Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)

Ik lees hier het een en ander over jeugdsentiment.
Nou dat kan ik nu nog niet zeggen want ik ben 15 (bijna 16) en ik ken Guns N' Roses ongeveer een jaar of 3 en ik ben helemaal fan.
Ik ben fan geworden door Patience van het album (GN'R) Lies. Daarna ben ik meer gaan luisteren en echt fan geworden.
Best wel vreemd als ik me bedank dat de meeste verhalen die ik ken van GN'R fans is dat ze toch door dit album fan geworden zijn. Bij mij ligt dat ietsje anders maar dat betekend niet dat ik dit niet het beste album vind want dat is wel zo.
AFD (zoals ik het afkort) is geweldig en blijft goed.
Tijdloos dus.
Ook best wel leuk om te bedenken dat het dit jaar 20 jaar geleden is dat AFD uitkwam.
Onderlaatst was er een hele special in een engels muziekblad (classic rock) over Guns N' Roses en Velvet Revolver.
Die heb ik dus gelijk gekocht want die moet ik gewoon in mijn bezit hebben.
Daar stond ook het e.a. in over AFD en ook dat is weer een bewijs van hoe tijdloos het is.
Zelfs nu nog zijn er mensen die fan worden door dit album.
En dat zijn toch mensne van mijn leeftijd en ik ken er een aantal en daar prijs ik mijzelf heel gelukkig om.
Maar om terug te komen op de special in dat blas.
Een grappig feitje is misschien wel dat het meisje wat we tijdens rocket queen horen eigenlijk de vriendin van steven is.
Maargoed dan nu mijn beoordeling is 4,5*.

..en Mr. Brownstone was toch hun drugsdealer?

nee, Mr Brownstone is toch drank?
Althans, dat meen ik uit de tekst op te kunnen maken?

Volgens mij staat Mr Brownstone op heroine: ''he won't leave me alone''. ''I used to do a little but a little wouldn't do it, so the little got more and more''.

maar dat kan ook over drank gaan..

bruin biertje wellicht?

Brownstone is slang voor heroine, niet voor drank.

Nightrain gaat toch over drank?

Klopt hoor, Nightrain is een goedkope, sterke drank.

Ik dacht vroeger altijd dat het over een nachttrein ging. Wat moet ie dan op de nachttrein dan joh, dacht ik altijd. Maar ja nu ben ik natuurlijk ouder en wijzer......

Wisselvallige plaat met een paar ijzersterke nummers en een stel andere die snel in mijn vergeetboek zijn geraakt. Het intro met bassolo van Sweet Child ... is bijzonder.

Heb hem nog steeds op vinyl, draai 'm misschien 1 keer in het schrikkeljaar, maar toch 5 sterren van mijn kant. Alleen al omdat dit voor een puisterige puber destijds zo'n enorme trap onder je bruine ster was, dat ik het nu nog voel vibreren. Ik kan me nog steeds het moment dat ik 'm uit de plakenbak tilde voor de geest halen, golden years.

Het enigste Guns 'N Roses album dat ik nog engiszins de moeite waard vind. Staan een aantal hele leuke nummertjes op.
Leuk om hier de originele lp-hoes terug te zien! Ik heb nooit veel begrepen van al die poespas om die albumcover. De tekenaar Robert Williams heeft trouwens nooit een stuiver gezien van de band!!

3,5.

lekker rock-album, met een paar hele sterke songs en minstens 3 klassiekers.
mijn favorieten zijn: out ta get me, sweet child en rocket queen
4.0

Hoogstwaarschijnlijk "het" hardrockalbum allertijden als je t mij vraagt!

Het gekreun op Rocket Queen maakt het nummer helemaal af.
dat gekreun schijnt van een ex van AXL te komen.

Ik heb horen zeggen dat axl dat live in de studio heeft opgenomen.

het verhaal wordt steeds mooier.

In de Veronica Gids staat er het volgende over:

"Wist je bijvoorbeeld dat het gekreun op Rocket Queen uit de mond van Adriana Smith komt, toentertijd het vriendinnetje van drummer Steven Adler? Smith was boos op Adler, omdat hij was vreemdgegaan en dus dook ze in de koffer met Axl. Die nam haar orgasme op en Adler moest haar gekreun nog jarenlang op vinyl en later op cd aanhoren..."

grappig doch erg onwaarschijnlijk.

Why? Kee..Axl is niet de knapste, maar die andere goserd is ook niet echt moeders mooiste...

nee, ik bedoelde meer van:
dikke kans dat het een broodje aap is.
Dat het gewoon keurig een dame is geweest die netjes met de kleertjes aan dat in de studio heeft "ingekreund".

En misschien zit ik er helemaal naast...
Het is wel een lekkere stoere rock 'n roll-story natuurlijk....

Egt een goed album het helpt me nu door deze tijd. Vooral my michelle is egt vet

Wat een klassieker, twintig jaar oud en ik kan hem nog steeds van begin tot eind luisteren. Geen enkel zwak nummer, zelfs geen zwakke stukken binnen een nummer... Ik ken weinig platen met zoveel energie. En dan te bedenken dat ik Paradise City echt te hard vond toen ik em voor het eerst hoorde ergens in 1988 ofzo

Ik begin met 3.5* maar ik denk dat deze nog een 4 of 4.5 waard zal worden. Erg goeie soud, lekkere nummers en fantastische snijdende gitaren! Alles om het te maken. Enige minpuntje, altijd al zo geweest voor mij, is die schelle stem van Axl Rose.

Dit album is echt goed en er staan een paar hele goede nummers op. Maar om dit nu uit te roepen als het beste Guns 'n roses album,
nee ik zou gaan voor Use your Ilussion II.

Wat doet Led Zeppelin 1 dan op #1??

Mijn ultieme hardrockplaat zal altijd Slayer's Reign In Blood blijven, overigens.
Onbeschoft, retesnel, keihard, hondsbrutaal en ziek!

heb het album verhoogd tot 4*. Gewéldige sound. Nog beter dan bij de eerste twee luisterbeurten!

Het aardige album van een band die dankzij een onzettend ego onzettend snel naar de knoppen ging. Slash is toch geweldig maar Axel is irritant.

3,0

Er is maar 1 woord voor dit album... jowzah! (tedehtedeh)