menu

Big Country - The Crossing (1983)

mijn stem
3,95 (250)
250 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Mercury

  1. In a Big Country (4:44)
  2. Inwards (4:38)
  3. Chance (4:25)
  4. 1000 Stars (3:53)
  5. The Storm (6:21)
  6. Harvest Home (4:20)
  7. Lost Patrol (4:53)
  8. Close Action (4:16)
  9. Fields of Fire (3:32)
  10. Porrohman (7:53)
  11. Balcony * (3:55)
  12. Flag of Nations * (4:36)
  13. Angle Park * (4:06)
  14. All of Us * (4:08)
  15. Heart and Soul * (4:32)
  16. The Crossing * (7:08)
  17. The Tracks of My Tears * (3:32)
  18. Angle Park [4 Track Demo] * (4:18)
  19. Harvest Home [4 Track Demo] * (4:24)
  20. We Could Laugh * (3:21)
  21. In a Big Country [Demo Version] * (3:42)
  22. The Storm [Demo Version] * (2:13)
  23. Big City * (3:27)
  24. Fields of Fire [BBC Riverside Performance] * (4:14)
  25. Lost Patrol [John Brandt Demo] * (5:28)
  26. Inwards [John Brandt Demo] * (4:14)
  27. A Thousand Stars [Chris Thomas Mix] * (4:09)
  28. Lost Patrol [Chris Thomas Mix] * (4:55)
  29. Inwards [Chris Thomas Mix] * (4:09)
  30. Close Action [Chris Thomas Mix] * (3:48)
  31. Fields of Fire [John Brandt Demo] * (5:25)
  32. A Thousand Stars [John Brandt Demo] * (4:34)
  33. Ring Out Bells * (4:40)
  34. Chance [John Brandt Demo] * (3:17)
toon 24 bonustracks
totale tijdsduur: 48:55 (2:31:10)
zoeken in:
avatar van Running On Empty
5,0
matthijs schreef:
In mijn ervaring zijn heruitgaves veel gedoe om niks. De extra tracks vallen meestal tegen; ik noem ze dan ook liever bolustracks. De zoveelste remix, een afgekeurde take, een instrumental, een bkantje dat beter vergeten had kunnen worden

Gedeeltelijk waar. Echter alleen al voor het fraaie nummer The Crossing (titelnummer maar niet op de originele plaat aanwezig) zou ik een iets uitgebreidere versie wel overwegen. Verder staan er nog wel wat aardige extra nummers op de laatste versie, maar de demo's klinken inderdaad volkomen ruk, vooral geluidstechnisch gezien gewoon bagger hier en daar.

avatar van matthijs
3,5
Ik heb best vaak me erg verheugd op demo's van mijn favoriete albums. Eindelijk een kijkje in de oorsprong van de magie!!! En dan blijkt het niet om aan te horen en is ook nog eens mijn portemonnee leeg als ik een echt interessante plaat op het oog heb.
Maar, inderdaad, titelnummer The Crossing is een mooie uitzondering!

avatar van Dibbel
5,0
5 sterren debuut van deze Schotse band, voortgekomen uit Skids, wat nog niks aan kracht verloren heeft.
Sloeg destijds ook best wel in bij de muziekliefhebbers en ik ben blij dat ik ze op Pinkpop 1984 heb gezien en daarna nog een paar keer.
Krijg hier nog altijd goeie zin van, maar ook nog altijd de tranen in de ogen na een paar biertjes bij Chance (een van de mooiste nummers aller tijden), Close Action en Porroh Man.
Ook voor de rest het ene hoogtepunt na het andere zoals Fields Of Fire, Harvest Home en The Storm.
Schotse opgevoerde doedelzakkenfolkrock, you name it.
Unieke band en uniek geluid, helaas ook niet meer ge-evenaard, al hebben ze daarna nog best goede albums gemaakt.
Een nuchtere 5-sterren van mij, maar iets in mij zegt dat ik er nog eens een keer wat van moet zeggen, met flink wat bier in de giechel.

Ik heb hier de gewone blauwe versie van op vinyl, Hollandse persing en uiteraard nog steeds puntgaaf. Deze zal ik nooit van m'n leven wegdoen .

5,0
Na 30 jaar ben ik nog steeds dankbaar dat mijn vader destijds met dit album thuiskwam. In A Big Country, meteen al een magistraal begin en wat en schitterend uitgevoerde songs volgen daarna nog. Chance, Harvest Home, Close Action, etc. Genieten!

buizen
Was destijds behoorlijk wild van dit album. Prachtige klanken en zang en die aparte sfeer.
Pas nog weer eens beluisterd maar het is me nu te gedateerd.

avatar van LucM
5,0
Gedateerd? Dat vind ik totaal niet, dit album heeft nog niets van haar kracht verloren.

