Angus & Julia Stone - Down the Way (2010)

Het is eigenlijk helemaal niet nodig om dit album (of muziek in het algemeen) in een genre te plaatsen. Zo lang je geniet van een album maakt het niks uit. Zo geniet ik van dit album, of het nou onder rock of folk valt, dat veranderd niks aan mijn luisterplezier .

Nee precies, mee eens. Maar wanneer je vervolgens op zoek wilt naar muziek die ook in dit straatje valt zou dat lastig kunnen zijn.

Misschien is een beschrijving van de muziek proberen te maken ook wel een dooddoener idd. Gewoon genieten en hopen dat ik snel weer zoiets tegenkom.

Vele singer/songwriters maken zeer mooie muziek, maar het klink natuurlijk meestal altijd weer anders. Gelukkig maar!! Zelf vind ik Damien Rice echt pareltjes maken. Maar deze cd is ook helemaal waanzinnig hoor. Heb vandaag deluxe versie binnen gekregen. mooiste uitvoering van een cd tot nu toe (op de boxsets na dan). Voor maar 30 eurie uit Australie...

Wat ik me van Damien Rice kan herinneren, is dat het snel richting het depressieve ging. Met de muziek dan hè Dat heb ik met deze muziek totaal niet. Maar misschien zal ik het eens een nieuwe kans geven.

Hmm ik zie de vergelijking er wel in hoor..
Oké je moet het niet allemaal te letterlijk vergelijken,
maar ik krijg er wel een zelfde soort gevoel bij.

Niet bij alle nummers overigens, maar over het geheel snap ik het wel

Ik zie de vergelijking ook niet echt in, Damien Rice maakt mooie nummers, vooral zijn album 0 vind ik prachtig. Maar het doet me in ieder geval minder als dit album.

Ik denk dat de vergelijking hem vooral zit in het kwetsbare geluid wat ze teweeg brengen. Een combinatie van vooral een beetje gitaarspel met softe stemgeluiden, die lichtelijk fragiel naar voren worden gebracht.

Ach uiteindelijk is elke band een band op zich en zijn vergelijkingen slechts bijzaak, meer een soort van richtlijnen en aangrijpingspunten.

En tja, Damien Rice doet mij dan weer meer (staat immers op #1 in m'n top 10).. Maar goed, zoals ik zei, bands zijn een ding op zich en het belangrijkste is like it or leave it I guess ..

and I like it!

Is het een aanrader om het gehele album te pindakazen? "Yellow Brick Road" is anders wel een geweldig nummer, maar volgens de meesten ook meteen het hoogtepunt van het album. Dus ik weet niet of dit de moeite waard is. Heb geen zin in onnodige GB's die ik toch niet ga beluisteren...

Het gemiddelde en de meeste reacties hier lijken mij toch reden genoeg om het album te gaan luisteren, zeker als je Yellow Brick Road geweldig vind.

Ja, klopt. Wilde even bevestiging. Doen dus.

Sinds wanneer is een album een aantal GB.. bevestiging zoeken om te kopen kan ik nog in komen, maar om te downloaden (wtf...)

En Yellow Brick Road is helemaal nog niet het hoogtepunt van het album: dat is For You, samen met And the Boys. Mocht het je toch niet bevallen, wis je het toch gewoon van je HD?

Nah het hoogte punt vind ik dan weer Draw Your Swords geweldig nummer

Ja wat betreft gitaarspel met softe stemgeluiden is het wel een overeenkomst. Maar dan doet het me meer denken aan Damien Rice zijn nummers samen met Lisa Hannigan.



Wat een onzin, ten eerste als je het onnodige GB's (wat natuurlijk MB's moet zijn) vindt, dan verwijder je het toch gewoon. Daarnaast kun je tegenwoordig veel op Youtube vinden dus ik zou zeggen, luister het album lekker daar en oordeel.

Wat een mooie CD
Als we dan toch aan het vergelijken zijn: mij doet het denken aan the Swell Season, waarvan Marketa qua stem erg veel lijkt op Julia.
Dus wie Down the Way mooi vindt zou ook eens Swell Season of Once (film) kunnen draaien

Ik ga naar 5*. Draw Your Swords gaat door merg en been. Een van de vele hoogtepunten van dit album.

