Porcupine Tree - The Incident (2009)

Dit kwam in het CD-WOW topic ook al aan de orde. Blijkbaar is er een hele lading foutieve cd's er doorheen geglipt.
Muziek >> Algemeen >> CD-wow - Online bestellen

Download bericht verwijderd

Thnx, dat topic kende ik nog niet.

Mijn exemplaar heeft hetzelfde euvel. Ik kreeg bericht vancd wow dat er een nieuw exemplaar onderweg is (zal wel weer even duren) omdat er problemen waren met de layout. Daar heb ik overigens niet raars in kunnen ontdekken, maar ik stoor mij wel behoorlijk aan de stiltes tussen de nummers op cd1.

Ik ben nog niet onder de indruk. Van de eerste cd vind ik alleen Kneel and Disconnect, en een paar kleine momenten in andere nummers mooi. Verder allemaal prima, maar de 'zieligheid' heeft aan mij nog geen boodschap en muzikaal doet het me allemaal niets.

Een van de releases waar ik het meest naar uit keek en ik heb er mijn tijd voor genomen. Ik heb The Incident een tijd lang rustig op me in laten werken; nu is de tijd rijp voor een beoordeling.

Porcupine Tree is misschien wel mijn favoriete hedendaagse rockband - alhoewel dit niet alles zegt, ik moet nog met veel bands kennis maken - en dat blijven ze voorlopig dankzij dit sterke album. Van The Incident ben ik vrij snel fan geworden, eerder nog dan de voorgaande twee reguliere albums. Het is wederom de instrumentatie die me weet te grijpen, mij weet het nog altijd te verrassen en er is voldoende spanning aanwezig. Daarnaast vind ik de zang bij Porcupine Tree ook altijd wel een sterk punt, ik mag gewoon erg graag luisteren naar Steve Wilson. En samen - de instrumentatie en de zang - gaat het gewoon erg goed samen. Hoogtepunten voor mij zijn Drawing the Line, The Yellow Windows, of the Evening Train, Time Flies, The Séance, I Drive the Hearse en Black Dahlia.

The Incident is voorlopig mijn favoriete album van 2009, het zit erg dicht tegen de 4,5* aan, voorlopig beloon ik het echter met 4*.

Deze heb ik nu ook, en heb hem nu 1 keer beluistert. Het klinkt best goed allemaal, maar het klinkt ook wat vlak. Verder vind ik alle nummers een beetje hetzelfde klinken. Er springt er voor mij niet 1 uit. Ik hoor wel dat er een verhaal verteld word, maar erg aangrijpend en meeslepend word het allemaal niet vind ik. Het vorige album Fear Of a Blank Planet had iets meeslepends en iets tragisch in zich, dat is een album die van begin tot eind wel blijft boeien. Ik durf na 1 luisterbeurt haast wel te spreken van een lichtelijke miskoop. Maar goed, ik zal hem eerst nog een paar kansen geven, voordat ik hem ga quoteren. Maar de eerste indruk op mij is een tegevallende. Ook overdreven dat het een dubbel cd album is geworden. Wel weer bijzonder dat ze weer met een album met korte nummers zijn gekomen, net als Stupid Dream b.v. Ik vind van Porcupine Tree juist de langgerekte en uitgesponnen nummers zo lekker wegluisteren. Ook vind ik qua sound deze wel min of meer iets in het verlengde van hun vorige album liggen. Maar net wat ik eerder zei, een stuk minder boeiend, en een album zonder echte uitschieters en hoogtepunten.