Blijft een prachtige plaat, de gitaarklanken van Adamson zijn echt prachtig, waren ze bij de Skids al natuurlijk.
De versies van in a big country en fields of fire zijn matig vergeleken met de 12" versies, daar spat de energie uit de speakers SJAAAAAAAAAAAAA!!!!

avatar van galleryplay
4,5
Het zoveelste classic album uit die periode. Ik snap de opmerking hierboven over gedateerdheid totaal niet.
Gedateerd ten opzichte van wat? Ik zoek me suf maar ik vind bijna geen tijdloze albums meer de laatste jaren. The Crossing voelt bij mij dan ook niet gedateerd maar vervult me met nostalgie.

Hoe dan ook, The Crossing heeft een unieke sound, bevat ijzersterke songs en is geladen met passie en emotie.

avatar van gaucho
5,0
Nou ja, die gedateerdheid zou hem hooguit kunnen zitten in de productie, met name die knallende drums. Ik draaide vorige week weer eens de 12" single van In a big country en toen viel me wel op dat die productietrucs in het nummer echt helemaal jaren tachtig zijn. Niet dat ik er daardoor minder van geniet, maar ik merkte wel dat je het op die manier zelden meer hoort.

Aan de andere kant vind ik die donderende drums van Mark Brzezicki, zoals vastgelegd door Steve Lillywhite, toch ook wel een van de sterkste kanten van dit album. Het geeft de toch al sterke songs een extra lading, extra power, en een verrijking van het klankbeeld. Ik vermoed dat ik 'm toch een ietsiepietsie minder goed gevonden zou hebben als het album wat meer 'understated' geproduceerd was.

Maar het gaat natuurlijk om de kracht van de songs en de passie en bevlogenheid die ervan afspat. Juist daardoor werd dit een plaat die ik meteen bij verschijnen al koesterde. En natuurlijk het vermogen van Stuart Adamson om zijn gitaar (door de 'e-bow' als ik me goed herinner) te laten klinken als een doedelzak. Schotser kun je het haast niet krijgen, schever misschien wel... Jammer dat ze dat kenmerkende groepsgeluid op latere platen steeds meer zijn kwijtgeraakt.

Het was vooral dit album dat me een levenslange fan van Big Country maakte. Hoewel, levenslang? Ik haakte begin jaren negentig af na twee matige platen op rij en ontdekte pas vorig jaar dat de daaropvolgende plaat The Buffalo Skinners bijna net zo goed is als deze. Dat had ik niet meer verwacht...

avatar van Jan Wessels
4,0
Even een halve ster erbij gedaan. Draai het album weer eens (op repeat stand) en het lijkt verdorie wel een verzamelaar: toch razend knap dat je een debuutalbum maakt met zoveel mooie nummers.

En ben het wel eens met Galleryplay (twee posts hierboven): dit is zo'n album dat voor mij achteraf redelijk tijdloos blijkt te zijn. En het roept inderdaad ook nostalgische gevoelens op. 4*

avatar van dazzler
5,0
THE CROSSING (1983) 2CD deluxe edition repair shop

Ik maakte mijn versie van het album op twee schijfjes met aandacht voor de 7" en 12" single versies.

avatar van spoiler
4,0
Deze plaat heb ik al een tijdje in de kast staan. Ik vond "The Seer" erg goed en had deze ooit eens goedkoop gekocht op een beursje.
Nooit echt veel aandacht besteed aan deze LP, maar afgelopen week toch maar eens door de huiskamer laten schallen.
Wat is dit inderdaad goed zeg. Geen vullers en een mooi vol jaren 80 geluid. Eigenlijk nog veel beter dan The Seer .

avatar van gaucho
5,0
Ik kwam hier een mooi verhaal tegen over de opkomst en ondergang van Big Country. Opgetekend aan de hand van interviews met bijna iedereen die zeer nauw bij de band betrokken was - behalve de hoofdpersoon zelf dan natuurlijk.

