Interpol - Turn On the Bright Lights (2002)

Niet alleen dit album is geniaal, maar ook de nummers Specialist en Song Seven moet je gewoon hebben. Ik zie dat Specialist hier als bonus staat, dat is op mijn versie niet het geval.

Bij mij is dat spijtig genoeg wel. Ik vind Specialist zeker één van de beste Interpolnummers

En toch vind je het spijtig dat hij er op staat?

Ik dacht eerst dat Lost Highway bedoelde dat Specialist bij hem er wel opstaat, maar dat hij dan nog niet wist dat het enkel een bonus is, maar nu ik het nog eens lees vermoed ik dat het er bij zijn versie ook niet opstaat.

Ik vind het in ieder geval spijtig dat Specialist er bij niet bijstaat.

Aha, ik vatte hem al niet helemaal

Eergisteren luisterde ik 'm voor het slapen gaan, en daar bewees Interpol nog maar eens een keertje hoe goed dit album is. Daar waar je bij andere muziek de klanken op de tweede plaats kunt zetten en toch nog wel wat na weet te denken, is het bij Turn On The Bright Lights alleen maar jij en de muziek, verder helemaal niets. Heerlijk.

Welke versie heeft precies Specialist want ik kan er geen vinden.
terwijl ik dat nummer zie als een van de beste ooit(niet alleen van interpol) zou ik dat wel graag willen weten.

De import versie uit Japan of Mexico. Wel te bestellen via amazon geloof ik, als ze niet uitverkocht zijn

Je kan specialist ook beluisteren op 'Interpol EP' denk ik

En op The Black EP staat een live versie

Ok bedankt.

Nee, wat ik lees is dat ie het jammer vind dat ie als bonusnummer op zijn versie van het album staat aangeven.

Inderdaad een prachtnummer. Ik heb vaak nummers die me vaak niet zo 'opvallen' omdat ze aan het eind van een album staan, en pas later de pracht ontdek, dit is er zoeen..

Wat een plaat, wat een impact, Oef!

Roland is zo lekker nummer en Stella is een prachtige track. Zonder twijfel hun beste plaat.

Een hele poos geleden het album beluisterd maar was toen niet erg onder de indruk,weet niet waarom.
En kort geleden de plaat weer opgezet en toen begon het kwartje pas te vallen. Man! wat een band.

Turn on the Bright Lights zit boordevol sterke nummers. Heerlijke "hardere" kanten zoals Roland en Stella was a diver. Maar de rustige nummers als Leif Erikson(perfecte afsluiter),NYC en Hands Away zorgen ervoor dat je weken non-stop aan dit album vast zit.

5

ik snap al die superpositieve kritieken echt niet. Ik vind de meeste nummers van goede kwaliteit, teksten zijn zelfs zeer goed, maar ik erger me bij iedere track aan die stem van Banks. Man zingt zweverig/sentimenteel eentonig door wat gitaar melodieën. Soms praat ie gewoon. Misschien ben ik meer een pop mens, maar ik vind dat je als zanger zuiver moet zingen en niet zweverig met je ogen dicht lullen alsof je zogenaamd in de muziek zit.

Zoals Keith Flint van The Prodigy...?

Dat is inderdaad een echte pop-instelling, muziek volgens regels doen. Maar muziek hoeft, vind ik, geen regels te hebben .. Paul moet dus helemaal niks!

Die monotone stem van Banks máákt dit album juist!

Al helpen de gitaren en drums ook mee, dat is zo

Post van het jaar!!

Deze moet ik uiteraard eens scoopen. Wat ik ervan ken vind ik heerlijk. (PDA, Obstacle 1)

Dit nu voor de zoveelste keer geprobeerd. Zit goed in elkaar, maar op de een of andere manier raakt het mij niet.

Zet m nu echt voor een paar jaar in de kast en wie weet.....

Ach, soms doet muziek iets met iemand, en soms niet

Ik heb wel een beetje hetzelfde als haveman. Mij doet het ook helemaal niks. Ik hoor duidelijk de invloed van Joy Division, maar wat ik nou beter vind aan Joy Division is de emotie vooral. De emotie die ik hier heel erg mis. Die stem, daar hoor ik ook totaal geen emotie in. Ook vind ik de liedjes gewoon niet zo bijzonder.
Dankzij NYC en The New weet dit nog op 3* uit te komen, want dat zijn best aardige tracks, maar voor de rest hoor ik de genialiteit er niet in, wat vele anderen wel horen...

