The Beatles - 1 (2000)

Ticket to ride, Eleanor Rigby, Help, Daytripper, We can work it out en Paperback writer zijn mijn favoriete 6 nummers.

Verder uiteraard een prima verzamelaar met vooral buitengewoon bekend werk, niet voor niets, er zou alleen sprake moeten zijn geweest van nummer 1's.

Ik betwijfel ten zeerste of The Long and winding road ergens ooit op nummer één heeft gestaan, andersom mis ik geen bekende lijstaanvoerders.

Het was de laatste nr.1 single van The Beatles in Amerika. Op 23 mei 1970 bereikte The Long And Winding Road deze positie.

Vandaag deze CD voor 7,50 gekocht en wat is het geweldig! Ik vind het goed gekozen om de nummers chronologisch te zetten, zo kun je de evolutie van The Beatles heel goed horen. Hier staat gewoon geen slecht nummer op, alles is heel sterk. Deze geweldige muziek stond in de jaren ´60/70 op nummer 1 en als je nu kijkt wat er op nummer 1 en in de hele top 40 staat word je daar niet echt blij van. Maar er zijn er gelukkig al meer van m´n vrienden die The Beatles luisteren. 5 sterren! Ik ga niet eens proberen om 6 favoriete nummers te selecteren, dat is bijna onmogelijk!

Valt m.i. niet op af te dingen...no.1 en vijf sterren...geen minder nummer ertussen voor mij.

Prachtige verzamelaar met de meest bekende nummers van The Beatles.

Dit album draai ik liever dan een regulier album van hun.

Het geluid klinkt op deze verzamelaar ook zo lekker.

Geweldige verzamelaar en ik denk ook het beste om in te stappen in deze band .
Hier staan 27 geweldige en meest bekende nummers op van de band .
De rode en blauwe verzamelaar is ook niet te versmaden maar met deze in huis een beetje overbodig .Van begin tot het laatste nummer krijg je `n mooi overzicht van de ontwikkeling van de band . Eigenlijk zou iedere rechtgeaarde muziekliefhebber iets van de Fab Four in huis moeten hebben .Zelf heb ik al hun reguliere cd`s in huis en heb deze er ook maar destijds bijgekocht mede ook omdat deze lekker in de auto wegluistert .
Verder miste ik nog op mijn reguliere cd`s van The Beatles , I Feel Fine , Hey Jude en The Ballad Of John And Yoko en die zijn op deze verzamelaar aanwezig .
En naruurlijk is de muziek van The Beatles ook jeugdsentiment want wie is er niet mee opgegroeid , dikke 5 sterren voor deze jongens.

Dan moet je Past Masters 1 en 2 kopen, dan heb je heel veel nummers die niet op de reguliere platen staan, maar die wel als singles zijn uitgebracht.

Ik had 'm al eens laten liggen toen ik hem voor € 7,99 tegenkwam, maar toen ik het dit weekend ergens voor 5 euro zag staan, heb ik 'm toch maar meegenomen. Ik weet eigenlijk niet goed waarom, want ik heb alle reguliere studio-albums van The Beatles plus de rode en de blauwe dubbelaar. Meer ter completering van de collectie, hoewel ik niet geloof dat er nummers op staan die ik miste.

Leuk voor in de auto, en ook omdat het een beetje 'Beatles voor de massa' is. Dat klinkt wat denigrerend (zeker bij een band die sowieso muziek voor de massa maakt), maar ik ga ervan uit dat duizenden, misschien wel miljoenen mensen alleen déze CD van The Beatles in huis hebben. De belangrijkste singles hebben ze dan wel, maar het blijft een feit dat ze dan veel albumtracks missen die The Beatles écht tot een muzikaal fenomeen maakten.
Mijn waardering is dan ook een optelsom van de muziek (5,0) en het nut van de eigenlijke compilatie (2,0). Zoals anderen al zeiden: de rode en de blauwe dubbelaar geven een beter totaalbeeld van The Beatles - maar ze zijn ook een stuk duurder.

Ik had op verschillende audio-forums veel negatieve dingen gelezen over de mastering van dit album, maar de geluidskwaliteit valt me niet tegen. Wat schel en iets te weinig bas naar mijn smaak, maar zeker niet met teveel compressie. Er zijn in de 21ste eeuw aanmerkelijk slechtere remasters uitgebracht.

