Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

De magische "interpolvonk" die de zintuigen van vrijwel alle muziekliefhebbers in lichterlaaie kan zetten, heeft een tijd op zich laten wachten. Album stond op *3 gequoteerd, en bleef bovenal onopgemerkt in mijn cd-kastje staan.
Moge aldus schaamte, schande en bittere spijt overheen mijn voormalig onwillige ogen vallen, die geen schoonheid wouden zien wanneer het zich zo overduidelijk onder de vorm van het majestatische Interpol aanbood!

Enkele dagen geleden is de grote 'klik' dan toch gemaakt. Ik blijf me over het feit verwonderen dat een album als dit, waarvan we toch wel kunnen stellen dat het doorgaans blijft voortborduren op één centraal leitmotiv, me zodanig blijft aanspreken. Ik zou ook niet durven zeggen dat dit album diep emotioneel geladen overkomt, en toch blijft het tot de verbeelding spreken.

Het drumwerk! De teksten! Die bedwelmende stem! (muzikale orgasmen alom...)

Het begint eindelijk tot me door te dringen waarom dit album niet meer uit de finale top 10 weg te slaan valt. Akkoord, er vallen waarschijnlijk handenvol albums op te noemen die veel vernuftiger, origineler, veelzijdiger, wereldschokkender,... in elkaar zitten, maar toch blijft dit ten top genieten, op een manier die door slechts weinig muzikaal ambachtsvernuft valt te overtreffen.

*4.5

Ik keek even welke albums ik nog niet ken uit de top 250 en kwam uit op nummer 10, Turn on the Bright Lights van Interpol. Ik heb het nu helemaal beluisterd en ik vond het nou niet echt geweldig. Ik vond het aan het eind zelfs saai worden. Paar nummers kan ik gemakkelijk luisteren, maar een compleet album van dit is te veel voor mij. Ik heb liever een Editors, die doen af en toe meer uptempo nummers waardoor het lekker blijft om te luisteren. Hij krijgt een krappe voldoende van mij, dus 3 sterren.

Het album begint wel steeds beter te worden, met als hoogtepunt Obstacle 1, gevolgd door leif erikson. Eigenlijk staan er geen slechte nummers op. Alleen de opening hadden ze weg kunnen laten, want die slaat iedereen toch over. Maar ja, het hoort er allemaal bij he.

Untitled overslaan? Nooit!

Vink ik ook één van de betere......(sommigen vinden het wat ééntonig overigens)

Untitled vind ik een geweldige opener en sla ik zeker niet over.

Inderdaad zeg, prachtig nummer. Om vervolgens over te gaan op Obstacle 1. Ik kan het me niet anders voorstellen.

Kan me hier ook alleen maar bij aansluiten..
Untitled overslaan..
Kan me nou helemaal niet voorstellen dat je die skipt..

Fantastisch album zeg! Afgelopen paar dagen al een aantal keer geluisterd en elke keer is het weer genieten geblazen. Vooral NYC vind ik een prachtige track.

Voor het eerst weer eens opgezet sinds een paar maanden en wauw wat blijft dit toch een geweldige cd. Meteen in mijn top 10 gezet want daar stond hij blijkbaar nog niet in. Op dit moment zijn The New en Leif Erikson mijn favorieten.

Volledig mee eens.
Ook voor mij veruit het beste nummer. De opbouw, de baslijn ala The Cure, de explosie van energie en de rust aan het einde van het nummer om weer op aarde terug te komen. Kan hem niet vaak genoeg horen.

Elke keer weer genieten deze cd. 1 van mijn favorieten.

Vooral de afsluiting met in mijn ogen de twee beste nummers van het album.

Ik ben waarschijnlijk een van de weinigen die dit album minder goed vindt dan zijn opvolgers. Dit album heeft toch een duidelijk andere sound en die bevalt mij minder goed.

Op mij komt het wat melancholischer en langdradiger over. Het feit dat ik Say Hello to the Angels en Roland goed vind zegt wat dat betreft wel voldoende denk ik.

Misschien kom ik wat negatief over, maar ik vind dit, ondanks mijn voorkeur voor Antics, nog steeds een goed album hoor!

Je hoort het inderdaad niet zo vaak. Maar ik moet zeggen dat ik in mijn eerste Interpol fase ook een voorkeur gaf aan Antics. Deze plaat kwam er na een tijdje toch wel bovendrijven. Het heeft meer lagen en diepgang en dat komt de plaat op de langere afstanden toch wel ten goede.

Volgens het Interpol forum komt er morgen een aankondiging!! Spannuund!!

Vergeet het maar...was natuurlijk veels te voorbarig

Sodeju, ik had dit album een tijdje terug al een aantal keren beluisterd en toen vond ik het goed. Gisteren dit album na een lange tijd terug weer eens opgezet en vandaag weer voor de tweede keer en wat is dit album eigenlijk eens geniaal zeg! De zwevende gitaren, de geniale basslijntjes, heerlijke drums met geweldige zang, prachtig is dit. Het einde van dit album is ronduit geniaal met The New en Leif Erikson.

