Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Our Love to Admire, daar begon het bij mij mee. 2 nummertjes die ik wel houdbaar vond. Toen kwam Turn on the Bright Lights.. Meteen aangeschaft. Leif Erikson & Hands Away, 2 schitterende nummers die, hoewel ze donker zijn, me enorm blij maken.

Keer op keer een extase dat Leif Erikson. Bijna niet te geloven, je krijgt al tien nummers waarbij het constant genieten is, en dan gooien ze er dat nog eens doodleuk achteraan. Hands Away is trouwens ook mooi hoor, het staat ook op de juise plaats op het album. Ik ken geen nummer dat zo swingend is als Say Hello To The Angels, wie hierop kan blijven stilstaan/zitten verdient een oscar. Je zou zonder overdrijven kunnen zeggen dat dit een Paradise By The Dashboard Light met stijl is ( hoewel ik die Meatloaf klassieker ook niet zo verkeerd vind ). Na het swingen kan je dan even gaan zitten en je laten onderdompelen in een warm bad genaamd Hands Away, met in gedachten beelden van de grootstad.

Ik vind Interpol echt wel een super goede band, maar ergens moet ik dat gewoon denken. Alsof het onderbewust ingegeven is via de muziek. Alsof de band het middelpunt is van een soort radiofrequentie met groot bereik.

Bij The Strokes voel ik dat ook in grote maten. De structuur is ogenschijnlijk simpel, en toch is het heel erg gecompliceerd. Alsof er een soort van 'brainwash' in de muziek zit.

Bijvoorbeeld die ene toon van het eindstuk van The New (3.14). Die gitaar, dat zijn twee tonen, die splijten echt door mijn hoofd.. Die basslijn daarbij is ook echt ubervet.

Deze plaat kan zich moeiteloos meten met new-wave en postpunk klassiekers uit de jaren 80, en om helemaal eerlijk te zijn: ik snap niet helemaal waar dat fabeltje vandaan komt dat dit een JD-rip-off zou zijn. Dit is werkelijk hélémaal iets anders. Zelfs de stem doet mij nauwelijks aan Ian Curtis denken, en de muziek al helemaal niet.
Een unieke plaat, een uniek meesterwerk. Het heeft wel een tijdje geduurd om het volledig te doorgronden, maar nu resten me enkel nog The New en Leif Erikson. De rest vind ik 5-sterren materiaal. Maar tot ik die 2 nummers ook volledig heb binnenstebuiten gekeerd blijf ik nog op 4.5 staan

Interpol is duidelijk beïnvloed door de new wave begin jaren '80, maar is geen kloon van eender welke band uit die periode. Tegenover Joy Division bv. klinkt Interpol toch een stuk luchtiger en minder zwaarmoedig.

Dat wordt dus binnen de kortste keren een 5*

En binnen op # 5 in mijn top 10 !!
Hun beste en meest baanbrekende werk.
Hier kan niemand omheen.

Vreemd dat het bij de beste twee nummers het langste duurt

Ongelooflijk hoe dit album na zoveel luisterbeurten nog altijd zoveel gevoel bij me los kan maken. Verhoogd naar 5*.

Dat heb je mooi verspeld, Lost Highway . Laatste halfje er ook bij, misschien zelfs binnenkort in mijn top 10, al zou ik niet weten welke plaat ik dan eruit moet gooien..

Grappig dat waren van het begin af aan mijn 2 favoriete tracks

Bij mij zijn die 2 ook maar als het laatste doorgedrongen, maar nu zijn het mijn 2 favorieten van dit album (alhoewel het natuurlijk stuk voor stuk toppers zijn)

Valt me op dat Untitled zoveel stemmen krijgt (vierde plek). Ik dacht dat dat juist voor veel mensen wel een skipnummertje zou zijn

Meteen het eerste nummer van een album skippen klinkt -voor mij- belachelijk in de oren. Trouwens, ik heb nooit iets begrepen van dat 'skippen'. Ik draai gewoon de cd en ook al is niet ieder nummer even sterk, aan skippen denk ik absoluut niet.

