Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)

Correctie, de vrouw die je in het middenstuk van Rocket Queen hoort kreunen is Adrianne Smith. De aan/uit vriendin van drummer Steven Adler op dat moment. Zij was echter in New York ten tijden van het mixxen van het album, evenals Slash en dus Axl. Axl wilde pornografische geluiden in het middenstuk en verzocht de engineer de lichten uit te doen en mevrouwe Smith kan langs om samen met Axl de benodigde geluiden te produceren. De vriendin van Axl was op dat moment Erin Everly waar Sweet Child O'Mine dan een ode aan is.

Zijn er verschillende albumcovers in omloop van de CD? Ik kwam op internet een andere tegen.

Dit is de oorspronkelijke hoes die later werd vervangen door het kruis met de 5 schedels omdat hij te "aanstootgevend" was.

Typisch Amerikaans. Ze veroorzaken over ter wereld dodedn maar zo'n albumhoes vinden ze aanstootgevend.

deze hoort erbij ,zegt lars ulrich ook altijd.. niet dat dat er toe doet maar toch

Sinds een tijdje had ik besloten na een lange tijd AC/DC geluisterd te hebben andere hardrock groepen te beluisteren. Ik koos voor de vrij bekende groepen: Ted Nugent, Jimi Hendrix, Guns N’ Roses en Van Halen. Ik schafte het album Appetite For Destruction van Guns N’ Roses aan wie ik besloten heb te reviewen. Ik geef nu voornamelijk mijn eigen meningen en mijn eigen ervaringen aan, en zal dan proberen een zo algemeen mogelijke conclusie te vormen.

Welcome to the jungle.
Het eerste nummer van dit fantastische album en dit zal wat beloven. Vanaf het begin wanneer Slash erin komt met het werkelijk waar briljante gitaarspel en dan ook nog eens de geweldige stem van Axl erbij komt zal de kippenvel met de seconden toenemen. Ik weet nog goed dat ik het refrein vroeger als klein jongetje hoorde in een reclame van het spel ‘GTA San Andreas’. Ik vond het een geweldig nummer al wist ik toen der tijd nooit van wie het nummer afkomstig was. Nu ik eenmaal wat verstandiger ben en dus ook weet van wie het afkomstig was ben ik zeer te spreken over dit nummer. Het bied enige variatie aan wat zeker niet verkeerd aankomt en ik beschouw dit dus net zoals vele het doen als een van de drie toppers van het album.

It So Easy
Het tweede nummer van het album en ik was benieuwd of ze in staat waren de kwaliteit van het eerste nummer ook in andere nummers te pompen. Persoonlijk beschouw ik dit als een van mijn favorieten van dit album. Het energieke nummer overdonderd direct wanneer het begint en dit blijft het hele nummer zo het geval, iets wat ik als knap gedaan beschouw. De gitaar solo klinkt prima, en zoals je dat van de gitarist Slash kan verwachten. Axl hierin tegen zingt wat zwaarder en duisterder wat ook weer zorgt voor een aparte sfeertje, oftewel een top nummer.

Nightrain
Ik zal er meteen mee beginnen dat dit mijn absolute favoriet is van het album. Het ritme van het nummer en van de drums beschouw ik als perfect, en dan laat ik de fantastische gitaarspel nog terzijde. Als er dan toch een nummer van dit album dicht bij perfectie zou komen is dat dit zeker. Het refrein is werkelijk waar geweldig met het hoogtepunt ‘ready to crash and burn, I never learn’ Wat mij elke keer een grote glimlach op mijn gezicht bezorgd. De solo is ook weer van hoge kwaliteit, zoals Slash dat vrijwel elke nummer weer weet te brengen. Ik kan echt vrij weinig aan dit nummer opmerken, het nummer word naarmate het eindigt iets wat langdradig maar zelfs weet mij niet tegen te houden om het nog een keer te beluisteren.

Out Ta Get Me
En weer begint dit nummer energiek zoals de meeste nummers van het album beginnen. Al vind ik dit zelf een van de mindere nummers, hij blijft hangen maar er ontbreekt wat. De tekst komt iets wat vaag over terwijl de zang van Axl daarin tegen vrij goed overkomt. Wat er precies ontbreekt kan ik niet goed verwoorden. Rond het midden van het nummer krijg ik de drang om het nummer te skippen, en gehoorzaam dan ook meestal aan de drang.

Mr. Brownstone
Toen het nummer begon had ik er direct al twijfels over dit nummer. Het begin beviel mij direct niet, totdat Slash begon en weer weet de man met de magische vingers mijn oren te verwennen met zijn prachtige riff. De zang van Axl is minder hoog als bij de andere nummers, maar toch bevalt mij dit zeer, vooral gecombineerd met de vrij sterke tekst. Kort samengevat zie ik dit naast de drie toppers als een van mijn favoriete.

