Arcade Fire - Funeral (2004)

ik ook niet, hoe vaak ik het ook uitprobeer......
ik begrijp er geen fuck van.

Zolang degenen die hem fantastisch vinden het maar begrijpen (mijzelf incluis).

Na het luisteren van dit album besefte ik maar weer eens hoe fenomenaal deze plaat is. Echt veel beter dan Neon Bible, en dat vooral vanwege de vele emotie in de Neighborhood nummers. De 4,5* blijft mooi staan. Als ze In The Back Seat hadden vervangen door No Cars Go was dit de volle 5 Maar ik zeur.

Wat betreft dat fantastisch vinden van albums vind ik Ok Computer van Radiohead ook zo een geval. Aantal goede nr's zoals Karma police en Airbag en het nr. Creep dat niet eens op deze plaat staat is prima muziek, maar waarom eenieder zo weg is van Radiohead en met name Ok Computer is mij onduidelijk.

p.s. beetje off topic I know.

Ja dat vraag ik me altijd af bij de Red Hot Chilipeppers. Best aardige muziek, maar wie zet dat nou in zijn top 10? Smaken verschillen nu eenmaal.

@ gemaster

Neem aan dat je mij bedoeld haha

De heimelijke verlangens van de mens zijn raadselachtig. Bij kinderen is het al niet anders dan bij volwassenen. Degene die ermee te maken krijgen, kunnen ze niet verklaren. En zij die nog nooit zoiets beleefd hebben, kunnen ze niet begrijpen.

Aldus Micheal Ende in Die Unendliche Geschichte

Funeral

Berichten verplaatst naar Radiohead

Geen plaat die smeekt om veel luisterminuten, en bovendien verliest het een groot deel van haar charme over tijd. Desondanks toch nog een erg goede cd die laat zien waar hedendaagse muziek toe in staat is.

Mijn mening over Funeral is ook uiterst positief. Erg aparte klanken en zeer muzikaal album. Daarbij is de afwisseling van zang leuk tussen een man en een vrouw. De band is zeer veelzijdig, dit is natuurlijk wel deels te verklaren door de grote bezetting, maar toch een puike band.

Qua variatie doet de band mij een beetje denken aan Fiery Furnaces: alles kan plots veranderen. Maar qua muziek liggen ze net iets verder uit elkaar. Rebellion Lies en Crown of Love zijn zeer leuk gecomponeerd, en goed gezongen. De rest vind ik maar gewoontjes. Ik had meer spannende elementen verwacht, meer zoals ze er live uitzien en klinken.

"Wat een irritante stem."
Dat was mijn indruk na ongeveer de eerste 20 “luisterbeurten”. Waarom bleef ik er in godsnaam naar 'Funeral' luisteren? Was het omdat ik 'Rebellion' geniaal vond, en hoopte om die onzichtbare bouwsteen, want je kan onmogelijk weten dat je iets geniaal gaat maken, terug te vinden in één van die 9 andere kamers? Of was het omdat mijn huidige muziekcollectie nog in zijn kinderschoenen stond, en maar weinig afwisseling had?

Het werd winter. Dag en nacht zijn dan niet meer yin en yang. Yin brengt de evenwichtigheid uit balans, net zoals de nacht de dag grotendeels overheerst.

Het is 7 uur yin. Na het dagelijkse avondmaal dat eindigt om half 7 en de vaat die eindigt om 7 uur, zat mijn portie irritatie voor die dag er wel op. En toch, wou ik er nog een schepje bovenop doen, want ik verwen me zelf nogal graag. Dus heb ik maar Win Butler en zijn kornuiten nog eens uitgenodigd om mijn donkere kamer te vullen met de nodige irritatie. Omdat ik niks te doen had die avond, heb ik maar even die teksten er bij genomen, en het album aan zijn eerste, volwaardige luisterbeurt onderworpen, want uiteindelijk heb ik de circa eerste 20 keer ‘Funeral’ gebruikt als achtergrondgekweel.

Die avond zag ik een beetje hoop in mijn vriendschap met Win. Natuurlijk, Win is geen Nick Carter die met zijn stem en looks de harten van menig tienermeisje veroverd. Hij zal nooit Idols winnen met zijn klaagzang. Maar dat is ook niet de intentie van de lelijke Canadese gans. En wees nu eerlijk, zou een engelenzang zoals Rufus Wainwright op deze plaat passen? Dat zou even nutteloos zijn zoals een ijskast op de Noordpool.

De winter verstreek, en ik werd dikke maatjes met de bende van Win. Arcade Fire brengt zowel yin als yang. Tegenover het donkere staat hoop en liefde. Win en yang. Van een liefde in een sneeuwstorm (Tunnels) tot een zoon die verstoten wordt (Our mother should have just named you Laika. Laika, de Russische ruimtehond die nooit levend is teruggekeerd). ‘Funeral’ brengt een hele boodschap mee. Neem nu Rebellion (Lies). De opstand tegen het inslapen. We moeten het apathisch en passief worden tegengaan. We moeten rebelleren! We moeten wakker worden! En hier gaan we dan naar ‘Wake up’.