De vergelijking met damien Rice bedoelde ik niet letterlijk, maar meer met het niveau. Damien Rice speelt zijn nummers toch meer uit van rustig naar bombastisch. Het enige nummer wat dan echt te vergelijken is met dit album is Draw Your Swords, wat ik overigens ook meteen het beste nummer vind. The Swell Season is ook zeer mooi. Zag ze laatst in Paradiso en was echt de moeite waard!! Alleen vind ik The Swell Season tipische herfst muziek en dit gaat weer meer richting de zomer...

Onnodige qoutes verwijderd

"For You" Kippenvel. Prachtig nummer...

Waar slaat die rare 0,5 nou weer op :S

Normaal gesproken moet dat kunnen natuurlijk, maar gezien de rest van de stemmen is deze wat merkwaardig ja.

En wat staan al die rare 5*en precies te doen bij dit ongevaarlijke MOR-dreamfolkplaatje?

Dat bedoelde ik dus niet, een 0,5 kan best, maar wat ik bedoelde is dat dit wel een hele rare stem is van een user die nergens ooit op stemt. Jammer.

En die 5*en zijn meer dan terecht

voor de mensen die écht een goede vergelijking willen: The Magic Numbers vind ik hier erg sterk op lijken, vooral de stem van Angus. Dacht ook even dat de ene broer en zus van de andere broer en zus waren gescheiden en voor zichzelf waren begonnen. Ik vind het zeker lekker klinken (zeker nu de zon weer eens schijnt) maar, net als bij The magic numbers, gaat de verveling na verloop van tijd wel toeslaan ben ik bang

Oh die vind ik toch betrekkelijk minder.. Heb ze ook wel eens live zien optreden, wel leuk hoor, maar op langer termijn wel wat saai inderdaad.

Ik vind hun muziek toch wel minder 'puur' en minder ingetogen.. Veel meer indierock-achtig..

Op zich alleen maar goed dat Angus & Julia zich weten te onderscheiden gok ik.. niemand wil echt een kopie van een andere band toch..

Het klinkt goed. Niet overdonderd, of het kwartje is bij mij nog niet gevallen. Maar, het is goed.

Wat een dijk van een plaat is dit toch.
Moest in het begin erg wennen aan de zang maar daar irriteer ik me inmiddels ook niet meer aan. De toppers voor mij zijn Big jet plane, Yellow Brick Road ( alleen jammer van de manier waarop angus Yellow brick road zingt in het refrein) en Draw your swords.
Mijn voorkeur gaat wel echt veel meer uit naar de zangpartijen van mr. Angus dan van zijn zus. Instrumentaal vind ik de plaat ook echt super in elkaar zitten en zorgt voor een lekkere zomerse sfeer.

4 * voor een van de beste platen die tot nu toe zijn uitgebracht van 2010.

Ik heb die user daar over gepm'd, maar geen antwoord gehad. Nu weer hetzelfde met een ander album dat recent op de frontpage stond. Even afwachten maar.

Heb de off topic berichten over MB's en GB's weggehaald.

In zijn soort is dit niet muziek waar ik warm voor loop. Het kabbelgehalte is mij al te snel te hoog en het risico van gezapigheid ligt voortdurend op de loer. En hoewel het tempo hier inderdaad overwegend laag ligt, moet ik niettemin toegeven dat broer en zus Stone het wel heel sympathiek weten te brengen. De zang klinkt direct en persoonlijk, de drums heerlijk droog naturel, en de aanwezigheid van toetsen, strijkers en harmonica (nr. 10) zorgt voor een sfeervolle inkleuring. Het risico om in slaap te vallen beperkt zich gelukkig tot 2 nummers zonder ritmesectie (5 en 13). De rest weet mijn aandacht aardig vast te houden. De zang van Julia doet mij trouwens af en toe in de verte denken aan Alison Shaw van Cranes: fragiel, kinderlijk, naïef, het is allemaal al genoemd, maar ik vind het mooi en karakteristiek. Aan de andere kant vind ik de vele 5* die hier zijn uitgedeeld ook weer wat overdone. Een groots en meeslepend meesterwerk hoor ik hier namelijk niet in. Gewoon een vakkundig geproduceerde plaat in het singer/songwriter genre, die zich onderscheidt door zijn directheid en het bijzondere stemgeluid van broer en zus Stone. Kortom, een 3,5*.

Ik heb blijkbaar in eerste instantie de bonus-cd (? de nummers met de sterretjes) gedownload in de veronderstelling dat dat het album was. Vooral de eerste twee nummers daarvan vind ik geweldig. Nu het echte album dus maar eens goed beluisteren.