Paradise City
En ja, we hadden al een topper met Welcome To The Jungle en hier met Paradise City komt nummer 2 aan. Het begint iets wat rustig. Maar dat maakt het nummer verbazingwekkend genoeg niet slecht. Wanneer Slash begint rond 1.20 begint het echt en voel je dat dit een waanzinnig nummer is en dat het alleen maar beter kan worden. De woorden: ‘Take me down to the paradise city’ lijken mij ruim voldoende te zeggen.


My Michele
Na 6 nummers hebben te gehoord waarvan 5 prachtig en 1 tegenviel twijfelde ik wat ik van dit nummer zou vinden. Het begint weer eens langzaam, wat mij weer niet beviel. Het ritme en gitaarspel deed nog wel vrij aardig aan. Het refrein deed me elke keer weer denken aan Iron Maiden, het zou zo een deel van hun nummer kunnen wezen. Het gitaarspel weet mij zo nu en dan nog te vermaken, maar veel meer weet dit nummer mij niet te bieden, een van de zwakkere nummers dus.

Sweet Child O’ Mine
Het nummer begint direct met een welbekend intro riff die iedereen hoort te herkennen. Men mag dit beschouwen als een van de drie toppers die het album bezit. Een werkelijk waar fantastisch nummer wat tot de laatste seconden weet te boeien. Eigenlijk heb ik hier weinig minpunten over te zeggen, en heb ik weinig te klagen. Maar op de een of andere manier luister ik dit nummer minder als dat het zou moeten, waarom precies is mij ook een raadsel.

You’re Crazy
Wat mij direct opviel is dat de energie van dit nummer er werkelijk waar vanaf druipt. En geef toe, wat Guns N’ Roses toch merendeels zo goed maakt is hun energieke nummers gecombineerd met een tekst die over vrouwen en seks gaat. Het Refrein daarin tegen viel mij tegen, het nummer begon geweldig goed, maar in het refrein is daar vrij weinig van terug te vinden. Ik was dan ook elke keer opgelucht als het refrein afgelopen was. De solo doet mij vrij veel denken aan AC/DC, snel en kort met een soepele overgang. Het einde van het nummer vind ik behoorlijke verpest, het gaat te lang door en ze hadden het niet moeten uitbreiden.

Think About You
Een nummer wat mij nou echt vrolijk maakt. Het is een vrij vrolijk, energiek nummer met ook een liefdesgedachte erachter. Hier en daar waren er wat stukjes die mij echter niet bevielen en dus ervoor zorgden dat ik hier afhaakte. Maar het einde is een heel ander verhaal. Het einde wordt prachtig prachtig gezongen en is zeker de beste breakdown van dit album.

Anything Goes
Het nummer Anything Goes begint naar mijn mening vrij waardeloos, het begint pas rond 38 seconden interessant te worden. Het refrein is dan ook het beste deel van het nummer, voor de rest vind ik het maar matig en weet het me vrij weinig te bieden. Ik beschouw dit nummer dus ook als een van de zwakste van de twaalf. Eigenlijk zou dat niet mogen, het is een standaard nummer waar te weinig aandacht aan is besteed, hier hadden de mannen van Guns N' Roses meer uit kunnen halen.

Rocket Queen
Het laatste nummer. Van dit geweldige album, de vraag is of ze dit album afsluiten met hun beste werk. Dit is helaas echter niet het geval. Ook dit nummer begint weer naar mijn mening dramatisch. En wordt weer pas rond de 38 seconden pas echt boeiend. het lijkt mij vrij duidelijk dat Guns N' Roses niet top is met nummers langzaam opbouwen om vervolgens de energie er door heen te pompen.

Het refrein daarin tegen is enorm goed en wordt werkelijk prachtig gezongen door Axl Rose. Echter weet het goede refrein de minpunten van het nummer niet te camoefleren.

‘’Here I am
And you're a Rocket Queen
I might be a little young
But honey I ain’t naive’’

Het nummer is langdradig en verliest met de seconden de energie en de kwaliteit die het in het begin wel redelijk had. Het laatste nummer van het album stelt helaas dus flink teleur, ze hadden het groots kunnen afsluiten, helaas hebben ze deze kans laten liggen. En dan twijfel ik of ze niet beter Paradise City als 12e nummer hadden kunnen gebruiken.


Conclusie en cijfer
Nu al een behoorlijk eindje getypt te hebben hoop ik dat jullie ver genoeg zijn gekomen om ook de conclusie te kunnen meepikken. Zelf vond ik dit album absoluut het beste werk van Guns N’ Roses, de nummers zijn energiek, er zit enige variatie in en er zitten 3 wereldtoppers tussen. Ik kon ook ieder nummer apart beoordelen en daar zo dan alles netjes optellen en delen door het aantal, maar het leek mij beter het album algemeen te bekijken en ook zo te becijferen.

