U2 - How to Dismantle an Atomic Bomb (2004)

Niet aan te raden voor leden van www.u2.com

Ik wil niet beweren dat dit het allerbeste u2 album is, maar zeer sterk vind ik hem zeker.
Op een paar missers na, zoals A man and a woman, en One step closer, heeft u2 een cd afgeleverd die ik zelfs nog iets beter vind dan z'n voorganger.
Op deze cd heeft u2 al hun sterke elementen neergezet die hun juist zo populair hebben gemaakt.
Ik begrijp dan ook niet dat er nog heel wat mensen zijn die negatief zijn over deze cd.
In de jaren '90 werd er geklaagd dat u2 niet meer hetgeen was wat het moest wezen.
Nu ze weer terug naar hun roots zijn gegaan is het weer niet goed.
Meer u2 dan op deze cd kan u2 niet klinken.
Als je dit niet goed vind, vind je volgens mij u2 zowiezo niet goed.

inderdaad, maar niet door mij. Ik vond dat nu juist hun sterkste periode: Achtung Baby en Zooropa vind ik hun sterkste albums. De overige albums hebben mij nooit echt kunnen boeien

Ik word een beetje moe van die fans die constant lopen te zeiken over ieder nieuw album dat U2 uitbrengt.
Die fans kunnen gewoon niet meer positief zijn over hun "favo-band". Vind ik dan ook niet gek als je ieder nieuw album gaat vergelijken met hun beste. Dat niveau zullen ze nooit meer halen. punt.

Tijdens 'all that you can't leave behind' was er vollop commentaar; het was saai, het was te poppie, bono zong als een verzopen kat.. de eerste ouderdomsverschijnselen zouden te zien zijn ...etc etc etc.
Nu brengen ze 'how to dismantele an atomic bomb' uit, gelukkig genoeg positieve geluiden. Maar ook weer commentaar dat ik niet kan plaatsen.



Nu hebben we last van "U2-moeheid". We zijn niet meer verliefd op U2...
Misschien moet je dan een scheiding overwegen.

(wel een leuke vergelijking by the way)

He laat mijn kat er buiten wil je

pfff dat gezeik over de bekoelde liefde..ik vind dit juist een van de beste albums die ze ooit gemaakt hebben!! vooral dankzij city of blinding lights en crumbs from your table!! a men and a woman is wel jammer vandaar die 4 sterren.

Woow, heb de cd gekregen voor Kerst en ben 'm nog niet beu. Ondanks de andere stijl dan de andere albums is dit toch weer beter werk.

Geen enkel zwak nummer zoals op de vorige er nog wel een paar stonden. Na de dip in de jaren negentig zijn ze weer terug. Een een prima concert in Brussel vorige week. Coldplay en consorten hebben hier nog steeds een behoorlijke kluif aan.

Een wat tegenvallende cd van u2.
Zeker na het lezen van al de lovende recensies.
Het album begint goed met "vertigo" en ook "crumbs from the table" vind ik wel goed.
Maar voor de rest vind ik de nummers maar matig boeiend en "one step closer" , "yahweh" en "a men and a woman" zelfs ronduit vervelend.
Nee voor mij geen topper.

Nogal afwisselend. Er staan een paar zeer sterke nummers op, zoals Vertigo, Sometimes you can't make it on you own en Love and peace or else, maar ook enkele mindere. Toch 4*

Hoewel ik op de één of andere manier iets tegen Bono & daarmee dus ook U2 heb (op het muzikale vlak dan, zijn andere initiatieven zijn erg goed) heb ik bij een nieuw ECI-lidmaatschap toch maar voor een U2 cd gekozen.

Ik moet eerlijk bekennen dat de cd me heel erg meevalt. Ok, de helft van de nummers vind ik nog steeds middelmatig, maar nummers als 'Vertigo', 'City of Blinding Lights' en 'Original Of The Species' zijn toch wel erg sterk.....
Een 3,5 krijgt ie.

Toch wel een beetje meer van hetzelfde. Bij veel nummers heb ik het idee van: waar heb ik die eerder genoemd? Ik denk dat ik U2 een singlesband blijf vinden tenzij er misschien mensen zijn die wat (objectief) kunnen aanraden.
Ik heb geen zin om honderden euro's uit te geven en steeds de minste CD's van U2 te kopen

Onder een singlesband versta ik een band die per album een paar leuke singles maakt, maar waarvan de rest van het album ongeïnspireerd is en oninteressant. Nu is het zo dat U2 bij elk album wel een paar flinke hits heeft, maar ik ben nog nooit in U2 als singlemaker geïnteresseerd geweest. Ik denk dan ook dat je U2 onrecht doet door ze als singlesband te typeren.

Even een greep van mooie niet-singles:

How to dismantle: Yahweh, Orginal of species, Miracle drug

All that you can't: Grace, In a little while, Kite

Pop: Gone, Wake up dead man, If you wear that velvet dress

Zooropa: The wanderer (met Johnny Cash), The first time, Stay

Achtung baby: Acrobat, Ultraviolet, So cruel

Rattle and hum: God pt.2, Heartland, Hawkmoon 269

Laat ik hier maar stoppen, want op elk album (dus ook de nog oudere) staan juweeltjes die nooit in de Top 40 hebben gestaan. Vooral Achtung baby wordt doorgaans gezien als het beste album van U2. Daar staan een paar singles op, maar het hele album klinkt als een zoektocht en is daarmee het spannendste album van U2. Wil je geen honderden euro's uitgeven, maar toch genieten van het beste van U2, koop dan deze

Bedankt voor je verhaal, ik zal eens wat gaan beluisteren van Achtung Baby

gewoon U2, lekkere plaat. niets meer niets minder

Pas later is U2 een beetje als single band betiteld.
Albums gaan normaal al vaak over de toonbank voordat er een "hit" is gescoord.
volgens mij werd U2 in de vroege periode juist gezien als een albumband want veel (nummer 1) hits hebben ze toen niet gescoord.