Heeft een album uitschieters nodig?
Uitschieters zorgen er vaak voor dat de rest daardoor wat 'minder' wordt. Dit album heeft gewoon constante kwaliteit vind ik, doordat het niet echt uitschieters heeft.
Pink Floyd's Dark Side.. en WYWH vind ik hetzelfde hebben

Bij Pink Floyd kun je het verschil tussen de nummers duidelijk onderscheiden. Vooral op Wish You Were Here. Wish You en Dark Side is gewoon 1 hoogtepunt. Op deze vind ik alles na slechts 1 luisterbeurt gewoon hetzelfde klinken. Misschien verbeterd alles nog wel, en valt dit album nog wel, kan best zijn, maar voorlopig heb ik albums van Porcupine Tree die ik liever beluister.

Als ik dan toch 1 nummer moet noemen die er bovenuit springt, dan wel Time Flies. Dat is een erg mooi episch nummer. Ik heb dit album nu 2 keer beluisterd, maar het klinkt de 2 de keer al gelijk wat beter. Waarschijnlijk is dit ook een echt groeialbum voor mij. We zullen zien waar deze uitkomt. Het niveau van Deadwing en Fear Of A Blank Planet word niet gehaalt vooralsnog. Evenals het niveau van Stupid Dream niet gehaalt word. Edit: Het nummer The Blind House is ook erg goed.

Het album is op mij ook nog niet zo ingegroeid als FoaBP en Deadwing, zeker niet, maar dat kan nog komen, heb het album pas 3,5 weken. Met Deadwing duurde het bij mij een half jaar voordat het kwartje viel

Wellicht dat de hmh a.s. maandag helpen wil

Na een paar keer luisteren vind ik het toch wel een degelijk album, met een paar enkele uitschieters( Time Flies en The Blind House). Maar toch wel met een constante kwaliteit. Ik vind deze minder typerend dan Stupid Dream, Deadwing en Fear Of A Blank Planet, en ook minder boeiend. Maar hij klinkt erg goed, ook de geluidskwaliteit vind ik erg goed. Ik ga hem zeker vaker beluisteren. Ik heb nu 7 Porcupine Tree albums, maar deze vind ik wel de minst goede van alle albums die ik van hun heb. Ik heb Fear Of A Blank Planet, Deadwing, Stupid Dream, Up The Downstair, Warzawa, Coma Divine en dit album org in bezit.

Dan mis je In Absentia nog, mijn persoonlijke favoriet van PT

Kweet niet of die plaat wat voor mij is. Hij schijnt wat onevenwichtig te zijn, en het verschil tussen de harde en zachtere stukken zijn wat te groot, schijnt. Blackest Eyes vind ik wel een fantastisch nummer. The Sky Moves Sideways lijkt mij dan nog eerder wat toe, i.v.m dat de sound van het Pink Floyd album Wish You Were Here er wat inzit. Signify heb ik dan ook niet, maar daar staan een paar goede nummers van op Coma Divine. En van Lightbulb Sun staat het meeste op Warzawa. Als er 2 komen dan denk ik The Sky Moves Sideways en In Absentie, maar dat laatste album is alleen maar als dubbelaar te verkrijgen, en kost overal 20 euro. Beetje duur wel eigenlijk.

Ricardo, ik kan je In Absentia prima aanbevelen, m.u.v. het bombastische openingsnummer vind ik het een hoog PF gehalte hebben met enige werkelijk betoverende soundscapes. Hij zit bij mij regelmatig in de speler. Signify is tevens een aanrader met een indrukwekkende afsluiter. Ik heb daarentegen The Sky Moves Sideways en Coma Divine nog steeds niet. Die ga ik zeker nog eens aanschaffen. The Incident heb ik nog weinig gedraaid de laatste tijd. Hoewel er enige prachtnummers op staan is het op een of andere manier ook weer geen album waar je snel naar teruggrijpt heb ik gemerkt.

