Madonna - Ray of Light (1998)

Uitstekend album dat na al die jaren nog steeds indruk maakt. Madonna had een neusje voor de tijdsgeest en trok vaak de juiste producers aan. In dit geval William Orbit. Er staan een klein aantal mindere songs op maar de topnummers domineren. The Power Of Goodbye is ook mijn favoriete nummer, en de Frozen clip sloeg destijds in als een bom, weet ik nog.
Mijn favoriete Madonna album is dit niet, dat is en blijft "Confessions On A Dancefloor" dat een paar jaar later zou verschijnen.

Terwijl COAD voor de helft fillers bevat in tegenstelling tot de hier klein aantal mindere nummers?

I know, smaken verschillen, maar bij Confessions weet ik het altijd op gegeven moment wel, dat heb ik met RoL nooit, heerlijke trip van begin tot eind!

Nee Gert, Confessions On A Dancefloor is één lange dansbare flow, no fillers, all thrillers. Het is een organisch geheel, ongeëvenaard. Ray of Light is een heel ander album, veel sterke songs uiteraard, maar een aantal nummers vind ik wat minder. Overigens geeft je COAD 4.5 als beoordeling, dus je redenering dat je het “op een gegeven moment wel hebt gehoord” is dan wat vreemd. Geef dan 3.5. Maar zoals je zegt, smaken verschillen, maar dat we te maken hebben met twee topalbums is voor mij helder.

Yield, ik begrijp je punt, maar de reden dat ik hem evengoed een 4,5 geef is omdat ik het album als geheel wel gewoon goed vind. De muziek vind ik sowieso nergens slecht, het zijn meer de lyrics die ik in de helft van de tracks minder tot beschamend slecht vind.

Maar twee topalbums, idd!

Mensen die zeggen dat dit het beste album/elektronische album aller tijden is, weten absoluut niets van muziek, vooral niet van elektronische muziek. Er is niets revolutionairs of baanbrekends aan "ambient/triphop ontmoet shitty mainstream popmuziek." Stop met jezelf voor schut te zetten en te doen alsof Madonna de elektronische muziek heeft uitgevonden.

Nou Ashtonb, dat is nog even een entree maken hier op MM!

Je dacht, ik kop er gelijk maar even een in? Maar heb je wel eens gehoord van het begrip 'smaken verschillen' dat is een begrip dat hier hoog gewaardeerd wordt.
Natuurlijk kunnen mensen met elkaar in debat gaan over het hoe en waarom de waardering van verschillende muzikale producten hier tot stand is gekomen.

Maar het heeft weinig zin om een top album, geproduceerd door een top producer, hier zo te diskwalificeren. Het kan je smaak niet zijn of je niet bevallen, maar je tone of voice is bedenkelijk.

Ik weet dus niet wie zichzelf hier voor schut zet ?

En by the way, er is niet één speciale act of artiest die de elektronische muziek heeft uitgevonden, blasé om het enkel maar te veronderstellen.

In de zeventiger jaren was er in de lage landen Rick van er Linden met zijn -geweldige- Trace.
Verder Jean Michel Jarle met zijn onvolprezen Oxygene, Vangelis met een grote staat van Dienst, veel groepen / acts die op diverse manieren elektronische muziek in hun oeuvre hebben verwerkt.
En daarnaast dan nog een heel legioen internationale dj's en Acts die hun bijdrage hebben geleverd aan diverse soorten van elektronische dance - triphop en wat dies meer zei muziek.. gedurende vele vele jaren.

Kortom: elektronische muziek is als begrip zo wijd wals het melkwegstelsel

Maar dat Madonna met Ray of Light een statement neerzette eind jaren negentig zal iedereen met een beetje verstand van moderne muziek (los van de smaak) beamen.

Welk statement dan?

Nou trebremmit, bijvoorbeeld het statement dat een al bijna afgeschreven artiest toch nog een geweldige rentree kan maken.

Met een album dat door ALLE kritische muziekbladen en kranten (van The Rolling Stone tot The Guardian e.v.a.) heel hoog werd gewaardeerd alle scores tussen de 4 en 5 *****
Met een album waarvan zes nummers internationale mega-hits werden.
Met een combinatie van stijlen die insloeg als een bom.
Om maar een paar statements te noemen.