Zeer interessant is de beschrijving van de totstandkoming van het debuutalbum. Het doet mij (nog) iets beter begrijpen waarom dit destijds bij mij insloeg als een bom: het leek nergens op, in de meest positieve betekenis van die zin. Ik ben zo vrij eruit te citeren:

It was rock music, but not the rock music of Led Zeppelin, AC/DC or Aerosmith. It was modern – with guitar tones and effects that you’d find on records by U2, The Cure and the Cocteau Twins – but also harmonised guitar parts that reminded you of Thin Lizzy and Wishbone Ash. Sometimes it sounded positively ancient: traditional, eternal. Its lyrics talked of mountainsides and ploughmen and harvests and the westerly winds sighing.

Zo mooi kan ik het zelf niet onder woorden brengen, maar ik herken het helemaal. Er wordt ook prachtig in beschreven hoe het drumgeluid tot stand kwam en hoe het werd opgenomen - en ook dat herken ik: het ademt, het leeft.

Gisteren weer eens luid gedraaid - de enige manier waarop je dit album kunt beluisteren. Prachtig, meeslepend, betoverend... ik word weer bijna tot tranen toe geroerd, zeker nadat ik net dat verhaal heb gelezen.

Komaan, laat ik eens gek doen: ik laat het album doorstijgen naar de bovenste plek in mijn persoonlijke Top 10.

avatar van Snakeskin
4,5
"The Crossing" stond ook lange tijd in mijn Top 10 maar dat was in de jaren tachtig. Ik was toen verknocht aan The Cure en Joy Division en in een groter verband is het contrast mooi. Tijd maakt de muziek groot. De genoemde bands en de muziek die zij toen hebben afgeleverd staan nog steeds als een huis, met dien verstande dat Big Country niet meer in mijn Top 10 staat, maar dat zegt niets over deze geweldige plaat. In het verleden was ik er ook zeer positief over, en dat maakt nog steeds opgang.

avatar van Pietro
5,0
Dit debuutalbum van Big Country heb ik ooit eens op de gok gekocht bij een platenboer in Edinburgh, toen ik op reis was door Schotland. Ik had me qua sfeer en beleving geen betere soundtrack kunnen wensen voor die reis.

Vooral in songs als 1,000 Stars, The Storm, Lost Patrol en Porrohman zie ik de eeuwenoude kastelen, mystieke groene heuvels en pittoreske dorpjes zo weer voor me. Met uitzondering van de hitsingle In a Big Country – waar ik nooit zo weg van ben geweest, iets te veel rechttoe-rechtaan – is dit een nagenoeg perfect album vol met erg originele, vaak strijdbare songs met een sterke Schotse inslag. Dat komt met name door het gebruik van de E-bow sound, een gitaar die klinkt als een doedelzak.

Zonder twijfel is dit het beste album van de band rondom Stuart Adamson, hoewel opvolger Steeltown ook een hele goede indruk bij mij heeft achtergelaten. Het is jammer dat ik de band nooit live heb zien optreden, want Adamson pleegde in 2001 zelfmoord. Het doet niets af aan de kracht van dit uitstekende debuut, dat van mij de volle waardering krijgt: 5*.

avatar van Parlotones
geplaatst:
LucM schreef:
Waarom deze band wordt vergeleken met U2 en zelfs the Beatles begrijp ik niet, Big Country heeft een geheel eigen stijl nl. stevige, levenslustige rock met een Schotse folkinslag. Dit debuut dat destijds ook goed verkocht is een klassieker zowel vanwege de sterke songs als de geheel eigen sound, Big Country heeft jammer genoeg dat hoge niveau (dat komt ervan als je een ijzersterk debuut uitbrengt) niet meer kunnen handhaven of overtreffen (waar dat U2 en the Beatles meerdere klassiekers hebben uitgebracht).

Nou dat hebben ze wel gedaan The Buffalo Skinners vind ik een stuk beter in z'n geheel.

avatar van vielip
4,0
geplaatst:
Correct!

avatar van gaucho
5,0
geplaatst:
Not! En als overtuigende bewijsvoering: naast Luc M heb ik Dibbel, Jan Wessels, Snakeskin en Pietro (zie hierboven, en dat is nog slechts op deze pagina) aan mijn zijde met de stelling dat dit echt de beste Big Countryplaat is.
Maar ik geef toe: The Buffalo Skinners was enkele jaren geleden wel een openbaring toen ik hem eindelijk 'ontdekte'. Maar ja, dit is momenteel nummer één in mijn persoonlijke Top-10, dan moet een album wel van heel goeden huize komen om die te verdringen. Maar het mag gezegd: van alle Big Country-platen komt The Buffalo Skinners wel mooi op de tweede plek. Na deze natuurlijk.

