Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Valt wel mee toch? Dat element is vanaf Brave New World toen ze met 3 gitaristen zijn gaan spelen al aanwezig.

Ik denk dat het tijd is voor Maiden om weer eens wat nieuws te proberen. Vanaf The X Factor gingen ze gaandeweg steeds meer lange nummers maken en waren ze zelfs in de waan progressief te zijn, maar nu vind ik het genoeg. The Final Frontier is een toffe plaat, zeker, maar verkent nauwelijks nieuwe gronden, op de zeer leuke intro Satellite 15 na. Veel nummers zijn lang door het vele herhalen van nóg een couplet, nóg een refrein, en wel ja, nóg maar eens de intro opnieuw. Hak sommige nummers door de helft en je hebt een heel redelijk nummer. Verder wordt de formule van rustige opbouw naar uptempo nummer ook wel oud.

Dit album krijgt van mij zeker nog wel een voldoende, maar ik voel dat de ideeën steeds meer op raken. Het is tijd voor weer een compleet nieuw plan.

Een vraagje over het eerste nummer...

Ik vind Satellite 15....The Final Frontier echt geweldig, ook het begin, maar heeft iemand hetzelfde - rare - probleem net als mij?

Namelijk; Rond 3:03, wanneer de drums weer terugkeren lijkt het soms alsof hij vastloopt. Het klinkt heel vervelend. Om de paar secondes keert het terug en lijken de drums opeens af te haken, alleen maar om daarna weer door te gaan met het normal ritme.

't Lijkt een beetje alsof ze een paar seconde van wat gedrum achter elkaar hebben geplakt, en dat het tussen bestanden door, het ritme dan niet goed loopt. Heel raar.

Over het album zelf; een beetje anders dan voorheen uiteraard. Vind de voorganger tot nu toe beter, maar deze heeft ook wat aardige nummers. Waar iedereen zoveel prijs looft over de laatste epische nummers, vind ik ze juist een beetje raar in elkaar steken en lijkt het maar op verschillende muzikale stukken, i.p.v. een normaal intro, melodiën, refreinen en outro.
Starblind is de uitzondering; top nummer.

Ja, dat viel mij ook op. Ik dacht eerst dat het aan mijn apparatuur lag, maar de rest van de nummers klonk weer goed.

Ik dacht ook dat dat aan mij lag. Wat me opvalt is dat de drum volgens mij steeds een fractie uit de maat loopt en op die manier gecorrigeerd wordt.

Ik sluit mij zowieso aan bij de Starblind loby!

Drum lijkt bij Maiden wel vaker net even er naast te zitten. Beetje trade-mark...

Ik ben blij (en ook weer niet) om te horen dat het niet aan mij ligt met het 1e nummer. Eerst dacht ik dat mijn cd naar de apen was, maar ben Satellite 15 gaan pindakazen en daar was het ook allemaal. Ben dus bang dat de heren in Engeland dachten dat dit een goed idee was (wat naar mijn mening juist een beetje frutrerend is)



Inmiddels ben ik The Man Who Would Be King ook meer gaan waarderen, dus dat zijn al 3 (van de 6) lange nummers die ik in iedergeval rustig kan beluisteren, zonder goed op de melodiën en teksten te letten!

Op deze plaat is het de eerste keer dat ik het op een studiopaat hoor. Bij live concerten zit Nicko er door zijn talloze fills er wel eens iets naast, dit wordt opgevangen doordat Steve Harris strak in de maat speeld, en door Adrian Smith of Dave Murray (net wie de ritme partij speeld) ook altijd strak spelen.

Het snappie geluid zoals in Satelite 15 inderdaad,
de kleine missertjes (The Man Who Would be King, 1.42) en het wat achter lijken te blijven komen toch vaker voor (zal nog eens proberen voorbeeld op ander album aan te halen... maar niet meer vandaag).

Is het intro dan niet qua ritme puur uit de computer en dat je een soort glitch hoort?

Kan het album niet afzetten, ik verhoog de score!!!

leuk nieuws van internet gehaald:

"Het nieuwe Iron Maiden album is een wereldwijd succes. ‘The Final Frontier' verscheen vorige week en kwam maar liefst in 16 landen op 1 binnen (en in Nederland op 2). Na 30 jaar en 80 miljoen verkochte platen staat Iron Maiden nog altijd aan de top. En ook de pers is enthousiast over ‘The Final Frontier': het op de Bahama's opgenomen 15e studioalbum krijgt lovende recensies.

