Caro Emerald - Deleted Scenes from the Cutting Room Floor (2010)

De lol is er nu wel een beetje af, moet ik deze mevrouw echt elk uur voorbij horen komen op de radio?

Nou, ik heb dit album laatst voor het eerst gehoord en ik moet zeggen, dat was onverwachts een aangename kennismaking. Ik begrijp bovenstaande kritieken niet helemaal eerlijk gezegd. Ook ik was in eerste instantie kritisch tegenover de kwaliteit (dat ben ik bij alle muziek die op high rotation draait op Radio 2 en Sky radio) en ik kan me voorstellen dat A night like this mensen nu wel de strot uit komt. Maar bij eerlijke objectieve beluistering kan volgens mij niemand ontkennen dat een groot deel van de nummers heerlijk poppy zijn, met een leuk retrojasje zonder dat ze oubollig klinken. Positief verrast dus.

Gister dan toch ook (eindelijk) gekocht. Natuurlijk wel meteen de platinum editie, die gelukkig ook niet duur was (ik had hem voor 12 euro) Ik vindt het een heerlijke cd. En ben ondanks de vele kritieken hierboven, toch blij verrast met alles wat op de cd staat. maar misschien komt dat ook wel weer door de (naar mijn idee) erg leuke dvd, die bij de Platinum editie zit

Ik vind dat echt weer een hoogstaand potje naaierij van de platenmaatschappij..

Nog geen 2 maanden geleden voor de volle mep gekocht, en nu dus een extra cd erbij, voor nog minder geld ook...

En maar vreemd vinden dat men zoveel aan het downloaden is... Ik ben vervent cd koper, maar ik neig toch steeds meer naar de andere kant..

In feite word je simpelweg gestraft voor het feit dat je een early buyer bent... en dat zuigt echt aan alle kanten.. is niks nieuws, dat weet ik, maar begin het nu wel spuugzat te worden.

Zo, dat wilde ik nou even kwijt..

Overigens wel half sterretje erbij voor dit album...

Ja, had dan een soort EP uitgebracht, nu heb je het album dus dubbel als je die extra CD+DVD wil hebben... beetje zelfde euvel als Mumford & Sons debuut. En typerend voor het aftandse business model.

Hoorde vanochtend op 3 FM een 'Polka'-versie van 'Stuck' uitgevoerd, live in de studio, door Rowwen Heze. Hoewel ik deze band, van alle doorgewinterde Nederlandse bands, vrij hoog heb zitten, kon hun uitvoering toch niet tippen aan de uitvoering, ook indien live, door Caro en haar mannuh..

N.b. Toch geinig, mede gezien de vele critecasters, dat een Rowwen Heze er voor kiest een nummer van Emerald c.s. in de studio van 3 FM uit te voeren...

Het album staat weer op #1 deze week in de album top100. Ongelofelijk, ik dacht dat dat nu wel voorbij zou zijn .

Mensen kopen natuurlijk massaal die deluxe versie...

Ik ben er een van die dat gedaan heeft. Al had ik nog niets van haar thuis dus dat viel weer mee haha

Ik heb maanden geleden deze CD gekocht, net toen de eerste single was gelanceerd en ik zei tegen mijn zus: "Let op, dit word een hele groot succes!" En wat heb ik een gelijk gekregen. Meer dan ik verwacht had eigenlijk. Deze CD blijft na 1 x luisteren in je hoofd zitten en je wilt hem steeds weer meer luisteren. Gelukkig luister ik geen radio, anders was ik misschien iets te snel verzadigd geweest. Zelden zo'n goed debuut gehoord, maar hoe gaat ze dit succes overtreffen?? We wachten het rustig af. 5 *

Sinds "Stuck" veelvuldig op de radio is te horen kan ik niet meer om Caro Emerald heen. Dus alsnog "Deleted Scenes from the Cutting Room Floor (2010)" gekocht. En tering..... wat een ontzettend goed album. Geen wonder dat Caro met haar debuut album weer de nummer 1 notering heeft in die album top 100 .

