Angus & Julia Stone - Down the Way (2010)

Mooi album hoor, zolang ik niet te best naar de teksten luister, want daar wordt ik enigszins moe van. Op een paar uitzonderingen na dan, Yellow Brick Road bijvoorbeeld.

Ik moet zeggen dat ik 8 en 10 nog twee erg fijne nummertjes vind. Misschien niet vernieuwend maar wel erg prettige tussendoortjes. Nummers als Santa Monica Dream vind ik toch wel kenmerkend voor de sfeer op het album, ogenschijnlijk minder interestante tracks, maar waarbij je juist even lekker kan wegdromen.

Verhoogd naar een 4.5*: Draw your sword is voor mij hèt nummer van het jaar.
Hold on, Big jet Plane en Yellow Brick Roads blijven ook geweldig.
Dit wordt het 1e plaatje wat ik ga opzetten als het weer een beetje zomers wordt.

Dit album stond niets in de top50 in de Oor-lijst van de beste albums van 2010, die hebben dit dan ook helemaal over het hoofd gezien behalve Dijkshoorn.

Tjonge, wat een fan-tas-tisch optreden gisteren in de Melkweg. Beginnen met Santa Monica Dream, prachtige, alternatieve intro's op Hold On en Big Jet Plane. Subliem. Deze plaat staat sowieso al hoog in mijn top 10 van 2010 maar dat werd dubbel en dwars bevestigd gisteravond. Topplaat.

Heb ze eergisteren in de Stadsschouwburg Groningen gezien. Had zeer hoge verwachtingen van het concert, en deze werden ook zeker ingelost! Ik hou van de warme sound van Down the Way en de sfeer die het album opwekt van begin tot einde. Elk nummer op zich is het luisteren waard, alhoewel ik toch een lichte voorkeur heb voor de nummers met vocals van Julia.

'For You', 'Yellow Brick Road', 'And the Boys' en 'Big Jet Plane' zijn m'n favoriete nummers van dit album, en die eerste twee horen zelfs tot m'n meest gedraaide nummers overall. Down the Way is met grote afstand m'n #1 album van 2010!

P.S. @LittleBox: De alternatieve versie van Big Jet Plane was zeker erg goed!

Als ik zo wat liedjes youtube kan ik alleen maar zeggen dat dit heel erg 12 in een dozijn klinkt.

Zorg voor de cd. Zet hem aan en laat je mee voeren.
Geweldige cd.

Deze stond dus toch echt in het lijstje van Sven Gerrets op de eerste plaats.
En Sven nomineerde ze ook als 2e voor concert van het jaar.
Maar het lijkt er inderdaad op dat de critici dit prachtige werkstuk compleet hebben genegeerd (vergeten).
Het zal wel te gewoon zijn en niet interessant genoeg om er mee op te vallen

Ik durf het nog niet met zekerheid te zeggen, maar misschien ben ik het hier wel met je eens..

Nog net op de valreep dit album in de Top 10 van 2010 gezet. Wat een geweldig album en dat geldt voor beide discs. Heerlijk afwisselend en de stem van Julia doet soms denken aan Bjork en Bloem de Ligny. Ik dacht dat 2 cd's een beetje teveel van het goede is, maar het is beter van het beste geworden .

Overigens heeft mijn bonusdisc 11 tracks en dus Living on a rainbow ook even toegevoegd . Yellow Brick Road absoluut mijn favoriet met de heerlijke gitaar en natuurlijk Draw your sword... pfff daar moet je gewoon bij wegdromen.

Ook in mijn persoonlijke top 10 van 2010 en wat mij betreft ook de ontdekking van het jaar. Samen met de The Tallest Man... die op dit moment wel het podium krijgt welk hij verdient. Dat lijkt (nog) niet het geval te zijn met deze Auzzies. Maar het voelt verder heel goed, met een beperkt aantal liefhebbers onder elkaar.Plaat komt wat moeilijk op gang, maar na het toegankelijke Santa Monica Dream is bij tot het eind bij elk nummer raak.

Hoe bedoel je? Dat ze nog te weinig bekend zijn? Ze hebben dit jaar zowel de Paradiso als de Rabozaal van de melkweg dik uitverkocht.

Er zijn zoveel artiesten en bands die een uitverkochte zaal hebben, maar nog niet in Nederland echt zijn doorgebroken. Ik denk dat het voor de familie Stone ook geldt. Juist niet erg, want zodra ze enorm gaan doorbreken, sluipt het commerciële erin.

Jammer dat dit album niet in het geheel ergens te beluisteren is, zoals op Spotify, nu moet ik het dus met YouTube clips doen. Zoals met Mumford & Sons pikte ik deze op door de top 2010 van MuMe. Moet zeggen dat eea wel leuk klinkt, qua melodie en tekst zit het goed in elkaar, alleen de stem van Julia Stone, daar moet ik nog wel aan wennen, klinkt een beetje 'kinderlijk', beetje a la Bjork. Aan mijn vrouw zal ik dit niet kunnen slijten denk ik

In tegenstelling tot met name Bjork en Joanna Newson heb ik met Julia S haar stem veel minder problemen.
Ik vind het zelfs een van de sterke punten van dit album.
De onderliggende muziek en afwisseling van Angus maken het compleet.
And the boys is bv super mooi.

Prachtplaat van onweerstaanbare schoonheid!!

Kippenvel bij het intro van For You...

Inderdaad een prachtplaat. Ik hoop ze live nog eens te zien (net gemist).

Mijn eerste kennismaking met Angus & Julia Stone was een kennismaking die ik nooit meer zal vergeten. Net niet beter dan Ray La Montagne & The Pariah Dogs, maar het komt wel dicht in de buurt. Perfecte muziek om heerlijk in weg te dromen, bevestigt het geweldige Draw Your Swords bijvoorbeeld. Angus Stone steelt met dit nummer toch echt wel de show op Down Your Way.

