Iron Maiden - Brave New World (2000)

Een van de twee nummers die bij mij een vinkje heeft gekregen. Hoogstaand is het allemaal niet, maar wel erg lekker. En vanaf de eerste luisterbeurt deed Blood Brothers me denken aan dit zeemansnummer, en het onoverwinnelijke gevoel wat ik als klein jongetje kreeg als ik hem weer eens op tv zag

het zeemansnummer der zeemansnummers

Zo inderdaad ik kan me nog goed herinneren dat ik dat nummers ook op de TV zag. helemaal grijs gedraaid werd dat.

Even over de hoes. Maiden zou het wel gedaan hebben om de "gouden periode" te eren. Maar van mij hadden de punten onder de letters: R, M en N er gewoon weer onder gemogen.

Mijn kennismaking met Iron Maiden, dankzij mijn broer. Dit album heeft mijn ogen voor muziek geopend. Alle nummers hebben een speciale plek in mijn hart, maar vooral Out Of The Silent Planet, heb het een half jaar lang zowat elke dag gedraaid. Dream Of Mirrors is live (at Rock In Rio ) nog genialer!

Het titelnummer vind ik nog wel leuk, maar de rest vind ik niks..

Met Bruce erbij klinkt alles weer een stuk beter.
Zeker niet de beste van Maiden, maar na Bayley is er bij mij toch wel sprake van enige opluchting dat het toch nog goed is gekomen.

Ik vind dit album ook een tegenvaller, veel te tam voor Maidens doen. Geef mij de jaren 80 Maiden maar als ik eens wat wil horen. Hoewel ik het laatste album van hun, A Matter Of Live And Death nog wel ok vind.

Brave New World vind ik juist een waardevolle toevoeging aan het Maiden oeuvre. Er is niet echt veel nieuws onder de zon, maar toch staat er naar mijn mening een aantal gedenkwaardige songs op. Vooral van The Nomad en het titelnummer ben ik erg gecharmeerd. Als ik dit album eerder gehoord zou hebben dan één van de legendarische jaren 80 releases, zou ik ronduit lyrisch zijn over de plaat.

En wie zit er als Maiden fan nou op experimenten van de band te wachten? Getuige de reacties van een aantal jaren geleden in Den Bosch toen ze het gehele A Matter Of Life And Death speelden in plaats van het voor de tigduizendste keer The Trooper of Run To The Hills op te lepelen, zijn dat er niet veel.

De post 2000 line up van Maiden blijkt al bijna 10 jaar redelijk stabiel en datzelfde geldt wat mij betreft ook voor het plaatwerk wat in die periode is uitgekomen.

Na twee zwakke albums zonder Dickinson, is het er meteen weer pal op met Bruce: een heel sterke plaat, van een niveau dat ik niet meer had verwacht van Iron Maiden. Veel sterke nummers, de klassieker 'The Wicker Man' en geen opvullertjes.

4 sterren

Bwa, toch wel één vd minste Maiden albums (samen met Fear Of The Dark)....

Punt 1 : WAT EEN HERHALING MAN, HOE ORIGINEEL.....
Punt 2 : Vanaf deze plaat begon Maiden zo chaotisch te klinken
(op de negatieve manier)

Op zich wel sterke nummers (The Fallen Angel, Ghost Of The Navigator) maar het totaalpacket mist iets...
de laatste drie nummers zijn niet echt toegankelijk, maar na ze ong. 5x de hebben gespeeld begin je ze eindelijk wat mooi te vinden (zeker Out Of The Silent Planet)...
The Thin Line is wel zeer geforceerd (There's A Thin Line Between Love And Hate, Weither Devine Than......--> da's niet gezongen maar gesproken : als je materiaal hebt maar het niet goed ineen valt, spaar het dan Harris, dan kan je er later wat mee doen. Net als het materiaal voor Metropolis Pt2 van Dream Theater)

Zeker niet Maiden op hun best, en de twee Blaze platen waren veel beter dan deze.... Jaja ik maak de 'fans' weer kwaad met m'n liefde voor de blaze platen...
Maar slecht is deze plaat niet : MAIDEN MAAKT GEEN SLECHTE EN TE COMMERCIELE PLATEN (Negatieve Steek Naar Metallica : St Anger, Load, Reload HUMHUM)

Op dit album weet Maiden een sfeer neer te zetten die ze naar mijn mening nog nooit bereikt hadden. Alleen Somewhere in Time komt op dat gebied enigszins in de buurt. Vanaf de ijzersterke intro van The Wicker Man tot aan de laatste noot van The Thin Line sleurt dit album je mee en laat je ruim een uur lang niet meer los. Uitgesponnen, lange en gevarieerde meesterwerken (Dream of Mirrors, The Nomad) worden afgewisseld met stevige, korte rockers (The Wicker Man, The Mercenary, The Fallen Angel). Nergens zakt het album in en de nummers doen niet of nauwelijks voor elkaar onder. Bruce zingt misschien nog wel beter dan tijdens zijn eerste periode bij Maiden en muzikaal klinkt dit album progressiever en gevarieerder dan ooit. Wat mij betreft het hoogtepunt uit de rijke carrière van Iron Maiden.

