The xx - xx (2009)

Inderdaad... ik vond het toch wel anders klinken dan de meeste indie-bands, en ik hoorde dit ruim voordat er ueberhaupt sprake was van een hype. Was eigenlijk enorm verbaasd dat dit zo werd opgepikt.

Dit album is zeker niet een standaard indie-plaat. Als je dat niet hoort, ben je doof. The Xx weet hier verschilende stijlen op een frisse manier met elkaar te vermengen (jaren 80-wave, trip-hop, r&b/soul). Of je het ook mooi/goed vindt, is natuurlijk een andere vraag.

Hoewel we deze plaat gemakkelijk "frappant" kunnen noemen (wat je er ook van vindt, het is een buitenbeentje) is hij verre van goed. De eerste track is veelbelovend, maar daarna gebeurt er eigenlijk nog weinig memorabel. En na een tijdje begint dat gepulk aan die ene A-snaar en dat monotone gezang ferm tegen te steken.

2.5 (omdat het geen zonde is geweest dat hij werd uitgebracht, maar ik kan best zonder)

Heheh. Wel een beetje mee eens. Geen slechte plaat, kan er best naar luisteren, maar de kleine hype begrijp ik niet echt.

Ik sluit me volledig aan bij deze mening.

Berichten verplaatst naar The xx

Niet te zwaar aan tillen, leuk genoeg om aan te schaffen , vond ik. Ik begrijp het monotone wel, maar daar schuilt ook de kracht in. Niet te veel pretenties, wel lekker.

Ik vind de meeste liedjes van the xx niet echt goed, ze zijn niet echt pakkend. Maar wat ik wel heel typisch is dat de sound heel eigen heel eigen en herkenbaar is. Ook al vind ik de sound niet echt goed, ik herken iedere keer als ze op shuffle langs komen in mijn lijst ter plekke dat het the xx is, ook al heb ik de nummers nauwelijks geluisterd. Daarom toch een halfje er bij

Dus als ik het goed begrijp, is het geluid van the xx -die je niet echt goed vindt-, zo herkenbaar niet goed, dat ie een halfje omhoog gaat.
Hmm..... zo kun je er ook naar luisteren.

Hier ga ik een tekstanalyse op loslaten!

Erg goed album, mooie kaalheid, doet me ergens denken aan de kaalheid van neon golden, van the notwist als is die sfeer wel anders.
Moeilijk om een topper van dit album te halen, catchy wordt het nergens maar het album als geheel is prima!

Que? Misschien eens wat serieuzer beluisteren voordat je er zo'n oordeel aan op hangt?

Muziek die ik nauwelijks luister pakt mij ook niet, namelijk.

Toch kan dat wel. Er is muziek die mij zeer "pakt" maar die ik niet vaak draai (JD bijvoorbeeld).
Wel moet je muziek de kans geven om "te pakken". Vereist in het begin meestal intensieve luisterbeurten, dan een tijdje laten liggen en dan weer eens opzetten. Is het dan nog niet veel, dan zal het je wel niet liggen.

JD.......

Jethro Dull?
Janes Deduction?
Jeff Duckley?
Jos Drink?
Jimmy Domerville?

Joy Division. Duh...

Ik hoor trouwens flink wat overeenkomsten met dit album. Al klinkt The XX net wat minder vol.

Aangename album. Mooie stemmen en goede muziek.

Maar inderdaad, een beetje te veel van hetzelfde waardoor het al snel kan tegensteken.

3,25*, maar omdat ik dat niet kan stemmen geef ik hen 3,5*.

Ik heb precies hetzelfde gevoel bij dit album, het is erg sterk, maar als ik het elke dag ga luisteren begint het al minder te worden. Gewoon alleen bij hoge nood toegeven, voor intensief gebruik is dit te subtiel. Zie het als je favoriete schoenen: die wil je toch ook mooi houden? Hehe.

De momenten waarop de zangeres enkel begeleid wordt door de bassgitaar zijn werkelijk om te smullen. Ik ben van dit album gaan houden, en dan hoor ik net dat er reeds eentje opstapt.

Ja, erg jammer.

En er is ook nog steeds geen vervangende datum voor het concert in Utrecht dat vorige maand werd afgelast.

Volgens mij zijn ze er nog steeds mee bezig. Laatst nog een mail gestuurd naar Ekko over dit onderwerp. Even afwachten dus...

Dit klinkt wel heel erg jaren 80. Riedeltjes waar The Cure patent op hadden en moedeloos gezongen teksten. 't Is absoluut mijn muziek niet maar ik vind het daarbij ook ronduit slecht.

Ik snap wat je bedoelt maar daarmee vat je dus ook precies samen met welk vreemd dilemma ik bij deze band zit.

Heel veel nieuwe muziek moet volgens allerlei bronnen (tijdschrift, blogs, reacties op dit forum etc) helemaal fantastisch zijn, totaal de moeite van het ontdekken waard etc etc.
Meestal gebeurt er dan het volgende:

Ik luister er naar, ontdek halverwege het album dat ik eigenlijk vergeten ben dat ik er naar aan het luisteren was (zoals nu met de nieuwe Absynthe minded die op de achtergrond wat wegkabbelt), ik zet het uit (wegens te saai/eenvormig, niet pakkend/uniek genoeg etc etc) en vergeet dat ik het ooit heb gehoord. Als ik dan een week later dezelfde muziek terug hoor heb ik meestal geen idee dat ik het eerder heb gehoord. Dit geldt bijvoorbeeld heel sterk bij allerlei coldplay/elbow/athlete/snow patrol achtige muziek: zonder deze bands tekort te willen doen, er vissen héél veel bands in deze vijver en zonder bijbehorende videoclip kan een nummer van wel tien bands zijn.