Onlangs sloten de oude rockers hun succesvolle tour af. In Noord-Amerika speelden ze 25 concerten voor meer dan 350.000 fans. Daarna was Europa aan de beurt waar de band voor nog eens 100.000 mensen speelde. Begin volgend jaar hervat Iron Maiden het touren en de aankomende maanden zal de band nieuwe data bekend maken. "

4.5 dan maar.. Heerlijk deze plaat!

Ik blijf (tegen mijn eigen verwachtingen in) El Dorado echt een super nummer vinden. Maiden gaat hier op de helft van het nummer over in een stuk superriff, solo noem het maar op gedeelte waarin al het goede voorbij komt. Steve Harris doet even zijn stukje,Nicko is ook lekker bezig en zo kan ik nog wel even doorgaan. Een typisch stuk waarin Maiden laat zien dat alleen hun een echt puur en eerlijk stuk Iron Maiden kunnen spelen. En die zijn er wel meer te vinden hier.

Genoeg te genieten op The Final Frontier, Ik blijf een aantal intro ook prachtig vinden, Had ik bij de voorganger nog wel eens de neiging om het even een keer zonder intro te doen hier tot nog toe niet.

Mijn favorieten wisselen eigen continu en dat is een goed teken momenteel vind ik The Alchemist erg goed.

Tot nu toe klinkt ook deze Iron Maiden plaat weer geweldig. Satellite 15....The Final Frontier en Starblind zijn tot nu toe m'n favoriete nummers. Het zit er dik in dat dit album een 4,5* van me krijgt. Nog effe verder luisteren.

En waar in Vlaanderen?

In België is deze plaat ook op twee binnen gekomen.

Mijn eerste post hier; wel voor een heerlijk album. When the wild wind blows vind ik één van de betere Maiden nummers ooit. Denk niet dat ze ooit een beter nummer gaan maken dan Hallowed be....

Heb van de week eindelijk de jewel case in de winkel gevonden. Ik heb altijd een hekel aan special editions en vooral aan die van dit album.

Ik heb het album nu zo'n drie keer beluisterd en ben tot nu toe aardig tevreden. Niks baanbrekends, maar dat verwacht ik ook niet meer naar 30 jaar Maiden. Niet alle nummers zijn me evengoed bijgebleven, maar tot nu toe zijn mijn favorieten The Alchemist, Starblind en Where the Wild Wind Blows.

Voorlopig een 3.5, wat nog gaat veranderen als ik de plaat wat vaker heb gehoord.

Eens. Zeker deze special edition steld niet zo veel voor. Interview met de band, wat wallpapers en een computer spelletje. Ik ben echter wel blij dat ik de Special Edition heb gekocht, maar dat is meer omdat ik als fan altijd de speciale uitgaves wil hebben.

Helemaal mee eens. Mijn broer had de eerste stap gezet en de lelijke Special Edition gekocht met zn tracklist-sticker. Toen die binnen was wist ik het wel, ik pak de jewel case. Bij de Free Record Shop maakten ze naar mij nog zo een opmerking van "die special edition raken we ook nooit kwijt!"

In België worden de charts apart bijgehouden voor de gemeenschappen. Zo kan het vaak zijn dat een plaat op 1 staat in Vlaanderen en niet in de top 10 voor komt in Wallonië.
Maar in dit geval staat ze in beiden op 2.

Niet aan mij besteed, ik zet wel weer een ouwetje op.

Vind de productie overigens echt abominabel voor een plaat uit 2010, zeker 't eerste nummer klinkt voor geen meter. Maar toch knap dat ze nog steeds een groot publiek weten te bereiken (ook al hoor ik daar niet meer bij, na "Somewhere in Time" vind ik het wel mooi geweest en spreekt het mij niet meer aan.

Ik blijf deze plaat maar draaien hoop dat ie na een paar maanden ook nog blijft hangen.

Bij het intro moet dat ook, gave sfeer heeft dat.

