Santana - Moonflower (1977)

En zo zijn we het eens dat we het oneens zin.

Je conclusie doet anders vermoeden, maar we zijn het niet met elkaar eens Malle. Zappa als componist is van een andere planeet, in dat verband mag je idd gebruiken, Santana is muzikaal en solistisch een nettere, verzorgdere gitarist dan Zappa, die op zijn beurt het improviseren tot hogere kunst heeft verheven.

amen

Je komt er nog op terug als de Zappakoorts nog venijniger van zich doet spreken en je voor eeuwig hooked

Haha, ja. Luister momenteel naar Caravanserai, die andere topper van Santana, maar One Size Fits All heb ik in het weekend voor het laatst gehoord, die moet ik deze week zeker nog 1x gehoord hebben, anders bijt ik mijn nagels veel te kort en slaap ik onrustig...

Weet iemand nou waar Carlos op vakantie was toen hij de hoesfoto heeft gefotografeerd?

Ik heb eigenlijk meer op met Zappa de componist/arrangeur/bandleider dan Zappa als improviserende instrumentalist. Hij mag misschien meer noten gebruiken dan die zes van Carlos Santana, maar ik vind Zappa eerlijk gezegd toch vaak een beetje gepiel. Die van Santana spreken me, vooral op deze plaat, enorm aan. Zoveel emotie, zo'n fantastisch geluid, superieure timing... Santana is absoluut mijn favoriet van deze twee.

Overigens, Santana speelde in de 2e helft van de jaren '70 vaak Yamaha SG2000's. Een soort super Les Paul, met een doorlopende hals. En geloof het of niet, op een aantal studionummers van Moonflower bespeelt hij een Stratocaster. (Ik kan het nergens meer terugvinden, maar weet zeker dat ik het uit een interview heb.)

De amp was volgens mij bijna altijd een Boogie. Ik heb hem vroeger in de Rijnhal aan het werk gezien, en hij had gewoon een combo staan met een microfoon er voor. Bovenop stond een fotolijstje met een afbeelding van een langharige, bebaarde grijsaard. Onder het combo overigens twee buikkasten van FatBoy, dat dan weer wel...

Zappa was ook veel gepiel

I like veel gepiel

Shut up.... en Guitar, daar staan pareltjesop, en draken, maar zelfs ene draak is nog reeteboeiend, wat de man flikt op gitaar heb ik nog nooit iemand anders horen doen

Zappa niet van de gevoelige?

Wat te denken van St Etienne of Pink napkins, daar kun je alleen maar respect voor hebben, een en al gevoel, om over Watermelon maar te zwijgen

Zappas werk zit vol gevoel, tis alleen vaak ondergesneeuwd door genialiteit en door veelvuldig beluister te ontdekken

Back to this album

Ooit gehoord bij een neef van mij toen ik nog heel klein was.Later gekocht op lp en daarna cd uit nostalgie en om het feit dat Moonflower een unieke luisterervaring blijft..

Mijn eerste kennismaking met Santana. Als tiener was de hitsingle She's not there verplichte kost op de vele schoolfeesten. Mijn aandacht was getrokken. Verslaafd geraakt aan dit album met de weergaloze hits. Carlos op z'n best in een gouden tijd. Met grote regelmaat ligt hij nog op de draaitafel. De man staat garant voor kwaliteit.

[/quote] Bovenop stond een fotolijstje met een afbeelding van een langharige, bebaarde grijsaard.

[quote]

Dat moet Sri Chinmoy geweest zijn. Een of andere guru (thanx 2 John McLaughlin) waarvan hij de naam Devadip toegvoegd kreeg.
Dit was de eerste LP die ik ooit kocht in 1977. Geen verkeerde keuze als 1e aankoop, als ik het achteraf bekijk. Een ondergwaardeerde klassieker.

Toen wel, maar nu allang niet meer.

Jammer genoeg. Technisch nog steeds subliem maar na Brothers, Supernatural enz niet meer de spirit die zijn eerdere werk zo'n kenmerkten.

Een dubbel album dat zeer veel sfeer uitademt. Met een begeleiding die eerst furore maaktre bij Gino Vanelli (o.a drummer Graham Lear). Prima nummer keuze en perfecte uitvoering.
Zeer goed LIVE album. Inderdaad werd het daarna alsmaar minder....

Deze staat ten onrechte bij verzamelalbums. De "oudere" stukken zijn live-opnames. De studionummers zijn nieuw. Dus: een regulier album met een paar livestukken, of een live-album met een paar nieuwe stukken. Maar geen verzamelaar.

