Four Tet - There Is Love in You (2010)

Zo klinkt het ook niet. Het heeft totaal geen connectie met het eigenlijke album. Ik vind het wel een geinig nummertje, wie of wat is dit dan juist?

Sterk album. Ook het eerste album dat ik van deze man beluister..

WOW! Hier word ik vrolijk van!

Ja, en je punt is?

Four Tet flikt 't 'm weer. Na het iets mindere Everything Ecstatic is dit weer een voltreffer. Weliswaar op een andere manier dan Rounds, maar zeker even goed voor mij.

Four Tet is goed bezig! Eerst Moth/Wolf Club, daarna een geweldige mix van eind vorig jaar, en dan nu het album. Heerlijke melancholische nummers, niet té minimaal, en al helemaal niet over de top, het is bescheiden en vooral erg mooi.

Vergeet ook niet zijn recente BBC Essential Mix.

Had lang niks van deze man gehoord, zijn samenwerkingen met Steve Reid en Burial moet ik nog steeds uitchecken. Four Tet doet het op There Is Love In You toegankelijk, stuwend, simpel, enigszins dansbaar en zeer bedwelmend. Hij speelt leentjebuur bij Apparat en Burial en heeft de hartverscheurende melancholie van Rounds (die overigens ook behoorlijk toegankelijk was) achter zich gelaten. De liedjes blijven onmiddellijk hangen en nodigen uit tot eindeloze herbeluistering. Fijn plaatje!

Berichten verplaatst naar Muziek > MusicMeter Live! > Concerttips

Lekkere plaat om mee op te staan, de dag mee door te brengen én te eindigen.

Aardige plaat om 1x op een dag te draaien en misschien nog 1x daarna (ooit op een andere dag). Valt dus best wat tegen.

Een vrij matig tien in een dozijn openingsnummer wordt gelukkig gevolgd door een aardige beat in Love Cry. Sing & This Unfolds zijn ook de moeite waard, maar verder is het niet veel bijzonders. Wat een hoge score hier op Musicmeter en wat een enthousiasme voor een album wat net iets beter is dan een gemiddeld electro cd'tje.

Ben niet helemaal tevrede over deze nummers. Naar mijn mening had Four Tet gewoon bij de stijl van Rounds moeten blijven. Maargoed, ik heb nog niet alles gehoord.

Zo, deze ook eens helemaal gehoord. Is terecht veel positieve aandacht voor zoals verwacht. Heeft wat van Steve Reich die twinkelende minimalistische, doch bewegelijke loops.

Een nummer als This Unfolds blijft wel een beetje in de sfeer van Rounds.

Mensen, kan ieman mij vertellen wat er zo goed is aan Love Cry? Ik vind het een vreselijk nummer.

De opbouw van het nummer, de subtiliteit. Het is ontzettend knap dat zo'n melodieus nummer ook zo dansbaar kan zijn. Het lijkt met horten en stoten te beginnen, vind langzaam zijn weg, wordt uitgediept met een vrij minimaal baslijntje ergens halverwege het nummer, waarbij de gesamplede vocalen zorgen voor dat heerlijke maar tegelijkertijd energieke ritmische hoogtepunt. Het is vrij repetitief, maar boeit de hele negen (!) minuten lang.

Als het je niet weet te grijpen vanaf het eerste moment, tja, dan is er ook weinig leuks aan te beleven. Ik merk hetzelfde met The Field, sommige mensen vinden dat geloop vreselijk irritant, ik vind het heerlijk.

Four Tet – There’s Love inYou
22 februari 2010

★★★★☆

Derde transformatie van Kieran Hebden, via folktronica en experiment naar de dansvloer. Dance? Niks van aan , dit is een traditioneel opgebouwd album dat gewoon mooi is , soul-elementen bevat en ijverige analoge drums, Oldfield gitaar, en wat Tortoise postrock. Fijn en toegankelijk.

Vergeleken met de andere albums die ik ken (Pause en Rounds) valt deze wat tegen.

Of het aan de dansbaarheid ligt of niet, nummers als Sing en Plastic People klinken mij te vlak en voorspelbaar. Ik mis de originele instrumentatie en ritme(verstoringe)n zoals bijvoorbeeld in And they all look broken hearted .

Nog steeds een redelijk album wat mij betreft, maar niet onderscheidend.

