Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

bij een 1 heb je nog speling , het kon nog slechter

ik kon het ook een half puntje kunnen geven , maar ik geef een laag punt omdat niet alleen de zang niet in orde vind , maar ook het gitaarwerk doet mij niets , komt niets bij me los , als dat hoor

maar een 10 heb ik nog nooit iemand of iets gegeven in het leven , ik realiseer me heel goed wat een 10 is, dat geef je als alles perfect is , de zang, gitaren , alle nummers steengoed , dus geen enkel zwakker nummer , enz enz

ik zie ook mensen hier , die geven dit album een 10 , maar ze vinden bevoorbeeld el dorado een iets zwakker , maar dan is het toch geen 10 meer waard , geef het dan een 8 ofzo , dat is meer realistisch

Iron Maiden zal me waarschijnlijk nooit teleurstellen, opnieuw een absolute topper. De nummers worden elk album langer maar blijven van uitzonderlijke kwaliteit en daardoor lijkt de tijd voorbij te vliegen bij het luisteren. Vooral de afsluiter is ronduit geweldig.
Verder deel ik de kritische meningen omtrent de zang van Bruce absoluut niet. Ik zou haast zeggen: goede wijn rijpt. Ook hier zingt hij weer geweldig, er lijkt geen sleet op te kunnen komen. Ook muzikaal is het weer om te smullen met mooie melodieën en typische Maiden-solo's. 4,5* zoals gewoonlijk.

Lang getwijfeld maar verder een mager 3'tje kom ik niet. En dat kan zelfs nog richting een 2,5 gaan - want hoe vaker ik de cd probeer te beluisteren hoe saaier ik hem ga vinden. Ik blijf erbij - songs fors inkorten, Dickinson een schop onder zijn hol geven en Shirley en die overbodige Gers eindelijk eens de laan uitsturen. Komt het op de volgende cd misschien allemaal weer goed. Maar ik ga er dus niet het stempel 'slecht' op plakken. Dat verdient de plaat (en band) ook weer niet.

Ja kan maximum een 5 geven op musicmeter

En wat zit je nu in godsnaam over kunstschaatsen bezig? Dat bij een metalplaat

Hij zingt op sommige nummers een octaaf lager maar zeker niet slechter. Ik vind dat Bruce een goede vocale prestatie neerzet, luister maar eens naar Satelite 15, daarin haalt hij moeiteloos de uithalen, ook op de rest van de plaat zingt hij goed, toonvast zuiver niet uit de maat. Ik snap echt het probleem met de zang niet.

Ik heb de volle mep gegeven aan deze plaat omdat ik het wederom een prachtig album vind zonder tegenvallers. De spanning wordt erg mooi opgebouwd en de nummers steken goed in elkaar, het klinkt juist lekker fris in tegenstelling tot de vorige plaat die wat donkerder klonk.

Ik vind het niet zo raar als mensen hier 5* voor willen geven, ik vind het ook een sterke plaat. De zang van Bruce vind ik prettiger als op AMOLAD.
Soms geef ik een album 5* dat wil niet zeggen dat het perfect is, maar dat ik het gewoon heel goed vind en me aan de eventuele min-puntjes totaal niet stoor (dus voor mij wel nagenoeg perfect)

Ik wil na dit eigenlijk niet verder reageren op anoniempje.
Hij vindt het niet goed en dat mag, maar hier een 1 voor geven, dat slaat nergens op. Opvallend is ook dat hij op musicmeter tot nu toe maar op 1 album zijn stem heeft uitgebracht.

Eens moet er een eerste stem zijn toch

maar ik begrijp wat je bedoelt

Voor mij betekent een maximum score gewoon dat ik van een album over de gehele lengte ten volle kan genieten. Een zwakker nummer hoeft dat niet meteen te verpesten. En wanneer is muziek perfect? It's all in the eye (ear in dit geval) of the beholder.

Je zit bij de verkeerde band!!

Dit album staat bovenaan op mijn verlanglijstje.

Optreden op Pukkelpop was heerlijk. Bruce als rasecht beest aan de top van z'n kunnen, wat een energie! Zeer onder de indruk van alle muzikanten. Wat een talent, amai. ze hebben nauwelijks hits gespeeld (op Iron Maiden, Fear Of The Dark en Number of The Beast na), en ook echt niet veel van deze plaat hier (El Dorado wel), maar ik ken ze eigenlijk nog niet goed (1x beluisterd wegens aangeschaft de dag voor Pukkelpop), dus kan zijn van wel.

Ik weet wat me te doen staat!

Deze heb ik gisteravond even bij mijn zwager beluisterd, en was natuurlijk erg benieuwd ernaar.

Het eerste nummer heeft een lang en wat mysterieus intro, maar begint daarna gelijk er op los te knallen. Het valt mij vooral op dat Bruce zijn stem lager klinkt dan anders en dat hij die hoge uithalen niet meer haalt, wat natuurlijk ook logisch is gezien zijn leeftijd inmiddels. Op de 1 of andere manier luistert dit album erg lekker weg en heb je er geen erg in dat de nummers zo lang zijn, wat ik met het vorige album nog wel had. En volgens mij hebben ze ook bijna geen keyboards gebruikt op dit album, want ik heb het maar sporadisch gehoord. Na 1 luisterbeurt klinkt het allemaal erg goed, maar weet niet of ik hem nog origineel ga kopen, want albums die gelijk na de eerste luisterbeurt al erg goed bevallen hebben bij mij vaak een korte houdbaarheidsdatum en ben ik erg snel flauw van.