Duidelijk, dat het populair was en is klopt, maar ik dacht dat je wat anders bedoelde met een statement maken. Het is niet vernieuwend ofzo en ze heeft er geen statement als in de vorm van een boodschap mee over willen brengen dacht ik of een hele beweging mee in gang gezet.

Nee, meer in de lijn van wat ik al schreef.

Voor Vangelis enz was er trouwens al het Philips nat lab, met o.a Dick Raaijmakers, die maakten al electronische muziek in de jaren vijftig.

Popular Electronics - Wikipedia - nl.wikipedia.org

wat ik al zei... zo wijd als het melkwegstelsel haha

madonna’s beste album wat mij betreft. staat als een huis.

Best een goede plaat dit.
Madonna haar beste misschien, met een geluid verderbordurend op het mid 90's Bristol geluid. Bij de opener hoor je de inspiratie gehaald bij Bjork. Dit thanks to William Orbit, die er een mooi vloeiend geheel van maakt. De prijs voor vernieuwing gaat ze nooit winnen, dit heeft ook geen echte uitschieters, daarom niet mijn favoriete van haar, maar het heeft itt haar andere platen geen inzakmomenten. Dit kan je haar "new age" plaat noemen, dat "new age" moment duurde letterlijk 1 album, maar is denk ik het meest solide album.

https://www.bbc.com/culture/article/20250730-why-madonnas-ray-of-light-is-2025s-hottest-album

Wie mij voor 1998 had gezegd dat er nog wel eens een Madonna album in mijn platenkast zou verschijnen had ik met een dwangbuis laten afvoeren.
Toch is dit met Ray Of Light gebeurd met als gevolg dat er nog wat albums bij kwamen.
Deze plaat is gewoon heel bijzonder met het titelnummer, Frozen, Swim & The Power Of Goodbye als hoogtepunten.
De geluidseffecten op de plaat zie ik als een meerwaarde, de productie is kristalhelder.
Voor mij het beste werk uit haar carrière.

Dit hoor ik niet, maar dat zal aan mij liggen.

Dat hoor ik er ook niet aan af. Wellicht omdat beide dames in de jaren 90 gingen stoeien met elektronische stukken en ambient achtige passages, maar waar en op welke wijze Madonna door Bjork geïnspireerd zou zijn is mij onduidelijk.
Neemt voor het overige niet weg dat Ray of Light in mijn ogen de beste plaat vormt in haar oeuvre. Nergens vernieuwend - dat hoeft ook niet - maar de dame weet op smaakvolle wijze salonfähige elementen in/uit de popmuziek en dansscene te verwerken op dit schijfje.
De platen hiervoor maar ook daarna kunnen mij dan maar weer bitter weinig interesseren.

Het is wel zo dat Tricky op Debut heeft samengewerkt met Björk - Thansk GrafGantz

Björks debuutalbum, “Debut”, bevatte producties en samenwerkingen met triphopartiest Tricky. Tricky was namelijk coproducent van de nummers ‘Enjoy’ en “Headphones” op Debut, en Björk leverde een vocale bijdrage aan twee nummers op zijn album Nearly God. Hun samenwerking reikte verder dan de studio: Björk vertelde hoe Tricky haar hielp menselijk gedrag te begrijpen door het te relateren aan dierlijk gedrag.
Hier volgt een meer gedetailleerd overzicht:
Productie en samenwerking:
Tricky's betrokkenheid bij Debut was aanzienlijk, aangezien hij twee nummers van het album mede produceerde.
Wederzijdse bijdragen:
In ruil voor Tricky's productiewerk aan “Enjoy” en ‘Headphones’ leverde Björk een vocale bijdrage aan twee nummers op Tricky's album “Nearly God” (“Keep Your Mouth Shut” en “Yoga”).
Invloed en inspiratie:
Björk zei dat Tricky's kijk op het leven, en met name zijn manier om menselijk gedrag te verklaren aan de hand van dierlijk gedrag, haar aansprak en haar songwriting beïnvloedde. Ze beschrijft hoe hij menselijk gedrag op een logische manier uitlegt, zelfs vanuit een extern, bijna dierlijk perspectief.
Meer dan productie:
De samenwerking reikte verder dan de studio. Björk beschreef hoe Tricky haar hielp de menselijke natuur te begrijpen door zijn unieke perspectief, zoals ze in detail beschreef op de muzieksite van de Australian Broadcasting Corporation.

Bron: Post (Björk album) en wat AI werk.

