Arcade Fire - Funeral (2004)

Grappig dat ik laatst hetzelfde dacht. Dit is inderdaad echt een herfstplaat.

En idd dit is een 5***** plaat geworden, wat een geweldige band zeg! En een notering in mijn top-10.

Erg sterk album. 4* maar kan nog meer worden.
Wanneer komt het volgende album uit?

Kijk aan avdj, ik wist wel dat je het goed zou vinden.

De cd leren kennen door het forum hier en twee weken geleden gekocht.
Het eerste nummer Tunnels is als een baseball-bat op mij afgekomen. Ik ben er nog altijd niet goed van. Ik krijg er echt rillingen van. Ongelooflijk goed nummer! Ik probeer het niet te veel te spelen uit vrees dat ik het beu word...

De rest van de plaat vind ik ook erg goed en heb deze dan ook een 4.5 gegeven.

Ik luister het momenteel (nu dus) voor het eerst en ben nu bij nr. 3. Ik vind het meteen super klinken! En dan heb je nog het voordeel dat een plaat groeit naarmate je hem beluistert.

Een nieuwe revelatie. Echt prachtige plaat. Swingt, schreeuwt maar blijft soft. Alleen spijtig van de kartonnen hoes

Spijtig van de hoes? Prachtig juist!

Holy f*ck!

Van de week eens onder het stof vandaan gehaald en dat hielp: in één luisterbeurt van 2* naar 3½*

Pardon onder het stof!?

ja, je weet wel

Pijnlijk.

Dat valt wel mee... behalve dan als het in supergeconcentreerde vorm op je achterhoofd neerkomt.

lol, ben je toch lekker flauw.

Beetje verhaal erbij dan. Dit is een van de zeer weinige platen die ik gedownloaded heb op grond van een recensie van de Volkskrant. Meestal vind ik dat de recensies in mijn lijfblad nogal neigen naar het hypen van volkomen oninteressante moderne bandjes als Franz Ferdinand en veel onbekendere vakbroeders. Dit plaatje zou echter wel een beetje doen denken aan... Rush! Nou, toen was mijn aandacht wel getrokken.

Enige teleurstelling was dan ook mijn deel toen het daar in het geheel niet op bleek te lijken. Daarna een tijd lang niet meer naar omgekeken. Goed, deze plaat wérd een enorme hype, ze waren een van de grote sensaties op Lowlands 2005, ik dacht "ach, het zal allemaal wel weer". Nu onlangs toch weer nieuwsgierig geworden en potdorie, zonder verwachtingen of andersoortige referenties blijkt het toch gewoon een erg goede plaat te zijn.

ok dan Casartelli!

Ik ken Rush niet, op enkele liedjes na, maar heb toch ook niet het idee dat het enigszins op Rush lijkt? Jij als kenner van Rush, waar hoor jij Rush enigszins terug? Welk liedje?

Uhm, ja nergens dus... muziek kan óók nog goed zijn zonder op Rush te lijken.

Maar ik geloof dat ik het openingsnummer wel meteen het beste vind. Ben nog een beetje zoekende waar ik het wel op vind lijken.

Ok nergens. Ja dacht dat je dat bij de allereerste luisterbeurt niet hoorde, maar inmiddels misschien wel. Maar niet dus.

Op rush lijkt dit in het geheel niet nee, het heeft wel allerlei andere invloeden (waaronder The Pixies).. maar het staat dusdanig op zichzelf dat die invloeden een beetje wegvallen voor mij. Prachtige plaat!

Voor mij is dit een redelijk toegankelijk album, met aangename melodieën en instrumentale hoogtepuntjes -zoals de accordeon. Het enige waar ik aan moe(s)t wennen is de stem van de zanger.

Ik zet vast in op 4 ****.

Kunnen we Funeral binnenkort bij de topalbums verwachten, de release date was immers 14-09-2004, weliswaar US, maar import albums staan ook op deze site dus zou dat geen belemmering mogen zijn. Deze fantastische CD verdient het.
Ik heb hem nu iets langer dan een jaar in mijn bezit en ik blijf hem draaien, dat is voor mij redelijk bijzonder, de 5* van destijds gelden nog steeds.

Voor mij geld ook dat ik deze geniale plaat nu ongeveer een jaar in mijn bezit heb, en ik kijk er van op dat ik er nog geen stem voor heb uitgebracht.....( hoewel hij al wel een prominent plekje in mijn persoonlijke top 10 heeft veroverd)
Voor mij zonder twijfel het beste en mooiste album van de afgelopen paar jaar.
Erg moeilijk trouwens om 2 favo tracks te kiezen.....
Wat betreft de lijst met topalbums heb ik dus ook letterlijk hoge verwachtingen voor deze plaat.

