Peter Gabriel - Scratch My Back (2010)

inderdaad ja. hier kan ik totaal niks mee. Het is saai, het doet absoluut geen recht aan de orginele nummers. Een verschil van dag en nacht met meesterwerken als PG #3,4 So en up

Ik moet toegeven, dat de houdbaarheidsdatum van dit album niet zo groot is. Hilarisch dat ik was na de aanschaf, gaat hij tot gauw vervelen en heb ik 'm nu maar even in quarantaine gezet. en de waardering wat aangepast. Maar 0.5* vind ik wel wat te gek, misterfool

Hilarisch? Zo grappig vind ik het toch ook weer niet. Of bedoel je misschien lyrisch?

Foutje, bedankt! Laten we het maar gewoon houden op enhousiast. Dat kan wel, geloof ik.

goh na 40 x geluisterd te hebben nog steeds een prachtig album ... kan me echt niet voorstellen dat een Gabriel liefhebber dit niet goed vind ..

Ad, die 3,5*** van jou is ook te weinig. "Scratch My Back (2010)" ontroert van het begin tot het eind en is van een ongekende schoonheid. Wat mij betreft maakt Peter nog een paar van zulke "cover" beauties. Inmiddels verhoogd naar 5*****, met volle overtuiging.

Nee, dat gaat er bij mij eigenlijk ook niet echt in.

Ik kan me wel voorstellen dat mensen dit over de gehele linie wat te rustig vinden. Maar Gabriel fans die dit een 0,5 geven is wel het andere uiterste, daar snap ik ook weinig van. Zal wel een soort van uiting van teleurstelling zijn vrees ik.

...of zoals ik al eerder zei: een 'love it or hate it'-album...

Dat in elk egeval niet. De verdeling van de stemmen is keurig op- en aflopend. Echte laag-stemmers en echte hoog-stemmers zijn er nauwelijks. 3.5* en 4* het meest. Geen love/hate verdeling in elk geval.

Als je íets met Gabriel hebt, dan moet het je gewoon wel liggen lijkt me.Het kan te rustig zijn, maar er zit zoveel eigens in van Peter zelf. En die stem blijft mooi. Wat breekbaarder maar minstens zo mooi.

'Niet goed' gaat wat ver, maar als liefhebber kan ik er niet omheen dat dit een van de mindere albums is. Het grote probleem van zo'n klassiek arrangement is: geen ritme. En daar is Gabriel meestal zo sterk in.

Nou, mss dat de beoordelingen het niet ondersteunen, maar ik krijg wel dat gevoel als ik de reacties hier zo lees. Aan de ene kant een groep die het een (zeer) matig album vindt, aan de andere kant een groep die het juist een (zeer) geslaagd coveralbum vindt.

Dat klopt wel, maar het is vaak zo dat de extremen (zowel omhoog alsmede omlaag) wel een mening plaatsen en de "midden groep" niet.

Denk ik ook, maar ik vind het juist bij dit album opvallend.

Vandaag van mijn broer geleend en een eerste luisterbeurt kon mij niet echt overtuigen, de muziek van Peter Gabriel is/blijft mooi, maar ik mis afwisseling of zoals hierboven reeds door iemand vermeld wordt: ritme.
Ik vond het een lange zit, kreeg er zware oogleden van.
Nu is 1 luisterbeurt absoluut geen maatstaf, het kan natuurlijk een groeier zijn.
Stemmen doe ik zowiezo pas na de plaat intensief beluisterd te hebben.

hele goede cd , maar beter om losse nummers te beluisteren via je ipod , op shuffle , inderdaad om de plaat of cd in één trek te beluisteren mist men soms ritme en eens iets anders ,maar dat peter weer een prachtige worp heeft gedaan staat buiten kijf !

Helemaal met je eens, beaster. Je moet deze cd na een tijd niet in zijn geheel afspelen, want dan sluipt er wat eentonigheid in. Wat overigens niet wegneemt dat het allemaal geweldige nummers zijn. Pure kwaliteit van de maistro. Maar als album, in zijn geheel, een brok zwaarmoedigheid.