Af en toe denk ik dat ik de enige ben die Interpol dus niét op Joy Division vind lijken.. Mensen die dit gevoel ook hebben, steekt uw hand op! Nee, flauwigheid.. maar serieus, ik ervaar Joy Division en Interpol als totaal andere muziek.

Heb ik ook. Aan de ene kant kan ik vergelijken die mensen trekken tussen Interpol en JD wel begrijpe(bijv de monotome stem van Ian en Paul).
Maar aan de andere kant vind ik JD en Interpol allebei een totaal andere sfeer hebben.

Vergelijk bijv Unknown Pleasure maar eens met TOTBL. Vergelijkingen? Ik hoor er niet veel van. De drums,zullen sommige mensen roepen,of de baslijnen,maar dan kan ik er nog wel een paar andere bands bijhalen die hetzelfde hebben.

Is ook eigenlijk een nutteloze discussie om dit met elkaar te vergelijken. Alletwee staan afzonderlijk van elkaar,mja,mensen(inclusief ik) willen altijd dingen met elkaar vergelijken.

Als ik Unknown Pleasures of TOTBL,een ervan zou moeten kiezen,zou ik het ook echt niet weten:O

Ik kan er ook niet precies de vingen op leggen, en ik hoor ook wel duidelijk de verschillen tussen beide bands, maar toen ik Joy Division ging luisteren (ik kende Interpol eerder dan Joy Division) dacht ik al meteen: hé, dit is best wel Interpol-achtig. Ik hoor dat echt duidelijk. Ik denk dat ze qua geluid niet zo heel ver van elkaar af zitten, hoor.

Interpol is één van die bands die ik in de loop der jaren minder en minder ben gaan luisteren. Ooit stond hij op 4* en nu op 3*. Niet dat ik hem plots ontzettend slecht vind, maar het kan me toch niet echt meer pakken. 'The new' blijf ik wel écht GENIAAL vinden, maar dat is dan ook een absolute uitschieter op dit album. NYC is mijn tweede favoriet. Verder is de plaat misschien een beetje te eentonig en ook wat te donker voor mij.

Dat zijn ook precies mijn twee favorieten!

We hebben het er ookal zo vaak over gehad , indien Banks een ander stemgeluid had dan was de link nooit gelegd. Ik heb er me bij neergelegd hoor, dat ze maar vergelijken, zo leert de nieuwe generatie Joy Division kennen, en de oude Interpol. Nadien kan elk individu er zijn eigen conclusie aan vastknopen, het is ook maar hoe je de muziek ervaart.

Je moet enkel nog maar de hoezen van UP en TOTBL naast elkaar leggen, die zijn al behoorlijk representatief voor de inhoud van het schijfje. TOTBL is introvert ( She feels that my sentimental side should be held with kids gloves, but she doesn't know that I left my urge in the icebox ), UP is extravert ( Ive been waiting for a guide to come and take me by the hand ). Vergelijk de hoes van UP eens met die van TOTBL, een onrustig kloppend hart, een schreeuw om hulp vs de onderkoelde rust. Curtis ziet de ellende, schreeuwt om hulp, terwijl Banks je tot rust tracht te brengen met een hemels klanktapijt. Maar zoals ik al zei, het is maar hoe je het bekijkt en ervaart.

Feit is wel dat beide albums tot de meest invloedrijke uit de popgeschiedenis behoren, en dat ze in hun respectievelijk decenium de toon gezet hebben voor een resem andere bands.

Daarover kunnen we nog wel eens balletje opgooien. Er zijn zeker twee aspecten die pleiten voor een nuancering van die gedachtegang: a. invloed is iets wat pas op de langere termijn (minimaal 5, liever 10 jaar) echt is vast te stellen; dit wordt door velen gedeeld (de tijd fungeert dan a.h.w. als een soort filter en maakt het tevens mogelijk om allerlei info beschikbaar te krijgen); b. ook in het geval van Interpol is er sprake van een zorgvuldig georkestreerde en geplande marketing- en promotiecampagne (ook viral marketing via My Spaces e.d); daarmee creëer je een enorme visibility en dus ook populariteit. De afgelopen 10 - 15 jaar zijn meerdere voorbeelden van dergelijke lanceringen te geven.

Mind you, ik luister graag naar Interpol, al vind ik met name de zang wat beperkingen hebben en de hype om de groep heen snap ik niet zo goed.

Het positieve effect daarvan is dat meer mensen de weg terug vinden naar goede 80's muziek en dat zorgt er dan weer voor dat die beter verkrijgbaar is/wordt. Hebben de platenmaastchappijne weer reden om te remasteren en collector's editions uit te brengen.