Jónsi - Go (2010)

Aangezien ik Sigur Ros geweldig vind, had ik van dit solodebuut van Jonsi, zanger van Sigur Ros, vrij hooggespannen verwachtingen. Die worden ten dele ingelost, maar niet helemaal.

Opener 'Go Do' begint wat banaal, kinderachtig vrolijk zelfs (niet negatief bedoeld), vind ik, maar verder is het een lekkere popsong, met een drive die je meezuigt en aanzet tot een vrolijk in het rond huppelen. Het tweede nummer, 'Animal Arithmatic' is zo mogelijk nog energieker, zo’n nummer dat je nooit zou verwachten van de Sigur Ros-frontman. De vrolijk spat er eigenlijk van af.

'Tornado' begint op piano, een compositie die zo van de hand van Sufjan Stevens zou kunnen zijn. Het verschil tussen deze en voorgaande song is heel sterk, de strijkers geven het een koud, IJslands tintje. Ik vind z’n stem nog altijd beter passen bij deze rustige, melancholische nummers, dan bij de twee voorgaande. In een interview met HUMO zei Jonsi dat het voor hem niet belangrijk was dat zijn zang in het Engels verstaanbaar zou zijn; het ging meer om het gevoel dat hij overdraagt aan de luisteraar. Dat lukt hem in dit nummer vrij goed.

Na het zwaarmoedige 'Tornado' hebben we het wat luchtigere 'Boy Lilikoi'. Een lieflijk nummer, maar het blijft me tot nu toe niet echt bij, wat toch raar is, aangezien het een nagenoeg perfecte popsong is, en (wanneer ik dit schrijf) de favoriete track is hier op MusicMeter. Uiteindelijk zal deze me toch gaan bevallen, denk ik, groeipotentieel genoeg in deze song in ieder geval.

'Sinking Friendships' is een leuk, dromerig nummer zoals er wel meer op deze plaat staan, gedragen door die unieke stem van Jonsi.

En dan komen we bij 'Kolnidur', m'n favoriete track op dit album, niet in het minst door het 'Sigur Ros in vroeger jaren'-gevoel dat ik hierbij ervaar. Lekker melancholisch, het lijkt allemaal rustig voort te kabbelen, maar als je de track ontleedt, dan merk je toch dat die erg goed in elkaar steekt. Halfweg krijgen we toch een kleine tempoversnelling, en Jonsi zingt wat hoger, en het lijken allemaal maar kleine details, maar het zijn net die kleine details die de muziek van Sigur Ros tot zo'n hoog niveau tillen, alsook dit nummer.

'Around Us' is weer wat luchtiger; dat is wel leuk, dat die poppy luchtigheid en zwaarmoedigheid elkaar vrij goed in balans houden. Het reffrein van 'Around Us' klinkt begeesterend. Het voert je mee naar hoger sferen, om het semi-poëtisch uit te drukken. Hier is ook weer dat opzwepend drumritme, dat we kennen van de eerste twee songs vooral. De laatste anderhalve minuut deemstert het nummer knap weg op een zee van klanken.

'Grow Till Tall' is dan weer een rustig nummer, opgeluisterd door een strijkersorkest dat z'n job kent. Het nummer haalt echter niet het niveau van de composities op pakweg Takk... in mijn ogen, het pakt me gewoon allemaal wat minder.

Afsluiten doet Jonsi met 'Hengilas', en de strijkers mogen nog wat blijven. Mooi, ontroerend nummer, de ideale afsluiter voor deze plaat.

Mijn conclusie is dat dit een goeie plaat is, een hele goeie zelfs, maar van een fenomeen als Jonsi verwacht je toch altijd dat tikkeltje extra. Ik wist dat dit album in het verlengde van de laatste Sigur Ros zou liggen, en niet zou teruggaan naar één van de vroegere platen, maar toch had ik er stiekem wat meer van verwacht. Ligt het nu aan mijn hooggespannen verwachtingen? Ik weet het niet. Feit is dat het niveau van 'Med sud i Eyrum...' wel gehaald wordt naar mijn mening, doch die andere platen blijven daar hoog boven staan.

3,5 sterren

Bij de eerste luisterbeurt wist ik het al. Hier ga ik van houden! Sigur Ros met kortere popsongs en wat meer in de richting van Spilum Endalaust. Vooral dan van de singles van dat album. Misschien nog net iets te vroeg voor een stem maar ik ben er zeker van dat deze plaat mijn lente helemaal zal maken. Dat deze minder dan 4 krijgt is erg onwaarschijnlijk.

