ga met een nieuwe producer iets nieuws maken.

Ik denk niet dat ze bewust op "veilig" mikken. De inspiratie voor vernieuwing is er gewoon al meer dan 10 jaar niet meer. Zijn ze te oud voor. Een nieuwe producer kan helpen, maar het moet toch uit de bandleden zelf komen.

Elke band komt vroeg of laat op een moment dat de inspiratie/creativiteit een stuk minder is.
Bij U2 is dat pas laat gekomen.
Er zijn niet heel veel bands die door de jaren heen zoveel goede albums achter elkaar afleveren.
Je kunt er op wachten dat het een keer minder wordt, maar ik vind het allemaal reuze meevallen.

Imo blijft U2 kwalitatief gezien nog wel voldoendes halen. Op elk album staat wel een aantal fraaie nummers. Maar na 'Pop' is er geen innovatie meer te bespeuren in hun werk.

Volkomen mee eens.

Ze raken niet meer buiten hun eigen 'bandbreedte' maar dat wil niet zeggen dat ze niet meer in staat zijn hun muziek verder uit te diepen.

Persoonlijk zit ik niet altijd te wachten op artiesten die dan weer eens een soulalbum maken of een crooner cd of wellicht een uur vullen met covers.

We zullen toe moeten geven, dat U2 het talent bezit om uitsluitend te putten uit eigen mogelijkheden, daar toch heel nog wat mee blijken te kunnen. Ik hoef echt geen poging tot reggae, jazz en wat je nog meer kunt verzinnen om die band naar andere muzikale wegen te dwingen.

Een onvoorzichtig (en onschuldig maar wel nieuw) uitstapje als Get on your bootz wordt hier al genadeloos neergesabeld. Dus laten ze zich vooral verder verdiepen in daar waar zij goed in zijn.

Nou, volgens mij hebben ze inmiddels de pot met pindakaas echt tot op de bodem leeg geschraapt. Er valt niet meer veel "uit te diepen" naar mijn smaak. Hoe zie jij dat dan?

Laten we eerlijk zijn: de band teert al dik 20 jaar op de "8ung baby"-sound. Tot en met 'Pop' met voldoende variaties binnen dat geluid. Maar daarna niet meer. Neemt niet weg dat ze, zoals ik al zei, nog fraaie nummers hebben voortgebracht. Zolang ze dat blijven doen, hoeven ze er wat mij betreft niet mee op te houden.

Wellicht dat ze zich idd maar eens een paar maanden moeten opsluiten in een of ander kasteel met een of meer nieuwe producers die de band dwingen tot radicaal "out of the box" denken....en vooral musiceren. Wellicht dat het onvergetelijke vuur dan weer oplaait!

Overigens lijdt Eels aan hetzelfde euvel. Maar dat terzijde.

Daarmee is gelijk het antwoord gegeven op je vraag hoe ik dat dan zie.

Van Morrison, Bob Dylan, Leonard Cohen (ik noem er nu even drie) zijn artiesten met een hele lange staat van dienst en die misschien al 40 jaar opereren vanuit hun eigen muzikale gedachtegoed.

De albums die dat voortbrengt zijn vaak makkelijk te herkennen als hun handelsmerk maar verschillen wel onderling, misschien zelfs sterk en dat kan per keer veranderen.

Ik lees lovende kritieken over het laatste album van Bob Dylan. Dat is ook wel eens anders. Maar dat neemt niet weg, dat hij de ene keer beter op dreef is dan de andere.

Dat kan ook zeker gelden voor U2. Misschien dat ze volgend jaar een geweldige inspiratie hebben, ijzersterke composities en dan praat niemand meer ergens over. Het hoeft niet zo te zijn maar het moet per album worden beoordeeld.

Je kunt ze dan ook niet uitvlakken, met pensioen sturen of in algemene zin zeggen dat het niets meer is. U2 heeft teveel goed werk uitgebracht, je kunt niet de verwachting uitspreken dat de lijn van de afgelopen jaren automatisch zal worden voortgezet.