Prachtig en meeslepend, maar soms net iets té zwaarmoedig. Toch blijkt hieruit duidelijk dat Peter Gabriel een artiest is die zich blijft heruitvinden. Want om Pop/Rock songs als 'rock' fenomeen met een Philharmonisch orkest bewerken, getuigd van lef. Het eindresultaat is overweldigend mooi, maar soms ook ietwat deprimerend. Toch zou ik bij Peter's volgende album liever weer wat ritme in z'n muziek horen.

In feite is dit album klassieke muziek, en niet Rock zoals hierboven staat.

Helemaal met je eens, Lexcoaster. Zeker geen "rock" Maar mooie klassiekklinkende bewerkingen van oudere pop nummers.
Misschien een tip, als je van dit soort muziek houdt: Ray Davies- The Kinks Choral Collection. Je moet er wel van houden. Dat wel!

Als ik het goed heb begrepen zijn er deze zomer opnamesessies met het orkest geweest in de Air studios waarbij ze de arrangementen van de tweede set van de New Blood toer (zijn eigen nummers in orkest-arrangement) hebben opgenomen. Afgaande op het concert van vorige week vrijdag kan ik je melden dat er daar veel meer ritme in zit ondanks het feit dat er nagenoeg geen slagwerk word gebruikt. Fantastisch hoe Rhythm Of The Heat werd gebracht en ook Intruder was erg verrassend en creepy.

Bloed zweet en tranen - en parelen voor de ipodzwijnen

New Blood Orchestra: Blood Of Eden on Vimeo

Het concert was f a n t a s t i s c h

het woord saai is voorbehouden aan onnozele blagen die hun nog natte oortjes niet teveel willen vemoeien met iets wat meer diepgang heeft dan detoppersinconcert.

Dat was het inderdaad!



Amen.

Brrr, die cover van Street Spirit kan ik nog steeds totaal niet genieten. (Voor ik wordt verweten van het Radiohead-fanclubje te zijn, zal ik almaar zeggen dat ik Yorke en co best kan pruimen, maar hen niet als heilig beschouw.) Ik vind de cover gewoonweg barslecht.

Mee eens, daarentegen vind ik de cover van My body is a cage, toch een gewaagde cover waar je snel op je bek kan gaan, erg goed.

Gekocht om de Peter Gabriel collectie compleet te houden, maar het is te hopen dat hij niet meer cover cd's gaat maken, want het aanbod van de afgelopen 50 jaar is eindeloos. En ik zit niet te wachten op een Peter Gabriel cover van "Crying is too late for you, I come no more" van Corry Konings.

Veel te traag en teveel orkest op deze plaat. Beste covers zijn: Listening Wind, The Power of The Heart en My Body Is A Cage. De rest is veel minder. Hij had beter een plaatje zoals So, Us, Up kunnen maken, maar daar zit weer de verplichting van een megaconcertreeks aan.

Ik ben ook niet gek op cover platen, meestal voegt het niets toe. Hoewel ik wel vind dat Peter Gabriel er een heel eigen draai aan weet te geven. Maar Heroes blijft voor mij toch een Bowie nummer.

Leuk is het wel dat het hier om een tweeluik gaat. Binnenkort komt er een deel 2 van deze CD waarop de artiesten die door Peter Gabriel op deze CD worden gecoverd, zelf een nummer van Peter Gabriel coveren.

Corry gaat echt wel op het door devel-hunt aangekondigde album " Hier komt de vloedgolf " doen en gaat er ook echt live bij huilen.

N.a.v. van het album "Scratch My Back (2010)" heeft Peter Gabriel pas een concert in Arnhem gegeven. Als ik de bladen mag geloven, zelf was ik er helaas niet bij, was het een geweldig concert. Ik wil maar zeggen: "Scratch My Back (2010)" geeft P.G. voldoende motivatie om een concertreeks af te werken. Dat deze concertreeks niet "mega" is kan alleen maar worden toegejuigd. Over "Scratch My Back (2010)" tot slot: een geweldig nieuw (cover) album van heer Gabriel. Wat mij betreft nog een paar van zulke albums.

Maar dan wel met nieuw eigen werk graag. Liever geen eindeloze herhalingen van dit - overigens fraaie - concept. Zij het dat de "intieme" Gabriel met "klein" gehouden nummers me wel zeer aanspreekt (en dan met niet te zoete strijkers).

Misschien is het een optie dat Corry K. nummers van Peter Gabriel gaat coveren . Of praat ik nou poep .