Wings - London Town (1978)

Goed verhaal devel-hunt. Helder en duidelijk.

Ik heb ook eens het verhaal gelezen dat Linda McCartney het niet kon hebben dat de vriendin van Danny Laine veel knapper was als zij.
Misschien speelde dat ook wel mee....

Voor mij onbetwist het beste post-Beatles McCartney album trouwens.
De rest van Wings doet mij niet zoveel, maar misschien wel mede door de vlakke matte produkte kent deze CD een warme intieme sfeer.
Zelfs het rockende "I've Had Enough" blijft in diezelfde sfeer, en was trouwens een single (dubbele A-kant) met "Deliver Your Children" welke netaan de top 40 haalde in Nederland.

Wat een verhaal, komt zo uit de privé
JoJo Laine was een aan de alcohol verslaafde hysterica, die ook nog geweldadig was. Zij en Denny zijn in de jaren 90 gescheiden. In 2006 had ze een ernstige leveraandoening, in dat zelfde jaar viel ze dronken van de trap, nek gebroken, dood

http://homepage.mac.com/paul_mccartney/macca_report/PaulandDenny.jpg

McCartney en Laine hebben elkaar overigens vorig jaar voor het eerst sinds 1981 weer ontmoet, zo heb ik het gelezen, ik was er natuurlijk niet bij. De foto is backstage genomen tijdens een Macca tour.

Leuke achtergrondinformatie bij een heel goed album, devel-hunt. Daarvoor kom ik nou zo graag op MuMe...

N.a.v. de berichten hier vandaag en gisteren ligt London Town nu na lange tijd weer eens op de draaitafel. Zo werkt dat he?

Las net ergens dat Girlfriend door Paul in eerste instantie voor Michael Jackson was geschreven, omdat hij een fan van Paul en The Beatles was en graag iets van hen zou opnemen. Uiteindelijk heeft Paul het zelf op London Town gezet, adviseerde onwetende Quincy Jones Michael om het te coveren op Off the Wall, om er een grote hit in Engeland mee te scoren. Maar het origineel staat dus hier op London Town en komt niet zo goed uit de verf als de cover van latere vriend (en daarna weer minder goede vriend) Michael.

Veel goede nummers op dit album, vooral kant 2 (vanaf With a Little Luck) is van zeer hoog Wings niveau!

Laine had overigens later veel bitter en vinnigs te melden over McCartney; maar dat was ook omdat zijn eigen carriere na de samenwerking met McCartney maar niet van de grond wilde komen.
Overigens was McCartney niet blij met de slechte promotie van Capitol voor dit album, dat relatief slecht verkocht...dat opvolger Back To The Egg nog sléchter verkocht heeft misschien wel mede het einde ingeluid voor het "Wings"-project; de piek lag duidelijk in de Amerikaanse Tour van '76.

Laine zijn top tijd was over en dan komt de wrok. Ik ken de man verder niet, maar het zal ook wel met een soort afgunst te maken hebben gehad uiteindelijk.
Hij heeft behoorlijk zijn gal gespuwd, maar wat heeft 't m opgeleverd ....... Niet veel dus.

Zo, weer wat geleerd vandaag...
Leuke berichten hierover vandaag en gisteren.
Heeft mij dan toch maar doen besluiten om deze plaat, die ik me toch ook herinner als een goede, weer eens van zolder te halen.

Is Ad Brouwers toch op de goede weg met '' een lans breken voor dit album '' .

Toch leuk wat het teweeg brengt hier.

Momenteel zijn Paul en Denny Laine samen maan het schrijven over de Wingsperiode tijdens De solo Paul periode. Dus ze zijn nog zeer goed on speaking-terms. Van echte ruzie en/of jaloezie is nooit sprake geweest.
Dennie Laine speelt zo nu en dan als gastgitarist mee en heeft in het verleden (na '81) wat solowerk uigebracht, maar leverde geen verdere platencontracten op, omdat de verkoopcijfers erg tegen. Een beetje retired, laten we maar zeggen.