Ze hebben het geluid pittig 'gemoderniseerd' door het hoog en de bas wat op te schroeven. Inmiddels ben ik (weer) over op vinyl en heb ik dit schijfje met veel liefde en plezier voor een habbekrats verkocht op marktplaats.

Nou, dat van dat 'te weinig bas', zoals ik hierboven schreef, neem ik terug. Toen ik dat tikte, had ik de eerste zes, zeven nummers beluisterd. Maar die vroege hits zijn sowieso kennelijk niet de meest bas-rijke nummers van The Beatles. Verderop was de bas wel degelijk (te) zwaar aangezet.

Het verschil valt me het duidelijkst op bij het nummer Come together, warin Paul's basspel sowieso op de voorgrond treedt. Ik miste iets aan de versie op '1', vond 'm echt anders klinken. En dus gisteravond maar even vergeleken met mijn originele Abbey Road CD: duidelijk méér bas, maar waar het loopje op die CD uit '87 mooi strak en geprononceerd uit de speakers komt, wordt het op '1' een ondefinieerbare brij die meteen het hele nummer ontkracht. Inderdaad niet de beste versie van deze opnamen. Maar goed, toch leuk voor de 'heb'.

Overigens vind ik die psychedelische afbeeldingen van de vier Beatles-koppen op de achterkant van het boekje wel heel mooi. Daar zou ik best 'ns een poster van willen hebben...

Opvallend laag gemiddeld voor een Beatles compilatie. Termen als 'matige mixes' en 'overbodig' rollen dan ook door de discussiepagina's heen.

Maar hoe overbodig kan een Beatles verzamelaar eigenlijk zijn? Wereldwijd werden van dit album ruim 30 miljoen exemplaren verkocht waarmee het één van de best verkochte CD's van het nieuwe millennium werd. Oftewel: een nieuwe generatie kreeg de kans de beste band aller tijden te ontdekken. Net zoals de Blue en Red Album dat vlak na hun splising deden.

Het artwork is prima verzorgd. Bij alle tracks worden de #1 data gemeld uit respectievelijk de VS en het Verenigd Koninkrijk. "1" zorgde ervoor dat er soortgelijke best-offs van Elvis Presley en Michael Jackson in elkaar werden gesleuteld. Leuk natuurlijk, maar de échte impact is de herontdekking van The Beatles zélf die je met dit album op kan doen.

Zonder twijfel 5*

De mixen zijn niet matig; het algehele geluid wel. Gewoon even de lage en hoge tonen geboost. Gelukkig hebben ze de 2009 remasters beter aangepakt!
Voor een eerste kennismaking is dit een grappige compilatie, maar als mooi overzicht van de werken van deze mannen 'werken' de 62-66 en 67-70-compilaties veel beter!

I heb ook alleen maar deze verzamelaar van de bietels, en ik moet zeggen dat ik er enorm blij mee ben. Heb ook nog een geremasterd regulier album van hun, maar draai deze veel vaker.

Voor de mensen die alleen maar hun hits willen hebben in de beste geluidskwaliteit, is dit volgens mij de beste keuze.

Voor doorgewinterde bietels fans als bawimeko kan ik mij voorstellen dat dit niets is, want die heeft alle reguliere albums immers toch al.

Die laatste zin klopt
Die middelste zin helemaal niet. Deze cd klinkt alleen acceptabel in de auto of om als MP3's om te zetten voor je iPod; dit is een hele slechte mastering!
Pas de laatste jaren is men weer bezig om de Beatles (of andere jaren '60-artiesten) te laten klinken zoals ze toen klonken; en dat is voor de moderne smaak misschien wat weinig bas of treble.
Bij deze compilatie hebben ze er flink wat ruis uitgefilterd en een "smiley-face' equalizer op losgelaten en hoge en lage frequenties wat aangezet. Klinkt in eerste instantie niet gek, maar ik vind het vermoeiend na drie tracks, dus ik heb deze via Marktplaats voor een paar piek verkocht!

Maar dat is volgens mij het probleem juist, de 'echte' liefhebbbers/fans willen juist een zo authentiek en origineel mogelijk geluid horen.

