Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)

nightrain was de aller goedkoopste alcohol around.. Een ode aan wijn

Nightrain is toch gewoon een ode aan een nachtelijke regenbui.

Ja dat dacht ik ook altijd...

Doordat ik een echte afkeer had gekregen van die hele Guns N' Roses was ik eigenlijk helemaal vergeten dat dit gewoon een goed hardrock album is.
Hierna ging het heel steil bergaf. Zonder het plotse overdonderende succes van dit debuut had er wellicht meer in gezeten.

In de jaren 80/90 nooit de moeite genomen om dit album in zijn geheel te beluisteren, ondanks dat ik de singles toch wel super vond.
Nu dan toch de inhaalslag gedaan (beter laat dan nooit) en kan concluderen dat ik ditdit een aardig album vind, maar omdat het niet helemaal mijn genre is, denk ik dat ik dit niet zo super vind als vele anderen.

Daarom 3 sterren

Tja, Guns N' Roses en hun "Appetite for Destruction". Is het nu "goed" of "fout". Wie zal het zeggen. Maar dit album kwam op het moment van de release wel als geroepen. In de met synthesizers overheerste jaren '80 was dit een verademing. Mijn muzieksmaak is meer verschoven richting de blues, maar een goede rockplaat is nog steeds welkom. Iedere keer als ik "Appetite for Destruction" hoor krijg ik toch wel een glimlach op mijn gezicht. Ongecompliceerde rock gemaakt door een band met een "fuck you" attitude. De band bestaat niet uit muzikale genieën (ik heb de ophef omtrent Slash nooit zo begrepen, zeer goede gitarist, maar wat mij betreft niet eentje met een unieke sound), maar in deze samenstelling rocken ze het glazuur van mijn tanden. Hoogtepunten zijn "Welcome to the Jungle", "Paradise City", "Sweet Child O' Mine", en "Rocket Queen" (wow die groovende bass intro gevolgd door die riff). Heerlijke "guilty pleasure" rock plaat en lekker om zo af en toe nog eens lekker om uit de speakers van je auto of van je home stereo te laten knallen.

Guilty pleasure plaat? Goed of fout? Zo bekijk ik dit album helemaal niet. Ik zie niet zo goed waarom dit een foute plaat of zo zou moeten zijn.

Gewoon een goeie rockplaat. Dat soort labels begrijp ik nooit zo goed.

Was deze band niet de groep die met dit debuut een einde maakte aan al die foute glamrommel en weer naar de rauwe basis wilde?

Nee, dit was die glamband die vervolgens de rockkant op ging.

Score aangepast; 3,5 is wel te weinig.

Ben ik het niet mee eens, ze zijn nooit glam geweest. Het was smerig, rauw en 'gevaarlijk', had weinig met glam te maken.

Veel glambands hebben ook dat smerige rauwe randje; gelukkig maar.

Guns N' Roses heeft zich vaak uit gelaten over de Glamscene van L.A.
Vaak beschreven als verwijfde pussy's.
Guns N' Roses is veel meer punk en rock dan de andere bands, enige die echt een beetje kan mee komen is Mötley Crüe, maar die was wel meer glammetal.(En Cinderella, welke ik jullie aanraad om eens te luisteren, dat is meer blues gemixed met ACDC)

Typisch voorbeelden van Glam/Hair metal bands zijn Dokken, Warrant, Poison en dat soort ongein.

Ik hoor de invloeden van ook terug bij het latere Mother Love Bone.
Die ons vervolgens Pearl Jam opleverd, dus ze zijn ook van invloed geweest op de grunge scene.
Ze onderscheiden zich van andere bands uit die periode vanwege het schrijven van klassiekers.Iets wat Mötley Crüe en Poison wel probeerden, maar waarbij het niet lukte.
Ik denk dat deze bands zich meer richten op de Beavissen en Butheads van de VS, terwijl Guns N' Roses ook geliefd waren bij het rockpubliek welke (de oude) Metallica, Anthrax en Slayer omarmden.

Wat Poison enzo hadden, was dat ze teveel hingen op het schrijven van party rock en powerballads, deels geslaagd maar ook veelal heel slecht.

Mother Love Bone is inderdaad geïnspireerd door de glamscene, maar ook meer door de ontwikkelingen uit de jaren 70, de glamrock(wat natuurlijk iets anders is).

Raar maar waar, Alice in Chains begon als een ras echte glamband, met kleding en makeup en al.

Guns heeft de act prima 'gejat'(de stage appearance in '86/'87) van Hanoi Rocks, welke vrij ver van de glammetal(uiterlijk dan niet) afstond en meer in het rijtje van de New York Dolls past.

Ter verduidelijking van mijn punt over de stage act:
Hanoi Rocks - Tragedy

Guns lag ook meer in het straatje Classic Rock, ala Aerosmith en Rolling Stones, dat maakte ook een verschil. Dus geen hard-rock/heavy achtergrond.
En nog iets belangrijks, Guns schreef over de werkelijkheid, en de band en hun optredens waren(toen) geen acteerspelletjes, geen make-up en dat soort crap.

Hanoi Rocks:
Daarbij moet ik ook aan Billy Idol denken, qua podiumuitstraling.
Die zijn roots inderdaad in de punk heeft.

De invloeden liggen mijns inziens inderdaad bij New York Dolls, Aerosmith, Rolling Stones, Hanoi Rocks en vergeet vooral ook Nazareth niet.

Bij The Spaghetti Incident? zijn veelal van hun invloeden wel te achterhalen.