Voor Porcupine Tree begrippen vind ik dit ook maar een doorsnee en wat matig album. Maar dan nog is het erg goed en veel beter dan wat er tegewoordig door div andere bands uit de hoge hoed getoverd word. Maar erg aantrekkelijk om dit vaak te gaan beluisteren, dat heb ik niet met dit album. Dan beluister ik de 2 voorgangers een stuk liever. Van In Absentia vind ik het eerste nummer nu juist zo goed, en dan vooral de eerste minuut. wat een overweldigende en bombastische opener is dat. Super gewoon. Maar dat nummer is nogal afwijkend t.o.v de rest begrijp ik nu. De soundscapes vind geweldig van deze band, en is eigenlijk wel een beetje bepalend voor deze band ook. Hetzelfde heb ik ook met King Crimson, heeft ook geweldige soundscapes. @Bluebird: Coma Divine is een geweldige live dubbelaar van de Signify tour, kun je bij Saturn of Mediamarkt al vaak voor 12 euro kopen.

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > CD-wow - Online bestellen

Van FOABP, mijn eerste kennismaking met PT, was ik zo onder de indruk dat ik als een jekko de hele backcatalogue heb aangeschaft en mij terstond naar een concert in 013 heb gespoed. Dat aanschaffen van al die cd's is niet mijn beste actie geweest want ik vind eerlijk gezegd lang niet alle cd's echt de moeite waard. In mijn optiek zit er nogal wat doorsnee spul bij en zelfs albums,met een gemiddelde van boven de 4, euforisch besproken door de liefhebbers alhier, deden mij niet van mijn stoel vallen. Geen een niet echt slechte cd erbij hoor, t laagste scoort nog steeds een 3, maar ik had er gewoon wat meer van verwacht.

Zo snel als dat ik maniakaal PT liefhebber was, zo snel was ik er ook wel weer klaar mee. Dus zat ik echt te wachten op The Incident? Nou nee. Nu heb ik wel een enorme hekel aan het hebben van een verzameling van een act waarbij dan 1 cd ontbreekt. Dus toch maar aangeschaft.

En ik ben eruit. Ik ben een groot liefhebber van het latere werk van PT. Alles vanaf FOABP dus. Alles daarvoor van aardig tot heel erg aardig maar dit is voor mij het echte werk. Yes I know, dat zijn er dus maar twee. Maar op basis van het gebodene op The Incident en zijn voorganger, heb ik er met terugwerkende kracht vrede mee dat Wilson cs wat centjes aan hun bacakcatalogue aan mij hebben verdiend.

The Incident is een prachtplaat!

Om een genuanceerd beeld/ mening te vormen over The Incident is het misschien niet geheel onverstandig de plaat eerst een keer of 20 te beluisteren, uitgesmeerd over een periode van zeg 6-8 weken (dit soort muziek moet beklijven, dat is een auditief proces dat langere tijd nodig heeft om geadapteerd te worden). Het is geen plaat die zich na 1 of 3 keer luisteren laat beoordelen (knap van PT). Ik heb hem denk ik nu 5 x keer geluisterd en merk dat ik er steeds meer waardering voor krijg, mogelijk gaat er nog een 4,5-5 uitrollen.

Weet je wel hoeveel leuke platen er uit komen

Ik wist na 1 x al wel dat deze plaat mij bevalt. Zal na meerdere draaibeurten wel zo blijven denk ik.

Ik ben opgehouden met het luisteren van The Incident. In tegenstelling wat bovenstaande user doet beweren (minimaal 20x luisteren omdat men dit soort muziek niet snel kan bevatten) vind ik een persoonlijke belediging. Ik was er na 1 luisternbeurt al achter dat meneer Wilson en consorten voor de gemakkelijke, spanningsloze en soms absurd simplistische weg hebben gekozen. Gemakzucht leidt tot dit soort praktijken.

Die 20x vind ik ook wel wat vaak. Ook vind ik, hoewel ik daar verder best rekkelijk in ben, dat gele sterretje wel wat overdreven.

Berichten verplaatst naar De Site > Algemeen > Recensiefilter

Casartelli schreef:
[permalink] geplaatst op 11 oktober 2009, 17:13 uurDie 20x vind ik ook wel wat vaak. Ook vind ik, hoewel ik daar verder best rekkelijk in ben, dat gele sterretje wel wat overdreven.