Wow! Nog nooit een band gehoord die zoveel precisie en subtiliteit in een up-tempo nummer stopt zonder het gevoel te verliezen. Begint een serieuze bedreiging te vormen voor mijn top 10. Nu nog: 4,5

Ongeloofelijk sterk dit album! De laatste dagen luister ik naar niets anders, omdat dit album me zo bij de keel heeft gegrepen. Een zelde gehoorde schoonheid.

Dat had ik ook!

En dit album mag nu officieel toetreden tot de elite van mijn muziek CD's. Van 4,5 naar 5*!

kon deze band eerst niet uistaan ...
draaide als dj het nummer "rebellion" vaak.

dat pakte me naar een tijd en ben toen aandachtig de plaat gaan luisteren ... deze is zo goed!!

Naar aanleiding van het feit dat een aantal door mij zeer gewaardeerde mume-leden erg enthousiast zijn over dit album heb ik hem in feite blind aangeschaft. Ik kende er helemaal niets van, had ook nog nooit gehoord van Arcade Fire. Dus met een open mind de cd opgezet. En niet bepaald enthousiast geworden bij de eerste luisterbeurt. Geeft niet, dan proberen we het wat vaker. Ondertussen ben ik een twintigtal (gedeeltelijke) luisterbeurten verder, en ben tot de conclusie gekomen dat het niks gaat worden tussen ons. Van vrijwel elk nummer zijn de eerste 30 seconden heel goed te horen, maar dan doet meneer zijn mond open..... ik kan daar heel slecht tegen. Wat een gruwelijk irritante stem, het werkt enorm op mijn zenuwen.
Ik ben een groot liefhebber van zangers met een kenmerkend stemgeluid. Billy Corgan, Morrissey, Nick Cave, Matt Bellamy, Robert Smith, stuk voor stuk mannen wiens stemgeluid je haat of je vind het heerlijk. Van genoemd vijftal vind ik het heerlijk, van Arcade Fire word ik bloednerveus.
Die stem is voor mij dermate aanwezig en storend, dat de muzikale kwaliteiten voor een groot deel wegvallen. Op zich is dat niet helemaal fair, gezien het feit dat iedere eerste dertig seconden van de liedjes mij goed in de oren klinken. Maar die stem, die verpest het helemaal.
2,5 ster voor tien maal dertig seconden. Laat die man zijn mond houden en we kunnen richting de vier sterren.

Leuke recensie! Compleet mee oneens, dat wel, maar hier wordt gevoel op tafel gekwakt en dat waardeer ik zeer.

Geweldige band met geweldig album.
Ik vind dit zelfs beter als hun vorig album en dat was al hemels.

Dit album was een typisch geval van een kwartje dat vanuit een wolkenkrabber moest komen om een aantal maanden later pas te vallen. Het duurde lang voordat ik gewend was aan alles, de stem, de muziek. Waarom het kwartje ineens viel ben ik nog niet uit. Ineens klonk deze band fantastisch, werkelijk van de ene op de andere dag.
Mij rest alleen nog te vertellen waarom ik dit nou zo verschrikkelijk goed vind en waarom het zelfs de Top10 is binnnengetreden, want dat gebeurt niet zomaar.

4 nummers die Neighborhood heten en die allemaal even fantastisch zijn, zonder ook maar enigzins hetzelfde klinken. Variatie is een grote troef van deze band, die dat zelfs presteert zonder zijn eigen geluid te verliezen. Ik kan denk ik van mijlenver een nummer van the Arcade Fire herkennen. De zanger speelt daar een belangrijke rol in, een eigen stemgeluid dat niet door iedereen wordt gewadeerd(hé rayman )
Maarja om mijn top 10 binnen te treden hoef je niet perfect te kunnen zingen, een vereiste is echter wel dat de zang bij de muziek moet passen, en dat is zeker zo. Alles past sowieso in dit album, toen ik dacht nu zetten ze vast een viool in gebeurde dat ook. Neen, voorspelbaar word het niet, de volgende keer dat ik dat dacht gebeurde het namelijk niet . Ze durfen in elk geval aan het einde van het nummer het een compleet ander ritme mee te geven(zoals in Annee sans Lumiere).
Referenties schieten te kort bij dit album, ik hoor the Beatles en Talking Heads, maar ook the Strokes(eerlijk waar ). Gevarieerdheid ten top, práchtig, werkelijk waar.

Aan alle mensen die dit bij de eerste luisterbeurt nog niks vonden, vrees niet! Heb Geduld! Na een tijdje zullen jullie ook, werkelijk waar, door het huis springen, net als ik.

En het cijfer? 5* natuurlijk!