Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

lol... Lang leve subjectieve opmerkingen.

Ik vind the Editors saai in het kwadraat. Maar hé, ik ben ik =) Tevens snap ik je vergelijking niet, maar maakt niet uit.

En ík vind beide weer saai, dus het is idd weer lekker subjectief allemaal

Don, ik moest je nog helpen herinneren dat het weer tijd werd om je oren te laten uitspuiten.

Oh, is het al weer zover?

geweldig album, met als hoogtepunten: stella was a diver... en leif erikson

Bleek dat dit album nog op 4* stond. Dat kan natuurlijk niet...
Dit is Interpol zoals ik het wil horen, NYC, PDA en Stella Was a Driver + die twee geweldige tracks van Leif Erikson en Specialist. Die zijn echt geweldig. 4,5* dus...

5*, makkelijk
Favs: Obstacle 1 en 2 en PDA. PDA heeft waarschijnlijk één van de beste clips ooit gemaakt trouwens. Wat iedereen in Antics ziet, snap ik niet. Dit album is zoveel beter.

Alleen vreselijk zonde dat het outtro daarin ontbreekt, notabene het beste deel van het nummer. Onbegrijpelijk.

Een donker meesterwerk met ontroerende songs als:Untitled en Stella was a diver.Sfeervol en van hoog niveau.Een echte klassieker.
de nummers vallen als puzzlestukjes op de juiste plaats en ook over de opbouw en de volgorde van de liedjes is goed nagedacht.

goeie plaat. Veel beter productie dan hun laatste in ieder geval, waar de emotie een beetje uit is gehaald, het klinkt gewoon wat vlak. Dit klinkt mooi warm.
Alsnog een plaatje wat ik persoonlijk niet veel zal draaien, daarvoor spreekt de stijl me net iets te weining aan. 3.5*

Dit Album raakt mij ontzettend,en dat het allemaal niet bijster orgineel is ik weet het.

het is geweldig.

Net weer even opgezet en het blijft toch eigenlijk wel een bijzondere plaat, voor mij (en volgens mij velen hier) althans. Dat verslavende broeierige sfeertje ... hmm...

Niet origineel? Vind ik zeker meevallen. Een nummer als obstacle 1, the new, say hello, zijn pure interpol nummers die juist de originaliteit van deze band laten zien.

Het is gelukkig nog altijd 100 keer origineler dan de hele lading Britse gitaarbandjes van tegenwoordig. Ik kan er echt niet meer naar luisteren, het lijkt allemaal zo vreselijk veel op elkaar.

De sound van Interpol blijft uniek. Dat er elementen van Joy Division, The Chameleons e.d. inzitten valt niet te ontkennen, maar Interpol heeft met name instrumentaal echt zijn eigen stijl.

Ik vind het ook meevallen,maar een hele horde mensen ziet dit ten onrechten als een Joy Division kloon wat ik behoorlijk betreur.

Ik ben al tevreden dat ik de enige niet ben die dit totaal los ziet van Joy Division, nogmaals als Interpol op JD lijkt, dan kan je zowat alle bands aan elkaar gaan linken. Denk de stem van Banks weg ( die hij van nature heeft ), en besluit dat er voor de rest zeer weinig gelijkenissen zijn. Maar die discussie is al tot in den treure gevoerd.

Ook ik vind de sound van Interpol uniek. Ik ken geen enkel ander album waarbij elke song 5* is ( elke song blijft hangen, zou een classic kunnen zijn, staat op zichzelf,....), het album tegelijk pure rock'n roll is én toch zo sfeervol is, de nummers tegelijk zo complex en toch zo slim zijn; het is complex in die zin dat je er eindeloos kan van genieten, geen moeilijlkdoenerij voor niets. Het sleept je mee, laat je dansen en soms is het gewoon heerlijk meeschreeuwen om vervolgens alweer weg te dromen op Hands Away .

Bovendien was dit album de trendsetter van dit decenium, dit was een heropleving voor de rockmuziek, eind jaren '90 was de toestand zeer triest. Plots was daar Interpol; ze gaven rockmuziek opnieuw de drive van weleer, voor het eerst werden de 80's terug cool en na hen zijn er oneindig bandjes gevolgd. Echter heeft geen enkel van die bands dit niveau kunnen overtreffen, of het zou Interpol zelf moeten zijn met hun magistrale 'Our Love To Admire'.

Het mag ook wel eens gezegd worden; als OK C geboekt staat als het ultieme werk van de 90's, mag je dit album inschrijven als de ultieme klepper van dit decenium, op alle vlakken, en met verre voorsprong zelfs.

Amen

eerst vond ik Interpol maar niks en begreep niet waarom iedereen ze toch zo goed vond.
Dat veranderde toen ik Obstacle 1 wat vaker ging luisteren en daarna de cd
En nu vind ik ze geweldig, en dan vooral deze en Antics.