Het argument dat ik het niet begrijp en het vaker moet luisteren kan ik me voorstellen. Als ik na twee luisterbeurten echter nog geen enkel aanknopingspunt vind dat er op wijst dat ik het mogelijk bij betere beluistering wel leuk ga vinden, geef ik het meestal op. Er is simpelweg genoeg andere muziek waar ik mijn aandacht ook op kan richten.

Bij het luisteren naar the XX heb ik dit probleem dus ook gehad. Ik heb de plaat 2 of 3 draaibeurten gegeven maar tijdens het luisteren "vergeet" ik eigenlijk om de luisteren, het laat zich moeiteloos op de achtergrond dringen en is voorbij voordat ik door heb dat ik uberhaupt aan het luisteren was. Als ik me nu dus voor de geest probeer te halen wat er nu zo opvallend/pakkend is aan the xx, kan ik me niets bedenken. Ik onthoud geen flarden van de tekst, er blijft geen melodie in mijn hoofd achter, ik weet eigenlijk niet eens of het een zanger of zangeres is die ik hoor. Geen enkele reden dus om verder te luisteren/ontdekken.

Maar het stomme is dus wel dat als ik een nummer zomaar toevallig hoor langs komen op de radio, in een playlist etc etc, dat ik dan onmiddellijk denk: "hé, dit is the xx".

Klaarblijkelijk is de sound dus wel herkenbaar/eigen genoeg om zich in mijn hoofd te registreren als "typisch xx-geluid". En dat vind ik toch wel knap, een band met een herkenbare sound, die vooral eigen is en niet zozeer een kopie van andere invloeden. Zeker bij een debuutplaat. Vaak is dat ook een reden om een bandje een beetje te volgen. Arctic monkeys vind ik ook een voorbeeld van een stel gasten wiens sound overduidelijk 'eigen' is, alleen daarvan vind ik de nummers behalve 'eigen' ook nog eens pakkend.

Nou goed, lang verhaal, geen idee wat ik er eigenlijk precies mee wilde zeggen.

tja, de gustibus.... ik vind 70% van jouw top 10 maar niks. Prog en het psychedelisch gefriemel van the ozrics is nu eenmaal niks voor mij. En lateralus is zeker niet tool's beste, dat blijft AEnema of Undertow voor mij.

soites, ik blijf deze draaien en blijf em geweldig vinden. leent zch ook heel goed voor remixes, getuige de geweldige remixes die er circuleren van bijv. basic space...

[quote]Bert Wasbeer schreef:


leuke uiteenzetting die ik zeker goed kan volgen, hoeveel beurten geef je een album de tijd om zich in je geheugen in te graven?
Dit album bleef bij mij zeker wel hangen, maar herken je betoog mbt indiebandjes en andere minder snel pakkende muziek.

Bericht over stemgedrag verwijderd, downstem verwijderd.

Mooie reactie, Bert Wasbeer. Daar hebben we tenminste wat aan.



Daar kan ik me helemaal in vinden. Je verhaal gaat ook op voor mij; als een album me na een paar luisterbeurten niets zegt, ga ik er ook geen aandacht aan meer besteden. Tenzij er op de een of andere manier toch mijn aandacht weer op gevestigd wordt.



Nu snap ik je vorige bericht ook wat beter, kan me dit wel goed indenken. Ik heb dit album zelf voornamelijk op de koptelefoon geluisterd in het begin, wellicht dat ik er daarom meteen zo weg van was. Je bent dan haast wel gedwongen te luisteren en er ontgaat je ook niet zoveel. Sterker nog, toen ik dit album in augustus ontdekte, luisterde ik het soms wel 3/4 keer achter elkaar. Voor mij werkte het verslavend. Ik heb het nu alweer een paar maanden niet gedraaid (maar het wel al op andere plekken gehoord, zelfs een keertje integraal in de kroeg).

Blijkbaar doet dit album het voor jou niet echt, dat is prima natuurlijk.

Wow. Naast dat ik deze plaat niet zo heel spannend vind en m'n aandacht er moeilijk bij kan houden, lijkt het me totaal niet geschikt voor in de kroeg. Was het een bijzondere gelegenheid of was het misschien bijna sluitingstijd en moest iedereen de deur uit?

Het was al na sluitingstijd zelfs.
Ze draaien ook nog Bat for Lashes.

Ik was vooral verbaasd, omdat ze er gedurende de avond het standaard top 40 repertoir afdraaien.

Ik weet niet wat t is met dit album, maar ik vind 'm heerlyk.. Lekker minimalistisch met een zeer aanwezige bass, en byzonder simpele gitaarrifjes.. Tel daarby de frapante (maar o zo passende) zang by op, en dit album klopt gewoon.

Leent zich goed voor een treinreisje.. Dit album opzetten, en heerlyk wegdromen. Staren naar de regen tegen het raam, nog verder wegdromen en met een schok tot de conclusie komen dat je in een trein zit. Heerlyk.

Ik was meteen weg van de stemmen en de nogal kale begeleiding, maar een aantal luisterbeurten later kan ik nog steeds moeilijk wennen aan het slome tempo. Hiervoor is het allemaal net iets te repetitief. Prachtige nummers als 'Shelter' en 'Islands' zouden nog beter uit de verf komen mochten ze afgewisseld worden met hier en daar iets pittigers. Dit album had nochtans potentieel om de topper van 2009 te worden. Zover is het voor mij niet gekomen, maar de groep verdient zeker lof. Ik wacht nog even met stemmen; misschien kan ik nog een 4 uit de brand slepen (door bv. de juiste moment te vinden om dit te beluisteren).