Het verwachtingspatroon is nogmaals erg hoog bij een band als U2.
Dat bands als AC/DC en Aerosmith al jaren dezelfde platen maken wordt alom gerespecteerd en gewaardeerd, ander genre, maar toch.
Van U2 wordt nog altijd verwacht dat ze met iets unieks en vernieuwends op de proppen komen.
Daar zijn ze na Pop van teruggekomen. Een groot deel van de fans hadden moeite met die plaat. De bijhorende tour werd voor U2 begrippen slecht bezocht en dan maakt een band vaak een pas op de plaats.
Zwartkijker die ik ben kom ik bij All That You Leave Behind ook niet verder dan drie sterren.
Ik vind het een wat tam album, en mis de passie en de energie in de liedjes.
Dat vind ik op deze plaat een aanzienlijke verbetering, ondanks een gebrek aan vernieuwing.
Het is goed luisterbaar, al grijp ik veel eerder terug naar favo's als The Unforgatble Fire, Joshua Tree en Achtung Baby.
Die albums zitten in mijn hart opgesloten. Het is wat hun laatste albums betreft wat dubbel.
Kwalitatief weinig op aan te merken, maar je hoopt op meer.
Maar ik blijf wat U2 betreft positief voor de toekomst.

Sloan Castle lijkt me als box groot genoeg. En het enige vuur dat door op zal laaien is het haardvuur om het kasteel een beetje op temperatuur te krijgen. Ik heb deze nog op 3* staan, maar dat klopt al lang niet meer.

Onlangs nog gedraaid en ik 'em niet helemaal beluisteren - het ging me gewoon tegenstaan. Heb me altijd geërgeerd aan zo'n Mick die > 65 nog steeds loopt te bleren: "I know it's only rock & roll" - nou over 10 jaar zie ik Bono nog steeds "I will follow" zingen.

Misschien is de remedie U2 even een aantal jaar niet meer draaien?

Nogmaals, het is tegenwoordig moeilijk om nog vernieuwend voor de dag te komen en ik heb mij daarmee allang verzoend. Artiesten als Bruce Springsteen, Leonard Cohen, Neil Young, Bob Dylan en John Hiatt zijn ook niet meer baanbrekend of vernieuwend maar brengen nog steeds goede albums uit wat ook geldt voor U2.

Er is ook nog zoiets als het spanningsveld tussen het goed vinden een band en hun carriére met plezier blijven volgen, versus degenen die zo'n beetje bij elke artiest het na drie albums wel hebben gehoord en gezien en waarbij elk volgend album meestal geen goed meer kan doen.

Die laatste categorie criticasters heeft naar verhouding nog lang van zich laten horen bij U2. Wat op zich een compliment is voor de band.
U2 zal er niet meer in slagen om deze liefhebbers van de eerste albums ooit nog te overtuigen met welke cd dan ook, al was het alleen al omdat dat niet past in de filosofie van die liefhebbers en omdat U2 niet kan voorkomen dat Bono zingt en The Edge gitaar speelt.

Blijft voor de 'lange termijn volgers' dus als enige mogelijkheid over om U2 met interesse te blijven volgen en per album met de band af te rekenen.

.

dat is wel een erg grote generalisatie , een beetje een non-argument in het geval van u2 om je gelijk te halen. Ik ben van jongst af aan een groot liefhebber van u2 geweest ( vanaf war ongeveer) , en heb genoten van alle platen tot en met zooropa , die platen hadden elk hun eigen karakter en stapels mooie , vurige indringende songs. Op Pop was dat wmb iets minder en All that you can't leave behind weer iets beter. Ik heb meerdere malen HTDAAB en deze plaat geprobeerd goed te vinden , maar ik vind ze niet goed. en ik vind nummers als get your boots on en vertigo gewoon echt slecht. Het klinkt een beetje als U2 die krampachtig de u2 sound wil vast houden , zonder risico , met te weinig goede songs, op safe. Twee albums achter elkaar die u2 onwaardig zijn, ik zal niet staan te springen bij een nieuwe release , er is zoveel andere goede muziek. Vooralsnog koester ik boy t/m zooropa...... ben bang dat het daar bij blijft.

Ik heb het idee dat U2 het bij sommige mensen nooit helemaal goed kan doen. Bij mij doen ze het ook niet altijd goed, zoals eerder te lezen was. Ik stel ook hoge eisen en ik heb een bepaald verwachtingspatroon.