O ja het geluid klinkt lekker compact en direct vind ik, beetje de oude jaren 80 stijl hoor ik weer wat erin terug. Op den duur zijn ze wat mij betreft gewoon te ver doorgeslagen en hebben ze teveel epische songs willen maken. Bij deze klinken de lange nummers erg compact nog, en vooral eenvoudig, niet te moeilijk zoals het bij metal ook hoort vind ik.

Mooi album waar ik nog niet gelijk op ga stemmen, eerst maar eens pindakazen en vaker beluisteren. Als ik zou stemmen zou ik wel al gelijk een 4**** geven op basis van mijn eerste ingeving en gevoel.

Na een eerste luisterbeurt klonken de kortere nummers het beste, samen met het slotnummer. Alleen dit nummer, When the wild wind blows, is door Steve Harris in z'n eentje geschreven, toch wel opmerkelijk; de beste Maiden-nummers zijn vaak van zijn hand. De twee openingsnummers konden mij niet boeien. The man who would be king vond ik slaapverwekkend. Coming home daarentegen is een nieuwe klassieker.

erg goed album iets minder danz'n voorganger
maar opdit album staat wel een van de beste nummers die maiden ooit heb gemaakt

dat is : the talisman echt een geweldig nummer

4.5 * net aan

Heb gisteren het eerste deel van het album beluisterd, en ik vreesde een flop.
Nu heb ik net de 4 laatste nummers er op zitten, en die liggen me veel beter. Maiden zoals het hoort!

Zo komt deze hoes dan toch wel echt tot z'n recht.

Bandfoto (gevonden op Encyclopaedia Metallum)

Nou, ik verhoog het aantal sterren voor deze plaat en mijn respect voor deze krasse knarren neemt steeds meer toe. Groot respect als je op je midvijftigste zo'n gemotiveerde plaat afleverd. De meeste nummers zijn gewoon zéér goed en de laatste vier nummers zijn ronduit briljant. Nu kan ik nog een beetje zeiken over El Dorado, i.m.o. het minste nummer, maar wel een waar ik prima naar kan luisteren.
Verder hoor ik ook steeds meer passages die ik niet typisch Maiden vind, waardoor hij blijft boeien.

je hebt helemaal gelijk
de eerste 4 zijn niet goed maar de rest is geweldig
vooral the talisman

Mmm ben erg benieuwd naar de cd gezien de meeste reacties. Van de week maar eens even ophalen. Ik hoop alleen niet dat het beluisteren van de cd mij hetzelfde effect geeft als bij anoniempje en ik opeens aan kunstschaatsen moet denken(met alle respect).

Mee eens:
Queensrÿche: laatste stuk van Satellite 15,
Sepultura: intro drums,
Kiss' Kulick's solo-werk op Carnival Of Souls: solo in The Talisman (op plm 6.15)
Iron Maiden: intro Wasted Years in intro El Dorado (o nee, da's natuurlijk wél typisch Maiden...)

Wel erg goed verteerbaar, hoor Ik vind het hele album met iedere draaibeurt beter worden!

Die mis ik even. ik hoor nu niet direct gelijkenissen met het intro van Wasted Years.

Wasted years heeft dat fragiele intro riffje van smith waarbij eldorado begind met een bass/gitaar intro.

Ik zou Eldorado dan eerder vergelijken met een nummer als Tailgunner qua intro.

Qua opbouw en dergelijke is er inderdaad totaal geen gelijkenis te herkennen en je moet hetmook maar net vinden.

Rondstreeks 0:06 is er een (kleine) overeenkomst te horen met Wasted Years. Het gaat om de solo?!? die je op rechts kan horen. Deze komt overeen met het intro loopje uit Wasted Years, een leuke knipoog naar verleden.

Overigens ook in de outro

Sorry hoor maar die vind ik wel heel ver gezocht. Ik hoor welgeteld twee noten die heel in de verte lijken op twee noten uit wasted years. Ik hoor echter meer de speelstijl van Adrian Smith terug in dat minuscule solo-tje dan een knipoog naar wasted years.

Toen ik El Dorado voor het eerste hoorde moest ik bij de in- en outro ook meteen aan het begin van de Wasted Years denken. Ik heb bepaald niet vergezocht. Kom op Eddie, jij kunt het ook!

ik hoor het wel, dat wel maar van alle nummers is Wasted Years niet gelijk het eerste nummer wat me te binnen schoot, dat komt misschien ook omdat ik niet zo hou van een intro als dat van El Dorado. Ik vind dat al erg als bands dat als outro doen, laat staan als intro. Ik zal ook niet ontkennen dat het op wasted years lijkt, het zijn alleen maar twee of drie noten die opvallen.

Eddie...: haal adem... ik vind het mooi, heus Het was geen kritiek...

Eddie is niet boos en blijft gewoon adem halen. Ik hoorde het alleen niet en vond het ver gezocht.

Bepaalde riffjes klinken net ietsje zwaarder/doomyer/groovyer dan wat we gewoon zijn van Maiden.