Liefhebbers van het IJslandse Sigur Rós zullen hem zeker kennen, daarin nam Jónsi namelijk de zang en de gitaar voor zijn rekening. Afgelopen jaar bracht hij met zijn vriend (Jónsi is homo) een album uit, maar Riceboy Sleeps sloeg bij mij niet zo aan. Na het faillissement van het IJslandse Landsbanki en de as-spuwende IJslandse vulkaan wat leidde tot veel gedupeerden, wordt het tijd voor iets positiefs van dat eigenzinnige eiland. Deze aan één oog blinde vegetariër kan dat doen met zijn nieuwe album Go.

IJsland zit dan in een diepe crisis, Jónsi lijkt zich daar maar weinig van aan te trekken. Een vrolijk lente gevoel geven de eerste klanken van Go Do mij. Hoewel Jónsi bijna alle nummers van Go in het Engels zingt is zijn engelenzang soms nauwelijks te verstaan waardoor het toch lijkt alsof het een andere taal is. Helemaal niets mis mee, want net als bij Sigur Rós maakt het ook voor de muziek van Jónsi niet heel erg uit wat hij precies zingt, omdat de muziek zelf al genoeg 'vertelt'. Animal Arithmetic is ook weer een prachtig nummer, het komt chaotisch over en eindigt ook in een chaos van stemmen en geluiden, maar is prima te verteren. Hierna volgen een hemels Tornado en het sprookjesachtige Boy Lilikoi met het geluid van een fluit en belletjes. Mensen die niet bekend zijn met Jónsi zullen door mijn beschrijving denken dat het één of ander kitscherige kamermuziek is, maar dat is het helemaal niet, het is gewoon erg lastig te omschrijven!

In eerste instantie denk je dat er iets mis is met je muziekinstallatie, maar ik kan je geruststellen: dat haperen in het nummer Sinking Friendships hoort er gewoon bij. Dit is het eerste nummer waar ik een melancholisch sausje bij ontdek en dat vind ik ook direct het minste nummer. Kolnidur (dat zal wel IJslands zijn) is zwaar te noemen. Dat komt misschien ook omdat Jónsi's stem in eerste instantie laag is, want zodra zijn stem weer de hoogte opzoekt klinkt het ook direct een stuk minder zwaar. Around Us is een nummer dat - hoewel het niet slecht is - misschien vanwege het dromerige karakter de neiging heeft om langs me heen te gaan.

Wat een stelletje klootzakken zijn die bestuurders ook die geld willen zien van de IJslanders. Tijdens het luisteren van Grow Till Tall is het onbegrijpelijk dat er zo harteloos gedaan kan worden tegen een volk dat zulke prachtige, hoger dan hemelse muziek weet te creëren. Van verveling - dat bij het muzikale project met zijn vriend Alex vaak toesloeg - is op dit album nauwelijks sprake. Zelfs Hengilás - dat muzikaal niet heel flitsend is - weet mij te bekoren omdat het een prachtige sfeer creëert, waardoor Go op een passende manier wordt afgesloten.

Een prachtig album dat een mix vormt van vooral vrolijke, maar ook melancholische nummers. Wat het album ook goed doet is dat Jónsi's experimenteer drift niet doorschiet en dat het grotendeels een lekker tempo heeft. Van verveling of lastig in het gehoor liggende liedjes is dus helemaal geen sprake, sterker nog: het zou mij niet verbazen als dit zou aanslaan bij het grote publiek. IJsland hoeft niet langer te zoeken naar een diplomaat die hun belangen kan verdedigen op het Europese continent. Jónsi weet het verlies van al het geld en de komst van wolken as in veertig minuten goed te maken. Go Jónsi!

For Music Only

Ja belachelijk joh, dat ze het geld van de Nederlandse en Engelse consument terug willen vorderen!

Vind je ook nog iets van het album ? Zoals je weet is dit geen politiek forum en dat van mij geen politiek blog. Misschien had je iets verder moeten lezen, want dan had je begrepen dat die uitspraak in die context met een korreltje zout genomen dient te worden . In ieder geval was het een recensie van een album en geen opiniestuk

Ik keek toch wel uit naar dit solo project van Jónsi, want Sigur Rós is één van mijn lievelingsbands. En Jónsi heeft mijn verwachtingen zeker ingelost. Ok, ik vind het niet zo sterk als de albums van Sigur Rós, maar het is zeker een erg leuke plaat.
Go Do is direct een heel vrolijk nummer. Ik word altijd goed gezind als ik dat nummer hoor. Animal Arithmetic is zelfs nog vrolijker dan Go Do, voor mij zelfs een beetje te. Het zijn wel twee leuke nummers om mee te beginnen. Tornado is één van mijn favo nummers. Het is ietwat melancholisch en o zo mooi.
Maar Jónsi vond het dan weer nodig om de sfeer wat op te vrolijken. En dat lukt hem aardig met Boy Lilikoi dat ik beter vind dan de eerste twee nummers. Sinking Friendships is meestal gedaan voor ik goed en wel besef dat het begonnen is. Onopvallend nummer dus.
Kolnidur doet wat meer denken aan de muziek van Sigur Rós en het is dus ook één van mijn favorieten. Ook Around Us is een hoogtepunt. Het heeft vooral een erg leuk refrein dat in mijn hoofd blijft zitten.
Grow Till Tall vind ik gewoon een goed nummer waarin ik vooral geniet van de mooie kopstem van Jónsi. Hengilas is een ingetogen, degelijke afsluiter. 3,5*

