Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)

Rauw, pakkend, intens, verslavend.... I'm on a nighttrain, I love that stuff!

Klassieker en eigenlijk enige écht goeie album van Guns! Hierop staat geen enkel slecht nummer vind ik. Al kunnen de inmiddels doodgedraaide singles me gestolen worden.
Helaas kwam het hierna nooit meer helemaal goed met deze band...

Attitude heeft niks met de kwaliteit van de muziek te maken. Dit wordt helaas bij GNR te vaak aangedragen.

Bovendien was ik ook in de Goffert en was het optreden erg kort, maar zeker geen 45 minuten.

En Velvet Revolver is niks bij één van de beste debuutalbums ever.

Ja, het aller beste debuut ever. Niemand die mij van mijn mening af kan slaan.

Zijn er andere bands met zoveel wereld hits op een debuut cd?!

Optreden in Gelredome was werelds! Op negen februari 2011 speelt Steven Adler met zijn band Adlers Appetite in Effenaar! Ze spelen deze hele plaat schijnt, dus ik ben er bij!

Het belang van Sweet Child O' Mine.

Iedereen kent het wel.
Middelbare school.
Eindejaarsfeestje.
Zo'n onbereikbare chick.
Geblondeerde haren met bewuste uitgroei.
Onschuldige donkerbruine ogen.
Maar ondertussen het meeste ervaring op seksueel gebied.
Peuk in de mond.
Strakke spijkerbroek, te hoge hakken.
Achterop de motor van haar drie jaar oudere vriend.
Onbereikbaar voor al je klasgenoten.
Dus nergens voor te schamen.

Tien jaar later.
De kleur van de kijkers verspreid zich over het gelaat.
Donkere wallen verraden een geleefd leven.
Zonnebrandhemel camoufleert de aangetaste huid.
Nicotine heeft zijn sporen na gelaten.
Ongezond mager.
Parelwitte tanden verkleurd tot een vergeelde ruïne.
Glimlachend met de mond gesloten.
Gouden jaren achter zich gelaten.
Schoonheid opgeofferd tot een roemloos bestaan.

Juist die kwetsbaarheid spreekt mij aan.
Sprankelend gitaarspel doet mij terug verlangen.
Onbevangen in het leven.
Lachen om buurtgenoten die de dertig passeren.
Vastgeroest in de dagelijkse gang.
Halverwege komt Slash met de overgang.
Grimmiger geluid omgetoverd tot een van de mooiste solo’s ooit.
Vervolgens de vraag waar het naar toe zal leiden.
Angst en onzekerheid.
Back To The Future geworpen.
Gejammer uit de gitaarsnaren.
Onmogelijk gevecht tegen de ouderdom.

Woonachtend in een metropool.
Dagelijks in dezelfde sleur naar het werk.
Files leiden langs verdorde stukken natuur.
Gasdampen verkleuren het straatbeeld.
De hel in het klein.
Met uitgebluste huisvrouwen.
Terwijl je voor het zoveelste uur in slow motion de kilometerpaaltjes telt.
Op de radio weerklinkt.

Take me down to the paradise city
Where the grass is green
And the girls are pretty
Take me home (Oh, won't you please take me home)

Thuis is een gepasseerd station.

Mooi geschreven weer

Erg leuk stuk Deric , waar haal je het vandaan .

Dit is puur sentimenteel gedrag.
Had vroeger ook zo'n hoofdband gekocht net als Axl.
Alleen toen nog haar om er onder te verbergen.
Afgelopen week was er kermis in ons dorp, en ik liep de vamp van de middelbare school zo voorbij; totdat ze zei, dag Deric, hoe gaat het er mee?
Triest dat ik haar niet gelijk herkende.
Schrok enigszins van de lichamelijke aftakeling, en kwam tot het besef dat ik mijn jeugd al jaren achter me had gelaten.

23 jaar geleden!!
Wat voel ik me oud.

Bwa, ik vind 37 nu nog niet zo oud hoor, Deric. Je gaat al een aantal jaartjes mee maar t'is nu niet om te zeggen dat je oud bent. vanaf de 50 jaar begint het te tellen vind ik. Je hebt dus nog 13 jaar

Een erg lekker album. Heerlijk tempo en het luistert lekker weg, waardoor je het altijd op kan zetten. Nightrain is het beste van het album, ik kan niet stil blijven zitten bij dat nummer.