Van echte ruzie is echt wel sprake geweest, ik heb nog plakboeken vol met modder gooien door Laine. Ze hebben nooit meer samengewerkt op geen enkele wijze en op geen enkele plaat. Zijn naam komt nog voor op Tug of war en pipes of peace maar die sessies stammen van begin '81.
Dat ze momenteel aan een gezamenlijk project werken is mij totaal onbekend. Er is al een goede docu gemaakt over Wings, onder de titel Wingsspan. Gemaakt door de dochter van McCartney. Denny Laine komt niet aan het woord en wordt bijna niet genoemd. Dat zegt mij meer dan genoeg.

Er zullen ongetwijfeld wel wat ruzies geweest zijn, zoals meer gebeurt tussen goede vrienden.Die zijn inmiddels verjaard, zullen we maar zeggen.
Over het andere: de bio Wingspan. Ik heb het over een "geschreven" biografie van Paul ná zijn tijd bij The Beatles, waarvan de Wingsperiode maar een deel was. Daar is hij momenteel aan bezig. Hoe ik dat weet? Bij toeval, maar uit betrouwbare bron.

Nieuwsgierig als ik ben heb ik wat research gedaan. Er is geen sprake van dat McCartney en Laine samenwerken aan een boek over Wings. Denny Laine is al sinds 2007 met een boek bezig met allerlei onthullingen over die periode. Waarom de release zo lang duurt is onbekend, misschien is er geen uitgeverij die interesse heeft in zijn verhaal. Denny Laine is inmiddels failliet. Hij heeft sinds 1980 bijna geen inkomen, de royalties van alle Wings platen gaan naar McCartney.
Ook is het een strop dat McCartney live NOOIT een McCartney/Laine compositie speelt, waardoor er ook geen geld binnenkomt via andere auteursrechten.
McCartney heeft Laine niet meer gezien en gesproken van 1981 tot 2010, toen hij onverwachts backstage verscheen en er snel een foto werd genomen. (Zie een bijlage bij een eerder bericht) Denny Laine is niet uitgenodigd voor de begrafenis van Linda.
Kortom: McCartney moet al jaren niets meer van Laine hebben.

Mull of Kyntyre doet ie of deed ie wel eens live, en dat is een McCartney/ Laine compositie.

Heel zelden, het staat in ieder niet op één van zijn live cd's. Wat eigenlijk vreemd is, aangezien het in de top 5 staat van de 5 best verkochte Britse singles allertijde.

Ik denk dat McCartney oprecht alsnog spijt heeft gekregen van Mull of Kintyre en het zijn toehoorders niet aan wil doen. Dat geldt ook voor Ebony and Ivory.

Nee, die McCartney weet ook heel goed van zichzelf wat goed en slecht is en dat is in hem te waarderen. Laat hem maar schuiven.

Dat Laine geen royalties meer binnenkrijgt vind ik dan eigenlijk een rotstreek van Paul.
Maar ik denk dat niemand echt weet wat er nou precies is gebeurd.

Dit soort voorvallen waren wel een patroon bij Paul.
Hij is volgens mij niet zo onschuldig als hij lijkt.

In zijn Wingsperiode werd hij door (ex) bandleden vooral als gierig bestempelt.

Het is niet voor niets dat er enkele bandleden vertrokken voor de opnames van Band On The Run.
Hij scheen echt salarissen te betalen (of vergat het) die echt helemaal nergens op sloegen.
Althans, dat verhaal dook regelmatig op.

Laine heeft meegeschreven aan bepaalde songs. Staat ook als zodanig vermeld op desbetreffende albums.
Dan hoort hij royalties te ontvangen.

Het opvallende is dat geen van de oude voormalige McCartney-werknemers (ook Laine niet...) een geweldige solo-carriere heeft weten op te bouwen. Misschien kregen de gitaristen/drummers wel 'genoeg'?
Al na de eerste editie van Wings werd duidelijk dat deze band vooral meneer en mevrouw McCartney was met manusje-van-alles Denny Laine die kon bassen als Paul doorschoof naar de toetsen...
De officiele verklaringen voor het vertrek van wat Wingsleden bij dit album waren overigens heimwee en een baantje bij de (weinig succesvolle) reunie van de Faces...

De ex-bandleden waren meer het type sessiemuzikanten. Op Back To The Egg doen drummer Steve Holy en Laurence Juber mee, ook sessiemusici.
Denny Laine zou de potentie gehad kunnen hebben, hij schreef ook nummers op de Wingsalbums.
Maar alleen is het hem nooit gelukt.

