Eels - Hombre Lobo: 12 Songs of Desire (2009)

He he gelekt, op de dag dat hij ook reeds in de winkel ligt, knap hoor

Ik ben heel erg benieuwd. Ga morgen kijken of ik hem bij de platenboer kan scoren.

Tja dat wordt ook voor mij weer een wandeling richting platenzaak.

Gaat dit album weer richting Souljacker en Shootenanny!? Die zijn nml. ook behoorlijk rock-georiënteerd. Of toch heel anders. Kortom: zit er nog ontwikkeling in de stijl van Mr. E?

Een beetje van alles wat, is de indruk, na een keer luisteren. Vernieuwend vind ik het persoonlijk niet en ik zou me voor kunnen stellen dat mensen zich afvragen of ze een nummer wel eens eerder hebben gehoord. Neemt niet weg dat ik er toch van heb genoten. Hij is in ieder geval prettig afwisselend.

Ben benieuwd, heb bijna overal al goede dingen gelezen. Morgen of overmorgen eens binnenhalen.

Kunst, gelekt, hij ligt al sinds gisteren in de winkels..... Ben hem nu aan het draaien, gewoon de cd, geen MP3 rommel en hij is top

Ik dacht dat Blinking Lights & Other Revelations eerder een toevalstreffer was na de mindere Souljacker en Shootenanny... Maar vanochtend kocht ik dit album, en wauw! Wat een schitterende cd. Ik vergeef Eels die 2 mindere (geen slechte) platen meteen.

Eels is back, en hoe!

Je bedoelt: "hij is er na 'Blinking Lights' nog en doet er nog steeds toe".

Inderdaad beter verwoord

Breekbare liedjes, humoristische liedjes (van het zwarte soort), lieve liedjes, aangrijpende liedjes: het is weer allemaal aanwezig op deze gevarieerde nieuwe Eels.
Het is fijn dat ze gemaakt worden en het is fijn ze te beluisteren.
Wat wil een mens nog meer? Verrast worden? Gaat niet meer lukken denk ik maar dat hoeft ook niet meer daarvoor heeft heer E zich al genoeg bewezen in het verleden.

Is deze cd vernieuwend? Nee! Zit er ontwikkeling in de stijl van Mr.E? Nee! Is dit zijn beste? Ook al niet! Maar is dit dan een goed album? Ja, heel erg zelfs! Dit album heeft weinig luisterbeurten nodig om het kwartje te laten vallen. De schoonheid van deze cd zit 'm in de "simplicity". De melodieën pakken je heel snel en zijn heel prima. Na elk stevig rockende song volgt een rustig, mooi, typisch Eels nummer. Het lijkt wel of hij van elk vorig album een nummer heeft genomen en dat op één cd heeft gezet. Ik hoor iets van Souljacker, iets van Blinking Lights, iets van Shootenanny. Als All The Beautiful Things start heb ik even het gevoel dat I Like Birds begint. Zo heeft elk nummer wel "iets bekends". The Look You Give That Guy, In My Dreams, The Longing, All The Beautiful Things, My Timing's Off en Ordinary Man zijn Mr.E's mooie, rustige, trieste, nummers. En de andere nummers zijn lekkere rauwe "garagerocknummers, met geweldige baspartijen. Al met al, voor de Eels-fans (zoals ik) een prima aanvulling voor je collectie. Geen zevende wereldwonder. Mr.E is niet terug, hij nooit weg geweest.

Nou Ad ik had al 2 nummers gehoord ( helemaal goed overigens )
Maar na jouw "" recensie "" stap ik morgen op zeker richting platenzaak om deze nieuwe Eels aan te schaffen.

Ik ook......maar je zult zien dat ze hem niet hebben liggen...en als je er naar vraagt...."euh, wie...Eels zegt u?"

Hebben jullie alleen een Free Record Shop, een van Leest of een V&D in de buurt. Een beetje "betere" platenzaak had deze vandaag gewoon in de winkel liggen. In Breda kun je bijvoorbeeld bij Velvet (en enkele andere zaken) simpel aan dit soort artiesten komen en ook import is ook helemaal geen probleem.

Grappig dat je dat zegt Chameleon !
Ik heb al een dergelijke ervaring achter de rug bij de Free Record Shop enkele jaren geleden, ik kwam voor de laatste van Echo & The Bunnymen , krijg ik als antwoord: Echo..... wie ?? en daarbij keek de verkoper me enigszins glazig aan.
Totale verwarring daar, ik vroeg immers niet om de laatste Britney Spears
Voor dit soort artiesten ga ik voortaan naar mijn favoriete ( alternatieve ) speciaal zaak.
Op zeker dat ze hem daar hebben liggen.

