Genesis - Nursery Cryme (1971)

Iets *toegankelijker* dan Foxtrot. Geen enkel skipnummer.

Nog steeds kippevel bij Seven Stones

Harlequin. Nooit meer zoiets gemaakt door Genesis. Past ook niet echt tussen het overige werk, vind ik. Maar het geeft mij de rillingen. Inderdaad, een juweel. Mooie plaat. Minder dan Foxtrot, maar het ontloopt elkaar weinig.

Toch wel het meest 'lieflijk' klinkende album van Genesis. De opmaat naar Foxtrot is ingezet en de 'epics' stijgen in aantal.

Goed album, en misschien een klassieker. Genesis nog steeds in wording. Maar wel met de klassieker "The musical box". Op vinyl.

allemaal pracht nummers! een echte Genesis klassieker.
Er is veel dynamiek: rustige stukken worden afgewisseld met meer agressievere stukken. En zo gaat het album door verschillende sferen heen.

Geweldig album en dat geldt letterlijk voor het hele album. Moeilijk om 2 favoriete songs te noemen. The musical box is natuurlijk heel bekend, maar nummers als seven stones en het korte maar niet minder mooie for absent friends zijn briljant!!!
Ik heb dit album 2 keer op lp, beide grijs gedraaid, en ben op zoek naar de cd?????
Wie weet waar te koop????
Ik hou me aanbevolen voor tips.

Die is sinds mensenheugenis al op cd uit hoor, als je geluk hebt ligt ie nog wel ergens in de winkel. Te bestellen is ie in ieder geval.

Ondertussen niet dacht ik, dankzij de remastering van de albums & de box die nog te verschijnen in.

Dat klopt, maar ook deze nieuwe editie is los verkrijgbaar. Je krijgt dan wel de SACD versie. Naar de oude Definitive Edition Remasters zul je in ieder geval op zoek moeten gaan want je komt ze amper meer tegen.

Is die nu al los verkrijgbaar? Ben enkel nog maar de albums tegengekomen waarvan daadwerkelijk de box al uitgekomen is eigenlijk.

Dat antwoord moet ik je eerlijkheidshalve schuldig blijven want dat weet ik niet zeker. In ieder geval heb ik Nursery Cryme als cd zeer recent nog vaak genoeg in de vakken zien liggen dus in wat voor versie dan ook, verkrijgbaar moet ie zijn!

Running On Empty zal hier misschien wel het fijne van weten.

is op amazone voor 12 € te koop.

Nou kijk eens aan. Probleem opgelost toch?

No problems....only solutions

Mensen, bedankt voor alle support en meedenken. Ik ben al tijden op zoek naar deze cd, maar kom hem echt nergens tegen.
Ik toevallig gisteren mijn oude draaitafel van zolder gehaald en de lp opgezet en het blijft weergaloos!!!!!

@ vondeling
ik heb ook 999Grey senior's draaitafel op mijn kamer geïnstalleerd, met dit album.....
jammer genoeg nog niet zo vaak gedraait.......
(tja ik heb ook zoveel Pink Floyd albums meegepakt.....)

Een schitterend album, elk nummer is raak. Fantastische opbouw in de nummers en goede teksten met ontzettend veel diepgang. In de Peter Gabriel tijd is dit mijn ultieme Genesis album, geweldig!

Prachtig album. Elk nummer heeft zijn eigen karakter en dat maakt de plaat zo afwisselend en aangenaam om naar te luisteren.

Ik vind het moeilijk om favoriete tracks van dit album aan te geven. Seven Stones is in ieder geval de topper. Maar eigenlijk komen alle andere nummers in aanmerking voor de tweede plaats.

Het mytologische The Fountain of Salmacis? Het simpele maar mooie For Absent Friends? Het melodische Harlequin? Het trieste verhaal van Harold? Het epische Musical Box? Of toch het krachtige Return of The Giant Hogweed? Ik weet het niet meer, het zijn voor mij allemaal juweeltjes.

Een dikke ***** dus en een welverdiende plaats in mijn top 10.

O ja, een brandende vraag heb ik nog wel. In Seven Stones horen we:

"And the changes of no consequence will pick up the reins from nowhere."

Ik kom er niet uit. Wat betekent dit? Wie het weet mag het zeggen...

Das toch niet zo moeilijk?

En de veranderingen zonder gevolg zullen de teugels oppikken van nergens!

Ik ken er nog een: ''N'escalier pas dans cet espoir car il est semaine".

Allez votre corridor!

Hartstikke tof album met uitschieters als 'Harold the barrel', 'Harlequin' en 'The fountain of Salmacis.

Tsjonge, wat een steengoed album zeg!
Ik ben opgegroeid met karnemelk, Ajax en Harold the Barrel.
Nu heb ik het album eens naar de computer geript, en blijkt het hele album ijzersterk te zijn.
Favoriet: The Fountain of Salmacis. Wat een heerlijke Genesissfeer en wat een oorstrelende drums.

'n nog wat ruw album maar wel een van mijn favorieten.

The musical box, Harlequin,Seven stones en The fountain of salmacis. Heerlijk toch ?

Erg lekker, ja. De vorming naar mijn twee favorieten (Foxtrot en Selling England) is hier in aantocht. Ruw in de zin dat het nog doeltreffender kon. Met niemandalletjes zoals 'For Absent Friends' en 'Harold the Barrel' kan ik dan weer wat minder. Staat wel weer tegenover het magistrale einde van 'Seven Stones' en 'The Musical Box', die ik in een live-versie die circuleert op youtube nog beter vind.