Voorlopig 4* maar er zit meer in.

Deze heeft zijn houdbaarheidsdatum toch een beetje overschreden bij mij. Opener Untitled blijf ik een fantastisch nummer vinden, maar vanaf Obstacle 1 begint de zang me sporadisch toch wat tegen te steken. Normaal heb ik geen probleem met wat geschreeuw ( ), maar het eentonige gezeik van Paul Banks werkt me echt op de heupen als ik er niet helemaal voor in de stemming ben. De rustigere passages blijven steevast erg in de smaak vallen, maar telkens ze het gaspedaal induwen gaat het wat wringen. Verder vind ik nummers als 'Roland' ook gewoon zwak, wat me al gauw naar de skipknop doet uitwijken. Toch nog een 3,5*; want met Untitled, NYC en Leif Erikson staan er ook drie enorme parels op.

De bas is bij Interpol inderdaad in het algemeen van zeer hoog niveau. Vaak zo wat buiten de maat gespeeld, noten die "er niet bij horen". Geeft een absolute meerwaarde!

Ik vind juist dat Paul Banks precies goed zingt op dit album, het past precies bij de nummers, ik zou me de nummers niet kunnen voorstellen zonder Paul Banks, vooral de topper van het album, Leif Erikson, klinkt geweldig

Ik vind juist ook de zang geweldig op dit album. Ik kan de rustige momenten waarderen, maar ook de wat ruigere momenten. Kortom, ik denk dat ik binnenkort ga verhogen naar een 4.5* want het is toch wel héél erg goed en wat een track is The New. < 3

Ik heb deze cd al lang geleden gekocht. Slecht vond ik hem niet, maar alle commotie hier rond begreep ik evenmin. Vandaag stond m'n iTunes toevallig op repeat album en ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om ben! Voorlopig nog 3.5*, maar dat zal heel snel veranderen

Dat had ik nou ook, in het begin vond ik er niks speciaals aan, maar als het album eenmaal tot je doordringt, is het echt een geweldig mooi album

Hier nog een.

In het begin één keer geluisterd, vond er niet zo veel bijzonders aan. Tot een week geleden, wat een plaat.

Berichten verplaatst naar Interpol

Als eerste, laten we stoppen met wie de eerste was met deze sound en het gezeur dat interpol brits zou klinken en minder geniaal zou zijn dan het werk van joy division/chameleons omdat het afgekeken zou zijn van deze authentieke bands. Het is natuurlijk niet zo dat deze jaren 80 bands, die ik ook waardeer overigens, het wiel hebben uitgevonden. Je maakt me niet wijs dat die genoemde jaren 80 bands niet leentjebuur hebben gepleegd bij bv Transphormer of Berlin van Lou Reed. Laat die nu weer uit New York komen.
Overigens als ik zoek naar een vergelijkend jaren 80 album voor TotbL kom ik als eerste uit bij het album Faith van The Cure, maar dat natuurlijk geheel terzijde.

Als tweede, Radiohead is ook niet 100% origineel, als ik Ok computer en Kid-A hoor, dan hoor ik veel gelijkenis met Talk Talk's spirit of eden, of laughing stock of misschien wel het nr I want you van the beatles.

Als ik TotbL hoor als iets opzichzelfstaands, dan hoor ik een album dat me bij mn nek grijpt, me verstikt en me niet meer losgaat. And i love it, een soort muzikale SM met het instrumentale deel van The new als heftig orgasme en Leif Erikson als het sigaretje na afloop. Ja sorry, bij een troosteloze dag at the office met bijna geen werk voorradig ga je aan spannende dingen denken .

Sinds ik lid ben heb ik nog geen definitieve top 10 kunnen samenstellen, ik ga binnekort knopen doorhakken en deze komt op nummer 2 is mijn vermoeden.

Beter wordt het niet. In dit neo wave/postpunk genre.. Vandaar de 5.

Leif Erikson blijft het mooist op het album, het klinkt gewoon magisch zo mooi, de gitaren die op elkaar inspelen, de drums en natuurlijk de bass, je waant je gewoon in een andere wereld

Als je dit album blijft draaien gaat 'ie als vanzelf richting de 5,0* en daarna heb ik 'm in mijn top 10 gezet. Wat een mooi gelaagde prachtig uitgevoerde fraai klinkende muziek is dit zeg!

Ik zag hierboven allerlei verwijzingen naar bands en muziekstromen, zelf moest ik ook aan R.E.M. denken. Bijvoorbeeld aan de mooie klanken en details van het album Automatic For the People.

Grappig: ik zie nu dat doordat ik dit album in mijn top 10 heb gezet, het nu in de top 10 terecht is gekomen van de Musicmeter top 250. Net met 1 puntje meer op 10. Mooie plek hoor voor dit album!