Persoonlijk ben ik ook meer van de nummers waar hij de hoofdzang voor zijn rekening neemt en dat Julia wat op de achtergrond blijft, zoals in Yellow Brick Road, The Devil's Tears en in Big Jet Plane. Aan de andere kant komt Angus bijna niet voor in het nummer For You, wat toch ook wel een plaatje is.

Kortom, één van de hoogtepunten van 2010, zoniet van de laatste jaren.

4 sterren.

Bedankt MM ik ben verkocht aan dit album. Het ligt zo lekker in het gehoor. Af en toe raakt het mij emotioneel, dan weer rillingen van geluk. Een 4.5.

Halfje erbij naar 4,5*, en hij zit héél erg tegen de 5* aan.

Bij mijn eerste luisterbeurt pakt het me nog niet zo, misschien omdat ik onderwijl de afwas aan het doen was, maar misschien kan ik gewoon niet wennen aan de stem van Julia Stone. De zang en het spel van haar broer Angus is wel interessant... we blijven het proberen!

Harm, houd deze anders ook even in gedachte .

Over het geheel beluisterd en dan vind ik dat dit album met recht een hoge positie innam in de lijstjes van 2010. De laissez faire stem van Angus met een ruw randje i.c.m. de engelenachtige stem van Julia die raakvlakken heeft met een Bjork, Anne Brun en andere scandinavische schoonheden, maar net niet over de top gaat...hoewel het er soms wel tegen aan hangt.
De muziek heeft voor mij ietwat een aanloop nodig in het begin en lijkt een beetje voort te kabbelen, maar gaanderweg komt daar verandering in en komen m.i. de mooiste nummers naar voren toe met daarin vooral een prominente rol voor Draw Your Swords en The Devil's Tears.

Helemaal met Madjack71 eens, de echte schoonheid zit pas in de staart. Ik vind de meeste gestemde nummers Yellow brick road en vooral Big jet plane een beetje te simpel maar als geheel luistert het album lekker relaxed weg

En daar lig je dan in bed, met je iPodje in je hand, en je verveelt je natuurlijk weer...dan maar eens nieuwe muziekjes luisteren! Dus ik scrollen door mijn albums...hé, Angus & Julie Stone! Eventjes proberen! ...Heb toch niks anders te doen.
Ik kende dit duo al een tijdje, alleen van het nummer 'And the Boys', wat ik een zeer leuk liedje vond om te luisteren, waardoor ik toch maar besloot het album te downloaden, mede door het aantal sterren op MusicMeter. Ondanks dat heb ik hem nooit goed beluisterd, op het eerder genoemde nummer na dan. Wel eens, voor op de achtergrond, maar niet goed genoeg.
Dus ik luisteren...Hold On als eerst. Hé, dat klinkt leuk! Oke, volgende. 'Black Crow'...oh, dat is ook wel leuk! Daarna kwam For You, en dat vond ik echt een prachtig liedje! Wat een stem, die van Julia Stone! Prachtig! Hierna kwamen nog twee nummers, en toen Yellow Brick Road. Dat was het moment dat ik helemaal weggeblazen op de grond lag, bij wijze van spreken! Ik lag echt te genieten! En toen de overige nummers...
Dit album is zo waanzinnig goed! Allebei de stemmen, die van Julia en ook die van Angus zijn heel erg mooi, en hebben een paar mooie plaatjes gemaakt!
*4.5

Voor mij blijft Black Crow ook echt een van de beste nummers van dit album. Echt geweldig sfeertje weten ze in dat nummer neer te zetten, klinkt heel mysterieus en dan de luie, kalme zang van Angus. Ook geweldig in alle eenvoud!

Dit album een tijdje geleden blind besteld, omdat het zo hoog gewaardeerd wordt hier en wel in mijn straatje zou passen dacht ik. Toch ben ik na een aantal luisterbeurten niet erg tevreden.

Ik vind dat de nummers zich te weinig van elkaar onderscheiden, het is veel van hetzelfde. Iemand noemde het eerder al twaalf in een dozijn. Dat vind ik ook.
Daarnaast ligt de sfeer van het album ligt me niet. De stemmen gaan na een paar nummers een beetje irriteren en voelen daardoor wat zeikerig voor mij. Verder blijft het allemaal niet zo hangen. Daarbij vind ik de speelduur te lang, maar dat heeft natuurlijk alles met de andere factoren te maken. Als je dit goed vindt, is de lange duur uiteraard een voordeel.

Ook tekstueel enige irritatie als constant herhaald wordt: gonna take her for a ride on a big jet plane. Wel wat simpel jongens.

Draw Your Swords bevalt goed en ook The Devil's Tears mag er zijn. Verder beklijft het niet zo. Over het geheel genomen niet slecht, maar het wordt ook nergens echt goed mi.

Nog maar eens naar hun eerdere album A Book Like This luisteren, die beviel me beter. Gelukkig vindt mijn vriendin dit wél leuk, heb ik hem niet voor niets gekocht.

De tweede album van Angus & Julia Stone is een stuk constanter dan hun debuut, hoewel ook dit album wat te lang is. Dit album is daarnaast ook zeer gewaagd met bijna epische nummers als Yellow Brick Road, Draw Your Swords. Ook Walk it Off, Hold On, The Devil´s Tears en Black Crow behoren tot mijn favorieten. Minpuntjes zijn zeer schaars, Hush is wellicht wat te luchtig en I´m Not Yours is een beetje een overbodig nummer. Dit is zonder twijfel een album dat ik nog regelmatig op ga zetten. Wegdromen is wellicht een wat overdreven woord, maar bij dit album mag dat best geplaatst worden.