Neil Young - Harvest (1972)

Op SHF heeft iemand de DVD en CD geript en de Dynamic Range vergeleken; de CD heeft een DR van 12 (zo'n beetje het gemiddelde van Young's remasters) en de DVD een DR van 6. Compleet gebrickwalled en clipping all over (sommigen vergelijken het met Californication van RHCP): Neil Young-Harvest 50th Anniversary Deluxe* | Page 11 | Steve Hoffman Music Forums - forums.stevehoffman.tv

Dat kan haast niet de bedoeling zijn.

pmac: ik denk dat de remaster van het album zelf je zéér zal bevallen.

Nadat 'enkele' mensen rechtstreeks bij Neil Young hebben geklaagd over het feit dat er 'slechts' drie outtakes op de 3e schijf staan, dient Young ze van repliek:

Neil Young Archives - Very Sorry to Write This...

Unboxing video
Hij weet volgens mij zelf niet wat in de box zit

Dat viel mij ook al op. Ook op zijn website beantwoordt hij vaak vragen met dat hij ofwel iets niet weet, of dat ze nog op zoek zijn.

Verder viel me op dat zo ongeveer iedereen die aan Harvest had meegewerkt en in het fotoboek stond, overleden is; de band, Elliot Roberts, Elliot Mazer, Carrie, de 'Old Man'... bizar eigenlijk.

De geluidskwaliteit van het BBC concert op DVD is inderdaad beroerd. Hier moet iets zijn misgegaan. Voor het overige een mooi verzorgd CD boxje voor een schappelijke prijs.

In eerste instantie stond bij mij de CD versie van de Harvest box set in pre-order. Helaas zag ik in recente dagen dat de CD 'box' in grootte enorm afwijkt van de vinyl variant. Het is slechts een iets uitgebreide digipack CD, waar de vinyl versie beter tot zijn recht komt. Zeker de mooie natuurfoto's in het bijgesloten boekwerk. Helaas is het prijsverschil ook erg fors. En dat is dan gelijk een probleem van deze tijd: de super deluxe box sets zijn steeds minder betaalbaar. Zie onder meer de nieuwe Beach Boys uitgave van de albums Holland en Carl And The Passions. Voorganger Surf's Up/Sunflower zat toch nog net even onder de 100 euro. Jammer.

Inhoudelijk bevat de nieuwe uitgave een aantal boeiende outtakes en een geweldig BBC concert, waarvan Rene Entzinger zegt dat de geluidskwaliteit te wensen overlaat. Ik begrijp überhaupt niet waarom niet is gekozen voor blu ray. In mijn ervaring is de kwaliteit (in beeld en geluid) namelijk in de meeste gevallen beduidend beter dan DVD. Bovendien gaan blu ray's langer meer (beter materiaal). Wellicht dat de afweging meespeelt dat veel oudere Young fans wél een DVD speler hebben en geen blu ray speler. Echter staat kwaliteit bij Young normaal gesproken op één. Ik ben benieuwd naar zijn afweging in deze.
De 'Journey Through The Past' versie (outtake) op deze uitgave, overstijgt wat mij betreft eerdere varianten en is voor mij het prijsnummer. Het zou niet hebben misstaan op het originele Harvest.

Over het album is al veel gezegd en het succes lijkt mij terecht. Daarbij de opmerking dat Neil Young zijn country periode eind jaren 70 een mooi vervolg gaf, waar onder meer de komende tijd meer van te horen is. De muziek uit en rond de 'Comes A Time' jaren doen wat mij betreft (ook) niet onder voor die van Harvest. Zie onder meer straks een album met Nicolette Larson (Archives III). We worden sowieso erg verwend met CSNY gerelateerde releases: eind deze week een mooi live document van David Crosby en hopelijk spoedig de Manassa box set en natuurlijk Archives III. Smullen geblazen. Maar nu zetten we eerst Harvest nog eens op.

Dat de DVD van de BBC niet goed klinkt ligt niet aan het medium, maar aan de mastering. Daar is gewoon een fout gemaakt (hopelijk, want dit kan de bedoeling toch niet zijn).

Er lijkt geen peil op te trekken wat betreft DVD of Blu-Ray.

Archives Vol. I kwam uit op Blu-Ray, DVD en CD. In eerste instantie zou deze alleen uitkomen op Blu-Ray, maar dat leidde tot een storm van kritiek. Als extra knieval naar de fans kregen ze bij de DVD en Blu-Ray versie een download kaart voor de MP3's.

Archives Vol. II kwam alleen uit op CD. Men heeft wel een hele poos gewerkt aan de Blu-Ray versie, want voor tenminste de helft van de schijfjes in deze box is inmiddels een video geüpload. Wél kon je, als je bij Neil's eigen website bestelde, de files in hi-res 24/192 downloaden.