Ik ben dan ook geen echte Beatles fan, maar vind het perfecte en het weggefilterde ruis geluid juist een pluspunt. Ik wil hun nummers gewoon horen in zo'n goed mogelijke geluidskwaliteit, en als het dan minder authentiek is maakt mij niet uit. Het is voor mij toch even een stap terug in de historie, en zo kan ik af en toe toch lekker genieten van de hits van The Beatles in een zo goed mogelijke geluidskwaliteit qua helderheid.

Je hebt een punt, Ricardo. Voor de 'casual fan' is dit waarschijnlijk goed genoeg!

Alleen: wat is een 'zo goed mogelijke geluidskwaliteit'? Persoonlijk wil ik zo 'dicht' mogelijk bij de originele opnames, inclusief tape-ruis, botsinkjes tegen de microfoon door John, piepende basdrum-pedalen van Ringo. En ook inclusief de knip- en plakfoutjes van George Martin en z'n technici. Het weghalen van 'ruis' gaat onherroepelijk ten koste van andere geluiden die weggefilterd worden.
Net zoiets als met een soft-focus lens naar de Nachtwacht kijken, of een ingekleurde Laurel en Hardy film. Prettiger voor 'modern gebruik', maar van mij mag iets wat meer dan 40 jaar oud ook echt oud klinken!
En: Strawberry Fields Forever op m'n Magical Mystery Tour op vinyl klinkt mét tape-ruis en een paar tikjes tien keer beter dan de versie op deze schijf!

Vind dat je ontzettend overdrijft bawimeko! En dan meteen 1,5 ster.........
De kwaliteit van de liedjes blijven toch gewoon dik overeind staan?
Ik, als groot Beatles-fan, kan me niet storen aan de dingen die jij opnoemt.

Is een piepende microfoon, een piepende basdrum en 'ruis' weghalen een toegevoegde waarde voor een Beatles album?
Authentiek en echt is het zeker, maar de songs zijn het belangrijkste en die blijven fenomenaal en dik overeind staan.

Voor deze plaat heb je 2 soorten van luisteraars, de doorgewinterde Beatles fans die er een mening over hebben. En de mensen die er niet goed in thuis zijn, maar toch graag iets van The Beatles in huis willen hebben.

Ik hoor bij de laatste categorie, en vind dit plaatje erg lekker wegluisteren. Ik luister hier liever naar dan hun reguliere geremasterde witte dubbelaar die ik ook origineel in mijn bezit heb.

En bawimeko, een zo goed mogelijke geluidskwaliteit is voor mij juist een zo helder en scherp mogelijk geluid. Alle piepjes, tikjes en krasjes hoef ik niet zonodig te horen.

Of wil jij zeggen dat je de muziek van The Beatles ook beluisterd op een platenspeler van minstens 40 jaar oud?

Het spijt me, maar als Beatlesfan hanteer ik nou eenmaal andere normen voor Beatles-gerelateerde uitgaves!
Dit is een duidelijke 'luie' cash-in compilatie. Zo eentje die je jaren vantevoren zag aankomen. Het goede moment werd afgewacht, de tapes werden met ProTools ontdaan van alle ruis, bas wat opgepompt, wat extra hoge tonen, aardig boekje erbij en weer een miljoenen-verkoper geproduceerd!

De inhoud is op zich grote klasse, maar zeker met de '62-'66 en '67-'70 in goed geremasterde versies verkrijgbaar (en een stuk avontuurlijker track-keuzes!) is er nauwelijks reden hier geld aan uit te geven.

En voor mij is het én de song zelf, maar ook wel degelijk de 'performance' het moment en opname in de studio die voor mij telt en niet de man achter de digitale equalizer die de ruis wegdrukt. Ik ben niet iemand die de Beatles 'ruisloos' wil horen, maar ik wil beluisteren hoe de instrumenten zijn bespeeld, de teksten zijn ingezongen en de opnames indertijd door George Martin en (o.a.) Geoff Emerick zijn geknipt en geplakt.

Jij bent dus geen voorstander van The Beatles op cd zeg maar?

Maar stel je hebt aardig vaak wat nummers van The Beatles op de radio gehoord, en denkt van he ik kan ook wel eens wat muziek ervan in huis halen, dan denk ik dat deze behoorlijk vanzelfsprekend is.

Ik ben deze al vaak voor minder dan een tientje tegengekomen.