Inderdaad. Tevens vind ik de drummer best strak spelen. Geweldige sound.

Toen ik net op MuMe zat en mijn Top 10 samenstelde stond Ten van Pearl Jam bovenaan. Niet alleen omdat ik Ten een ijzersterk album vind maar ook vanwege het jeugdsentiment. Na verloop van tijd toch besloten Absolution van Muse op één te zetten omdat dat album als geheel ijzersterk is en een hoog emotionele lading kent. Dankzij MuMe ben ik op het spoor gebracht van TOTBL. Ik zal nooit meer mijn eerste luisterbeurt vergeten, al met al zo een twee jaar geleden. Volgens mij heb ik daar al een recensie aan gewijd. Het was bijna hemels. Als een warme deken kwam het gehele album over mij heen. Obstacle II was van aanvang af mijn favoriete nummer, heerlijk catchy. Maar gaandeweg gaven de andere nummers ook hun geheimen prijs. Hoewel het bij sommige nummers erg lang op zich heeft laten wachten. Roland vond ik een aardig nummer totdat bij luisterbeurt nummer zoveel het prachtige einde me in zijn greep kreeg. Maar zo kan ik bij elk nummer wel iets vertellen, ik vind het (op Stella na..) allemaal even mooi. Say hello to the Angels met het aanstekelijke refrein (probeer maar eens niet mee te swingen), NYC met de prachtige melodie (zover ik het al kan benoemen vind ik NYC het mooiste nummer), PDA met de briljante opbouw qua instrumenten, Leif Ericson met het hoge "straight in your face" gehalte. Ijzingwekkend mooi. TOTBL is voor mij het ultieme magische album. Eén en ander heeft mij doen besluiten om dit wonderschone album op nummer één in mijn Top 10 te zetten. En er moet iemand van wel héél goede huize komen om TOTBL van die plek af te stoten.

Veruit het beste album van Interpol, waar bij Antics de nummers nog wel eens saai willen worden zit er bij dit album geen enkel slecht nummer tussen. Geweldige gitaren zoals altijd bij Interpol, heerlijke basslijnen en perfecte drums maken dit album uitstekend.

5.0

Misschien Unknown Pleasures of Meat is Murder? Dat zijn toch veel betere albums??

Nee hoor, TOTBL is een prachtplaat en heel terecht dat het jouw nummer 1 is.

Bij nader inzien vind ik dit album toch veel avontuurlijker en spannender dan "Our Love to Admire". Deze verveelt mij nooit terwijl ik hun laatste album weinig meer opzet.

Joy Division eindelijk echt eens goed beluistert, en ik lach de mensen uit die dit een kloon vinden. Hard.

En ik raak nog steeds in extase van het outro van PDA. Dat lukt maar weinig bands.

nog steeds *5

Cd blijft na al die jaren nog steeds geweldig. Zoals Blue88 hieronder zegt, PDA blijft elke keer weer een geweldig gevoel oproepen.

Antics had ik al van ze en die beviel me zeer, Turn On The Bright Lights vandaag aangeschaft en ik kom nog met een beoordeling.

2 luisterbeurten gehad, staan wel enkele wat complexe nummers op die me ( nog ) niet helemaal weten te raken, maar dit is een groeier dat voel ik al helemaal aankomen.
Nummer zoals Untitled, Leif Erikson, Hands Away , Say Hello To The Angels & Obstacle 1 zijn uitstekende nummers.
Voorlopig 3.5 ( met uitzicht op meer )
.

de oitro van pda is inderdaad erg mooi en het refrein van stella was a driver vind ik het mooiste van de cd.

deze cd is naar mijn mening veel duisterder (is that even a word) dan our love to admire. en our love to admire is het eerste album dat ik van interpol leerde kennen. het is dus even een hele overschakeling. maar ik moet zeggen dat het allemaal erg goed klinkt, misschien nog wel beter dan our love to admire. maar eigenlijk vind ik het vooral heel anders. maar ook weer hetzelfde. minder 'meezingerig' maar wel mooi.

Omdat dit album hier zo hoog gewaardeerd staat heb ik dit album ook aangeschaft (hoewel ik Interpol allang kende) en het valt mij goed mee. Niet een baanbrekend album dat mij van mijn sokken wegblaast, maar prima songs kan Interpol wel brengen zoals "Obstacle 1", "NYC", "The New" en "Leif Erikson". Een donker album dat je het best 's avonds kan draaien.
Het is wel duidelijk te horen dat Interpol de mosterd haalt van de new wave-bands begin jaren '80 (Joy Division, Echo & the Bunnymen, the Sound), maar van epigonisme kan je Interpol niet beschuldigen, zij hebben daarvoor voldoende eigenheid.