Bij Return to Greendale, zat een Blu-Ray, terwijl het video-materiaal niet uit echt uitnodigt om dit te doen; de verklaring, vanwege het geluid.

Eerder werd A Treasure ook op Blu-Ray uitgebracht, maar daar was het geluid 24/48, wat dus prima op DVD had gekund.

Young Shakespeare werd op CD en DVD uitgebracht, met wederom 24/192 hi-res downloads. Maar volgens Young was het (beeld)materiaal niet geschikt voor Blu-Ray, dus vandaar op DVD, die dan weer audio in 24/48 bevatte.

Rust Bucket is nog aparter; dat is digitaal opgenomen, in 16/44.1, daarna omgezet naar analoge tape voor mixen/masteren en vervolgens op CD en LP uitgebracht. Wederom met hi-res 24/192 files als download (die, als je ze analyseert, géén signaal boven de 44.1 kHz hebben). Ook hier weer een DVD met 24/48.

En nu dus BBC; ik heb het zeer sterke vermoeden dat hier geen multi-track van is en dat het geluid afkomstig is van de (U-matic?) tapes van de BBC. Alhoewel de resolutie van deze beelden hoger is dan VHS, is het niet bepaald 1080p; voor het beeld volstaat DVD dus. Het geluid is ook op DVD 24/48, evenals de te downloaden files (Harvest zelf is wel in 24/192 te downloaden).

Het enige wat voor Blu-Ray boven DVD zou spreken, ook al is het beeld niet in HD is de 'codec' die wordt gebruikt. Maar naar ik begrijp is het masteren voor Blu-Ray en het produceren weer een stuk duurder dan voor DVD.

Kortom: er zit geen logica in, de ene keer is het een blu-ray omdat dat de beste kwaliteit geeft (Noise & Flowers) de andere keer is het een DVD omdat dat voldoende is, terwijl er wél hi-res files zijn en je op basis daarvan prima een SD Blu-Ray kan uitbrengen. Sterker nog, de meeste Blu-Rays van Archives Vol. I, massey hall op zijn minst, zijn ook SD Blu-Ray, ofwel, beeld in SDR en geluid in 24/192.

Wat ik zei, Shakey is onnavolgbaar, blijkbaar heeft iedereen in zijn team zich verzet tegen een dubbel CD voor World Record, maar omdat hij per se de LP versie wilde emuleren 'om artistieke redenen' (een foto van zijn broer en zus op de hoes van de tweede schijf) is het een dubbel CD geworden.

En zo ontbreken dus ook veel nummers als outtake, wegens niet goed genoeg, op de 3e CD hier. Dat wij het als fans daar niet mee eens zijn, is een ander verhaal (ik vind het nog steeds een grof schandaal dat Barefoot Floors niet op Archives Vol. II staat, maar wel drie versies van Love/Art Blues, geen van welke die op CSNY 1974 overtreft).

Ik troost me maar in het feit dat deze Journey Through the Past de beste (studio) versie is.

Ik hoef ook niet per se alles fysiek te hebben, sommige dingen die op Young's site te beluisteren zijn, zijn inderdaad niet van voldoende niveau om fysiek uit te brengen, dat zou het niveau omlaag brengen van de rest van de schijf. Maar als je soms hoort hoe andere fans lopen te mopperen daarover, dat noemen ze in het Engels heel mooi 'entitlement', terwijl Young, nogmaals, niets aan zijn fans verplicht is.

(en er zijn ook nog 'middelen' om dat wat op zijn site gestreamd wordt op je PC te krijgen en dan op CD-R te branden of te streamen naar je versterker)

Heb de dvd van het BBC concert opstaan. Het klinkt niet goed. Alsof het voortdurend overstuurt. Dit is niet goed.
De dvd Harvest time is gelukkig oké en bovendien echt erg leuk om naar te kijken.
Ik ben benieuwd of Neil wellicht de dvd van het BBC concert nog alsnog hersteld qua geluid en het wellicht opstuurt naar de distributeurs .
Wat een misser.

Harvest time is bij vlagen fascinerend. Glynn Jones (Get back) komt ook nog gezellig langs tijdens de opnames van A man needs a maid in Londen met orkest.
Ook de opnames met Stills en Crosby zijn machtig om te zien. God zij dank is deze dvd in orde.

Mijn exemplaar is ook binnen. Gek genoeg geen inklaringskosten hoeven te betalen.

De komende twee weken eens Harvest Time bekijken.

Heb je de BBC dvd ook gecheckt?
Ik las op een site dat het slechte geluid ook bij Neil zelf is doorgedrongen en ze gaan bekijken hoe ze (Reprise) dit gaan herstellen.
P.s. Harvest time is bij vlagen boeiend. Vooral als hij met het orkest A man needs a maid opneemt. Fascinerend.

