Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Het was pas arrogant geweest als ik mijn smaakoordeel niet onderbouwd / gemotiveerd had.

Wat mij betreft is hanzie dus een pot die de ketel verwijt... enz.

Je onderbouwing is drijfzand omdat hij bestaat uit je persoonlijke smaak en niet uit objectieve feiten, dus je had 'm net zo goed achterwege kunnen laten.
Waar het om gaat is wie jij wel niet denkt te zijn om Our Love To Admire af te doen als onbelangrijk. Er is een groot verschil tussen iets niet goed vinden en iets als irrelevant betitelen, maar dat ontgaat je blijkbaar.

Lichte teleurstelling bij Antics kan ik nog begrijpen, maar Our Love To Admire doet niet veel onder voor deze plaat. Nummers als Pioneer To The Falls, No I In Threesome, Pace Is The Trick, The Lighthouse, Wrecking Ball; als je daarmee als Interpolfan niet tevreden bent, dan zijn je verwachtingen volgens mij niet realistisch.

Hoppa, tot hier en niet verder. Ik weet genoeg.

Met jou ga ik niet in discussie.

(edit: dat wist ik na je eerste post eigenlijk ook al, maar ik wilde je nog even écht door de mand zien vallen)

Ow, maar als dat niet mag kunnen we toch net zo goed MuMe afschaffen...?

Smaak is persoonlijk en als dusdanig een argument. Dat je een andere smaak hebt mag, maar als je vervolgens iemand op zijn smaak aanpak doe je dit toch juist omdat de jouwe anders is? Met andere woorden, als zijn onderbouwing drijfzand is dan is die van jou dat al helemaal...

Je snapt het niet. Het gaat er om dat DJ M. tot de conclusie komt dat Antics en OLTA irrelevant zijn o.g.v. een onderbouwing die slechts z'n persoonlijke smaak is. Als je zwaar geschut geschut gebruikt als "irrelevant", dan lijkt me een meer feitelijke objectieve onderbouwing op z'n plaats (i.p.v.: "het is niet briljant" ). Als je daarentegen iets gewoon niet goed vindt voldoet m.i. persoonlijke smaak wel als onderbouwing. Sterker nog die zullen dan vaak synoniem zijn met elkaar.
Ik pak hem dus niet aan om z'n smaak, wel dat hij die gebruikt als onderbouwing om 2 albums als irrelevant te betitelen, Behoorlijk arrogant vind ik persoonlijk. Mag, maar kom dan op z'n minst met een deugdelijke onderbouwing.

irrelevante discussie, natuurlijk, maar het streelt mijn ego wel dat er al meteen ophef is over mijn mening

geeft me het gevoel dat ik hier nu al als een autoriteit wordt beschouwd

Je kunt dan natuurlijk de hele relevantie van Interpol in twijfel trekken (Echo & The Bunnymen, Mission Of Burma, Joy Division, vroege The Cure).
Ik vind TOTBL een hele sterke plaat. Ook Antics bevat zeer sterke songs en OLTA heeft zijn momenten.

Tja, als je maar radicale uitspraken doet kom creeer je vanzelf ophef toch? Dat maakt je niet een autoriteit. Overigens vind ik dat hanzie overdrijft in deze discussie. Zolang je zegt 'ik vind' mag je in feite alles zeggen wat je wilt zolang je het enigzins onderbouwt. Maar los daarvan moet ik zeggen dat ik misselijk word van je arrogantie.

Ik krijg bijna het idee dat de gemiddelde Interpol-fan een humorloze zuurpruim is.


Gelukkig is dit maar een forum.

Tsjonge zeg, neem het toch niet zo serieus. Wat een ophef over 1 doodnormaal bericht zeg...

Zullen we het weer 's over de muziek hebben?

Ik maak er juist geen ophef over. Ik probeer alleen duidelijk te maken dat het logisch is als je op deTOTBL pagina gaat verkondigen dat je al het andere werk irrelevant vindt, je automatisch mensen tegen je in het harnas jaagt. Mijn opmerking was juist als nuancering bedoeld, niet gelukt blijkbaar. Maar je hebt gelijk we dwalen veel te ver af hier.

Laat ik als vrolijke noot eens ophogen naar 5*.

Ook van mij krijgt dit album een 5. Een collectie van bijna allemaal geniale tracks waarbij voor "Untitled" de hoofdprijs verdient (best apart dat het beste nummer voor mij van Interpol hun aller allereerste track is). Verder zijn "NYC", "Obstacle 2" en "Stella..." meesterlijk.

Live ook een aanrader!

Tsja, wat kan ik over dit album nog zeggen?
Geniale gekte? Dat zeker!

Ik doe er een halfje bij!

Tsja er is zoveel en tegelijk ook zo weinig wat ik er nog wil over zeggen. Ik ben na elke luisterbeurt een beetje sprakeloos. Wat hier neergezet is; dit degradeert zoveel klassiekers tot middelmaat.

Je zal als beginnend bandje dit maar te horen krijgen. Dat kan inspirerend werken, maar ook demotiverend. Je mag nog een hele boel talent hebben, je komt hier niet overheen. It's not just Rock Music, it's a Piece of Art.

Ik blijf me eigenlijk wel verbazen over de enorme populariteit van dit album en de zware woorden die het af en toe meekrijgt. Vond het destijds een toffe plaat en nu nog steeds, maar zo goed?