Erg anders dan wat ik van Sigur Rós gewend was, desalniettemin erg geslaagd! Energieke muziek vooral, hoewel de wat langzamere nummers me ook wel kunnen bekoren. Best een veelzijdig album ook, waar opgewekte nummers als Go Do, Animal Arithmetic en [/i]Boy Lillikoi[/i] heerlijk in contrast staan met de wat zwaardere nummers als een Grow Till Tall

Z'n stem lijkt ook net iets beter tot z'n recht te komen hier.

4,5*

Heeft iemand hier de limited edition al ontvangen, ik nog niet namelijk?

ltd edition gisteren gekregen van de facteur...

mooi doosje, mooi artwork, en heel mooie dvd die erbij zit.

niet zo spectaculair als het boek van med... van sigur ros, maar goed genoeg.

Ik kreeg hem vandaag ook binnen. Leuk doosje, de film, welke ik nog niet heb gezien, lijkt me een grote meerwaarde. Maar buiten dat vind ik het 'boekje' met wat vaag artwork, nou niet echt 'special edition' waardig. En dat was ook alles wat de special edition inhoudt. De digitale 'goodies' stelde niets voor (imho).
Ach, dat gezegd hebbende, spijt mijn bestelling hiervan me niets.
Nu ,op naar het concert en het vinyl

Wat staan hier toch een aantal fantastische nummers op! Kolnidur, Around Us, Grow Till Tall, Tornado.

Ik zag laatst op een update van Jónsi's Facebook account een filmpje van de IJslandse vulkaan met Kolniður als muziek. Dat was echt weer een kippenvel moment.

*edit

This one, geweldig : YouTube - Eyjafjallajökull Volcano Time Lapse

Ja, ik had hem gezien via een collega van mijn moeder die uit Ijsland komt. Mooi filmpje

Ik vind het einde van Go Do zo mooi sfeervoller kan het haast niet.
krijg er elke keer weer kippenvel van.

Het einde van Grow Till Tall Één van de weinige momenten dat ik een beetje Sigur Rós herken in dit album.

Gister het concert meegemaakt, ik was nog niet helemaal overtuigd van het album (al heeft dit ervoor gezorgd dat ik het album veel meer waardeer), maar dit was de eerste keer dat ik Jónsi live zag, en mijn hemel wat heeft hij een mooie stem zeg, Alex was er ook bij en hij had een geweldige drummer bij zich. Top show, kan niet wachten tot Sigur Ros zelf weer gaat optreden.

Ja, die drummer was echt goed, vond ik ook!

Bijna waren de stiltes in een uitverkocht Paradiso in staat om de optelsom van de muziekale erupties te doen vergeten.

Ik heb hem ook nog steeds niet. Stond bij toen ik hem bestelde dat hij half mei op de bus zou gaan...

Heb jij hem ondertussen al wel?

Ja, al een paar weken.

Ik heb hem ook ontvangen.

Ben ik nou gek of hoor ik Jonsi terug in een reclame van de ING die tussen de WK wedstrijden wordt afgespeeld?

Ik dacht het ook al te horen!

Ik heb het niet gehoord, maar ik zal eens opletten!

Als ik dan niet gebeld wordt voor mijn examens.

Ik hoor het helemaal niet, tenminste, als het over deze reclame gaat:
YouTube - ING WK 2010 reclame + vervolg (1080p)

Nee, dat is niet die reclame.

Heb je een link? Ik word nu wel benieuwd!

Ik sluit me hier geheel bij aan, na het concert in AB kon ik die cd precies veel meer waarderen

Ik ben een groot Sigur ros fan en verwachte dan ook meer van dit solo album.

Vooral de eerste twee, wat meer pop songs. Gadverdamme, als ik niet zo een fan was geweest van Sigur ros had ik deze plaat meteen uitgezet. Gelukkig doet de rest van de tracks me wat meer aan Sigur ros denken. Al komt het absoluut niet in de buurt van () of takk.

3* voor deze plaat die vooral teleursteld aangezien ik weet wat deze man al eerder heeft gecreerd. Ik vraag me af of deze (of de MuMe) score niet lager was geweest als dit een joe-nobody was geweest.

EDIT: Ik zal het concert meemaken op Pukkelpop, mogenlijk dat ik dan spontaan 5* geef

Ik denk eerder andersom: juist omdat het de voorman is van Sigur Rós zijn de meesten juist wat kritischer omdat ze gaan vergelijken.