menu

Tears for Fears - The Seeds of Love (1989)

mijn stem
3,70 (277)
277 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Fontana

  1. Woman in Chains (6:31)
  2. Badman's Song (8:32)
  3. Sowing the Seeds of Love (6:19)
  4. Advice for the Young at Heart (4:50)
  5. Standing on the Corner of the Third World (5:33)
  6. Swords and Knives (6:12)
  7. Year of the Knife (7:08)
  8. Famous Last Words (4:26)
  9. Tears Roll Down * (3:20)
  10. Always in the Past * (4:41)
  11. Music for Tables * (3:34)
  12. Johnny Panic and the Bible of Dreams * (4:17)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 49:31 (1:05:23)
zoeken in:
Misterfool
Edelkitsh wordt hier geroepen, een passende labeling mijn inziens. De synth is opzij gezet en vervangen voor Beatle'eske pop, wereldinvloeden en soul. Deze verandering vind ik juist zeer goed uit pakken. De heren lijken er vooral veel zin aan te hebben; wellicht geveinsd aangezien de wegen hierna scheiden. Geen slecht nummer op deze plaat te vinden. Zelfs het wat dik aangezette Advice of the young at heart is zeer vermakelijk. Het bredere pallet aan klanken wordt heerlijk ingezet. Een van de favoriete CD's van mijn pa- soulio en dus weet dit soort muziek hem goed te smaken- , hierin kan ik hem goed volgen.

avatar van Deranged
Het eerste nummer is behoorlijk machtig, dat weet ik wel.

avatar van Broem
3,5
Woman in chains blijft toch wel het prachtnummer op deze plaat. Ze waren de ontdekkers van Oletta Adams die een paar mooie solo cd's heeft gemaakt. Voor de rest heb ik er niet zoveel mee.

avatar van Zoute Popcorn
3,5
De eerste 3 nummer van dit album zijn in mijn ogen de beste nummers die ze ooit hebben gemaakt, prachtig. Jammer dat de rest van het album een stuk minder is..

Misterfool
mm, mijn twee sterretjes staan juist bij nummer 5 en 7.

avatar van Zoute Popcorn
3,5
Misterfool schreef:
mm, mijn twee sterretjes staan juist bij nummer 5 en 7.
Ik geef hem binnenkort maar weer een luisterbeurt, wie weet valt het kwartje

Ozric Spacefolk
Ik vind elk nummer even sterk.

avatar van Heer Hendrik
1,5
Ik niet

avatar van Shelter
2,0
Heer Hendrik in weze vind jij dat ook maar even sterk as in even zwak

avatar van Heer Hendrik
1,5
Zo, dat is een filosofische opmerking Shelter

5,0
Een album dat bijna bezweek onder de productie en toch prachtig klinkt. Valt lastig te vergelijken met het vorige werk. The Hurting was echt een produkt van zijn tijd: synthipop, beetje kaal geproduceerd. Met Big Chair werden juist alle registers opengetrokken op een bijna symfonische manier, topplaat wel een beetje grillig. Op The Seeds worden wederom alle registers opengetrokken maar op een iets andere, meer volwassen wijze. Woman in Chains is een emotioneel begin van een album dat daarna alle kanten op gaat. Bad Man's Song, wederom een topper en veel jazzy klanken. Advice is gewoon een heel mooi popliedje wat mij doet denken aan China Crisis (ook zo'n pareltje uit de overigens saaie jaren 80). Voor de rest mooie soul invloeden, progressieve rock klanken en prachtige zang van Orzabel. Ik kan niet anders dan dit album een 5 geven. Hij komt gewoonweg te vaak langs in mijn hoofd (en cd speler).

avatar van bawimeko
4,5
Saaie jaren '80?!?

Hoe dan ook; deze lp bezocht toevallig gisteravond mijn draaitafel en het is inderdaad een 'rijk' album; lekker ambitieus! Klinkt ook fantastisch, trouwens!

4,0
Toendertijd 50 jaar popmuziek in 1 album proppen,Orzabal en Smith kwamen er mee weg.Een mooie volle plaat met hemelse melodieën .TFF levert hier misschien wel hun beste album in groepsverband af.Elemental vind ik namelijk een soloproject van Orzabal.Sowing The Seeds Of Love vind ik nog steeds 1 van de betere liedjes van de jaren 80.Ook Tears Roll Down ,later nog gebruikt om het gelijknamige Greatest Hits album te promoten ,is een uitstekend nummer.De bijdrage van Oleta Adams is mooi sfeervol en de arrangementen zijn van een hemelse schoonheid.Waarom dan geen 5 sterren?Bad Man's Song duurt toch echt 3 minuten te lang en Year Of The Knife is met zijn hakketakritme een beetje te simpel naar mijn mening.Voor de rest niks dan lof en 4 sterren