Juist de productie is wel het laatste waar ik problemen me heb. Nu heb ik sowieso niet zoveel problemen met deze plaat. Natuurlijk wanneer je gaat zoeken dan vind je altijd wel iets. Soms zingt bruce een beetje tegen zijn limiet aan (de uithalen in het intro en in Mother of Mercy), ik hoor echter ook de geweldige vocale prestaties in oa. Coming Home. De gitaarsolo's van Jannick klinken op alle platen zo'n beetje hetzelfde, maar darintegen hebben Adrian en Dave zichzelf wederom overtroffen. Zelfs het drumwerk van Nick is alleraardigst. Ik snap al het commentaar op deze plaat iet zo goed, het is gewoon weer een ijzerstreke Maiden plaat, waarbij platen van veel andere band die zo lang bezig niet in de schaduw mag staan. (neem bijv, de nieuwe Accept, of de nieuwe Overkill, ook leuk maar niet half zo goed als maiden)

Vandaag nog een keertje gehoord. Ik vind het best een mooi album, maar zeker niet schokkend ofzo. Het klinkt zoals altijd wel weer vertrouwd Maiden en daar heb ik al een albumpje of 6 van in de kast staan.

Deze laat ik geloof ik maar mooi in de winkel liggen. Na 2 keer dit gehoord te hebben weet ik gewoon zeker dat dit voor mij een korte termijn plaat is.

Ik zet gewoon 10 keer liever Piece Of Mind of Somewhere In Time op dan.

Met Motorhead heb ik hetzelfde, daar hoef ik ieder nieuw album ook niet steeds meer origineel van te hebben. Op den duur heb je keuze zat en is er altijd een plaat bij die beter is en die ik liever opzet dan de nieuwste. Dat geld vooral bij Motorhead en zeker ook bij Iron Maiden.

Wel mooi dat er weer een tour aan vastzit aan een nieuw album. Voor mij eigenlijk het enigste voordeel. Als ze in Nederland komen ga ik zeker weer heen, want het blijft natuurlijk nog altijd een geweldige live band die vooral mooie shows geven, en dat zie je niet veel meer tegenwoordig dat een band zo groots uitpakt als Iron Maiden.

Ik moet wel zeggen dat deze plaat wat zwaarder klinkt dan hun vorige album, en die vorige plaat zit zo vol met solo's dat het gewoon niet leuk meer is. Deze vind ik door de variatie toch een stuk beter dan. Je hebt eigenlijk niet eens door dat de nummers zo lang zijn, en hij is weer afgelopen voor je het weet. Iets wat ik met A Matter Of Live And Death niet had, daarop klonk het allemaal te langdraderig en zet ik vaak halverwege de plaat alweer af.

Tot nu toe staat er nog geen optreden in Nederland gepland voor deze tour.

The Final Frontier bevalt mij erg goed en dan met name de productie die erg to the point is. Het bass werk van Steve Harris is weer duidelijk te horen en dat was op de laatste twee albums wel anders. Dit album is het beste van Maiden sinds Somewhere in Time. Het boekwerkje doet mij ook wel aan die van SIT denken. Volgend jaar headliner op Graspop!

Soms zingt bruce een beetje tegen zijn limiet aan (de uithalen in het intro en in Mother of Mercy), ik hoor echter ook de geweldige vocale prestaties in oa. Coming Home.

Mother of Mercy, Angel of pain
Mother of Mercy, Taking my last breath

Als Dickinson die laatste regel zingt klinkt hij ook buiten adem. Past er wel goed bij.

en dan toch 24 jaar blijven plakken

Voor mij is Mother of Mercy nu juist zo'n nummer dat het niet goed doet, omdat het te 'gekunsteld' lijkt. Het heeft wel goede potentie, knappe rifjes, maar het is wat geforceerd (iemand schreef hier al over wat Bruce denkt dat de fans van een plaat verwachten, en dat ze dat dan ook krijgen: dat gevoel heb ik met Mother of Mercy).

De beste nummers staan aan 't eind van het album, je moet wat geduld hebben, en de tracks 2-5 zijn zeker niet al te best, maar daarna komen wel een paar erg mooie nummers. Voor mij de beste track is het slotnummer en langste nummer van het album) When The Wild Wind Blows.