En toch; als ik Too fast for love en Appetite for destruction vergelijk dan hoor ik op beide platen vuige, smerige rock die niet zo gek veel verschilt. Misschien is eerstgenoemde nog wel smeriger. Zéker qua sound/produktie. Qua attitude verschilden beide bands ook niet zoveel geloof ik. Beiden hadden schijt aan alles en iedereen!

Qua attitude zijn er zeker overeenkomsten, maar Too Fast For Love heeft toch veel meer een punk feel terwijl Appetite For Destruction toch meer terug grijpt op het oude bluesrock gevoel. Het groovet en swingt allemaal wat meer bij GNR in tegenstelling tot Motley Crue die wat houteriger klinken.
Beide uitstekende rock n' roll platen trouwens, al gaat er niks boven Appetite!

Beetje simpel om alle glam als glam weg te zetten.

Glam is een jaren 70 genre. (T.Rex, David Bowie, Slade, Sweet etc. etc.)

Punk en later sleazerock waren jaren 80 genres.
Er zijn inderdaad ook popmetal bands als Bon Jovi en Europe en Poison die worden weggezet als glam/sleaze en dat klopt gewoon niet.

Maar iedereen mag het noemen hoe ze het willen, maar Guns n' Roses was echt niet de enige die smerige rock maakten.

Als je echt meer erover wilt lezen dan raad ik deze site aan: Sleaze Roxx: Biographies - sleazeroxx.com

Daar kun je al direct zien, wat een ontzettend onderscheid is tussen alle bandjes. De enige overeenkomsten waren: veel haar (daar komt de term hairmetal vandaan), make-up (daarom wordt het glamrock genoemd) en gitaren.

Verder waren AC/DC, Motorhead en nog wat anderen nog steeds smerig aan het rocken.

Het klopt gewoon niet dat Guns n' Roses alle credits krijgt.

Dat zie je altijd. Alice In Chains, Nirvana en Pearl Jam zijn ook totaal verschillende bands en toch worden ze allemaal weg gezet als Grunge.

Niemand geeft ook ALLEEN Guns die credits, we zitten hier gewoon bij een GNR album... dat zal het zijn??

Buiten dat om is de jaren '70 beweging glamrock, en geen glammetal, wat in de '80s zijn hoogtij dagen vierde.
Daarin natuurlijk ook genoeg variatie(hou alleen Dokken, Motley Crue en Cinderella naast elkaar, die verschillen al werelden van elkaar).

Motorhead en ACDC vallen net buiten de boot bij dit topic, AC/DC gaat net wat verder terug en heeft weinig met glam te maken en Motorhead was gewoon 'heavymetal', niet meer dan een inspiratie van de late '80 (glam/hair/name it..)metal scene.

Ja en ook dat vind ik vreemd want Pearl Jam is toch behoorlijk melodieus en maakt ook veel gebruik van gitaarsolo's. Iets dat in de grunge niet echt gebruikelijk is. Ik vind ze in ieder geval niet te vergeleken met Nirvana en toch worden ze in hetzelfde hokje gedrukt.

Het is meer dan terecht dat Gn'R credits krijgt voor het wakker knallen van de rockscene in die tijd. De juiste band op het juiste moment om de slappe hap in de mainstream naar de prullenbak te verwijzen. Onder andere een band als Motley Crue maakte met Theatre of Pain en Girls, Girls, Girls (ook in 1987) twee platen die weinig tot geen indruk maakten. En ook AC/DC leverde geen bijzondere plaat af in die periode. Guns N' Roses deed dit (mede door steengoede marketing) wel. En daarom verdienen zij aardig wat credits. Naast het feit dat zij jonkies waren in vergelijking met The Crue en AC/DC en dat nou eenmaal (hoe krom genoeg soms) harder aanslaat.

Nogmaals, ze deden mee maar waren zijn het niet geweest, dan was het wel een andere band.

Onderschat de LA. strip-scene niet...

De tijd was rijp voor dit soort muziek en Geffen nam Guns n' Roses. Had zo een ander bandje kunnen zijn....

Nu sla je toch wat door.
De debuutalbums van bands (waar jij waarschijnlijk op doelt) als LA Guns en Faster Pussycat zijn weliswaar prima te pruimen, maar kunnen toch niet in de schaduw staan van dit album.
Laat staan dat zij later in staat bleken nummers als November Rain of Estranged te schrijven...!

Bands als Faster Pussycat, Warrant kregen die kans ook. Misschien onderschat ik de L.A. Strip-scene uit die tijd, maar onderschat wordt ook het talent van meneer Rose, Slash en met name Izzy Stradlin' in het schrijven van erg goede rocksongs, die muzikaal ook steengoed in elkaar zaten en dat niveau hebben die anderen zelden gehaald.

Daarnaast waren zij net als The Crue goed in het veroorzaken van roddels, aandacht, relletjes. Allemaal zaken die je nodig hebt om er uit te springen. Geluk heeft meegespeeld, maar absoluut ook met name het talent van deze lui, 5 jongens die muzikaal en qua rebelsheid perfect bij elkaar pasten om de rockscene een schop onder de kont te geven.

Toen de jaren '80 actueel waren toen werden er labels aangehangen die nu nagenoeg niet meer terug te vinden zijn. Alles wordt nu als hairmetal weggezet, terwijl termen als Heavy Rock (Dokken) of Poser Rock (Poison) of Sleaze Rock (Guns 'N Roses) of Glam (Mötley Crüe) gebruikelijk waren om bands te categoriseren. De term hairmetal werd voor het eerst gebruikt in 1993 of 1994 door Hit Parader.

Volgens Dave Mustaine staat Glam trouwens voor gay l.a. metal