Get On Your Boots was weer een experimentje. Even kijken wat de fans hier van vinden. We hebben het gemerkt. Toch heeft U2 stug volgehouden en het lied bij iedere gig tijdens hun nieuwe tournee gespeeld.

Vanmorgen deze plaat weer eens gedraaid naar aanleiding van de discussie en ik snap niet waarom mensen U2 op deze plaat bekriseren op 'geen innovatie'.
Ik vind dit album t.o.v. ATYCLB en HTDAAB juist een grote stap voorwaarts. Waar die twee albums vol stonden met (goede) liedjes volgens het vaste U2-stramien wordt op deze plaat het experiment niet geschuwd. Tuurlijk zal U2 nooit meer een 180° ommekeer gaan maken (zoals bijvoorbeeld Radiohead deed na OK Computer. En gelukkig ook maar, want Kid A is bagger ) maar de stappen die ze op deze plaat zetten zijn voor U2 begrippen wel nieuwe richtingen.

Waar 'Magnificent' een U2 liedje "uit het boekje" is, kun je nummers als 'Moment of Surrender', 'Unknown Caller', 'Fez - Being Born' en 'Cedars of Lebanon' in mijn ogen onmogelijk noemen in een rijtje met standaard U2 nummers.
De band durft op die nummers (en zelfs op het door iedereen neergesabelde 'Get on your Boots') weer buiten de comfort zone te treden. Of je dat goed vind is een kwestie van smaak.

Het momenteel zo gewaardeerde 'Alt-J' leent zelfs de stijl van 'Cedars of Lebanon' in hun nummer Tessellate.

Dus hou a.u.b. op met deze plaat te bekriseren op 'geen innovatie'.

Tot slot ben ik wel erg benieuwd naar de nieuwe koers die nu naar alle waarschijnlijkheid is ingezet met producers zoals RedOne en DeadMouse. Het is tijd voor een nieuwe wind. Hopelijk krijgt de producer wel de ruimte van de band (zoals bijvoorbeeld Mark Ronson Duran Duran weer hip heeft kunnen maken zonder hun eigen indentiteit te verliezen).

Ik ben het helemaal met je eens. Je hebt gelijk over de innovatie en uit de comfort zone treden. Ik ben ook heel benieuwd naar het resultaat van Redone en DeadMouse. Mofo's verwacht ik niet meer van U2. Maar ik ben er toch niet minder benieuwd om.

Interessante discussie, maar nu moet ik even in de bres springen voor mijn ome Neil! De bovenstaande namen vernieuwen zich inderdaad niet, maar ome Neil toch wel zeker. Le Noise? Anyone?

Neil Young vernieuwd. Ik ben het bijna nooit eens met wat LucM schrijft. Ik heb wel iets gelezen over ome Neil waar ik niet blij mee ben:

Neil Young took a break from his ongoing tour with Crazy Horse today to answer fan questions via Twitter. This was hardly a re-do of his famous 1975 Rolling Stone interview with Cameron Crowe, but there were some great moments. He said he might record with Dave Grohl, he didn't read his Shakey biography before writing his new memoir, Waging Heavy Peace, and he'll one day release his 1991 live album, Weld, on DVD. New band he's into these days? Foster the People. When asked why big rock stars like him and Bono are Foster fans, Young joked: "Who's Bono?"

Een flink pak voor de broek moet Ome Neil krijgen voor zijn flauwe grapjes.

Nee, sorry, het is geen kwestie van wel of geen gelijk hebben inzake de vraag hoe goed No Line On the Horizon verder is.
Ik maak alleen het algemene onderscheid, tussen blijven liefhebberen van het begin tot het einde en de (eeuwige, nooit eindigende) zoektocht naar nieuwe muziek, nieuwe wegen, nieuwe bands en al weer snel genoeg hebben van iets dat al weer een paar jaar bestaat.


Hier gaat het mij dus precies om: het oordeel van iemand die bereid is om elk album van U2 te beluisteren, te boordelen en het een kans te geven.


En dat zou dan jammer zijn, je kunt nooit uitsluiten dat er weer eens een opvallend sterk album verschijnt.