Het blijft natuurlijk een schitterend album, deze Turn on the Bright Lights. Vooral de laatste nummers zijn ijzersterk. Jammer genoeg heb ik minder met Interpol dan enkele jaren terug, toch horen ze voor mij bij de enkele topbands uit de jaren 2000.

Untitled is de perfecte opener voor dit album. Ik heb 'm ook bij mij drie favoriete tracks staan

Untitled, The New en Say Hello to the Angels zijn mijn drie favorieten. Het tweede deel van Say Hello to the Angels waar die baslijn en drumsectie het nummer in een andere richting sturen is echt geniaal.

En overigens begrijp ik niet waarom Untitled hier zelfs maar ter discussie staat. Dat nummer is toch gewoon pure schoonheid?

Kan dat eigenlijk niet van alle nummers op dit album gezegd worden?

Perfect vind ik het album ook weer niet.

Heb de schijf nu 2 dagen. Ik was ietwat sceptisch na Antics die ik al eerde had maar die ik maar zo zo en een beetje druk vond. Deze schijf krijgt van mij meteen een dikke 4. Prachtige plaat. Neigt een beetje naar Editors, an end has a start. De melodramatische stem van de zanger werkt dat in de hand. Stuwende rifjes en baslijnen...ik hou daar wel van.

Ik denk dat je hier de plank misslaat. Maar aangezien je de plaat nog niet heel vaak gedraaid hebt denk ik dat je later nog wel inziet dat dit niet waar is.

Nummers als Leif Erikson, Obstacle 1/2 en Say Hello to the Angels lijken in de verste verte niet op wat er op An End Has a Start staat

aan undahcovah: je hebt gelijk, ik waardeer deze schijf hoger dan editors. Toch zijn er overeenkomsten her en der. De sfeer van deze plaat in zijn geheel heeft wat meer lagen dan AEHAS van editors. Van mij krijgt ie er een half puntje bij.

Prachtige plaat, minder toegankelijk dan antics en OLTA,
maar daardoor des te mooier. Een van mijn favoriete 'sombermansplaten' (denk aan 'het eiland' xD) met Leif Erikson als het pareltje (krijg altijd rillingen als Banks 'Icebox' zingt in dit lied). En dan het weglaten van die gitaren in het midden van de song, I love it!

En wat de vergelijking met Editors betreft, Interpol klinkt gewoon geloofwaardiger en echter, me dunkt.

Gewoon het beste ooit.

Die opbouw in Hands Away is echt meesterlijk

Mwah... kan dit album nou niet echt geweldig noemen. Het lijkt allemaal wel ontzettend veel op elkaar, zonder dat het echt veel gevoelens bij me losmaakt.
Stella kan ik dan weer wel goed waarderen, alleen jammer dat het te lang doorgaat... voorlopig 3 sterren.

Dat vond ik na 1 luisterbeurt ook. Paar luisterbeurten verder lijkt het nog steeds op elkaar, maar ga je het geweldig vinden.

Echt jammer dat deze band na dit album nooit meer briljante nummers als NYC en Hands Away heeft gemaakt. De meer uptempo nummers op dit album zijn ok, soms zelfs echt goed, maar soms wat te eenvormig.

Kant A is hierdoor perfect gedoseerd en afwisselend, kant B klinkt daardoor wat saaier en minder geïnspireerd.

Wat mij betreft dus de enige relevante Interpol-plaat.

Een erg mooie hoes overigens.

Wat mij betreft dus behoorlijk arrogant (zo'n opmerking).

Waarom? Hij zegt toch duidelijk "wat mij betreft"? Het is niet alsof hij ook voor jou besluit dat dit de enige relevante plaat is.

Ik ben het overigens slechts deels met hem eens: Antics is de moeite niet waard, maar op Our Love to Admire staan enkele pareltjes (met name het eerste en laatste nummer).