Jónsi - Go (2010)

Waddayamean? Dat heb ik zelf geschreven, hoor

Geen zorgen dan, het gaat om een los velletje. Zorgeloos scheuren.

Ik vind de dvd ook niet heel geweldig. Leuk meer niet. Redelijk ingetogen inderdaad waardoor Go do en Boy Lilikoi wat mat klinken. Kolnidur komt beter uit de verf.

Dat uiterlijk vertoon had van mij ook wel wat minder gemogen. Natuurlijk gaat het niet ten koste van de muziek maar ik vind een beetje een hoog Boy George gehalte hebben.

Er zijn verschillende versies voor de goede orde..

De gewone 1-disc editie.

Dan heb je de 'Experience edition', dat is het album en een dvd, op die dvd staan 5 filmpjes; 4 live opgenomen samen met Nico Muhly. en de clip van Go Do. Ik denk dat veel mensen deze versie hebben.. Of niet?

En dan is er ook nog de Limited Edition, die pas half april op de bus gaat; hierin de experience edition, maar ook Go-Quiet. Een huiskamerconcert om het maar zo te noemen. gefilmd door DeBlois. Wie is dat? De regisseur van 'Lilo&Stitch' en 'How to train your dragon'. (Ohja.. Ook 'Heima' )

Verder hebben sommige nog wat vergeetbare downloads.

Ze houden het graag simpel precies En ik maar wachten tot half april zeg!

Hmm... Ik heb Sigur Rós geprobeerd, maar dat trok me totaal niet. Dit echter, heeeerlijk!

Raar?

En mailtje gehad dat ie half april wordt verzonden, de LE uiteraard. via mail nog wat extra's gehad zoals bekend was, het volledige album in mp3, 4 nummers samen met Nico Muhly(Video), Stars in still water, soms het nummer wat wordt gebruikt in How to Train Your Dragon??) + niet eerder uitgebrachte trailer van Go Quiet.

Na 2 luisterbeurten klinkt het zeker niet slecht, maar ik had er eerlijk gezegd iets meer van verwacht.

Deze muziek is ook totaal anders dan Sigur Ros. Dit klinkt meer als pop, terwijl Sigur Ros meer progressive rock is. Van dat laatste hou ik iets meer...

Melancholie is niet voor jou?

Heb hem net opgezet, heb daarnet de speciale editie besteld. Ben benieuwd!

Sigur Ros kan ik niet heel erg waarderen, is dit te vergelijken met Sigur Ros of moet ik een heel ander album verwachten?

niet extreem anders, dit is wel wat meer songgericht zullen we maar zegggen.

Is het meer in de richting van het laatst uitgebrachte album van Sigor Ros? Dat is ook meer pop/songgericht voor zover ik me kan herinneren.

Het neigt naar mijn mening meer naar het laatste SR album ja. Er zitten echter ook enkele rustigere nummers bij die weer iets meer als 'oudere SR' klinken, zoals Tornado en Koldinur

Het laatste album van SR bevat ook enkele rustige nummers natuurlijk. Vrijwel de gehele tweede helft is rustig.

Ja ik vind ook dat het laatste album niet echt pop genoemd kan worden. Slechts 3 of 4 nummers neigen die kant op en het overgrote deel is toch echt het rustige SR naar mijn inziens. Veel mensen vinden het echter een popachtig album, dus vandaar dat ik het zo uitleg

Nummers als Fljotavik, Straumness, Festival en Ara Batur zijn verre van pop. Lekker sloom en melancholisch.

Dit album is nog wel wat poppier dan de laatste Sigur Ros. Het komt natuurlijk door die eerste paar nummers, die zetten flink de toon. De tweede helft van de plaat is toch vrij rustig en ingetogen. Animal Arithmetic klinkt voor mij dan weer een beetje als een ADHD-versie van Sigur Ros, zou me niets verbazen als dat van oorsprong een traag nummer was dat ze voor dit album op dubbele snelheid hebben ingespeeld.

Bij dit album vind ik overigens de wat rustigere nummers toch wel de toon zetten hoor. Waarschijnlijk kwestie van smaak maar de rustige nummers hebben voor mij gewoon meer charme en schoonheid. Een nummer als animal arithmetic is leuk maar voor mij weinig bijzonders. Tornado daarentegen blijft echt uren in mijn hoofd hangen. Wat een prachtig nummer is dat zeg.