Het blijft een zeer sterk album, en heeft inderdaad die magische sfeer. Maar dit heb je bij groepen als Maiden, waarvan IEDER album zeer goed is : Je moet er één aanduiden die de minste Maiden plaat is (I.m.g. Fear Of The Dark) terwijl die eigenlijk nog altijd prachtig is, en in m'n top 50 beste platen staat...

Nu: Ik boordeel albums altijd via de volgende acht zinnen
(allemaal op 5punten)
* Het GEVOEL dat THE BAND in de plaat stopt
* Het GEVOELdat IK heb terwijl ik luister, de sfeer
* De sterkte v/d LYRICS
* Op MUZIKAAL (en technisch) vlak
* Op VOCAAL vlak
* Op CREATIEF vlak (herhaling,....)
* het TOTAALPACKET (valt het goed inéén, zitten er zwakke songs bij of is iedere song goed?)
* Op vlak van SONGS (ik heef de songs punten op 10, tel het op en deel door het aantal tracks)

Nu als ik dit toepas zijn er maar twee Maiden albums die lager liggen dan Brave New World. Brave New World ligt dus in de top 3 minste albums i.m.o. TERWIJL DEZE PLAAT INDERDAAD NOG ALTIJD EEN PRACHTIGE PLAAT BLIJFT, maar zoals al gezegd : omdat Maiden allemaal goede platen maakt, moet je toch mindere keizen (ookal zijn het goeie)

Ik wel wel even zeggen Mr Rock gevoel ik gegeven heb voor die acht zinnen (in de zelfde volgorde)
4
4.15
4.15
4.15
4.15
4
4.5
4.25

No Prayer for the Dying, The X Factor en Virtual XI vergeten zeker?

Lijkt me niet.

Au Contraire!!!
The X Factor en Virtual XI zijn zalige platen :
* prachtige donkere, struggle within teksten bij de x factor en filosofische pareltjes bij virtual Xi.
* Bijna geen mindere songs op die albums behalve The Unbeliever en spijtig voor de herhalen in TheAngelAndTheGambler
* Wat een episch gitaarwerk op VirtualXi.. Dat begin van TheEducatedFool bijvoorbeeld--> MAGISCH!!!

No Prayer For The Dying is qua vocals/lyrics/muziek natuurlijk niet zeer hoogstaand, maar het is eens iets anders met vele catchy nummers, enkele zalige melodieuse riffs en toch wel enkele prachtige songs (de titeltrach en Mother Russia --> dat laatste nummer lijkt wel weggelopen te zijn van 7th son)
Dit album kan je veel plezier bezorgen als je
*hem een kans heeft en
*zoals ik gedaan heb : van mn hart een steen maken en totaal niet aan 'muggenzifterij' gedaan, gewoon geluisterd naar de songs.

Een van de sterkste platen van Maiden, episch, vol sfeer en heel afwisselend. Bruce zingt als een grote en de productie is erg goed.

Brave New World.

Lange tijd niet meer gedraaid maar wat was deze goed zeg. Lekker coupletten om vervolgens op te bouwen naar een eigenlijk veelste lang refrein als: Blood Brothers en The Mercenary. Voor de rest is de meneer die wat mijn betreft ondertussen wel als opera zanger door kan gaan er ook weer bij: We're I go I do not know.. I only know the place that i've been. en niet te vergeten: show them no fear, show them no pain! Heerlijk! wissel dat af met: beste riffs, best solo's, geniale drumpartijen en je hebt Maiden zoals we die van vroeger kende. (en oja laat ik de bass partijen niet vergeten.)

Toen het album uitkwam, vond ik er niet zo veel aan en vroeg ik me af waarom Blaze Bailey had moeten wijken voor een matige Bruce Dickinson. Maar vele jaren later, kan ik zeggen dat het echt een geweldig album is. 'Ghost of the Navigator', het titelnummer, 'Blood Brothers', 'Dream of Mirrors' en 'Out of the Silent Planet' behoren tot het beste wat Maiden ooit geschreven heeft.