Misschien is 20x ook iets teveel voor een geoefend luisteraar van met name PT albums. Ik heb hem nu zo'n 12 keer beluisterd maar kom vooralsnog niet verder dan een 3. Ik ha de hoop dat het richting 4 zou gaan maar ga dit steeds meer betwijfelen. Had na FOABP hoge verwachtingen. Mogelijk dat er na vanavond nog iets aan verandert (PT HMA Adam) Ik hoop dat het ze niet vergaat zoals bv Dreamtheater waarbij is steeds minder ziel, minder inspiratie voel.

Jimimurtie als je even kijkt naar het recensiefilter topic.
Link staat hierboven.
Daar staati veel info over het gebruik van het sterretje.

Ik moet toegeven dat mijn (waarschijnlijk buitenaards hoge) verwachtingen uiteindelijk toch niet helemaal ingelost zijn. Ik ben eerder een fan van de PT met een achttal nummers van 5-8 minuten lengte en één huzarenstuk à la Arriving Somewhere, Russia On Ice of Anesthetize. Oh, ik kom uit bij Deadwing en FOABP!

Maar hey, het blijven fantastische artiesten, met SW als schrijver op kop en Harrison met zijn eigen uitgevonden maatsoorten en ze blijven hoog boven het gemiddelde muzikaal niveau van heden ten dage scoren. Mijn score wordt niet verlaagd, want ik vind de song cycle toch wel geslaagd. Het is niet simpel om te blijven boeien. En hier blijft dat wel enigszins. Gewoon iets oppervlakkiger dan gewoonlijk bij vlagen. Onlangs opgemerkt dat in Octane Twisted een stukje Great Expectations terugkomt!

Ik ben geen Porcupine Tree kenner en misschien is dat maar goed ook wil je dit nieuwe album onbevooroordeeld beluisteren.
Dat de liefhebbers liever lange stukken horen i.p.v. de verhoudingsgewijs toch wel veel kortere op deze cd kan ik me voorstellen: veel nummers vragen gewoon om een epische opbouw en/of twists en dat kost meestal tijd.
Toch moet ik zeggen dat ik het eigenlijk best verfrissend vind werken tussen de langere nummers die wel degelijk te horen zijn op The Incident.
Verder kan ik mijn opmerkingen bij Deadwing hier ook wel naartoe verplaatsen: het gebeurt niet zo vaak dat deze band me in vervoering weet te brengen waar soortgelijke bands dat dan wel lukt. Misschien zit de den fout daar ook wel in: zijn er eigenlijk wel soortgelijke bands? Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit behoorlijk eigenzinnige rock is. Hierdoor komt het op mij soms iets te bedacht over, maar dan toch op een manier die me niet irriteert. Ik mis net die extra fonkeling die er voor zorgt dat ik helemaal meegezogen wordt en dat ik dit als een band beschouw die meesterwerken aflevert. Nu staan ze voor mij garant voor 'gewoon goede albums'.
Hoe dan ook besef ik wel dat ik te weinig ken van Porcupine Tree en ik voel ergens dat het kwartje nog wel eens zou kunnen vallen waardoor ik opeens wel dat vonkje op mijn lijf voel vallen die er voor gaat zorgen dat het vuur flink gaat oplaaien. De tijd zal leren of het gaat gebeuren en wanneer. Tot die tijd kan ik gewoon spreken over een lekkere cd. Niet meer of minder.

Probeer Stupid Dream of Lightbulb Sun eens. De Blackfield albums liggen eerder in het verlengde van die albums. Die twee komen iets minder bedacht op mij over.

Lijken me fijne tips: ga ik daar als eerste achteraan!

Berichten, o.a. over het concert van 12 oktober 2009, verplaatst naar Porcupine Tree