Ja, dat moet!!

"Really, it’s not rocket science – good songs sung well makes a great album. Ultimately it’s a bit like their approach to football, city centre traffic and recreational drugs, one more example of how the Dutch seem to know something we don’t."

Aldus de BBC.

Caro Emerald laat een aardige impressie horen van hoe Portishead zou klinken als Beth netjes haar prozac zou slikken en de rest van de band daar alleraardigste deuntjes onder zou zetten. Vooral als er scratches bij komen kijken en dankzij de psuedo-jazz-sfeer moet ik geregeld aan Portishead denken, maar dan zonder de (drukkende) melancholie Prozac maakt vlak, weten we allemaal en laat ik de clou gelijk maar verklappen: dat is het hele euvel van dit album.

Duitsers kennen de term "ganz egal" en dat gaat hier prima op. Prima stem, maar nergens raakt Caro me. Tekstueel niet slecht, maar ook niet heel goed. Muzikaal in orde, maar nergens bijzonder. De liedjes steken allemaal prima in elkaar, maar nergens zit net dat beetje dat de nummers goed maakt, i.p.v. wel aardig. "That Man" doet dat aardig, dat een leuk scat-stuk heeft dat tot meezingen uitnodigt, maar verder... Nee, het meeste is gewoon wat aan de flauwe kant. Het wordt nergens irritant, zelfs als je het constant op de radio moet horen, maar nee, het gaat het ene oor in en het andere weer uit.

Mijn vader, 't is zijn cd, blijft er bij dat dit vernieuwend is. "Door de jaren 30 na te doen?", vraag ik hem dan elke keer. "Nee, het is leuk dat ze juist dat nadoet." Natuurlijk, dat doet hem vast denken aan zijn jeugd. Nee, gelukkig maar dat die retro-sfeer niet veel te erg doorgetrokken wordt en we Billie Holiday (die Caro dus absoluut níét is) geluidskwaliteit krijgen, maar er zijn meer knipoogjes naar moderne muziek. "Stuck" heeft gewoon een standaarhousebeat die wat weggemoffeld wordt door jazz na te doen, strak plan hoor. Op zulke momenten ruikt de muziek wel heel erg naar wat nog helemaal te hip was in de jaren 90, maar nu hopeloos gedateerd is. Gelukkig maar dat Portishead nog altijd fier overeind staat.

Back It Up is een uitstekend nummer.

Blijkbaar roept het album gemengde gevoelens op.

Jouw vader heeft smaak .
Vraag of hij zich inschrijft op MM .

Nee, want hij houdt niet van de Wu-Tang Clan.

Leuk swingend album, maar verder niets speciaals .

Vanwege de prima hitsingles heb ik ook dit schijfje aangeschaft en ik kan haar muziek goed pruimen. Lichtvoetige jazzy pop in een nieuw kleedje, het klinkt zomers en gezellig en hoegenaamd niet oubollig, professioneel en smaakvol ook. Een verademing tussen al die platgeproduceerde fabriekspop die de hitlijsten vandaag de dag overheerst. Al zijn er natuurlijk een aantal die Caro Emerald vanwege haar succes kopiëren maar geef haar daarvan niet de schuld.

Aardige poging om jaren '30 swing, jazz,bigband te verbinden met pop en hier en daar een snufje hiphop. Veel variaties op dit recept worden echter niet bedacht op dit plaatje.
Na meerdere luisterbeurten blijft het lastig om nummers uit elkaar te houden. Steeds dezelfde tweekwartsmaat, de blazers, de lickjes en de zang die na een paar nummers geen verrassingen meer biedt.
Maar ik kan me best voorstellen dat veel mensen hier plezier aan beleven. Muziek die niemand stoort, een beetje nostalgie, lekkere swing en een tamelijk neutrale stem
Een nummer als Stuck is een soort ideale Arbeidsvitamine. Maar A night Like this verveelt me al gauw.

Half sterretje ervan af, word snel saai .