Bedtime Stories is dan weer wel door Björk geschreven maar dat is dan weer op een ander album : Bedtime Story

Op zich zijn er dus wel raakvlakken maar hé, elke artiest is wel ergens geïnspireerd (of jatwerk) door een ander. Vraag maar eens aan Led Zeppelin

Een schizofreen is nooit alleen!!

ik zal het even aanpassen.

Na dit album is Madonna in een midlife-crisis beland, waar ze tot op de dag van vandaag niet meer uit is gekomen.

No offense naar jou persoonlijk, maar waarom moeten mensen op MuMe toch zo vaak benadrukken dat Madonna vooral niet vernieuwend was, terwijl ze dit best wel zo nu en dan was.
Is dit omdat ze een vrouw is? Want ene meneer Jackson krijgt hier wel vaak die lof. Bestond de sound van RoL al? zeker, maar met name underground. Zij maakte het slechts mainstream, iets wat de heer Jackson ook vaak deed. Grappige is dat veel muziekcritici destijds Madonna wél vernieuwend noemden. Velen vroegen zich zelfs af of dit album wel een hit zou worden, daar het niet de sound van die tijd was. Niet eerder had iemand elektronische muziek emotioneel geladen gemaakt, zeker niet zoals Madonna op deze plaat.
Maar na het uitkomen van dit album kwamen er ineens meer artiesten met deze sound, of iets wat erop leek. Tante Cher werd zelfs gepusht door de bazen van hetzelfde label om ook een soort gelijk album uit te brengen. Dit werd het bekende Believe, een album dat naar mijn mening onterecht een nóg grotere bestseller werd dan Ray of Light.

Dat hier altijd maar vermeld moet worden dat Madonna vooral niet vernieuwd was, doet mij beetje denken aan die hetero kennissen, vrienden en collega's van mij uit die tijd, die meteen verdedigden waarom ze dit album hadden gekocht, of de singles die van het album kwamen. Wanneer iets goed is, is het gewoon goed!

Het klinkt raar, maar soms kan ik niet wachten tot de dame overlijdt (hopelijk op heel oude leeftijd), want dan gaat de lof voor de queen of pop waarschijnlijk net zo ontploffen als in 2009 voor de king of pop.

We gaan het meemaken!

Geen probleem hoor. Ik reageer bijna nooit op platen van Madonna. Voor Ray of Light maak ik een uitzondering omdat ik dat een prima album vindt.
Het is misschien ook niet eerlijk om het begrip 'vernieuwend' te gebruiken. Ik vermoed dat zo'n 98% van de artiesten/bands niet met iets nieuws komen maar teren - en dat mag natuurlijk - op bestaande (oude) ritmes, patronen, riffs, structuren enzovoort.
Madonna voelde de tijdsgeest heel goed aan - en dat is ook een kwaliteit - en gaf een fijne draai aan de ambientachtige soundscapes en poppatronen die op dat moment in waren.
De laatste muzikale vernieuwing kwam eind jaren 70 met de punk, hierna is het een herhaling van zetten geworden, met uiteraard een hoop klassiekers die nog zouden volgen, in elk genre.
Ik heb respect voor Madonna en zal haar zeker niet bashen, sowieso zit dat niet in mijn aard, maar in mijn ogen - en oren - mag je benoemen dat een artiest op een mooie en creatieve manier uiting geeft aan zijn/haar ingevingen. Maar inventief, vernieuwend of het eigenhandig creëren van een eigen genre, of richting, daar past Madonna niet tussen. Met alle respect uiteraard.

Ik zou eerder zeggen dat dit pas na Confessions on a Dance Floor gebeurde. Tot die tijd maakte ze zeer goede tot degelijke albums. Niet dat daarna alles slecht was, maar met de scheiding van de Ritchie hakte ook de ontsporing in.

Waarom had ik deze eigenlijk nog niet op 5 sterren staan? Bij deze rechtgezet!

Smaak… en dan kan het zomaar zijn dat je 5 sterren geeft. Ik heb de afgelopen weken op het album proberen te kauwen, maar het geeft nou niet echt een fantastische smaakbeleving. Frozen is denk ik het enige nummer die het album een lichtpuntje geeft. Voor de rest is het allemaal (voor mij) doorsnee pop/dance dat ik inmiddels weer graag achter mij laat. Geen stem van mij waardig.