Geweldig deze plaat! Ik ben gisteren bij U2 geweest in de Arena, dus zit nog helemaal in de U2 trip. Het was magisch gewoon en heel intens! Ze speelden bijna alles van het nieuwe album en ook vele oldies, TOP! Zo geweldig hoe ze je nog steeds zo kunnen pakken. Vind ze echt de beste Live band die er is.

Vind dit album echt weer lekker U2, en iets beter nog dan All that you can't leave behind.
Vertigo blijft mijn favoriet.

Helemaal mee eens, ben er ook geweest.
Ondanks het slechte geluid waar de arena om bekend staat was het in een woord fantastisch!!!
Heerlijk ook zoals bono -arrogant als hij is- het publiek bespeeld. Vooral bono, maar ook de overige 4 bandleden hebben een houding van; luister maar eens goed mensen, hier staan we, de beste rock-band ter wereld, 'the mighty U2' (zoals de zanger van snow patrol ze noemde). Na het zien van de show kan ik ze geen ongelijk geven!!!

Wie is nummer 5?

Tja, na die 25 jaar mogen ze een beetje arrogant zijn. Ik moet zeggen dat ik U2 op zijn best vond tussen 1983 en 1987. Met tussen 1988 en 2000 als enige mooie single 'one". Sinds all that you can leave behind zijn ze wat mij betreft weer een beetje aan het terugkomen. Op dit album wisselen de schreeuwerige en niet aan mij bestede nummers als vertigo zich af met wat meer nummers die doen denken aan de oude vertrouwde tijd. Een ok album dus gewoon.

Ik baal er nog steeds ontzettend van dat ik geen kaartje had voor één van de concerten van de Vertigo-tour. Vooral nu ik zoveel positieve berichten heb gehoord, en U2 misschien wel een van de beste line-ups tot nu toe heeft gegeven.
Hopelijk door het grote succes komen ze met deze tour nog een keer terug in Nederland dan zal ik zeker proberen een kaartje te bemachtigen.

De grootste misschien, zeker niet de beste....

De grootste misschien die nu nog muziek maken, het verleden heeft grotere en zeker betere rockbands gekend.

Die kans is zeker aanwezig.
Er wordt gesproken over december 2005 - januari/februari 2006.
Dan is nl het derde deel van de tour afgelopen.

Toch wordt dat ook van alle kanten ontkent. Bijvoorbeeld hier http://kickfm.web-log.nl/log/2794612

Been there, done that

Als je de truc eenmaal beheerst schud je zo een album uit je mouw. Het klinkt niet alsof dit bergen werk heeft gekost. Zeker niet iets waarvoor je 2 a 3 jaar op wacht. Teleurstelling dus, net als al het andere van U2 van de laatste 12 jaar.

De ooit zo sterke teksten zijn verdwenen als sneeuw voor de zon.

Zelfs als U2 ooit een cd vol met scheten zou maken gaan er in de voorverkoop al miljoenen over de toonbank. Als je eenmaal de naam hebt (die ze zeker wel verdiend hebben, daarover geen misverstanden) dan hoef je alleen nog maar te blijven bestaan, of in U2 termen Co-Exist.

Ik heb te veel het idee dat de nummers zijn geschreven om er mee op te treden. Het zijn pure live nummers met de nadruk op een refrein dat het hele stadion vol mee kan zingen. Daar maak je geen studio album voor.

Al moet ik mij even verduidelijken dat bij mijn criteria het woord teleurstelling niet bagger betekent. Ook praat ik over albums en niet over individuele tracks.

Wat vind jij dan voorbeelden van sterke teksten van oude U2-nummers? Ik vind dat op deze plaat wel degelijk mooie teksten staan: Sometimes you can't make it, Yahweh, Original of the species....


Ik ben het wel met je eens dat er relatief veel stadion-knallers op staan. Toen ik de plaat de eerste weken luisterde, viel me dat al op. Vooral het nummer Vertigo zelf heeft dat. Die is bijna alleen maar leuk in het stadion. Toch vind ik dat je het album wel iets te kort doet. Het is zeker niet het sterkste U2-album, maar er staan wel degelijk heel mooie liedjes op. U2 heeft gewoon een lekker rock-album gemaakt zonder veel experimenten.

Ik vond ze live lang niet zo indrukwekkend als bv Until the end of the world en Even better than the real thing die live veel meer impact hadden.
Vertigo vind ik op de plaat het minste nummer en zelfs live werd ik er niet erg warm van. De enige reden dat ik uit mijn bol ging, was omdat dat het nummer was waarmee ze begonnen.
Tweede keer Vertigo (als afsluiter) was op de zestiende gelukkig omgeruild voor "40".

oeps... foutje!