Wings was typisch een geval van McCartney aan het hoofd met Linda en Laine als basis.
De rest was duidelijk ondergeschikt.
Duidelijk geen Beatles dus.

Fraai album van Macca uit zijn Wings periode, met het titelnummer, With A Little Luck, Deliver Your Children, Don"t Let It Bring You Down en bonusnummer Girls School staan hier toch wel enkele knallers op.
Zelfs Mull Of Kintyre vind ik te pruimen.
Er staan niet of nauwelijks mindere composities op, tevens interessant om hierboven het wel en wee van het duo McCartney/Laine te lezen.
Danny Laine is echt kalltgestellt door Paul en we hebben inderdaad in artistiek opzicht weinig meer van de man vernomen.

Mull of Kintyre staat gelukkig niet op mijn LP versie. Had mijn beoordeling waarschijnlijk negatief beïnvloed. Waarom Paul het toch nodig heeft om zo af en toe een draak van een nummer te produceren is me een raadsel. Je zou haast zeggen om zijn fans te testen...

Met Mull Of Kintyre heeft hij de test wat mij betreft met glans doorstaan, een nummer als Ebony & Ivory daarentegen..... daar begrijp ik dan weer niets van, om maar te zwijgen over We All Stand Together.

Meneer McCartney heeft al sinds zijn eerste schrijfsels al tegendraads werk geleverd. Naast fijne rockers, mooie pop en fraaie ballads zit er voor sommigen moeilijk te pruimen songs tussen. Lennon noemde het "Granny Music". Op elke tien McCartney-tracks is er wel één te vinden. Gewoon skippen en niet serieus nemen, zou ik zeggen. Op deze plaat heb je het erg lichtverteerbare "Children Children" of het melige "Famous Groupies"....

Ik weet niet of licht verteerbaar of melig hier gelijk staat aan de skipmomenten van London Town, maar daar zou ik het niet mee eens zijn. Met name Famous Groupies vind ik één van de aardigere momenten van dit album.

Deze tracklist (de aanwezigheid van Mull of Kintyre daargelaten) heeft voor mij geen skipmomenten en dat maakt London Town ook tot één van de betere albums van Wings.

London Town vind ik tot de betere albums van Wings (lees Paul McCartney) horen. Degelijke en vakkundige popsongs, nog niet te melig en hier gaat hij met de tijd meer zonder te tijdsgebonden te worden zoals de single With a Little Luck aantoont waarbij de synthesizer de hoofdtoon voert. Mull of Kintyre beschouw ik zeker niet als zijn beste compositie (dit klinkt wel een beetje melig) maar is wel origineel door de doedelzakken. Latere hits als Ebony & Evory vind ik nog een stuk meliger klinken. Het enige minpunt dat ik kan aanhalen is dat het wat vlakjes klinkt maar dat zou ook door de remastering komen.

Dan toch eindelijk weer eens een paar keer opgezet de laatste weken.
Na Band On The Run het tweede Wings-album wat ik kocht.
Over de hele linie vrij rustige plaat die in Nederland hits opleverde met With A Little Luck en de dubbele A-kant single Deliver Your Children/I've Had Enough.
Daarmee zijn meteen 3 goede nummers genoemd.
Vooral With A Little Luck blijft een erg mooi nummer.
Kant 2 is wat beter dan kant 1 met ook nog het mooie Don't Let It Bring You Down en het weirde Morse Moose.
Famous Groupies is wat melig, maar wel leuk.
Kant 1 heeft met het titelnummer en Girlfriend nog zijn mooie momenten, maar daar staan toch ook wat zwakkere nummers tussen.

Over het algemeen toch een relaxed album van Wings met genoeg goede momenten.
De produktie lijkt echter door de tijd ingehaald, het album klinkt namelijk ontzettend dof en weinig dynamisch. En ik heb dus geen remaster.

Inderdaad een beetje het euvel van dit album. Geen sterke productie. Dof inderdaad.

Tijd voor een opgepoetste DeLuxe versie! Maar met het huidige tempo van de McCartney/Wings uitgaves is dat pas over een jaar of drie!

De later uitgebrachte remaster (1994?) is al een hele verbetering.