Precies daar moet ik het mee doen. Huilen met de pet op dus!

"....zei u David Sylvie.....of zo......voormalig Japan.....nooit van gehoord..."

Ik ken dat gevoel, als je de naam moet spellen van je all time favoriet, aan een of ander jong meisje dat van de VMBO is afgeschopt en de naam Frans Bauer niet eens weet te spellen. Dat is hééél triest. Daarom kom ik ook liever nooit in dat soort winkels en waardeer de kennis en de service van de winkel, waar ik kom zéér!!!!

Heb hier eerder geschreven dat een nieuwe cd van Eels alleen maar tegen kan vallen omdat de vorige zo goed was. Het kan zijn doordat ik dat gevoel had dat deze cd me enorm verrast. Want zoals hiervoor al aangegeven is, is het niet meer vernieuwend. Maar wat doet het er toe. Als E deze kwaliteit blijft afleveren mag hij nog wel even doorgaan. Omdat het niet meer vernieuwend is geen 5* maar 4,5 verdiend het zeker.

In zijn geheel te beluisteren op zijn MySpace trouwens..

En ook tijdelijk op luisterpaal 3VOOR12 - Luisterpaal - 3voor12.vpro.nl

En nogmaals, hij is al gewoon te koop. Zelfs in een de-luxe uitvoering.

Deze ga ik ook maar eens aanschaffen zodra de prijzen dalen. En dat is gelukkig al vrij snel het geval bij Eels. Ik verwacht dat dit album de lijn volgt van al het voorgaande werk, maar dat is absoluut geen bezwaar: ze gaan er bij mij wel in, die frisse Eels liedjes

Wat een leuke hoes is dit zeg!

Vooralsnog 3,5 ster en ik heb geen idee of dat gaat stijgen of dalen in de toekomst.

Eerst maar de minpunten: ik ben erg blij elke nieuwe Eels-plaat (het werd ook tijd) maar er klinkt niets nieuws onder de zon. De plaat doet me qua sfeer ook enigszins aan Shootenanny denken en dat vind ik de minste uit het oeuvre, te veel middelmatige songs die de flow van de plaat verstoren. Of deze plaat veel middelmaat kent kan ik nog niet beoordelen. Alleen What's a fella.... vind ik echt te simpel. Ook het rijmschema en de teksten van sommige songs (ordinary man) zijn van kleuterniveau.
Daarnaast vind ik de productie van de plaat (m.n. de overstuurde microfoon in de bluesrocknummers) enigszins irritant.

Daar staat tegenover dat sommige nummers, heel kaal en echt overkomen, en dat ze muzikaal, ondanks de matige rijmschema's, wel blijven hangen. Ik weet na 7 albums nog steeds niet hoe hij het flikt, maar E's werkwijze spreekt me steeds opnieuw aan. En de hardere rocknummers zijn, net als op Souljacker, erg tof.

Voorlopige favorieten: Fresh blood, that look you give that guy, in my dreams, tremendous dynamite en het mega-blije '80's klinkende Beginners luck

Het is over de hele linie wat rauwer dan wat ik van Eels ken, en dat bevalt me wel.
De softere / rustigere nummers trek ik ook wel, maar als er een hele plaat mee gevuld wordt, dan haak ik in E's geval op den duur wel hard af.
Fijn dat het op deze plaat wat meer afgewisseld wordt.
Ik associeer de muziek van E vaak met die van Beck, en dat is op deze plaat ook weer het geval.
In mijn beleving heeft het veel raakvlakken en hangt er een vergelijkbaar sfeertje omheen, zeker als het wat meer de rock kant op gaat. Geen slecht teken wat mij betreft.
Fijne plaat.

Net de eerste vijf nummers gehoord en hij lijkt qua stijl wel wat op Shootenanny vind ik. Persoonlijk vind ik dat niet erg. Ik ben één van de weinige mensen die dat geen minder album vindt, integendeel! Eigenlijk vind ik dat alle Eels-albums -op Souljacker na- qua niveau behoorlijk gelijkwaardig zijn. Dat is één van de sterktes van Eels.

Benieuwd of dat ook voor deze weer gaat gelden.

Bij de FRS heb ik nog eens een verkoopster gek gemaakt door te vragen naar het album Vivadixiesubmarinetransmissionplot van Sparklehorse.
Maar dit is dus Sparklehorse-achtig, eels? Wellicht is dit ook wat voor mij?