Venetian Snares - Rossz Csillag Alatt Született (2005)

Mijn interesse is inmiddels ook gewekt, staat in m'n nog luisteren lijstje.

Het enige album wat ik kan diggen van Snetian Vnares... De rest is echt te extreem, maar dit album is echt subliem!!! Heerlijk de breakcore afgewisseld met de klassieke elementen, Erg goed, Maximale score en net geen plaatsje in de top 10..

Ik vind 'm steeds beter te pruimen, zeker als ik Max Richter's "The Blue Notebooks" erna opzet om even te bekomen van alle hectiek. Halfje erbij naar 4,5*.

Kben in feite niet zo'n vsnares fan, al dat ik breakbeat absoluut wel kan smaken, maar toen ik dit plaatje hoorde werd ik door verstomming geslagen. wat een emotie! prachtig klassiek vermengd met zalige breakbeat. Prachtcombinatie als je het mij vraagt. Had er niet echt veel van verwacht, maar slaat absoluut alle verwachtigen !
4*

szynell

Wat viel dit tegen. Moet er wel bij zeggen dat dit mijn 1e album van VS is.

Het album begint best spannend en interessant. Maar na nummer 3 houdt dat op. De klassieke stukken doen mij helemaal niets en vind ik gewoon saai. De breakbeats worden uit ten treure herhaald, nummer na nummer dezelfde beat met dezelfde loopjes.

Ik zet liever of een mooie (electronisch) klassieke of gewoon een goeie drum & bass cd op.

2 sterren omdat de 1e 3 nummmers mij toch wel aanspraken.

(Ik ben niet bekend met de overige cd's van VS, maar hoop toch wel dat die wat beter uitgewerkt zijn dan dit (imo) ongeinspireerde gepruttel.)

En zoals al ergens werd opgemerkt, de hoes is schitterend

Ik luisterde dit gisteren voor het eerst en dit kwam ook meteen in me op. Deze muziek verschilt toch bar weinig met wat mensen als Aphex Twin, Mu-ziq en vooral Squarepusher tien jaar geleden al deden?

Ik snap ook wel dat het nog steeds een goed album kan zijn, maar niet bepaald vernieuwende electronic/dance lijkt me.

Een vernieuwend gevoel in muziek is ook veel waard.

Weinig te maken met Aphex, µ en al helemaal niet met Squarepusher.

En hoewel ik verder niet zoveel gelijkends aan dit album ken, is het inderdaad niet bijster origineel. Eerder een album waarbij je je afvraagt waarom het er niet veel eerder was.

Aphex Twin doet bij I Care Because You Do ook wel dingen met strijkers, maar ik vind dat toch wel stukken minder dan dit hoor...

Vreemd, ik hoor het echt wel terug allemaal hoor.

Tja, wat wil je dat ik daar op zeg ? Niet dat ik er aan twijfel dat je het er in terug hoort verder.

Je hoeft er niks op te zeggen. Ik meld alleen dat ik niet begrijp dat je het niet terug hoort en dat het er helemaal niks mee te maken heeft.

Natuurlijk heeft het er wel iets mee te maken, maar een µ-Ziq, Aphex Twin of Squarepusher had deze plaat nooit kunnen maken.

Hebben jullie nou niet het gevoel dat jullie een discussie zonder eind aan het voeren zijn ?

Of de opzet/sound nou vernieuwend is of niet, of het precendenten kent of niet: zelfs al was het de oude Bach geweest die deze plaat had gemaakt, had het mijn luisterplezier er niet minder op gemaakt.

En dat is uiteindelijk toch wat de doorslag moet geven in welke beoordeling dan ook ? Laat de kennistheoretische connoiseurie maar over aan de professionals, ik doe gewoon lekker mijn eigen ding

Precies het gevoel, zoals ik al zei, is het verschil. De instrumentatie is misschien gelijk, dat kun je wel heel snel terugvinden. Maar dit is slechts een middel om zeer verschillende sferen op te roepen. Als mensen denken naar hetzelfde te luisteren vind ik dat jammer voor hen.

