Led Zeppelin - Physical Graffiti (1975)

Er staat het één en ander op CD-1; bovendien is er Ten Years Gone.

De eerste cd heb ik gepindakaast, cd 2 is helaas mislukt, maar of dat zo erg is weet ik niet. De eerste cd klinkt erg goed en kan zich meten met het beste van Led Zep. Cd 2 ken ik nog niet, en weet ook niet of ik er nog moeite voor ga doen om hem binnen te halen.

De opener is een leuk nummer, maar alle nummers die daarna komen zijn echte Zep klassiekers, wat een mooie cd de eerste van dit album. Ben hem nu aan het beluisteren.

Als cd 1 dit album was geweest, dan was deze vast een stuk hoger beoordeeld geweest denk ik. Cd 2 word door velen hier gezien als een mindere cd. Ik moet die 2 de ook echt eens gaan beluisteren nu, ben erg nieuwschierig ernaar offie echt minder is dan de eerste.

Maargoed, gewoon proberen het is één van Zep's beste albums.

Ik baalde een beetje dat ik de tweede cd niet binnenkreeg, en dan wok wat kort voor de kop. Later heb ik erover nagedacht, maar wil cd 2 ook echt beluisteren. Heb hem nog niet gehoord, maar volgens mij ligt cd 2 meer in de lijn van Zep III en Houses Of The Holy. Daar waar cd 1 meer in de lijn van I, II en gedeeltelijk IV ligt. IV blijft objectief gezien hun meest comlete en meest perfecte album, al blijf ik II vanwege de stevigheid het hele album door het mooiste vinden.

De 2e disc zou ik alleen al aanschaffen voor Ten Years Gone.

Deze heb ik nu toch ook maar in huis gehaald vanmiddag, en heb beide cd's nu 2 keer gedraaid. Er is na 2 complete draaibeurten nog niet echt veel van te zeggen. Wel dat ik cd 1 een stuk lekkerder vind wegluisteren, maar dat komt omdat hij een stuk steviger is dan cd 2 natuurlijk. En de stevige kant van Zep bevalt mij nu eenmaal een stuk beter. Cd 2 klinkt een beetje als een mix tussen de acoustische en rustige cd's van Zep III / Houses Of The Holy en de laatste mainstream platen In Throught The Out Door / Precense. Volgens mij word op dit album vooral op cd 2 gebruik van keybords gemaakt, tenminste zo klinkt het begin van het eerste nummer van cd 2 wel.

Ik heb in het bijzonder gelet op Ten Years Gone, dat nummer vind ik er nog niet echt uitspringen, maar ik heb cd 2 natuurlijk ook niet veel gedraaid nog, en misschien dat ik het verschil na 10 luisterbeurten wat beter kan benoemen.

Alle nummers van cd 1 vind ik erg goed, en kunnen zich meten met het beste stevige werk van Zep, en vind ik even goed als I, II en de beste stevige nummers van IV.

Dit album klinkt ook wel een beetje als hun magnum opus, vooral omdat ze alle gebruikte stijlen op een dubbel album gemaakt wilden hebben. Zowel lekkere stevige stampers als lekker rustige nummers.

Voorlopige favorieten The Rover, Trampled Under Foot en Kashmir.

Deze bevalt mij na 2 luisterbeurten al gelijk een stuk beter dan III en Houses Of The Holy, al vind ik die platen ook erg goed inmiddels maar geen top 3 werk van Zep.

En de hoes is ook schitterend, samen met Zep II de mooiste hoes van allemaal.

Dit is de favoriete cd van Jimmy Page overigens .

Dit blijft een doordachte plaat . Genoeg heavy spul , maar ook de mystieke kant is hier vollop aanwezig ( Kashmir , The Light )
Ander hoogtepunt vind ik In My Time Of Dying .
Iets minder is Houses Of The Holy , inderdaad het titelnummer van het vorige album . Haalde die plaat niet en zou hier ook niet noodzakelijk gemist worden . Beetje vlakjes voor een band als LZ .

Ik vind eigenlijk dat Houses of the Holy mee valt. Feitelijk niets mis mee. Voor mij voegt het wel iets toe voor dit album.

Het meest perfecte Led Zeppelin studio album vind ik, en dan bedoel ik muzikaal en qua composities gezien, ook het geluid klinkt erg goed, maar in de verte ietwat dofjes ook. Technisch perfect, alle stijlen die ze in zich hebben staan hier zowat op, maar vind hem ook minder gevoel hebben en wat klinisch klinken t.o.v voorgaande albums. Voor een Led Zep album klinkt dit haast wat te perfect allemaal, het rauwe is er wat uit, en het is te stylistich allemaal. Nietemin toch een erg mooie eerste cd met bijna allemaal rake nummers. Houses Of The Holy vind ik het minst goede nummer op cd 1, vooral omdat het nummer niet echt opvalt tussen alle geweld, en het een nummer zonder een echt eigen gezicht is. In My Time Of Dying pakt mij ook nog niet geheel, maar voel wel dat er iets meer inzit dan een standaard compositie zonder ziel. Ik blijf wel nieuwschierig naar dat nummer, ondanks dat hij mij nog niet raakt.