Toch weer een halfje erbij: bijft boeiend & vrolijkmakend en, voor zover dat tegenswoordig nog mogelijk is, origineel & eigentijds......en gelukkig is daar steeds meer (brede) erkenning voor: zie daar de Popprijs 2010 (zoals afgelopen weekend uitgereikt tijdens Noorderslag), die volledig terecht naar Caro & her men is gegaan!

Het is natuurlijk fantastisch en heel fijn voor haar dat Caro Emerald een jaar lang met haar album op #1 heeft gestaan, maar zou er hier nou geen enkele platenmaatschappij het aandurven om soortgelijke artiesten uit het buitenland te promoten of met een verzamelaar komen met obscuurdere songs om het genre wat meer uit te diepen? Hier lijkt succes altijd zo oppervlakkig. In mijn optiek verandert Caro's cd steeds meer in een koffietafel-item dan een welgemeende cd om een bepaald genre te beschijnen.

Hoezeer ik het ook met Katzor eensch ben, voor dit genre is imo gewoonweg geen voldoende 'steady' publiek: leuk uitstapje voor het doorsnee top 40 publiek, niet 'hoogstaand' genoeg voor 'het geoefende oor' van de Jazz-muziekliefhebber......zou overigens niet graag in Caro's schoenen staan waar je nu de kaarten voor een vervolgplaat op moet inzetten.

N.b.
Ik ben niet aanwezig geweest bij de extra concerten zoals die eind 2010 in de Heineken Music Hall zijn gegeven. In een radio-interview voorafgaand aan die concerten hoorde ik dat ze met een uitgebreid 'orkest' (blazers, ECHTE drummer,..) zou verschijnen. Nav het optreden op NSJ afgelopen jaar dzz de bevestiging dat dit haar muziek alleen maar ten goede komt (en laat zien dat deze band tot ECHT wat in staat is....en niet allen maar een door de commercie gelanceerde 1- jaarsvlieg blijkt te zijn.....).

Tja, 'leuk uitstapje', dat vind ik de plaat en artieste toch echt geen recht aan doen.
Zouden haar meeste 'fans' zelf ooit dit genre ontdekt hebben als Caro niet zo gepushed zou zijn?
Ik heb dan vaak het idee dat mensen meer op feiten afgaan dan op muzikale interesse.
Een beetje schaapachtig gedrag ook.

Die zijn er toch al wel mag ik hopen? Als ik bij een platenmaatschappij zou werken zou ik het wel weten. Een leuke 2CD met 1CD met hedendaagse nummers (waaronder 1 track van Caro Emerald) en 1CD met dingen uit het verleden. Was een mooi dingetje geweest voor onder de kerstboom vorig jaar.

Deze mevrouw wordt geopereerd aan haar stembanden, dus je zult er even niets van horen.

IK vind het een geweldige zangeres.

Ik was in de FRR op zoek naar een dvd'tje toen ik 'That Man' op de radio hoorde. Ik was op slag verliefd en moest gewoon weten wie dit liedje zong. Gelukkig had ik wat lyrics onthouden, dus thuisgekomen gelijk gegoogled en ofcourse gelijk teruggefietst naar de FRR.

Lekker album. Niet elk nummer is even goed, maar nergens word het onder de maat. Jazz is eigenlijk niet mijn genre, maar dit vind ik wel heel leuk. Lekkere swingende catchy liedjes en een zalige stem. Ja, dat lust ik wel. That Man is nog steeds mijn favoriet. Ik ben zeer benieuwd wat we nog meer krijgen te horen van deze dame.

4,0*

Je had het toch ook bij de balie kunnen vragen welk nummer het was

Ben trouwens beniewd of er nog een 5e single komt.

Ja, Stuck doet het uiteindelijk nog best goed als single. Het zou best kunnen. Voorlopig komt er sowieso nog geen tweede album, neem ik aan, want ze kunnen pas beginnen als Caro weer helemaal opgeknapt is. En ze moeten haar toch populair zien te houden, zo werkt dat met popsterren nou eenmaal...