En voor de zekerheid: allemaal IMO (in mijn opinie) natuurlijk...

avatar van Running On Empty
5,0
geplaatst:
Vanaf 1983 heb ik Big Country gevolgd tot aan de dood van Stuart Adamson. Ben 3 jaar geleden langs het Best Western hotel gereden waar hij zichzelf heeft opgehangen naast Honolulu Airport. Zeer deprimerende plek, een aardig eindje van Waikiki Beach. Ik heb ze een keer of 35 live gezien tussen 1984 en 2000. Beste plaat? Moeilijk hoor.

Mijn top 3 bestaat uit The Crossing, Steeltown en The Buffalo Skinners. De volgorde hiervan varieert, de platen zijn ook op geheel verschillende momenten tot stand gekomen.

Het geluid van The Crossing met het gebruik van de E-Bow was destijds echt uniek, niet te vergelijken met de sound van U2 of Simple MInds. Op latere platen is die E-bow veel minder gebruikt. Deze plaat betekende vanwege de hit In A Big Country ook een aardige doorbraak in de USA. Tijdens latere tournees is de band altijd veel nummers van The Crossing blijven spelen en dat geldt veel minder voor de andere platen. Wat dat betreft een bijzondere Big Country plaat. Steeltown en The Buffalo Skinners zijn ook veel minder subtiel, veel ruiger (Steeltown) en harder (Buffalo Skinners).

Heel bijzonder verder dat het nummer The Crossing, een geweldige track, niet op de oorspronkelijke versie van deze plaat staat, wel op latere heruitgaves.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
geplaatst:
Big Country ook veel live gezien maar 35 x heb ik zeker niet gehaald, de concerten van deze sympathieke schotten waren altijd een feest. Heb mij altijd verwonderd dat het titelnummer niet op het debuutalbum staat. Ik heb het nummer op vinyl op het mini album uit 1984 staan tezamen met het geweldige Wonderland.

avatar van bikkel2
4,5
geplaatst:
Zijn nog steeds zo'n beetje het hele jaar door aan het touren. Volgens mij alleen de drummer en gitarist als originals.
Stuart Adamson was toch net even te belangrijk wat mij betreft. Is het niet echt meer.
Jammer genoeg nooit gezien live in de originele bezetting. Ik heb nog ergens een VHS op zolder.
Concert uit "83". Waanzinnig goed live.

avatar van Running On Empty
5,0
geplaatst:
bikkel2 schreef:
Zijn nog steeds zo'n beetje het hele jaar door aan het touren. Volgens mij alleen de drummer en gitarist als originals. Stuart Adamson was toch net even te belangrijk wat mij betreft. Is het niet echt meer. Jammer genoeg nooit gezien live in de originele bezetting. Ik heb nog ergens een VHS op zolder. Concert uit "83". Waanzinnig goed live.

Klopt maar gaat wat mij betreft nergens over die nieuwe bezetting en de zang is echt vreselijk. Ik vind er echt helemaal niets aan en het mag de naam Big Country niet dragen wat mij betreft.

avatar van galleryplay
4,5
geplaatst:
Running On Empty schreef:
Vanaf 1983 heb ik Big Country gevolgd tot aan de dood van Stuart Adamson. Ben 3 jaar geleden langs het Best Western hotel gereden waar hij zichzelf heeft opgehangen naast Honolulu Airport. Zeer deprimerende plek, een aardig eindje van Waikiki Beach. Ik heb ze een keer of 35 live gezien tussen 1984 en 2000.


Dan was je er ook wel bij in het congresgebouw in Den Haag in 1986.
Geweldige optreden, ondanks dat die zaal niet geschikt is voor een rockconcert. Publiek zat er toch lekker in en bleef voor lange tijd het refrein van Chance zingen nadat het nummer was afgelopen

avatar van Running On Empty
5,0
geplaatst:
galleryplay schreef:
Dan was je er ook wel bij in het congresgebouw in Den Haag in 1986.
Geweldige optreden, ondanks dat die zaal niet geschikt is voor een rockconcert. Publiek zat er toch lekker in en bleef voor lange tijd het refrein van Chance zingen nadat het nummer was afgelopen

Klopt daar was ik ook. Bizarre zaal voor een optreden van Big Country. Nog tijdens het eerste nummer stormden de mensen naar voren en stonden alle stoelen in de orkestbak niet meer op hun plek

Het concert enkele dagen later in Nijmegen was nog net iets beter trouwens.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:29 uur

geplaatst: vandaag om 09:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.