Zoals ik al zei:



Het verbaasde mij gewoon dat het leek alsof half MM dit ging luisteren als ware het de "next big thing". Dat kon ik er gewoon niet in terug horen omdat het me nogal verouderd overkwam.

geweldig album, beste Snares werk tot nu toe.
Meeslepend, Beklemmend, wat een trip.
Szamár Madár en Kétsarku Mozgalom zijn mij persoonlijke hoogtepunten.
de 'lieve' interludes als Hiszékeny zijn ook op hu plaats. die laten je even op adem komen na al dat zware werk.
5 sterren

wil iemand me, in een persoonlijk bericht, eens zeggen welk genre dit is? ik geraak er niet wijs uit...

geniale muziek!

Ik begin even op een 3,5. Als ik hem iets vaker heb geluisterd kruip ik waarschijnlijk iets hoger.

Hajnal is wel nog tof.

Half puntje erbij, een 4*dus. Vooral het tweede nummer, Szerencsétlen, is echt geweldig.

Ik zou het niet weten. Toen ik toch geruime tijd had gezocht in de platenzaak waar ik wel eens kom, werd ik verwezen naar de ´Gothic´

Nog veel gekker: hij stond er ook nog

Da's omdat ze geen breakcore sectie hebben doorgaans

Hebben ze inderdaad niet. Ik zou daar ook geen voorstander van zijn. Bij de 'pop' vind ik al mooi genoeg.

Dat Gothic als afgebakend genre geldt is ook al bedenkelijk. Ik heb wel meegemaakt dat er 5 soorten 'new wave' genres stonden in de platenwinkel. Dat ging ook allemaal weer over. Op Mume noemen we dat nu allemaal weer 'rock'. Bepaalde dance moet ik in sommige winkels zoeken onder 'electro'. Wel, ik heb 4 LPs in de serie 'Street sounds electro' en dat is allemaal Hiphop . Enfin, je voelt wel; ik heb het af en toe wel een beetje gehad met die genres.

Ik ben trouwens heel blij met deze CD. Het was mijn kennismaking met de VS, en thans maak ik mijn hele kennisenkring er gek mee.

Wil je de subgenres laten vallen, dan noem je dit gewoon electronic

Jeetje, deze man weet me echt elke keer gewoon weer te verassen. Iedereen die hem kent, weet wel wat zijn stijl normaal gesproken is. Maar toen ik de eerste nummers op had gezet bekroop me werkelijk een gevoel van "WTF IS DIT?!" in de positieve zin. Het is al sowieso eens origineel om alle titels inclusief de albumtitel in het Hongaars te schrijven. [Ik heb me laten vertellen dat Rossz Csillag Alatt Született zoiets betekend als 'geboren onder een ongelukkige ster'] Sowieso is het echt fenomenaal om twee totaal verschillende genres [ECHT totaal verschillend] op een sublieme wijze samen te laten komen.

Uitgeluld, GENIAAL WERKJE! 5*

Aaron Funk.

Wat een naam, en wat maakt die vaak vreselijke troep. Maar wat is dit opeens een heerlijk album tussen al die crap.
Hij zal vast overal gejat hebben maar eerlijk is eerlijk, hij maakt er wat lekkers van. Ik ben een Jazz liefhebber en Klassiek vind ik ook niet onaardig. Maar je moet eerlijk zijn in deze tijd willen we ook zo nu en dan het tempo iets omhoog. En dat doet meneer Funk hier heerlijk.
Nu weer opgesodemieterd met die overdreven slecht gemixte andere cd's (behalve Dolls die was nog te eten) en ga meer deze kant op.

5 sterren, na wat twijfelen maar ik luister het toch regelmatig.

Hoe geniaal kan een plaat over duiven zijn?
Genialer dan dit zal het niet kunnen, me dunkt. Ongelooflijk heerlijk. Het verveelt echt geen seconde.
En dan die foute monoloog over de duif.
Magnifiek!

5*

Szerencsétlen is volgens mij goed te gebruiken als de soundtrack voor een aflevering van tom en jerry