Nog niet, maar ik verwacht niet een andere mastering.

De Box gehad van de Kerstman en heb er zelfs de Snob 2000 even voor gelaten!
Prachtig document voor een monumentale plaat. De live-opnamen zijn een mooie aanvulling op het, inmiddels toch wel monumentale rijtje live-albums van de afgelopen jaren. Ook het boekje is prachtig.
Ik las dat pmac wat problemen had met de DVD van het concert, ook hier is het niet helemaal 100 terwijl de cd kraakhelder klinkt. Dezelfde opname lijkt me?
De beelden zijn prachtig, loepzuiver, zou gisteren gemaakt kunnen zijn .
Wat mij betreft een mooie Box naast de Archives!

Merkte al gelijk dat de BBC DVD niet in orde was omdat ik het geluid flink zachter moest zetten. De CD klinkt prima. Harvest Time is zeker de moeite waard, al had het laatste half uur beter het begin kunnen zijn, is chronologisch gezien ook als eerste opgenomen, circa januari/februari 71. Het past nu niet helemaal in de film, maar zonder dat had er geen Old Man of Heart of Gold in de film gezeten.

Box is verder mooi verzorgd, van buitenkant tot boek en poster. Nu maar wachten op een vervangende DVD.

Eens met harm1985! “Box is verder mooi verzorgd, van buitenkant tot boek en poster. Nu maar wachten op een vervangende DVD”!
Wachten op Archives 3

Als afsluiter van dit jaar 2022, deze klassieker nog eens opgezet. Vijftig jaar oud, maar blijft een onverslijtbaar schijfje.

Ook de box aangeschaft voor de kerst. Je moet compleet blijven aangaande Young , althans ik.
Het is allemaal goed verzorgd , maar toch wat karig. Zeker de lp versie is erg prijzig voor het gebodende.
Wat er is , is prima, maar heb wel het gevoel dat er meer had ingezeten. Een volledig optreden met The Stray Gators of zo ? Misschien een live compilatie van Harvest nummers door de jaren heen? Ik roep maar wat , ik heb nu het idee dat de klassieker wat het album natuurlijk is , weinig eer wordt aangedaan en dat zie ik als een gemiste kans. Dvd moet ik nog bekijken , dat staat voor vanavond op de rol. 5 sterren blijven staan .

Nee, tussen mij en Neil Young gaat het nooit echt iets worden vrees ik. Heb diverse albums van hem in huis (gehad) maar ik kom er simpelweg niet doorheen. Grootste reden daarvoor is zijn stem. Ik kan die na een nummer of 3 á 4 niet meer aanhoren. Te zeurderig, zeikerig, jengelend...ik weet niet welke term ik er het beste aan kan hangen. Maar op den duur begin ik me er echt aan te irriteren. Ik heb het o.a. met dit album vaak geprobeerd. Maar ik kwam nooit aan kant B toe. Daarom een tijdje maar begonnen met kant B. Om het toch een eerlijke kans te geven. Helaas hielp het een beetje. Kant B vind ik namelijk een tikkie beter dan kant A. Op albums van CSNY werkt het voor mij dan weer prima. Af en toe een nummer met Neil op zang zorgt daar juist dan weer voor heerlijke diversiteit. Ik weet dat dit album (Harvest) wordt bestempeld als klassieker maar voor mij is het dat in de verste verte niet. Qua muzikaliteit en stijl is het prima. Maar ja, die zang hè...

Tja dat kan, Vielip. Gelukkig is er zat om van te genieten en jij hebt volgens mij ook een brede smaak, dus niet getreurd .:O)

Nou vielip, Harvest staat niet in mijn top 10 Neil Young albums, maar Tonight's the Night, Time Fades Away of On the Beach gaan het ook niet doen voor je vrees is.

Misschien dat zijn latere werk, zoals Ragged Glory of Weld wat voor je doen.

Maar het is oké om Neil Young niks te vinden, zo kan ik niks met The National en Arcade Fire.

Ik heb op dit moment alleen Harvest moon in de kast staan van Young solo. Op de één of andere manier vind ik dat album dan nog wel weer gaan. Moet er wel voor in de stemming zijn maar toch. Ragged glory zal ik eens gaan checken. Wie weet

Probeer Rust Never Sleeps, dan heb je wat mij betreft The Best of Both Worlds!