Na die winter werd het me duidelijk. Deze plaat is meer een irritante stem. Het is een requiem met een boodschap. De klaagzang met een betekenis. Muziek hoeft niet altijd een engelenstem te zijn. Neem nu ‘Good Morning Captain’ van Slint, of ‘The Dead Flag Blues’ van Godspeed You Black Emperor!

Een paar jaar later staat ‘Funeral’ op 1 in mijn top-10. Het heeft in plaatsje in de top-250 op deze website, en heeft nu ook een opvolger. Of ‘Neon Bible’ ooit hetzelfde teweeg zal brengen als ‘Funeral’, weet ik nog niet, maar ik ben klaar voor dat avontuur. Ik ben klaar om geïrriteerd te worden.

‘Funeral’ was ooit een winteravond, waarop de donkere hemel zich verschool achter de dreigende regenwolken. Nu is ‘Funeral’ een klare lenteavond met een hemel vol sterren, waaronder 5 van mij.

Mooi stukje Comrade. Ik heb dit album onlangs ook in mijn top10 gezet. 5,0*

Win for the win.
Mooie top9 heb je ook (parachutes tel ik niet mee )

Neighborhood #2 (Laika), als ik me niet vergis zit dat melodietje ook in de soundtrack van die film van Amelie Poulain.

Um...

Als je het mij vraagt absu-absu-absoluut niet !

Die accordeon aan het begin, dat is gewoon bijna hetzelfde als bij La Valse D'Amelie...

Meesterlijk album. Beste van de eeuw als je 't mij vraagt. De eerste keer Wake Up horen vergeet ik nooit meer. Of het heerlijkwegluisterende Neighborhood #3 (Power Out). Of het energieke en nog altijd fier overeind staande Rebellion (Lies). Of het ongelooooflijk relaxt Haiti. Of mijn favoriete The Arcade Fire nummer óóit, Neighborhood #2 (Laika). Kippenvel. Eigenlijk elk nummer wel. Neon Bible is fantastisch, maar dit zal nooit meer overtroffen worden. Nooit.

Lijkt me duidelijk wat voor cijfer ik aan Funeral. 5 keihard verdiende sterretjes.

Best een goed album, maar ik begrijp niet waarom het gemiddelde boven de 4 sterren zit, helaas maar waar. Ik heb het echt keer op keer geprobeerd, maar het album doet me niet veel. Er zitten wat aardige nummers tussen, maar het kan me niet lang boeien.

3 *

.

Ik haal uit deze reactie dat jij nu dus wel weet waarom iedereen deze plaat zo fantastisch vindt?

Ik zou zo hard willen maar het raakt op de laatste twee nummers na m'n koude kleren niet. En Neon Bible is dan weer wel zo'n verschrikkelijk goede plaat. Verwarring troef.

Precies zo, Neon Bible vind ik namelijk geweldig!
Geen idee waarom dit niet wil.

En nog eens geprobeert, en nog eens geprobeert, en nog eens geprobeert, en nog eens geprobeert. Maar afgezien van een paar nummers kan dit album mij echt niet boeien. Zeer jammer. Ik zie hier nu nog een paar mensen die het precies met me eens zijn, gelukkig maar, anders was ik zo'n beetje de enige...

Vreemde plaat dit, ik heb er eigenlijk geen mening over. Soms als ik hem draai vindt ik hem geweldig, soms haat ik hem. Later een grotere revieuw.

Op zich is hun tweede plaat wel toegankelijker dan deze plaat, deze is inderdaad erg apart. Ik ken deze band nog niet erg lang en ken de albums dan ook in omgekeerde volgorde.

Toch is het zeer zeker een aardige plaat, maar de beste twee nr's staan op Neon Bible en dat zijn Intervention en No cars go. Op deze plaat zijn Neighbourhood 2 (Laika) en Neigbourhood 1 (Tunnels) het beste.

Een plaat met een gebruiksaanwijzing zullen we maar zeggen, maar als je hem eenmaal doorhebt.. zeer aangenaam!

Ik heb dit album al tientallen keren gehoord, maar toch heb ik pas nu gemerkt dat in het nummer 7 Kettles na een minuut of drie effectief het geluid van (fluit)ketels te horen is Dit album blijft mij verrassen. Ik twijfel er aan om het nog wat hoger in mijn top 10 te zetten, de top 2 binnen.

Love it

Eindelijk klikt het dan toch, eerst vond ik & bleef ik het vinden: een saaie boel, geen opwinding, nu heb hem net nog eens 2 keer aandachtig beluisterd en nu vind ik het echt prachtige muziek, hopelijk valt bij Neon Bible dezelfde frank nog dit jaar..

en neon bible? persoonlijk was dit voor mij een groeiplaat. neon bible sloeg bij mij instant aan.