Moet zeggen dat het verhaaltje in Harold The Barrel wel goed vind. De muziek klopt er ook gewoon bij. Dus nee ik vind het zeker geen niemandalletje die Harold The Barrel.
Wat verder over dit album: het is inderdaad een ruwer album, de nummers op de live versie uit '73 zijn nog ruwer, luister maar een naar the return of the giant hogweed, dat einde!!! Tsja, wat moet ik verder zeggen van dit album dat in mijn top 10 staat.. dat hij wellicht wat laag gewaardeerd is??

tja wat is laag, een, op dit moment, 3,96 vind ik nou niet bepaald laag gezien het aantal stemmen.

Natuurlijk is het gemiddelde al best hoog, maar het ligt wel ónder dat van Foxtrot en onder dat van The Lamb. Ik ben dan wel eens met BenZet dat het zo bekeken in elk geval relatíef laag staat.

Als Phil Collins nu gewoon alleen was blijven dienen als drummer en tweede stem was ik misschien nog fan geworden van de latere Genesis. Vanaf Trespass tot The Lamb Lies down.... zijn de albums fantastisch! Nursery Cryme kan rekenen op een top drienotering.

Ik herken dit ten zeerste. Ben helemaal om voor dit album. Bij deze staat het album in mijn top 10:

Nursery Cryme is mijns inziens het enige Genesis-album zonder zwakke nummers. Elk nummer heeft iets bijzonders. De vernieuwing door de komst van de klassiek geschoolde gitarist Steve Hackett, de komst van de technisch begaafde drummer Phil Collins en een dominantere rol voor toetsenist Tony Banks heeft veel aan dit album bijgedragen.

Musical Box is het prototype epische nummer, meer nog dan Supper's Ready (dat overigens een briljante collage van nummers is). De eerste 4 minuten zijn lieflijk waarna gitaarrock en bublegumballades elkaar opvolgen om uiteindelijk als een Queen- avant-la-lettre op dramatische wijze het nummer te beëindigen.

For Absent Friends staat voor eenvoud en is van de meest sobere Phil Collins composities die ik kan. De boodschap Groots door klein te blijven.

The Return of the Giant Hogweed heeft de agressiviteit van the Knife en heeft een heerlijke afwisseling van klassieke gitaar en organ/electrische piano/gewone piano. Ik kan mij voorstellen dat het duo May/Mercury ook hier naar heeft geluisterd voordat zij met Queen aan de slag gingen.

Seven Stones begint met zijn orgel als een vertrouwd kerstliedje. Het ontwikkelt zich als een typische Gabriël-ballad. Na 1 minuut 30 komt het na een kleine instrumentaal intermezzo echt los. Als na 2 minuut 10 fluitmuziek je huiskamer binnenfladdert is de zevende hemel niet ver weg.

Harold the Barrel is een kleine Beatle-pastiche (a la Maxwell Silver Hammer) en vertelt een absurdistisch verhaal over een krankzinnige restauranteigenaar met de naam Harold. Hij serveert zijn eigen tenen bij de thee, vlucht naar het dak van een gebouw. De omstanders en zijn moeder roepen dat hij eraf moet komen echter Harold springt toch....
Vooral de pianoakkoorden in dit nummer werken bij mij enorm aanstekelijk....

Harlequin is weer zo'n klein juweeltje en grijpt net als For Absent Friends terug naar de meer folkse traditie van Genesis. Het harlequin-figuur maakte deel uit van het Italiaanse Commedia dell'arte.

The Fountain of Salmacis is weer een episch nummer en kent een dominante drum en bass in tegenstelling tot de meeste andere nummers. Het electrische orgel doet denken aan Yes en schreeuwt af en toe om aandacht. Het nummer vertelt het verhaal van de Griekse nimf Salmacis die probeerde om de Griekse god Hermaphroditus te verleiden. Ze raakten verstrengeld in elkaar en naar een smeekbede van Salmacis fuseerde haar lichaam met de zijne. Hermaphroditus werd dus op die manier androgeen waarmee hij de eigenschappen van zowel de man als de vrouw zou bezitten. Vanzelfsprekend komt van zijn naam het woord hermafrodiet vandaan....

Zullen we het verslag van Chronos85 maar beschouwen als eindverslag? Onze handtekening er onder en klaar?

Het is waarschijnlijk niet de bedoeling, van de organisatoren van Musicmeter. Bovendien houden jullie me natuurlijk aan mijn contract. En aangezien ik altijd nog wel wat te zeuren heb, zal dat ook moeten bij Nursery Cryme.

Helaas. Ik heb vanmorgen nog eens goed geluisterd, er is maar bitter weinig om op terug te komen.

Natuurlijk een prima zet, het binnenhalen van Steve Hackett en Phil Collins. Het gaf de band duidelijk meer 'body'. Ja, ik ben degene die voorganger Trespass nog wel eens als hoogste Genesis cd in mijn top 10 wil hebben staan.

Er zit echter 10 jaar verschil in 'emotionele' ervaring tussen beide cd's, en dat wil nog wel eens in het voordeel van Trespass uitpakken. Het verschil tussen het hart en verstand.

Ik kan ook al moeilijk kiezen tussen mijn favoriete track. De strijd tussen de klassieker Musical box en The Fountain of Salmacis laat ik uiteindelijk maar gewonnen worden door de laatste.

Bij de instrumenten die Phil Collins bespeelt, staat in mijn boekje o.a. 'Voices'. Ik meende ook, als een soort gevoel dat iemand je bekijkt maar dat je hem niet ziet, af en toe Collins voorbij te horen komen.

Klopt dit, of is het alleen Gabriel die af en toe met een hoog stemmetje de nummers begeleid?