Eindelijk bericht van Neil Young over een vervangende DVD; het enige wat je nodig hebt is de bon of een foto dat je de DVD hebt (zou ook je adres opgeven):

https://scontent.fbre2-2.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/336166380_242926174791318_1998855323867928030_n.jpg?_nc_cat=106&ccb=1-7&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=Z6OOa4QD-dsAX8uuUc-&_nc_ht=scontent.fbre2-2.fna&oh=00_AfDzDJG0nU7yAh4QuWa9lW0KfJi08qnrI6XzYOQAbb6l0Q&oe=6427FB66


Neil Young-Harvest 50th Anniversary Deluxe* | Page 28 | Steve Hoffman Music Forums - forums.stevehoffman.tv

Mijn 2000ste stem, nooit gedacht dat dit op Neil Young zou zijn

Op de site van Neil staat een mailadres waarheen je je verzoek om een nieuwe DVD heen kan sturen. Gedaan en kreeg al snel een mail terug met een redeem code. Om onnodige verzendkosten te voorkomen werd aangeraden om op de Europese site de DVD handmatig te bestellen. Kennelijk is men daarvan in Europa nog niet op de hoogte...Ik wacht maar af of er nog wat gaat komen...

Hier zelfde verhaal. Verdient weer niet de schoonheidsprijs.

Na een paar maanden lijkt er toch een vervangende DVD aan te komen..

Ik heb hem al binnen (besteld via US store) en om de één of andere reden komt er nog een tweede mijn kant op vanuit de UK.

Deze plaat ken ik al zó lang en zó goed en vanaf zó'n "ongefilterde" leeftijd dat elke kritiek in feite van mijn oordeel afglijdt als water van een eend. There's a world is ritmisch en melodisch ongelooflijk banaal, Are you ready for the country kan nauwelijks meliger en A man needs a maid gaat bijna aan het gewicht van zijn arrangement ten onder (hoewel ik de tekst van het "A while ago somewhere..."-couplet altijd heel ontroerend heb gevonden), maar de rest van de plaat bevat zóveel warmte en zóveel melodische rijkdom en zóveel eerlijkheid dat ik dit nog altijd onder Youngs beste platen schaar. En hoe vaak ik het album ook al heb gehoord, Heart of gold en The needle and the damage done en Old man gaan nog steeds niet vervelen, mede door Youngs karakteristieke akoestische gitaarspel dat ook op mijn oude CD'tje subliem klinkt.
        Toch zijn het nog niet eens (alleen) het repertoire, de uitvoeringen en de zang die Harvest voor mij zo bijzonder maken. Zelfs op die jonge en ongefilterde leeftijd, toen ik nog maar zó weinig muziek kende dat ik nauwelijks vergelijkingsmateriaal had om te kunnen inschatten hoe muziek zou kunnen of "moeten" klinken, viel me het geluid van dit album al op. Dat begint eigenlijk al bij de allereerste maten: dat drumgeluid, wat is dat gortdroog, warm, precies, laag, en vooral ontzettend intiem. Ik durf niet te zeggen welk aandeel de engineer in de sound had en welk aandeel de producer, de specifieke studio en de drummer, en bovendien wordt de drumsound natuurlijk mede gekleurd door de bas en de akoestische gitaar, maar Charley Buttrey legt hoe dan ook het fundament voor één van de meest weidse geluidsbeelden die ik in de popmuziek ken – ik zie er altijd een ruim en licht glooiend grasveld met een wolkenloze hemel bij. (Het daaropvolgende titelnummer heeft ongeveer dezelfde impact op mij, nu mede vanwege de even simpele als effectieve piano van John Harris.)
        En alsof één ultiem geluidsbeeld nog niet genoeg zou zijn, is er ook nog die combinatie van agressieve elektrische gitaar links, klaaglijke pedal-steel rechtsachter en verbindende piano in het midden die op Alabama en Words op de een of andere manier een rijke sound neerzetten die ik bij niemand anders ooit ben tegengekomen. Natuurlijk hebben die drie instrumenten wel vaker samengespeeld, en wellicht kunnen gebruikers hier voorbeelden van een vergelijkbare sound bij de combinatie van gitaar, pedal-steel en piano bij ándere bands opnoemen, maar voor mij is en blijft het uniek (maar niet voor Young die die sound op Tonight's the night nog op vrij huiveringwekkende wijze zou perfectioneren).
        Het is net als bij sommige nummers van Creedence Clearwater Revival, bijvoorbeeld Proud Mary en Have you ever seen the rain: je kunt de instrumenten aanwijzen, de versterkers en de opname-apparatuur zullen misschien niets bijzonders zijn geweest en de arrangementen zijn amper hemelbestormend te noemen, maar op de één of andere manier is het specifieke geluid van die nummers uniek, althans in mijn beleving. En heel, heel mooi natuurlijk.

Mooi verwoord , dat stukje over CCR. Een eigen sound. Harvest heeft dat ook . Er is niets wat zo klinkt , terwijl er natuurlijk heel veel bands en singer songwriters in dezelfde vijver vissen. Toch pik je het eruit en weet je het altijd terug te voeren naar Harvest. Een melodielijn , een rif , een opeens ingezette banjo. Het hoort specifiek bij die plaat. Een monument , wat nooit verwoest raakt.