Idem. En in dat geval is luisteren naar SR een absolute aanrader. Wat ik vooral mis bij deze plaat is structuur - het gaat maar heen, en heb soms het gevoel dat hij op shuffle staat.

Hoop overigens dat de nieuwe SR niet de huidige lijn doorzet.

Niet eceht bij stil gestaan, maar daar heb je zeker gelijk in. Een redelijk loshangend geheel met enkele goede nummers maar geen rode draad zoals bij Untitled. Waarbij Untitled zich echt ontknoopt tot een ware climax. Ik moet zeggen dat ik er geen problemen mee heb als SR nog een plaat als med sud i eyrum vid spilum endalaust uitbrengt. De enkele popachtige nummers zijn een leuke afwisseling en er staan dan (hopelijk) toch nog genoeg echte (rustige/melanchonische/zweverige/noem 't maar) SR nummers tussen.

Als SR nog zo'n plaat maakt als die laatste ben ik wel fan-af denk ik. Heb hem nog wel gekocht, maar nauwelijks gedraaid... Is ook niet erg, een band kan niet een carrière lang blijven pieken.

Een band maakt twee mindere (3,5*) albums (4 als je Hvarf/Heim en deze meetelt) en je bent fan-af terwijl een eerder album je favoriete album is. Beetje drastisch, niet?

Zo drastisch is dat niet, ik luister al vanaf 99/00 naar Sigur Ros en vanaf Takk vind ik het met het album minder worden.

Vind dit album erg leuk (neig naar 4*), maar met de magie van weleer heeft het weinig meer te maken voor mij.

Begrijpelijk. Ik vind zelfs dat deze soloplaat klinkt als de plaat die ik van SR had verwacht na hun laatste. In tegenstelling tot Herman bijf ik echter wel zeer enthousiast. Ook de nieuwe poppy-SR gaat heerlijk naar binnen en deze van Jónsi bevalt me ook zeer. Wel apart om hem in het Engels te horen brabbelen.

Ik kan ook wel genieten van Takk en Med Sud, en ook weer van deze, maar het wordt wel met de plaat minder. Hoewel hij minder was dan voorgaande platen: Takk was nog verrassend en verfrissend voor SR destijds. Maar sindsdien zetten alle releases de lijn van dat album door. Von was anders, AB was anders, en ( ) was weer anders; maar vanaf Takk is het eigenlijk allemaal dezelfde koek geweest.

Niet dat er een stijlbreuk nodig is of zo, maar ze moeten niet weer op diezelfde formule voortbouwen.

Misschien is twee keer luisteren te weinig, maar heb toch het gevoel dat dit niet echt voor mij is weggelegd. Heb slechts één cd van Sigur Rós, wel aardig, maar ook niet geweldig.

Misschien moet ik het vaker horen, maar die drang krijg ik niet bepaald als ik hiernaar luister..

Welke? Zoals in mijn vorige post staat vermeld: het werk na Takk heeft een hele andere sfeer. Als dit je te poppy is moet je ( ) of AB eens proberen.

Eerste luisterbeurt is goed bevallen. Wat wel duidelijk naar voren komt, is dat hij met dit album toch meer de poppy kant opgaat, meer dan bijvoorbeeld het laatste Sigur Rós album. Maar toch weet hij een mooi evenwicht in goede luisterliedjes en wat melancholiek te bereiken. Maar ik krijg over de hele linie een vrolijk gevoel van dit album. Een mooi plaatje voor het voorjaar dus.

Cijfer volgt nog.

CD nog niet eens volledig beluisterd, maar wat een held toch..die Jonsi. Muziek die iets doet met een mens. Het straalt zo'n positivisme uit, puurheid, het tegenovergestelde van cynisme.
Ik ken echt weinig muziek die je tot het diepste van je ziel raakt als deze.

Ik ga toch terug naar 4*.

Ik was in het begin heel erg enthousiast over dit album, maar dat is wat weggezakt. Ik vind het nog steeds een heel erg lekker album, maar 5 sterren was iets té optimistisch.