Wat een heerlijk album is dit toch! Voor mij het absolute klapstuk van deze band. Zoals Ricardo al zei; alle stijlen die de band beheerst komen voorbij. Dat zorgt uiteraard voor een diversiteit waar je duizelig van wordt. In my time of dying, Kashmir, Trampled underfoot, In the light, Custard pie, Ten years gone...man, man, het houdt niet op!
Iedereen heeft het altijd over I, II of IV als DE albums van Zep maar deze gaat er voor mij met die eer vandoor

Waarom ik Led Zep zo goed vind is, omdat ze ook zo ongelofelijk zijn. Het duo JPJ en Bonham zet vaak zo'n sterke groove neer, hoe kan je daar nou niet op los gaan.
Het is gewoon funky, het is gewoon sexy. Die drivende beat, heerlijk!

John Bonham, wat een kanjer van een drummer. Zo ontzettend groovy

Ijzersterke Led Zeppelin plaat.

Dit had Led Zeppelin III moeten zijn.

Er staat 1 minpuntje op,
het misbaksel
Down by the seaside

Gelukkig is dat direct rechtgezet met Ten Years Gone. Maar dat Down by the Sea een misbaksel is???

Grappig. Ik vind het juist een uitermate geslaagd nummer.

Das zeker dat.

Absoluut een prachtig nummer! Brutus heeft een wat afwijkende smaak geloof ik als ik zijn posts bij de Led Zep albums zo lees. Niks mis mee overigens!

"The Wanton Song", wat een onderschat nummer is me dat

Heerlijk is dat. Alleen thuis, Knoerdhard 'In My Time Of Dying' aanzetten en 10 minuten lang luchtgitaren en luchtdrummen tegelijk. Sommige mensen joggen 10 minuten, ik zet dat nummer op en kan daarna bezweet gaan douchen. Klaarkomen is er niks bij..

Kashmir.
Heiligdom in het verre oosten.
Mensenmassa's die samen drommen.
Mensen kijken samen naar die ene man.
Die de ene vette riff na de andere uit zijn gitaar lijkt te rammen.
Uitkammen van de omgeving.
Rijdend op kamelen.
Hebben velen.
Hun bestemming gevonden.
Bij het horen van deze plaat.

Alleen al vanwege Kashmir en het sfeervol mysterieuze In the light. Wereldnummers!!!

Het doet me deugd dat het enthousiasme voor het beste album en de beste song van Led Zeppelin hier en masse gedeeld wordt.

Oh, let the sun beat down upon my face, stars fill my dreams
I am a traveler of both time and space, to be where I have been
To sit with elders of the gentle race, this world has seldom seen
They talk of days for which they sit and wait, all will be revealed

Een woord: kippenvel!!!

Fantastische plaat inderdaad waar zowat al hun stijlen op voorbij komen. Omdat cd 1 een wat steviger karakter heeft, en ik daar wat meer van houd draai ik cd 1 een stuk vaker af dan de tweede. Terwijl op de tweede cd natuurlijk ook erg mooie nummers staan die nog enorm de moeite waard zijn.

Ik zal cd 2 eens wat vaker gaan beluisteren.

Ik vind vooral de tweede cd errug lekker.
Vooral omdat ik invloeden van Joe Walsh terughoor. Die maakte een jaar ervoor So What en ik hoor hier elementen van terug.

Herkennen jullie dit?

Dit is natuurlijk absoluut niet de beste Zeppelin plaat, komt echt tekort. Dat zijn toch echt 1-2 en 3.

Ik hoop, neem eigenlijk aan, dat deze mening de jouwe is.

Dat hoop ik ook!

Deze plaat bevat een aantal zeer degelijke, zo niet geniale nummers, ik noem een Kashmir, Custard Pie, die vooral live geweldig is, het onderschatte The Wanton Song, maar bovenal Ten Years Gone.
Verder doen/deden The Rover en Trampled Underfoot het ook goed.
In My Time of dying vind ik een beetje overschat, net zoals dit hele album, de intro doet mij een beetje melig aan, hoe vuig en bluesy het ook moge klinken.
Ik vind dit dan ook de minste van de eerste 6, al krijgt deze schijf toch nog 4 sterren van mij, omdat er gewoon een aantal geweldige nummers op staan.

Het gaat bij Zep natuurlijk vooral om de eerste 6 platen, en iedereen heeft daar weer zijn voorkeur in. Ik geef deze ook een 4*, maar vind dit dan weer 1 van de betere platen van hun. Wat een stijlen en wat een diversiteit komt er voorbij. Zep op zijn hoogtepunt eigenlijk. Alleen heb ik Houses Of The Holy en Zep II nog liever dan deze, maar deze is wat mij betreft beter dan I, III en IV.

De laatste 2 albums tel ik maar niet mee want daar staan maximaal maar 2 goede nummers op per album.