Ik ben begonnen de hele reeks Iron maiden cd's te luisteren (niet aan 1 stuk door hoor ) Ik ben begonnen met brave new world, en ik vind hem werkelijk prachtig. Er wordt een heerlijke sfeer opgebouwd en blijft van begin tot eind gewoon goed. Ik heb in ieder geval mooi platen voor de boeg van Iron Maiden

Op dit album is het toch wel The Nomad dat boven alles uitsteekt., wat een magistraal nummer.

Wat dacht je van de laatste 2 nummers?
Zo episch heeft Maiden lang niet meer geklonken

begrijp al die lovende reacties niet, dit is een erg voorspelbare plaat

ieder nummer weet je exact waar het heen gaat, maiden deed het al zo vaak eerder en, veel veel beter

dickinson goed bij stem maar die zanglijnen, sjongejonge

lange epische nummers, vooral een hoop gezoek, episch doen om het episch doen

zeer matig

2

Deze doet mij ook niet veel, ik vind hem vergelijkbaar met Seventh Son. Ook de nummers hierop ben ik snel weer vergeten. Somewhere In Time blijft voor mij hun laatste echt goede album. A Matter Of Live And Death vind ik eigenlijk nog de beste van hun, na Somewhere In Time.

Bruce Dickinson's comeback!!!! Fantastische plaat. Blood Brothers en Ghost of the Navigator zijn echt geweldige nummers, en meteen ook de beste van het album. Ook weer van die lekker lange nummertjes als Dream of Mirrors. The Thin Line heeft ook zo'n geniaal tussenstukje. Echt een opluchting na Blaze Bayleys platen met Maiden... 4,5*

De platen met Blaze Bayley waren eigenlijk best goed, alleen Blaze Bayley was er een beetje teveel aan.
Nummers als Sign of the Cross zijn bij de beste van Maiden, maar als je jezelf de hele tijd zit af te vragen of de zanger nu kan zingen of niet dan zit het fout.
Ik heb enkele bootlegs waar Blaze zingt, hij kan helemaal niet tegen Bruce op, er zitten heel wat valse tonen tussen en hij heeft ook nog eens weinig stijl. Zn 'eigen' nummers vallen nog wel mee.
voorbeeld :
YouTube - Iron Maiden with Blaze Bailey - The trooper

Ik herinner me dat ik de terugkeer van Bruce las in het destijds gratis zijnde Mindview magazine(weet niet of dat nu nog is).
Het was tegelijkertijd met het Ed Hunter spel, waar Blaze nog geluiden voor opnam.
Bruce en Adrian speelden al een tijd samen, zoals op het 'Scream for me Brazil' album van Bruce, en hadden vermeld om terug te willen komen, aangezien het teleurstellende album Virtual XI was de keuze snel gemaakt veronderstel ik.
Voor mij toch al een van de beste weken van mijn leven(was destijds een echte fan, nu draai ik ze niet zo heel veel meer)
Nu ook weer worden de albums van Bayley hoog aangeschreven door enkelen maar ze kunnen me toch niet zo boeien.
Ik vind bijna alles goed op dit album maar Blood Brothers is dan weer niet echt mijn ding, duurt vooral wat lang.

Nou, ik geloof dat het inderdaad een teleurstelling is om nummers als The Trooper met Blaze te moeten horen. Maar het is ook weer een opluchting om nummers van X Factor of Virtual XI met Bruce te horen, lijkt me zo. Sign of the Cross is inderdaad gewoon een goed nummer. Het hele X Factor gebeuren vond ik niet slecht klinken, alleen Blaze's zang vond ik minder.

goed album vooral de 1ste 4 nummers zijn heeeel goed later word deze cd wat minder maar ik vind hem wel een van de beste

4.5*

Een aardig come back album is dit met Bruce als zanger. Alleen bij mij blijft gewoon geen enkel nummer hangen. Na 3 week vraag ik mij altijd af hoe het ook alweer ging. Geen groots album, en ook het ontbreken van echte uitschieters of epische songs die wel op de albums vanaf The Number Of The Beast tot en met Seventh Son staan, ontbeert dit album gewoonweg. En o ja dat vind IK.

Dream Of Mirrors en The Nomad vind ik al behoorlijk episch. En prachtig. Het blijft minder snel hangen dan de oude nummers. Maar dat kan ook komen doordat ik toen maar een handjevol LP's had die ik twintig keer per dag draaide.

Persoonlijk durf ik wel te zeggen dat ik Blood Brothers een van de betere Maiden nummers vind. En zeker weten van de laatste paar platen. The Thin Line op het laatste is ook zo'n heerlijk ding. Nomad vond ik de eerste keer geweldig, de tweede keer saai. Dream of Mirrors: fantastische lyrics!