Daar snap ik helemaal niets van eigenlijk... kan me nog wel herinneren dat iemand na het eerste concert in Paradiso zei dat dit wel het beste debuutalbum van de laatste 5 jaar moest zijn. Toen keek ik hem al stomgeslagen aan en nu nog steeds eigenlijk. vind het wat wisselvallige Antics waarop Interpol zich wat moeilijk een houding weet te geven een leukere plaat om te beluisteren. Voor mij is Turn on... niet meer dan één van de talrijke goede gitaarplaten uit die tijd.

Het is vooral de sfeer op het album. Het heeft iets heel erg grimmigs over zich. Het zuigt me echt op zolang ik er naar luister. De muziek is heerlijk geordend, maar toch geeft het me een gevoel van chaos. Er zit veel variatie in en de teksten zijn behoorlijk surrealistisch op momenten. Het is echt een plaat die ik met m'n ogen dicht op m'n bed wil luisteren. Dan dringt hij pas echt door. Het versterkt gevoelens als eenzaamheid en hulpeloosheid. Het is echt een album dat mij raakt. Door een combinatie van al het bovengenoemde.

Ik kan Herman wel bijtreden. "Turn on the Bright Lights" had ik enkele maanden geleden gekocht en meermaals beluisterd vanwege de nogal positieve reacties hier. Ik vind het een sterk album, maar ik mis datgene waarmee Interpol zich onderscheidt van de andere bands, hun invloeden liggen hier wat voor de hand, ze zijn niet uniek genoeg.
De meeste songs vind ik zeer sterk, "Obstacle 2" en "Roland" vind ik echter minder en kunnen mij niet geheel boeien of overtuigen. Het album heeft inderdaad een grimmige sfeer, er zit inderdaad veel variatie en het weet mij ook te raken, maar zo heb ik nog meer albums.
Een prima album, maar "meesterwerk" is een te groot woord voor mij.

Turn on the Bright Lights slurpt je echt helemaal op. Als ik dit album hard luister op mijn CD-speler, dan raak ik altijd in een soort trance en sta ik binnen de kortste keren keihard mee te zingen of te luchtgitaren of te luchtdrummen (je zou inderdaad denken dat ik niet goed stil kan zitten), zonder dat ik me nog echt wat aantrek van de wereld om me heen. Als de vijftig minuten voorbij zijn, dan is het ook altijd even bijkomen van de reis die ik zojuist heb meegemaakt.

Er zijn maar weinig albums die dat voor elkaar kunnen krijgen. Twee, eigenlijk maar: deze, en In The Aeroplane Over The Sea van Neutral Milk Hotel.

Ik bedacht me zojuist dat ik nog een heel belangrijk aspect van mijn waardering voor dit album ben vergeten! De basslijnen! Die zijn echt om van te smullen. Tot zover.

Dat gevoel van chaos heb ik hier dus helemaal niet mee. Ja, een onverwachte wending hier en daar. De sfeer is inderdaad wel een beetje donker, maar bij grimmig denk ik toch niet direct aan Interpol.

Kan me voorstellen dat je denkt aan een grauw en desolaat New York bij deze plaat, maar voor mij is de ultieme klik altijd uitgebleven.

Zojuist weer eens opgezet en hoe ik ook mijn best doe, een klik krijg ik ook maar niet met deze plaat, het is zonder meer een goed album, maar weet mijn concentratie niet de volle tijd ( ca. 50 min ) vast te houden, ik neig naar een halfje erbij maar ik twijfel nog steeds.
Waar een band als bijvoorbeeld The Editors met hun debuutalbum me naar de strot greep, is dat Interpol ( nog ) niet gelukt.
Wel geniet ik steeds meer van een nummer zoals Say Hello To The Angels, met veel The Smiths invloeden
Dus toch een groeier???

" De meeste songs vind ik zeer sterk, "Obstacle 2" en "Roland" vind ik echter minder en kunnen mij niet geheel boeien of overtuigen. "

Apart: Ik vind de laatste minuut van Obstacle 2 juist geniaal. De zanger van Interpol is over het algemeen vrij cool, maar hier echt schreeuwend en al. En dat bevalt me meer dan prima!

Ik denk dat Interpol voor een deel zijn imago ook mee heeft. Als je je een weg probeert te zoeken door de alternatieve muziek zijn er goedbeschwoud weinig bands die helemaal niets fouts hebben. Radiohead heeft de mauwstem van Thom Yorke, Arctic Monkeys is wat oppervlakkig, veel andere bands zijn net iets te soft of wat dan ook.

Deze band is donker en alternatief, en dan toch op geen enkele manier suicidaal - je kunt je er geen buil aan stoten bij wie dan ook als je zegt dat je een Interpol-fan bent. Als je op zoek bent naar een donkere ietwat alternatieve sound, dan is de kans groot dat je een tijd bij Interpol blijft hangen omdat de band niets storends heeft en toch enige diepgang kent.

Ik ben overigens voorstander van bands die wat meer lef en onderscheidingsvermogen tonen, maar ik moet zeggen dat Interpol al platenlang een constant niveau levert en gewoon een fijne band is. Voor mij is het echter niet meer dan dát.

De lyrics?

Veruit de beste Interpol-plaat. Elk nummer is raak, zowel in de rustige als de rocknummers blijft Interpol overeind en tonen ze zich meesters in claustrofobische, meeslepende en melodieuze songs. Favorieten opnoemen is zinloos maar het trio Obstacle 1, NYC, PDA is van zeldzaam hoog niveau.Een door mij pas zeer recent ontdekte klassieker.

Leif Erikson, ik ontdek het geniale aan het nummer nu pas..

En voor je het weet wordt het je favoriete Interpolnummer.
Zoals bij ik, en bij vele anderen hier. ^^

Raar toch eigenlijk?