Deze plaat schuift iedere keer van live- naar verzamelaar- naar regulier. Ik heb de hoop opgegeven bij Musicmeter dit soort dingen te corrigeren.

Er is gewoonweg geen concensus over de status van deze plaat. Overigens zijn er wel vaker dit soort platen uitgebracht (dus deels live en deels studio). Ik noem Allman Brothers Band, Humble Pie, Marshall Tucker Band.

Ik zou zeggen: veel succes met corrigeren. Ben benieuwd hoe lang het stand houdt.

Gewoon een regulier album, da's toch niet zo moeilijk?

Blijkbaar wel, staat tussen de verzamelaars......

Ik vind van ook, en heb dit ooit eens aangepast. Maar blijkbaar staat ie toch weer tussen de verzamelaars.

Nou ja, in ieder geval leuk dat er mensen zijn die deze ook de hoogst mogelijke score toebedelen. Met deze temperaturen wandelt de cd vanzelf richting mijn auto (misschien moet ik eens schoonmaken in huis...).

De gitaarsolo's op deze, ik kan er geen genoeg van krijgen: Jugando, Zulu, Black Magic Woman, Dance Sister Dance (ik denk mijn alltime favoriete solo), Europa, She's Not There...

Gewoonweg grandioos en hartverwarmend.

Mijn waardering verhoogt naar 4.5. Dit album van Sanatana draai ik het meest. Waarschijnlijk omdat er ontzettend veel sfeer uitspat

De live gedeelten zijn prachtig uitgevoerd.
Ik kan, wie daar dan erg van houdt, het live album Lotus van een paar jaar eerder (1974) ook van harte aanbevelen. Dat is alleen maar live en ook geweldig!

Ik ben inmiddels in het bezit van Lotus en je hebt helemaal gelijk!!

te gek live album van deze gitaarvirtuoos. Moonflower, let the children play kleine monumentjes uit de popgeschiedenis.

Super LIVE album waar alle registers worden open getrokken.
M.i. het beste dat Sanatan live op de plaat laat horen met zoveel sfeer. Een halfje verhoogd, want dit album van Santana pak ik altijd als eerste...

Vergeet de schitterende studiotracks niet. She's Not There en I'll Be Waiting zijn ook wel waanzinnig mooie singles.

En toen was er de grote come-back van Santana, althans voor het grote publiek. Maar ook ik vond het een bijzonder geslaagd album. Heerlijke nummers, zowel studio als live (door elkaar heen), en Carlos speelt live geweldig, goed, fel op het agressieve af. Heerlijk om te horen, vooral Black Magic Woman. Ik heb overigens het genoegen gehad om in 1977 zijn concert in de Groenoordhallen in Leiden bij te wonen. (Wist je dat er zelfs een stukje van dat concert op youtube te vinden is). Een geweldig optreden, Santana echt op zijn best. En dit alles is dus weerspiegeld in Moonflower. Toen was ik 17, nu 54 en ik vind het nog steeds heerlijk om naar te luisteren...

Goeiedag zeg !!!! Ben jij aan een schrijfmarathon bezig WPE ? !!

Leuk !! Mooi album trouwens deze. Ik heb niet veel van Santana. Deze wel in bezit.

Kan nooit genoeg van deze plaat krijgen. De hele band vlamt hier, maar vooral Carlos himself is onaards goed op Moonflower. Wat een sound, wat een passie. Voor mij het ultieme gitaaralbum.

Inderdaad een fantastisch lekkere plaat dit. Carlos uiteraard, maar ook die Hammond partijen!!! En de rest van de band.. Minstens 4 sterren dit.

Wat een fijne plaat is dit!

Ik heb toch veel met Santana platen dat ik het na 30 minuten wel gehoord heb allemaal, maar bij dit album is dat dus niet het geval!

Mooie studio opnames wisselen flitsende live opnames af. En het gitaarspel is bij de ene nog mooier dan bij de ander.

Hoogtepunt is Europa, wat een heerlijk stuk muziek is dat!!

Nooit een liefhebber geweest van Santana.
Dat zegt niets over de kwaliteit hoor, maar ik ben niet zo gecharmeerd van muziek waar 1 instrument op de voorgrond is.
Dit is 1 van de weinige albums die ik wel eens gehoord heb.
Staat me bij als zwoel en lekker wegluisterend.
Maar het zal mij ongetwijfeld onvoldoende geboeid hebben om het in de collectie op te nemen.
Maar spelen kan ie die Carlos. En de band achter hem is altijd goed.