Wel jammer dat ik die saaie album hoes heb (de zwarte met dat kruis), ik vind de originele hoes echt prachtig.

die hoes is juist gaaf man

Ik heb ook liever de originele

Ik heb liever het album zelf. Zo'n hoes is leuk en aardig, maar eerlijk gezegd verbaas ik me wel eens over het aantal posts dat over een hoes gaat. Het gaat mij toch om de muziek en de hoes, tja...

Een hoes kan (let op; kan) een album 'af' maken. Natuurlijk zijn er genoeg albums die geweldig zijn qua muziek maar waarvan de hoezen spuuglelijk zijn maar als ook de hoes geweldig is kan dat zeker iets extra's geven aan een album vind ik.

Zag Matt Sorum gister bij Cesar Millan. Dat de drummer van Guns een dogwhisperer nodig heeft...

Geweldig debuut. Hierna hebben ze dit werk niet meer overtroffen. 5*

Ik heb dat niet. Ik vind het interessant om aan de hoes te zijn om welk album het gaat, maar verder... Ik heb nooit zo'n mening over een hoes. Sommige dingen vind ik wel interessant, namelijk wat iemand postte bij Use Your Illusion, over de herkomst van de persoon op de voorkant van die hoezen. Maar dat is allemaal wat meer objectieve informatie,wat ik daadwerkelijk van een hoes vind, vraag ik me eigenlijk nooit af en het zal dan ook voor geen 0,01% onderdeel uitmaken van mijn beoordeling. Heb er zelfs nog nooit over nagedacht, over een hoes.

Ben het met je eens, ik vind dat kruis ook mooier. Komt misschien ook wel doordat ik jarenlang gedacht heb dat dát de originele hoes is, en dat ik die hoes op een t-shirt had

Een hoes kan mij juist erg uitnodigen, vooral als die wat zegt over de muziek op dat album. De originele hoes van dit album past perfect bij de muziek, terwijl de nieuwe juist erg standaard en saai is.

Ben ook meer een kruis liefhebber.
Guns N' Roses Always.

Was leuk live! Me Adler's Appetie!

Wat wil je me zo'n geweldige plaat en zo'n geweldige drummert?

Ik vind Guns 'N Roses over het algemeen zwakke drummers hebben. Hoewel de drums op dit album niet die typisch (vervelende) jaren '80 snare drums hebben klinkt het als nog niet lekker.

Edit: Ik merk dat ik me vooral erger aan de productie van de drums. Goed punt, Ducoz ik ga even nader luisteren of de drummers echt wel zo slecht zijn als ik eerst dacht.

Matt Sorum vind ik inderdaad niks, maar Steven Adler had wel een hele lekkere groove.

Voor Guns 'n Roses niet inderdaad maar voor bijv. The Cult was ie een prima drummer vind ik.

Misschien is Steven Adler qua techniek niet de beste, maar qua groove en gevoel was hij één van de beste. Met een andere drummer (bv. Matt Sorum) was dit album waarschijnlijk veel minder swingend geweest. En de drums klinken idd niet zo gepolijst als veel ander drumwerk uit de jaren '80.

Ik vind het drumwerk op dit album niet echt goed, had vele malen beter gekund zonder de groove te verliezen.

Wat dacht je van Van Halen - Van Halen (1978)

Dat heb ik ook altijd gedacht (tot 1 minuut geleden ongeveer). Toen ik de CD kreeg in 87 had die ook al gewoon dat kruis op de voorkant. Dit plaatje stond geloof ik in het midden van het boekje met een nietje erdoor.
Grappig dat je dat t-shirt had. Toevallig had ik de onderkant van deze hoes (die chick dus) op de achterkant van mn spijkerjackie. Mn oma moest er wel omlachen toen ik vroeg of ze die op mn jas naaien. En op school was ik als brugsmurf gelijk bekend.

Van de muziek zelf hou ik niet meer

Volgens Slash en Duff zorgde de stijl van drummen van Adler voor de typische Guns 'n Roses sound. En volgens mij hebben ze gelijk. Nadat Adler uit de band is gezet, heeft Guns 'n Roses nooit meer zo 'typisch G'nR' geklonken als op deze en Lies!

Het mooie van Adler vind ik het beperkte gebruik van zijn kit. Geen toeters en bellen of virtuositeit, maar gewoon de boel strak bij elkaar houden.