De blauwe en rooie dubbelaar kosten altijd en overal minstens nog rond de 20 euro per stuk.

Geen wonder dat de keuze op deze valt als je de hits, en de Beatles sfeer eens in huis wilt halen.

En gelukkig in erg mooi ruisvrij geluid.

Voor authenticiteit en puristme heb ik weer andere bands, maar dan wel op cd graag.

Kortom, dit is gewoon een prachtige verzameling songs in een geweldige geluidskwaliteit, voor nog weinig geld ook.

Wat wil je nog meer als je 1 enkel album van The Beatles in huis zou willen hebben.



En nee ik werk niet bij FRS of MM.

Ik ben best een voorstander van de Beatles op cd, vooral de nieuwe remasters zijn een verademing. Ik verwacht ook dat over een jaar of wat de "1"-compilatie opgewaardeerd geluid krijgt. Dan kan ik m'n score ophogen tot 3* (de Blauwe en Rode blijven beter!;)

Hmm, vind het toch vreemd dat je een stem baseerd op opnamekwaliteit, ik stem gewoon puur op de kwaliteit van de liedjes en dat blijft goed is het niet?

Heb afgelopen zaterdag eindelijk "The Kinks - The Kinks Are The Village Green Preservation Society" gekocht met goede geluidskwaliteit. Heb jarenlang daar een versie van gehad met duidelijk mindere geluidskwalteit maar op basis van de goede liedjes heb ik die gewoon op 5* staan.

Maar goed, jij bent duidelijk iemand die echt puur van de details is en dat moet ik maar accaepteren, alleen jammer van die lage stem.

Het is niet anders, het kón (en kán) namelijk beter! Compilaties als deze zijn in tien minuten bedacht en (zoals deze) in een halve dag digitaal opgepoetst en klaargestoomd voor de cd-fabriek!
Kijk, het kwaliteitsmerk 'Beatles' zorgt altijd wel voor fijne verkoopcijfers, maar vanwege het ongeïnspireerde broddelwerk van EMi trek ik 3,5* ster af!

Wat een ongelooflijke onzin... In het boekje heb ik geen fout gezien. Het artwork is nooit eerder opgedoken en de songs zijn ook gecompressed omdat een CD eigenlijk een te korte speelduur heeft. Deze verzamelaar is NIET in één dag in elkaar gezet. Oké, de Blue en Red zijn avontuurlijker maar die voegen toch ook weinig toe?

Overigens vind ik het knap dat je een versie met Strawberry Fields Forever hebt weten te bemachtigen...

Red en Blue hebben natuurlijk samen veel meer nummers erop staan dan deze nummer 1 verzamelaar, maar kosten het veelvoudige van wat deze number 1 kost natuurlijk.

Voor bawimeko is het wellicht niets deze verzamelaar, maar voor de doorsnee muziekliefhebber die toch iets van The Beatles in huis wil hebben een goudmijntje met alleen maar topklasse nummers.

Voor een doorsnee liefhebber voldoet dit misschien wel, maar zelf heb ik dit ook altijd maar goedkoop geldbejag gevonden. Werd destijds vlak voor Kerstmis uitgebracht en was voor de platenmaatschappij gewoon een manier om flink te cashen. Ik hoor de nummers ook liever van de orginele uitgaven of de recente remasters, hier vind ik het ook niet helemaal lekker klinken.

Je hebt muziekliefhebbers, fans en fan/verzamelaars. Ik heb een tijd gehad dat ik alles wat The Beatles uitgaven,kocht, zelfs alles wat Beatlesgerelateerd was. Bootlegs, boeken en ga maar door, tot en met alles wat op Apple uikwam. Jammer dat Father McKenzie er niet meer bij is, want die heeft een verzameling, amai!
Ik snap dat velen dat idioot vinden en intussen ben ik daar ook mee gestopt. Verstand komt met de jaren, maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet even "iets" met de Beatles heb.
En over dit album ONE. Ik heb hem in de kast staan,
Gisteren trouwens van mijn buurman nog een prachtige dvd gehad van mijn buurman, die erg goed is dingen van het internet te plukken. En er stonden waarempel beelden op, die ik nog niet kende. Leuk toch?

Maar Ad Brouwers, wat vind je nu van deze verzamelaar One dan?

Want daar hoor ik jou verder niet over.

Hij heeft hem in de kast staan.