5,0
@ bawimeko: ja ik vind zelf van wel. Hoewel de popmuziek van de jaren 80 deels mijn jeugd overlapt, is er toch bar weinig blijven beklijven. Tuurlijk zijn er lichtpunten: U2, REM, Talk Talk, Peter Gabriel, Blue Nile, Kate Bush, Steve Winwood, Bruce Hornsby oa. Ook binnen de symfo en progressieve hoek was er veel moois te beleven.
Nu, met de luxe van terugkijken, kun je de 80er jaren in perspectief plaatsen en vind ik zelf de jaren 70 gewoonweg beter en vooral spannender. Veel dingen werden in de jaren 67-73 voor het eerst gedaan en daarna uitgewerkt en gemodernideerd. De 80-ers waren voor mij te kil, te een-dimensionaal.

avatar van funforremi
5,0
@Stans: helemaal met je eens. Echt alles werd uit de kast getrokken op dit album, zoveel dat het bijna te veel werd. Maar gelukkig net niet. Je kunt de liedjes 50x beluisteren en je dan nog steeds niet vervelen.
Edelkitsch, overgeproduceerd, als je zoiets briljants kunt maken als Swords & Knives vind ik het allang best

avatar van Dibbel
4,5
Erg mooi klinkend album, geweldig geproduceerd.
Met heel veel geluidjes en laagjes, zodat je steeds andere dingen hoort.
Productietechnisch helemaal top.

Daarbij zijn de songs niet vergeten natuurlijk.
Woman In Chains is een hemelse klassieker, Sowing The Seeds Of Love de bombastische hit (evengoed een klassieker) en Advice For The Young At Heart het luchtige hitje wat ook op het vorige album gestaan had kunnen hebben.
Swords And Knives en Year Of The Knive zijn beide monumentale nummers, waarin ook al weer vanalles gebeurt.
Enkel het jazzy uitstapje in Badman's Song vind ik ietsje minder, maar voor de rest staan hier geen slechte nummers noch opvullers op.
Een van de hoogtepunten van de late jaren 80 en een ware geluidstrip.

avatar van chevy93
4,0
Look at yourself, see how you lie
Your hands start shaking and you don't know why


Hoe kan men nou gaan voor gedateerde hits als Shout en Mad World als hier zo'n episch meesterwerk op staat?

avatar van titan57nl
Klassiek album voor mij, net als b.v. propaganda van propaganda.

deric raven
Grappig, dan ligt The Hurting meer in de lijn van Propaganda.

bas1966
Klassieker natuurlijk; ik vind alleen nummer 5 een zwemelnummer, vandaar geen 4*

avatar van SemdeJong
4,0
Ondanks dat ik meestal Songs From The Big Chair draai, is toch een geweldig album.

avatar van luigifort
5,0
Ik vind al hun albums super..de laatste draai ik wel t minst..maar deze heeft zo een warm en groots geluid..heerlijk!

avatar van JohnnyVergerFan
4,0
Vandaag in vinyl op de kop getikt.....vond het toen als 16 jarig pikkie al een uitstekend album en dat vind ik 25 jaar later nog steeds. Het opent breekbaar mooi en het eindigt evenzo. Ertussen worden alle registers opengetrokken maar uiterst smaakvol gedaan. In 1989 werd het nog wel eens als (te) hoogdravend beschouwd, nu 25 jaar na dato concluderen gelukkig een heleboel dat deze The Seeds Of Love een fraai staaltje (muziek)werk is (geweest). Famous Last Words dus.

avatar van FunkStarr
Woman in Chains is echt een prachtig nummer. Verder vind ik hem niet zo goed als SFTBC.

avatar van uffing
5,0
Misschien wel de mooiste symfonische popplaat ooit. Ieder nummer is optimaal genieten met in mijn oren de drie singles als hoogtepunten. De rest doet daar echter maar weinig voor onder. En wat te denken van die echt schitterende productie; Man het klinkt allemaal als een klok. Nee deze hoort echt tot de beste platen die ik heb.

avatar van titan57nl
Deze opname is juist overdone, vervormd soms door het te hoge volume van opnemen.

Ozric Spacefolk
Nou, dan ben je de eerste die dat zo stelt.

Ik heb nog nooit iemand een klacht over de productie van deze prachtplaat gehoord.
Voor mij ook zo'n beetje het summum van wat popmuziek is. Misschien wel één van de best geproduceerde platen ooit. Samen met (ondermeer) Whomanfoursays van Dalbello en Clutching at Straws van Marillion.

avatar van Heer Hendrik
1,5
Het zal wel!

Ozric Spacefolk schreef:
Nou, dan ben je de eerste die dat zo stelt.

Ik heb nog nooit iemand een klacht over de productie van deze prachtplaat gehoord.
Voor mij ook zo'n beetje het summum van wat popmuziek is. Misschien wel één van de best geproduceerde platen ooit. Samen met (ondermeer) Whomanfoursays van Dalbello en Clutching at Straws van Marillion.


Ik verbaasde me ook over dat bericht. Ongeacht dat ik dit album tov de eerdere twee minder vind, durft Orzabal tenminste Beatles-invloeden toe te staan.

Zal dit straks wel eens draaien van lp en dan aanvullen

avatar van titan57nl
Ik zit en doe in audio, mijn ervaring met deze cd dat ie net over het randje is opgenomen wat tot vervelende vervorming leidt. Maar wie zegt dat ik gelijk heb, ja een vriend van me.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:57 uur

geplaatst: vandaag om 15:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.