Ik geef het album 4,5 sterren. De reden hiervoor is dat het zo’n geweldig goed album is. De gitaarspel van de gitarist Slash en de zang van de zanger Axl Rose zijn haast buitenaards goed. Voor de rest hebben sommige nummers mij echt bij mijn hart gepakt en beluister ik ze nog vrijwel iedere dag, denk hierbij maar aan: Mr. Brownstone of Nightrain. Echt een aanrader voor iedere liefhebber van hardrock uit de vroegere tijden!

Een klassieker van formaat! Zit waanzinnig goed in elkaar.

Het beste album van Guns N' Roses, mijn favoriete nummer van Guns N' Roses staat hier op namelijk Sweet Child O' Mine wat een geweldig nummer is dat toch.

Ik heb een andere albumhoes. Bedoel je deze misschien:

http://www.did-art.fr/images/ORIG_1162295573_Guns_N_Roses__AppetiteForDestruction_front.jpg

Die heb ik ook; ik zelf vind 'm ook mooier dan die hier staat afgebeeld....

Een van de meest overschatte bands in de muziekwereld.

Onzinnige reacties verwijderd, beetje kinderachtig om andermans top 10 af te gaan zeiken.

Dat hangt van je eigen (wan)smaak af....

Wat meer onderbouwing dan.

Ik hou best van stevige rock, dat is niet het punt. Guns ´n Roses maakten wat mij betreft van die typisch stereotype hardrock, zonder al teveel creativiteit. Niet slecht, maar de sterrenstatus die ze in de jaren 80 hadden, heeft me altijd verbaasd.

Wat me het meest ergert aan GnR is het piepstemmetje van Axl Rose. Dat is toch niet om aan te horen?

Paradise City vond ik helemaal nix, een mislukte poging tot het maken van een episch nummer. Sweet Child of Mine vind ik daarentegen wel heel aardig geslaagd.

Je hoort me dus niet zeggen dat GnR bagger is, maar wel dat ze niet zo fantastisch waren als hier en daar wordt beweerd. Dat blijkt ook wel uit hun "comeback" album.

Niet de comeback van GnR, maar de comeback van onze vriend Axl Rose.

Ik ben niet zo thuis in de hardrock misschien dat het me daarom niet zo opvalt dat het typische sterotype hardrock is. Ik vind dit een geweldig album favorieten zijn Welcome to the jungle, Sweet child o mine en Paradise City.

Stereotype hardrock?! Nou nee hoor, zij waren de eerste lichting die punk en glamrock perfect samenvoegden. Een mijlpaal in de muziekgeschiedenis dit album. De latere platen zijn van een minder caliber en mij wat te popperig.

Ik ben het niet met je eens, maar ik begrijp je wel. Ik heb datzelfde met Nirvana.

Het feit dat Guns N' Roses de sterrenstatus heeft verkregen is dat het de band was die op het juiste moment aantrad in de popmuziek. Guns N' Roses gaf de mainstream een schop onder hun reet zoals Nirvana dat enkele jaren later zou doen. Toendertijd was de mainstream vooral gelikt en erg gericht op een pretty boy-imago en vanuit het betrekkelijke niets kwamen er ineens 5 outlaws weer ouderwets smerig rocken. Natuurlijk heeft dit album invloeden op gepakt van Led Zeppelin, Electric van The Cult en Rocks van Aerosmith (check that shit out!) maar de kwaliteit van de songs is (mijlen)hoog, het heeft/had zijn releasetijdstip mee.

Electric van The Cult staat in mijn top 10, he.

Heel goed

Zo goed kan een debuutalbum dus zijn, Qua kwaliteit past dit debuut in het rijtje van The Doors en The Velvet Underground. Sommigen zal Axl's falsetto gaan irriteren, maar voor iedereen die daar geen moeite mee heeft is dit verplichte kost. De solo's van Sweet Child Of Mine behoren tot de mooiste ooit.

GEWELDIGE PLAAT!
met als 3 topnummers de opener welcome to the jungle, paradise city en sweet child o mine!

en de rest vind ik maar fillers

die 3 zijn de enige die ik nog wel eens draai

de rest niet

Paradise City is voor mij de minste track van dit grandioze debuutalbum, dat ze nooit meer hebben overtroffen.

Out Ta Get Me en Mr. Brownstone coveren we met de band. Fijne nummers met een strakke beat. Goede drummer.

Hun magnus opus van deze band en idd ze hbben een geweldige drummer die wat al te vaak in de schaduw van Slash staat...

Ja, Paradise City is voor mij de minste track.

En hoewel ik dit album het beste vind, kan ik de andere albums ook waarderen. Ook de laatste.

Dit album van Guns N' Roses staat nog steeds als een huis vanwege de ijzersterke songs die hier overheersen en het sublieme gitaarspel van Slash en ook de krijsende falsetzang van Axl Rose is hier best te doen. Al staan hun inspiratoren als Led Zeppelin toch een trapje hoger wat mij betreft. Helaas is het dan langzaam maar zeker bergafwaarts gegaan met Guns N' Roses, de coveralbum "Spaghetti Incident " en hun laatste "Chinese Democraty" vind ik ondermaats.