Ik mis het gitaartjeuit Rounds, maar gelukkig komt ie af en toe terug,

wat ne zever hierboven. ik mis dit, ik mis dat, ik mis zus en ik mis zo... blabla.

four tet vindt zichzelve op een grandioze manier opnieuw uit na enkele mindere jaren. meer dance? yup. hij heeft een aantal tracks niet voor niets zelf als dj uitgeprobeerd alvorens ze op CD te zwieren.

maar geen dansplaat. wel simpelweg één van de absolute toppers van dit nog korte 2010: gelaagd, afwisselend, soulvol, soms dansbaar extravert, dan weer lekker weemoedig en intravert.

enne, wie dit jaar denkt een beter nummer dan "love cry" te kunnen produceren mag zich bij deze aanbieden.

Nounou, heeft niks met zever te maken maar met persoonlijke voorkeur.
Jij vindt het album top, ik vind het een beetje gewoon. Simple as that.

gewoon...wat lijkt hier allemaal op dan?

Ja, daar ben ik nu ook wel benieuwd naar. Enige wat ik kan bedenken is dat nummer van The Field waar die drummer van Battles mee doet, maar dat is veel minimaler.
Vind het echt een machtig nummer, zeker als na vijf, zes minuten ongeveer die zware synth erbij komt en de stemsamples door elkaar heen begin te lopen. En het is ook gewoon fijn om lekker mee te drummen. Het gitaartje van Rounds keert hier ook terug (op het einde).

Enige mindere nummer vind ik Sing, dat trek ik niet altijd even goed. Doet me een beetje teveel aan Holden('s) Idiot denken qua Nintendo-gehalte.

Overigens ben ik het er niet zo mee eens dat Four Tet wat mindere jaren had, zijn vorige albums (Everything Ecstatic en die met Steve Reed) waren een stuk ontoegankelijker, maar zeker niet slecht!

Vermoeiend is dit.

Ik reageerde op de kwalificatie 'zever' want ik vind dat je ieders mening moet respecteren. Dat landt blijkbaar niet, want nu moet ik aan de hand van andere albums gaan uitleggen waarom ik dit album 'gewoon' noem (en ik had het niet over Love Cry).

Vervang 'gewoon' door 'minder boeiend'. Het valt moeilijk te ontkennen dat dit album minder experimenteel is dan Rounds en Pause. Of je dat een voordeel of nadeel vindt, hangt af van je smaak.

Dit album lijkt inderdaad helemaal nergens op.

Maarre.. ik vind dit ook nogal veel weghebben van mainstream dance muziek hoor. Dit zal ook wel de reden zijn dat dit album hier zoveel mensen aanspreekt, anders begrijp ik de hype gewoon niet helemaal. Ik ben ook niet dermate thuis in de dance muziek om direct andere namen te noemen, maar het klinkt mij gewoon nogal onorigineel en weinig verrassend in de oren (i.t.t. zijn vorige albums), of net als Svendra zegt: inderdaad een beetje "gewoontjes".

Gewoon kan ook zeer goed zijn uiteraard. Een aantal mensen (waaronder ik) balen van het feit dat dit een echte danceplaat is geworden. Rounds en Pause kun je opzetten om vervolgens lekker achterover op de bank te gaan zitten en een cola te benutten. Natuurlijk kan dat bij dit album ook, maar Four Tet heeft een overduidelijke stempel hier op gezet. Dit is dance. In plaats van het gezellige piepende badeendtje van Slow Jam krijgen we hier de clubbeat van Love Cry.

"Pure dance"? Heb je het album wel gehoord? Love Cry en Plastic People zullen rond de 125BPM zijn, maar de rest? En dan nog, draai eens een mainstream dance-verzamelaar en daarna Love Cry of Plastic People... zit echt wel een wereld van verschil tussen.

@Svendra: sorry voor de discussie, ik vind jouw mening zelf zeker geen zever (kan ook niet, dit is nu eenmaal zoals je het beleeft).

Rounds en Pause zijn ook helemaal niet veel experimenteler. Daar bracht hij een nieuw geluid en hier weer. Je kunt een album toch niet puur afrekenen op het tempo van de beats?

Sorry, ik bedoelde 'gewoon' dance.

Ja, ga even lekker je bericht zitten aanpassen nadat er al op gereageerd is.

Komt door het feit dat ik verkeerd begrepen word. Sorry dat het slordig over komt.